വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 2.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.117.1
राघवस्त्वथ यातेषु तपस्विषु विचिन्तयन् ।
न तत्रारोचयद्वासं कारणैर्बहुभिस्तदा ॥ २.११७.१ ॥
തപസ്വികൾ പോയ ശേഷം, രാഘവൻ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, പല കാരണങ്ങളാൽ അവിടെ താമസിക്കുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
2.117.2
इह मे भरतो दृष्टो मातरश्च सनागराः ।
सा च मे स्मृतिरन्वेति तान्नित्यमनुशोचतः ॥ २.११७.२ ॥
ഇവിടെ ഞാൻ ഭരതനെയും മാതാക്കളെയും പൗരന്മാരെയും കണ്ടു; അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മ എന്നെ നിത്യം ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നു.
2.117.3
स्कन्धावारनिवेशेन तेन तस्य महात्मनः ।
हयहस्तिकरीषैश्च उपमर्द्दः कृतो भृशम् ॥ २.११७.३ ॥
ആ മഹാത്മാവിന്റെ സൈന്യപാളയത്താലും കുതിരകളാലും ആനകളാലും അവയുടെ വിസർജ്യത്താലും അവിടെ വലിയ നാശം സംഭവിച്ചു.
2.117.4
तस्मादन्यत्र गच्छाम इति सञ्चिन्त्य राघवः ।
प्रातिष्ठत स वैदेह्या लक्ष्मणेन च सङ्गतः ॥ २.११७.४ ॥
അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പോകാം എന്നു നിശ്ചയിച്ച് രാഘവൻ വൈദേഹിയും ലക്ഷ്മണനുമൊത്ത് പുറപ്പെട്ടു.
2.117.5
सो ऽत्रेराश्रममासाद्य तं ववन्दे महायशाः ।
तं चापि भगवानत्रिः पुत्रवत् प्रत्यपद्यत ॥ २.११७.५ ॥
മഹായശസ്വിയായ അദ്ദേഹം അത്രിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി അദ്ദേഹത്തെ വന്ദിച്ചു; ഭഗവാൻ അത്രിയും അദ്ദേഹത്തെ പുത്രനെപ്പോലെ സ്വീകരിച്ചു.
2.117.6
स्वयमातिथ्यमादिश्य सर्वमस्य सुसत्कृतम् ।
सौमित्रिं च महाभागां सीतां च समसान्त्वयत् ॥ २.११७.६ ॥
സ്വയം അതിഥിസത്കാരത്തിന് നിർദ്ദേശം നൽകി, എല്ലാം നന്നായി സത്കരിപ്പിച്ച്, സൗമിത്രിയെയും മഹാഭാഗയായ സീതയെയും നന്നായി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
2.117.7
पत्नीं च समनुप्राप्तां वृद्धामामन्त्र्य सत्कृताम् ।
सान्त्वयामास धर्मज्ञः सर्वभूतहिते रतः ॥ २.११७.७ ॥
ധർമ്മജ്ഞനും സർവ്വഭൂതഹിതത്തിൽ നിരതനുമായ അദ്ദേഹം, അടുത്തെത്തിയ, വൃദ്ധയും സത്കൃതയുമായ ഭാര്യയെ വിളിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
2.117.8
अनसूयां महाभागां तापसीं धर्मचारिणीम् ।
प्रतिगृह्णीष्व वैदेहीमब्रवीदृषिसत्तमः ।
रामाय चाचचक्षे तां तापसीं धर्मचारिणीम् ॥ २.११७.८ ॥
"മഹാഭാഗ്യവതിയും തപസ്വിനിയും ധർമ്മാചാരിണിയുമായ അനസൂയയെ വൈദേഹി സ്വീകരിക്കുക" എന്ന് ഋഷിശ്രേഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു; രാമനോടും ആ ധർമ്മചാരിണിയായ തപസ്വിനിയെ അദ്ദേഹം പരിചയപ്പെടുത്തി.
2.117.9
दशवर्षाण्यनावृष्ट्या दग्धे लोके निरन्तरम् ।
यया मूलफले सृष्टे जाह्नवी च प्रवर्त्तिता ॥ २.११७.९ ॥
പത്തു വർഷം മഴയില്ലാതെ ലോകം തുടർച്ചയായി വെന്തുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, ആരാൽ കിഴങ്ങും ഫലങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവോ, ആരാൽ ജാഹ്നവി (ഗംഗ) ഒഴുക്കപ്പെട്ടുവോ—
2.117.10
उग्रेण तपसा युक्ता नियमैश्चाप्यलङ्कृता ।
दशवर्षसहस्राणि यया तप्तं महत्तपः ॥ २.११७.१० ॥
ഉഗ്രമായ തപസ്സോടു കൂടിയവളും നിയമങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയുമായ അവർ പതിനായിരം വർഷം മഹാതപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.
2.117.11
अनसूया व्रतैः स्नाता प्रत्यूहाश्च निवर्त्तिताः ।
देवकार्यनिमित्तं च यया संत्वरमाणया ।
दशरात्रं कृता रात्रिः सेयं मातेव ते ऽनघ ॥ २.११७.११ ॥
അനസൂയ വ്രതങ്ങളാൽ ശുദ്ധയായി; വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കപ്പെട്ടു. ദേവകാര്യത്തിനായി വേഗത്തിൽ പത്തു രാത്രികളെ ഒരു രാത്രിയാക്കിയവൾ അവളാണ്—പാപരഹിതനേ, ഇവൾ നിനക്ക് അമ്മയെപ്പോലെയാണ്.
2.117.12
तामिमां सर्वभूतानां नमस्कार्य्यां यशस्विनीम् ।
अभिगच्छतु वैदेही वृद्धामक्रोधनां सदा ।
अनसूयेति या लोके कर्मभिः ख्यातिमागता ॥ २.११७.१२ ॥
എല്ലാ ജീവികളാലും നമസ്കരിക്കപ്പെടേണ്ടവളും യശസ്വിനിയും വൃദ്ധയും എപ്പോഴും ക്രോധരഹിതയുമായ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വൈദേഹി പോകട്ടെ; തന്റെ കർമ്മങ്ങളാൽ ലോകത്തിൽ 'അനസൂയ' എന്ന് പ്രസിദ്ധയായവളാണ് അവൾ.
2.117.13
एवं ब्रुवाणं तमृषिं तथेत्युक्त्वा स राघवः ।
सीतामुवाच धर्मज्ञामिदं वचनमुत्तमम् ॥ २.११७.१३ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച ആ മുനിയോട് 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് രാഘവൻ ധർമ്മജ്ഞയായ സീതയോട് ഈ ഉത്തമ വാക്യം പറഞ്ഞു.
2.117.14
राजपुत्रि श्रुतं त्वेतन्मुनेरस्य समीरितम् ।
श्रेयोर्थमात्मनः श्रीघ्रमभिगच्छ तपस्विनीम् ॥ २.११७.१४ ॥
രാജപുത്രീ, ഈ മുനി പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടുവല്ലോ; നിന്റെ നന്മയ്ക്കായി വേഗം ആ തപസ്വിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുക.
2.117.15
सीता त्वेतद्वचः श्रुत्वा राघवस्य हितैषिणः ।
तामत्रिपत्नीं धर्मज्ञामभिचक्राम मैथिली ॥ २.११७.१५ ॥
രാഘവന്റെ ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ വാക്ക് കേട്ട സീത, ധർമ്മജ്ഞയായ അത്രിപത്നിയെ സമീപിക്കാൻ മൈഥിലി പോയി.
2.117.16
शिथिलां वलितां वृद्धां जरापाण्डरमूर्द्धजाम् ।
सततं वेपमानाङ्गी प्रवाते कदली यथा ॥ २.११७.१६ ॥
തളർന്നവളും ചുളിവുള്ളവളും വൃദ്ധയും വാർദ്ധക്യത്താൽ വെളുത്ത മുടിയുള്ളവളും എപ്പോഴും വിറയ്ക്കുന്ന അംഗങ്ങളുള്ളവളുമായവൾ — കാറ്റിൽ വാഴ പോലെ.
2.117.17
तां तु सीता महाभागामनसूयां पतिव्रताम् ।
अभ्यवादयदव्यग्रा स्वनाम समुदाहरत् ॥ २.११७.१७ ॥
ആ മഹാഭാഗ്യവതിയും പതിവ്രതയുമായ അനസൂയയെ സീത ശാന്തമനസ്സോടെ വണങ്ങി, സ്വന്തം പേര് പറഞ്ഞ് പരിചയപ്പെടുത്തി.
2.117.18
अभिवाद्य च वैदेही तापसीं तामनिन्दिताम् ।
बद्धाञ्जलिपुटा हृष्टा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ २.११७.१८ ॥
വൈദേഹി ആ നിർദോഷയായ താപസിയെ വണങ്ങി, സന്തോഷത്തോടെ കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.
2.117.19
ततः सीतां महाभागां दृष्ट्वा तां धर्मचारिणीम् ।
सान्त्वयन्त्यब्रवीद्धृष्टा दिष्ट्या धर्ममवेक्षसे ॥ २.११७.१९ ॥
അപ്പോൾ മഹാഭാഗ്യവതിയും ധർമ്മാചാരിണിയുമായ സീതയെ കണ്ട്, സന്തോഷത്തോടെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യവശാൽ നീ ധർമ്മത്തെയാണ് നോക്കിക്കാണുന്നത്."
2.117.20
त्यक्त्वा ज्ञातिजनं सीते मानमृद्धिं च भामिनि ।
अवरुद्धं वने रामं दिष्ट्या त्वमनुगच्छसि ॥ २.११७.२० ॥
ഹേ സീതേ! ഹേ ഭാമിനീ! ബന്ധുജനങ്ങളെയും മാനത്തെയും ഐശ്വര്യത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, കാട്ടിൽ തടയപ്പെട്ട രാമനെ നീ പിന്തുടരുന്നു — ഇത് ഭാഗ്യമാണ്.
2.117.21
नगरस्थो वनस्थो वा पापो वा यदि वा शुभः ।
यासां स्त्रीणां प्रियो भर्ता तासां लोका महोदयाः ॥ २.११७.२१ ॥
നഗരത്തിലോ കാട്ടിലോ, പാപിയോ ശുഭനോ ആകട്ടെ — ഏത് സ്ത്രീകൾക്കാണോ ഭർത്താവ് പ്രിയനായിരിക്കുന്നത്, അവർക്ക് മഹത്തായ ലോകങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.
2.117.22
दुःशीलः कामवृत्तो वा धनैवा परिवर्जितः ।
स्त्रीणामार्यस्वभावानां परमं दैवतं पतिः ॥ २.११७.२२ ॥
ദുഃശീലനായാലും കാമവശനായാലും ധനമില്ലാത്തവനായാലും — ആര്യസ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവാണ് പരമദൈവം.
2.117.23
नातो विशिष्टं पश्यामि बान्धवं विमृशन्त्यहम् ।
सर्वत्रयोग्यं वैदेहि तपःकृतमिवाव्ययम् ॥ २.११७.२३ ॥
ഹേ വൈദേഹി! ചിന്തിച്ചാൽ ഇതിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ ബന്ധു എനിക്ക് കാണാനാവുന്നില്ല — അവൻ എല്ലായിടത്തും യോഗ്യനാണ്; തപസ്സിനാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ നശിക്കാത്തവൻ.
2.117.24
न त्वेनमवगच्छन्ति गुणदोषमसत्स्त्रियः ।
कामवक्तव्यहृदया भर्तृनाथा श्चरन्ति याः ॥ २.११७.२४ ॥
ഭർത്താവിന്റെ ഗുണദോഷങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാത്ത, കാമമോഹങ്ങൾക്ക് മാത്രം ഹൃദയം നൽകുന്ന, ഭർത്താവിനെ നാഥനായി കരുതിയിട്ടും അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന ദുഷ്ടസ്ത്രീകൾ.
2.117.25
प्राप्नुवन्त्ययशश्चैव धर्मभ्रंशं च मैथिलि ।
अकार्यवशमापन्नाः स्त्रियो याः खलु तद्विधाः ॥ २.११७.२५ ॥
മൈഥിലീ, അത്തരം സ്ത്രീകൾ അകാര്യങ്ങളുടെ വശത്തിൽ പെട്ട് അപകീർത്തിയും ധർമ്മഭ്രംശവും നേടുന്നു.
2.117.26
त्वद्विधास्तु गुणैर्युक्ता दृष्टलोकपरावराः ।
स्त्रियः स्वग चरिष्यन्ति यथा धर्मकृतस्तथा ॥ २.११७.२६ ॥
എന്നാൽ നിന്നെപ്പോലുള്ള സ്ത്രീകൾ ഗുണസമ്പന്നരും ലോകത്തിന്റെ ഉയർച്ചതാഴ്ചകൾ അറിയുന്നവരുമാണ്; ധർമ്മം ചെയ്തവരെപ്പോലെ അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
2.117.27
तदेवमेनं त्वमनुव्रता सती पतिव्रतानां समयानुवर्तिनी ।
भवस्व भर्त्तुः सहधर्मचारिणी यशश्च धर्मं च ततः समाप्स्यसि ॥ २.११७.२७ ॥
അതിനാൽ നീ ഭർത്താവിനെ അനുസരിക്കുന്ന സതിയായി, പതിവ്രതമാരുടെ ആചാരം പിന്തുടർന്ന്, ഭർത്താവിന്റെ സഹധർമ്മചാരിണിയാകുക; അങ്ങനെ യശസ്സും ധർമ്മവും നേടും.