வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.114.1
स्त्रिग्धगम्भीरघोषेण स्यन्दनेनोपयान् प्रभुः ।
अयोध्यां भरतः क्षिप्रं प्रविवेश महायशाः ॥ २.११४.१ ॥
மென்மையான, ஆழ்ந்த ஒலி எழுப்பும் தேரில் வந்த புகழ்மிக்க பிரபு பரதன் விரைவாக அயோத்தியில் நுழைந்தான்.
2.114.2
बिडालोलूकचरितामालीननरवारणाम् ।
तिमिराभ्याहतां कालीमप्रकाशां निशामिव ॥ २.११४.२ ॥
பூனைகளும் ஆந்தைகளும் திரியும், மனிதர்களும் யானைகளும் ஒளிந்திருக்கும், இருளால் தாக்கப்பட்ட, கருமையான, ஒளியற்ற இரவைப் போல.
2.114.3
राहुशत्रोः प्रियां पत्नीं श्रिया प्रज्वलितप्रभाम् ।
ग्रहेणाभ्युत्थिते नैकां रोहिणीमिव पीडिताम् ॥ २.११४.३ ॥
ராகுவின் பகைவனான சந்திரனின் அன்பு மனைவி, ஒளியால் பிரகாசிக்கும் காந்தி கொண்டவள்; ஒரு கோள் எழுந்ததால் துன்புறும் ரோகிணியைப் போல.
2.114.4
अल्पोष्णक्षुब्धसलिलां धर्मोत्तप्तविहङ्गमाम् ।
लीनमीनझषग्राहां कृशां गिरिनदीमिव ॥ २.११४.४ ॥
சற்று சூடும் கலங்கிய நீருமுள்ள, வெப்பத்தால் பறவைகள் வாடிய, மீன்களும் முதலைகளும் ஒளிந்த, மெலிந்த மலையாற்றைப் போல.
2.114.5
विधूमामिव हेमाभामध्वराग्नेः समुत्थिताम् ।
हविरभ्युक्षितां पश्चात् शिखां विप्रलयं गताम् ॥ २.११४.५ ॥
புகையற்ற, பொன்னிற ஒளியுள்ள, வேள்வித் தீயின் சுடர் எழுந்து பின் ஹவிஸ் தெளிக்கப்பட்டு அணைந்துபோனதைப் போல.
2.114.6
विध्वस्तकवचां रुग्णजवाजिरथध्वजाम् ।
हतप्रवीरामापन्नां चमूमिव महाहवे ॥ २.११४.६ ॥
கவசங்கள் சிதறி, குதிரைகளும் தேர்களும் கொடிகளும் முறிந்து, வீரர்கள் கொல்லப்பட்டு, துன்பத்தில் விழுந்த, பெரும் போரில் படையைப் போல.
2.114.7
सफेना सस्वना भूत्वा सागरस्य समुत्थिताम् ।
प्रशान्तमारुतोद्घातां जलोर्मिमिव निस्वनाम् ॥ २.११४.७ ॥
நுரையுடனும் ஒலியுடனும் கடலிலிருந்து எழுந்த, காற்று அடங்கிய பின் எழும் நீர் அலையைப் போல ஒலிக்கும் (சீதை).
2.114.8
त्यक्तां यज्ञायुधैः सर्वैरभिरूपैश्च याजकैः ।
सुत्याकाले विनिर्वृत्ते वेदिं गतरवामिव ॥ २.११४.८ ॥
யாகக் கருவிகளாலும் அழகிய யாஜகர்களாலும் கைவிடப்பட்டு, சோம அழுத்தும் நேரம் முடிந்த பின் ஒலி அடங்கிய வேதியைப் போல (சீதை).
2.114.9
गोष्ठमध्ये स्थितामार्त्तामचरन्तीं तृणं नवम् ।
गोवृषेण परित्यक्तां गवां पत्तिमिवोत्सुकाम् ॥ २.११४.९ ॥
கொட்டிலின் நடுவில் நின்று, துன்புற்று, புதிய புல்லை மேயாமல், காளையால் கைவிடப்பட்ட பசுக் கூட்டம் போல ஏங்கும் (சீதை).
2.114.10
प्रभाकराद्यैः सुस्निग्धैः प्रज्वलद्भिरिवोत्तमैः ।
वियुक्तां मणिभिर्जात्यैर्नवां मुक्तावलीमिव ॥ २.११४.१० ॥
ஒளிரும் சிறந்த, மிக மினுமினுக்கும் உயர்ந்த வகை மணிகளிலிருந்து பிரிக்கப்பட்ட புதிய முத்துமாலை போல (சீதை).
2.114.11
सहसा चलितां स्थानान्महीं पुण्यक्षयाद्गताम् ।
संहृतद्युतिविस्तारां तारामिव दिवश्च्युताम् ॥ २.११४.११ ॥
புண்ணியம் குறைந்ததால் திடீரென இடம் பெயர்ந்து நிலத்தில் விழுந்த, ஒளியும் பரவலும் சுருங்கிய, வானிலிருந்து உதிர்ந்த நட்சத்திரம் போல (சீதை).
2.114.12
पुष्पनद्धां वसन्तान्ते मत्तभ्रमरनादिताम् ।
द्रुतदावाग्निविप्लुष्टां क्लान्तां वनलतामिव ॥ २.११४.१२ ॥
வசந்தத்தின் இறுதியில் பூக்களால் கட்டப்பட்ட, மயங்கிய வண்டுகளின் ரீங்காரம் நிறைந்த, வேகமாகப் பரவும் காட்டுத்தீயால் கருகிய, வாடிய காட்டுக்கொடி போல (சீதை).
2.114.13
सम्मूढनिगमां स्तब्धां संक्षिप्तविपणापणाम् ।
प्रच्छन्नशऺशिनक्षत्रां द्यामिवाम्बुधरैर्वृताम् ॥ २.११४.१३ ॥
மேகங்களால் மூடப்பட்ட வானம் போல, நிலா நட்சத்திரங்கள் மறைந்து, வணிகர் குழுக்கள் குழம்பி, சந்தைகளும் கடைகளும் மூடப்பட்டு, அந்நகரம் ஸ்தம்பித்திருந்தது.
2.114.14
क्षीणपानोत्तमैर्भिन्नैः शरावैरभिसंवृताम् ।
हतशौण्डामिवाकाशे पानभूमिमसंस्कृताम् ॥ २.११४.१४ ॥
வானில் ஒரு மதுக்கூடம் போல—சிறந்த பானங்கள் தீர்ந்து, உடைந்த கோப்பைகள் சிதறி, குடிகாரர்கள் வீழ்ந்து, பராமரிப்பின்றிக் கிடப்பது போல.
2.114.15
वृक्णभूमितलां निम्नां वृक्णपात्रैः समावृताम् ।
उपयुक्तोदकां भग्नां प्रपां निपतितामिव ॥ २.११४.१५ ॥
ஒரு நீர்ப்பந்தல் போல—நிலம் பிளந்து தாழ்ந்து, உடைந்த பாத்திரங்களால் மூடி, நீர் தீர்ந்து, இடிந்து வீழ்ந்து கிடப்பது போல.
2.114.16
विपुलां विततां चैव युक्तपाशां तरस्विनाम् ।
भूमौ बाणैर्विनिष्कृत्तां पतितां ज्यामिवायुधात् ॥ २.११४.१६ ॥
வில்லின் நாண் போல—விரிந்து நீண்டு, வீரர்களின் நாண் பூட்டப்பட்டு, அம்புகளால் அறுபட்டு, ஆயுதத்திலிருந்து நிலத்தில் வீழ்ந்தது போல.
2.114.17
सहसा युद्धशौण्डेन हयारोहेण वाहिताम् ।
निक्षिप्तभाण्डामुत्सृष्टां किशोरीमिव दुर्बलाम् ॥ २.११४.१७ ॥
ஓர் இளம் பெண் போல—திடீரெனப் போரில் வல்ல குதிரைவீரனால் இழுத்துச் செல்லப்பட்டு, அணிகலன்கள் இறக்கப்பட்டு, கைவிடப்பட்டு, பலவீனமாய்.
2.114.18
शुष्कतोयां महामत्स्यैः कूर्मैश्च बहुभिर्वृताम् ।
प्रभिन्नतटविस्तीर्णां वापीमिव हृतोत्पलाम् ॥ २.११४.१८ ॥
ஒரு கிணற்றுக் குளம் போல—நீர் வறண்டு, பெரிய மீன்களாலும் பல ஆமைகளாலும் சூழ்ந்து, உடைந்த கரைகளோடு விரிந்து, தாமரைகள் பறிக்கப்பட்டது போல.
2.114.19
पुरुषस्याप्रहृष्टस्य प्रतिषिद्धानुलेपनाम् ।
सन्तप्तामिव शोकेन गात्रयष्टिमभूषणाम् ॥ २.११४.१९ ॥
மகிழ்ச்சியற்ற ஒருவனைப் போல, நறுமணக் குழம்புகள் தடுக்கப்பட்டவளாய், துயரால் வெந்தவளாய், ஆபரணங்கள் இல்லாத மெல்லிய உடலை உடையவள்.
2.114.20
प्रावृषि प्रविगाढायां प्रविष्टस्याभ्रमण्डलम् ।
प्रच्छन्नां नीलजीमूतैर्भास्करस्य प्रभामिव ॥ २.११४.२० ॥
மழைக்காலத்தில் மேகக்கூட்டத்துள் ஆழ்ந்து நுழைந்த சூரியனின் ஒளி, கரிய மேகங்களால் மறைக்கப்பட்டதைப் போன்றவள்.
2.114.21
भरतस्तु रथस्थः सन् श्रीमान् दशरथात्मजः ।
वाहयन्तं रथश्रेष्ठं सारथिं वाक्यमब्रवीत् ॥ २.११४.२१ ॥
ஆனால் தேரில் வீற்றிருந்த, செல்வமிக்க தசரதனின் மகன் பரதன், சிறந்த தேரை ஓட்டும் சாரதியிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
2.114.22
किं नु खल्वद्य गम्भीरो मूर्च्छितो न निशम्यते ।
यथापुरमयोध्यायां गीतवादित्रनिस्वनः ॥ २.११४.२२ ॥
இன்று ஏன் பாடல் மற்றும் இசைக்கருவிகளின் ஆழ்ந்த ஒலி முன்பு அயோத்தியில் இருந்ததுபோல் கேட்கப்படவில்லை?
2.114.23
वारुणीमदगन्धश्च माल्यगन्धश्च मूर्च्छितः ।
धूपितागरुगन्धश्च न प्रवाति समन्ततः ॥ २.११४.२३ ॥
வாருணியின் மதுவாசனையும், மாலையின் மணமும், புகையிட்ட அகிலின் மணமும் இப்போது எங்கும் மந்தமாக வீசவில்லை.
2.114.24
यानप्रवरघोषश्च स्निग्धश्च हयनिस्वनः ।
प्रमत्तगजनादश्च महांश्च रथनिस्वनः ।
नेदानीं श्रूयते पुर्यामस्यां रामे विवासिते ॥ २.११४.२४ ॥
சிறந்த வாகனங்களின் முழக்கமும், குதிரைகளின் இனிய கனைப்பும், மதம்கொண்ட யானைகளின் பிளிறலும், பெரிய தேர்களின் ஒலியும் இப்போது இந்நகரில் கேட்கப்படவில்லை, ராமன் நாடுகடத்தப்பட்ட பின்பு.
2.114.25
चन्दनागरुगन्धांश्च महार्हाश्च नवस्रजः ।
गते हि रामे तरुणाः सन्तप्ता नोपभुञ्जते ॥ २.११४.२५ ॥
சந்தனம், அகில் நறுமணங்களையும் விலைமதிப்புள்ள புதிய மாலைகளையும் ராமன் சென்றதால் துயருற்ற இளைஞர்கள் இப்போது அனுபவிப்பதில்லை.
2.114.26
बहिर्यात्रां न गच्छन्ति चित्रमाल्यधरा नराः ।
नोत्सवाः सम्प्रवर्त्तन्ते रामशोकार्दिते पुरे ॥ २.११४.२६ ॥
வண்ண மாலைகள் அணிந்த மக்கள் நகருக்கு வெளியே உலா செல்வதில்லை; ராமனின் துயரால் வாடும் இந்நகரில் விழாக்கள் நடைபெறுவதில்லை.
2.114.27
सह नूनं मम भ्रात्रा पुरस्यास्यद्युतिर्गता ।
नहि राजत्ययोध्येयं सासारेवार्जुनी क्षपा ॥ २.११४.२७ ॥
என் சகோதரனுடன் இந்நகரின் ஒளியும் நிச்சயமாகப் போய்விட்டது; இந்த அயோத்தி மழை பெய்த வெண்ணிலவு இரவைப் போல் ஒளிர்வதில்லை.
2.114.28
कदा नु खलु मे भ्राता महोत्सव इवागतः ।
जनयिष्यत्ययोध्यायां हर्षं ग्रीष्म इवाम्बुदः ॥ २.११४.२८ ॥
என் சகோதரன் பெரும் விழாவைப் போல் எப்போது திரும்பி வருவான்? கோடையில் மேகம் போல அவன் அயோத்தியில் மகிழ்ச்சியைத் தருவான்.
2.114.29
तरुणैश्चारुवेषैश्च नरैरुन्नतगामिभिः ।
सम्पतद्भिरयोध्यायां नाभिभान्ति महापथाः ॥ २.११४.२९ ॥
அழகிய உடை அணிந்து நிமிர்ந்த நடையுடன் செல்லும் இளைஞர்களும் மற்றவர்களும் நடமாடினாலும் அயோத்தியின் பெருஞ்சாலைகள் ஒளிர்வதில்லை.
2.114.30
एवं बहुविधं जल्पन् विवेश वसतिं पितुः ।
तेन हीनां नरेन्द्रेण सिंहहीनां गुहामिव ॥ २.११४.३० ॥
இவ்வாறு பலவிதமாகப் புலம்பியபடி அவர் தந்தையின் இல்லத்திற்குள் நுழைந்தார்; அரசனால் (ராமனால்) இழந்த அது சிங்கமற்ற குகை போல் இருந்தது.
2.114.31
तदा तदन्तःपुरमुज्झितप्रभं सुरैरिवोत्सृष्टमभास्करं दिनम् ।
निरीक्ष्य सर्वन्तु विविक्तमात्मवान् मुमोच बाष्पं भरतः सुदुःखितः ॥ २.११४.३१ ॥
அப்போது ஒளி இழந்த அந்தப்புரத்தை, தேவர்களால் சூரியன் இன்றி விடப்பட்ட நாளைப் போல இருந்ததைக் கண்டு, தன்னடக்கமுள்ள பரதன் மிகவும் துயருற்று கண்ணீர் சிந்தினான்.