வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.9.1
एतच्छ्रुत्वा रहः सूतो राजानमिदमब्रवीत् ।
श्रूयतां तत् पुरावृत्तं पुराणे च मया श्रुतम् ॥ १.९.१ ॥
இதைக் கேட்டு, சூதன் தனிமையில் அரசனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: "நான் புராணங்களில் கேட்ட அந்தப் பழைய வரலாற்றைக் கேளுங்கள்."
1.9.2
ऋत्विग्भिरुपदिष्टोऽयं पुरावृत्तो मया श्रुतः ।
सनत्कुमारो भगवान् पूर्वं कथितवान् कथाम् ॥ १.९.२ ॥
ருத்விக்குகளின் உபதேசத்தால் நான் இந்தப் பழைய வரலாற்றைக் கேட்டேன். முன்பு பகவான் சனத்குமாரர் இக்கதையைக் கூறியிருந்தார்.
1.9.3
ऋषीणां संनिधौ राजंस्तव पुत्रागमं प्रति ।
काश्यपस्य च पुत्रोऽस्ति विभाण्डक इति श्रुतः ॥ १.९.३ ॥
அரசே! முனிவர்களின் முன்னிலையில் உமது புத்திரப் பேறு குறித்து கூறப்பட்டது — காசியபரின் மகனாகிய விபாண்டகர் என்று புகழ்பெற்றவர் ஒருவர் உண்டு.
1.9.4
ऋश्यशृङ्ग इति ख्यातस्तस्य पुत्रो भविष्यति ।
स वने नित्यसंवृद्धो मुनिर्वनचरः सदा ॥ १.९.४ ॥
அவரின் மகன் ரிஷ்யசிருங்கர் என்று புகழ்பெறுவான். அவன் காட்டிலேயே எப்போதும் வளர்ந்து, முனிவனாகக் காட்டில் எப்போதும் திரிபவனாக இருப்பான்.
1.9.5
नान्यं जानाति विप्रेन्द्रो नित्यं पित्रनुवर्तनात् ।
द्वैविध्यं ब्रह्मचर्यस्य भविष्यति महात्मनः ॥ १.९.५ ॥
அந்தச் சிறந்த பிராமணன் எப்போதும் தந்தைக்குக் கீழ்ப்படிவதால், வேறு எதையும் அறியமாட்டான். அந்த மகாத்மாவின் பிரம்மச்சரியத்திலும் இரட்டைநிலை ஏற்படும்.
1.9.6
लोकेषु प्रथितं राजन् विप्रैश्च कथितं सदा ।
तस्यैवं वर्तमानस्य कालः समभिवर्तत ॥ १.९.६ ॥
அரசே! உலகங்களில் புகழ்பெற்றதும், பிராமணர்களால் எப்போதும் கூறப்பட்டதுமான இவ்வாறு அவன் வாழ்ந்துவரும்போது காலம் கடந்தது.
1.9.7
अग्निं शुश्रूषमाणस्य पितरं च यशस्विनम् ।
एतस्मिन्नेव काले तु रोमपादः प्रतापवान् ॥ १.९.७ ॥
அக்னியையும் புகழ்பெற்ற தந்தையையும் பணிவிடை செய்தவர் ஆனார்; அதே காலத்தில் வலிமைமிக்க ரோமபாதன் (இருந்தான்).
1.9.8
अङ्गेषु प्रथितो राजा भविष्यति महाबलः ।
तस्य व्यतिक्रमाद् राज्ञो भविष्यति सुदारुणा ॥ १.९.८ ॥
அங்க நாட்டில் புகழ்பெற்ற மிக்க வலிமையுள்ள அரசன் இருப்பான்; அந்த அரசனின் மீறுதலால் கொடிய (துன்பம்) ஏற்படும்.
1.9.9
अनावृष्टिः सुघोरा वै सर्वलोकभयावहा ।
अनावृष्ट्यां तु वृत्तायां राजा दुःखसमन्वितः ॥ १.९.९ ॥
அனாவிருஷ்டி மிகக் கொடியதாக இருக்கும்; அது எல்லா உலகங்களுக்கும் பயம் தரும்; அந்த வறட்சி நிகழ்ந்தபோது அரசன் துயரத்தால் நிறைவான்.
1.9.10
ब्राह्मणाञ्छ्रुतसंवृद्धान् समानीय प्रवक्ष्यति व ।
भवन्तः श्रुतकर्माणो लोकचारित्रवेदिनः ॥ १.९.१० ॥
நூல்களில் வளர்ந்த பிராமணர்களை வரவழைத்து (அரசன்) கூறுவான்: ‘நீங்கள் சாத்திரச் செயல்களை அறிந்தவர்கள்; உலக நடைமுறைகளை அறிந்தவர்கள்.’
1.9.11
समादिशन्तु नियमं प्रायश्चित्तं यथा भवेत् ।
इत्युक्तास्ते ततो राज्ञा सर्वे ब्राह्मणसत्तमाः ॥ १.९.११ ॥
‘உங்களால் ஒழுங்கு விதியும் பிராயச்சித்தமும் கட்டளையிடப்படட்டும், அதனால் (இது) நிவர்த்தியாகும்.’ அரசனால் இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது அனைத்து சிறந்த பிராமணர்களும் (பதிலளிப்பார்கள்).
1.9.12
वक्ष्यन्ति ते महीपालं ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
विभाण्डकसुतं राजन् सर्वोपायैरिहानय ॥ १.९.१२ ॥
வேதங்களில் தேர்ந்த அந்தப் பிராமணர்கள் அரசனிடம் கூறுவார்கள்: ‘அரசே! விபாண்டகனின் மகனை எல்லா வழிகளிலும் இங்கே அழைத்து வாருங்கள்.’
1.9.13
आनाय्य तु महीपाल ऋष्यशृङ्गं सुसत्कृतम् ।
विभाण्डकसुतं राजन् ब्राह्मणं वेदपारगम् ।
प्रयच्छ कन्यां शान्तां वै विधिना सुसमाहितः ॥ १.९.१३ ॥
மன்னனே, நன்கு உபசரிக்கப்பட்ட ரிஷ்யசிருங்கரை அழைத்து வந்து, வேதங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற விபாண்டகரின் மகனான அந்தணருக்கு, ஓ அரசே, சாந்தா என்னும் கன்னியை முறைப்படி முழு கவனத்துடன் கொடு.
1.9.14
तेषां तु वचनं श्रुत्वा राजा चिन्तां प्रपत्स्यते ।
केनोपायेन वै शक्यमिहानेतुं स वीर्यवान् ॥ १.९.१४ ॥
அவர்களின் சொற்களைக் கேட்ட அரசன் கவலையில் ஆழ்வான்; அந்த வீரியமிக்கவரை எந்த உபாயத்தால் இங்கே அழைத்து வர முடியும் என்று.
1.9.15
ततो राजा विनिश्चित्य सह मन्त्रिभिरात्मवान् ।
पुरोहितममात्यांश्च प्रेषयिष्यति सत्कृतान् ॥ १.९.१५ ॥
பின்னர் தன்னடக்கமுள்ள அரசன் அமைச்சர்களுடன் முடிவு செய்து, மரியாதைக்குரிய புரோகிதரையும் அமைச்சர்களையும் அனுப்புவான்.
1.9.16
ते तु राज्ञो वचः श्रुत्वा व्यथिता विनताननाः ।
न गच्छेम ऋषेर्भीता अनुनेष्यन्ति तं नृपम् ॥ १.९.१६ ॥
அரசனின் சொற்களைக் கேட்டு அவர்கள் வருத்தமடைந்து தலை குனிந்து, 'ரிஷியைக் கண்டு அஞ்சி நாங்கள் போக மாட்டோம்' என்று, அந்த அரசனிடம் மன்றாடுவார்கள்.
1.9.17
वक्ष्यन्ति चिन्तयित्वा ते तस्योपायांश्च तान्क्षमान् ।
आनेष्यामो वयं विप्रं न च दोषो भविष्यति ॥ १.९.१७ ॥
அவர்கள் சிந்தித்து, அதற்குரிய பொருத்தமான உபாயங்களைச் சொல்வார்கள்: "நாங்கள் அந்த அந்தணரை அழைத்து வருவோம்; அதில் குற்றம் ஏதும் இருக்காது."
1.9.18
एवमङ्गाधिपेनैव गणिकाभिर्ऋषेः सुतः ।
आनीतोऽवर्षयद् देवः शान्ता चास्मै प्रदीयते ॥ १.९.१८ ॥
இவ்வாறு அங்கதேச அரசனாலும் பெண்களாலும் ரிஷியின் மகன் அழைத்து வரப்பட்டான்; தெய்வம் மழை பொழிந்தது, சாந்தா அவனுக்கு அளிக்கப்பட்டாள்.
1.9.19
ऋश्यशृङ्गस्तु जामाता पुत्रांस्तव विधास्यति ।
सनत्कुमारकथितमेतावद् व्याहृतं मया ॥ १.९.१९ ॥
ṛśyaśṛṅgar உன் மருமகனாவார்; அவர் உனக்குப் புதல்வர்களைத் தருவார். சனத்குமாரர் கூறியதை இவ்வளவு மட்டுமே நான் சொன்னேன்.
1.9.20
अथ हृष्टो दशरथः सुमन्त्रं प्रत्यभाषत।
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतो येनोपायेन सोच्यताम् ॥ १.९.२० ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த தசரதன் சுமந்திரரிடம் பதிலளித்தான்: "ṛśyaśṛṅgar எந்த உபாயத்தால் அழைத்து வரப்பட்டார், அதைச் சொல்."