Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.117.1
राघवस्त्वथ यातेषु तपस्विषु विचिन्तयन् ।
न तत्रारोचयद्वासं कारणैर्बहुभिस्तदा ॥ २.११७.१ ॥
Quando os ascetas partiram, Rāghava, refletindo, não quis ficar ali por muitas razões.
2.117.2
इह मे भरतो दृष्टो मातरश्च सनागराः ।
सा च मे स्मृतिरन्वेति तान्नित्यमनुशोचतः ॥ २.११७.२ ॥
Aqui vi Bharata, as mães e os cidadãos; e essa lembrança deles retorna a mim, e por eles lamento sempre.
2.117.3
स्कन्धावारनिवेशेन तेन तस्य महात्मनः ।
हयहस्तिकरीषैश्च उपमर्द्दः कृतो भृशम् ॥ २.११७.३ ॥
Pelo acampamento do exército daquele magnânimo, e pelos cavalos, elefantes e seus excrementos, ali se causou grande devastação.
2.117.4
तस्मादन्यत्र गच्छाम इति सञ्चिन्त्य राघवः ।
प्रातिष्ठत स वैदेह्या लक्ष्मणेन च सङ्गतः ॥ २.११७.४ ॥
Assim, resolvendo «vamos para outro lugar», Rāghava partiu acompanhado de Vaidehī e Lakṣmaṇa.
2.117.5
सो ऽत्रेराश्रममासाद्य तं ववन्दे महायशाः ।
तं चापि भगवानत्रिः पुत्रवत् प्रत्यपद्यत ॥ २.११७.५ ॥
Ao chegar ao eremitério de Atri, o de grande fama prostrou-se diante dele; e o venerável Atri também o recebeu como a um filho.
2.117.6
स्वयमातिथ्यमादिश्य सर्वमस्य सुसत्कृतम् ।
सौमित्रिं च महाभागां सीतां च समसान्त्वयत् ॥ २.११७.६ ॥
Tendo ele próprio ordenado a hospitalidade, fez com que tudo fosse devidamente honrado, e consolou plenamente Saumitri e a muito afortunada Sītā.
2.117.7
पत्नीं च समनुप्राप्तां वृद्धामामन्त्र्य सत्कृताम् ।
सान्त्वयामास धर्मज्ञः सर्वभूतहिते रतः ॥ २.११७.७ ॥
O conhecedor do dharma, deleitado no bem de todos os seres, chamou sua esposa, que se aproximara, idosa e honrada, e a consolou.
2.117.8
अनसूयां महाभागां तापसीं धर्मचारिणीम् ।
प्रतिगृह्णीष्व वैदेहीमब्रवीदृषिसत्तमः ।
रामाय चाचचक्षे तां तापसीं धर्मचारिणीम् ॥ २.११७.८ ॥
"Que Vaidehī receba Anasūyā, a muito afortunada asceta que pratica o dharma", disse o melhor dos sábios; e apresentou a Rāma aquela asceta que segue o dharma.
2.117.9
दशवर्षाण्यनावृष्ट्या दग्धे लोके निरन्तरम् ।
यया मूलफले सृष्टे जाह्नवी च प्रवर्त्तिता ॥ २.११७.९ ॥
quando por dez anos o mundo ardeu sem trégua por falta de chuva, e ela, por quem brotaram raízes e frutos e o Jāhnavī (Ganges) foi feito correr—
2.117.10
उग्रेण तपसा युक्ता नियमैश्चाप्यलङ्कृता ।
दशवर्षसहस्राणि यया तप्तं महत्तपः ॥ २.११७.१० ॥
Dotada de austeridade feroz e adornada de observâncias, realizou grande penitência por dez mil anos.
2.117.11
अनसूया व्रतैः स्नाता प्रत्यूहाश्च निवर्त्तिताः ।
देवकार्यनिमित्तं च यया संत्वरमाणया ।
दशरात्रं कृता रात्रिः सेयं मातेव ते ऽनघ ॥ २.११७.११ ॥
Purificada por seus votos, Anasūyā removeu os obstáculos; e ela, apressada pela obra dos deuses, fez de dez noites uma só noite — ela é como uma mãe para ti, ó sem mácula.
2.117.12
तामिमां सर्वभूतानां नमस्कार्य्यां यशस्विनीम् ।
अभिगच्छतु वैदेही वृद्धामक्रोधनां सदा ।
अनसूयेति या लोके कर्मभिः ख्यातिमागता ॥ २.११७.१२ ॥
Que Vaidehī vá até ela, a renomada, digna de reverência por todos os seres, a anciã, sempre livre da ira, que por suas ações alcançou fama no mundo como Anasūyā.
2.117.13
एवं ब्रुवाणं तमृषिं तथेत्युक्त्वा स राघवः ।
सीतामुवाच धर्मज्ञामिदं वचनमुत्तमम् ॥ २.११७.१३ ॥
Tendo dito 'Assim seja' àquele sábio que assim falava, Rāghava dirigiu-se a Sītā, conhecedora do dharma, com estas excelentes palavras.
2.117.14
राजपुत्रि श्रुतं त्वेतन्मुनेरस्य समीरितम् ।
श्रेयोर्थमात्मनः श्रीघ्रमभिगच्छ तपस्विनीम् ॥ २.११७.१४ ॥
Princesa, ouviste o que este sábio disse; para teu próprio bem, vai depressa àquela asceta.
2.117.15
सीता त्वेतद्वचः श्रुत्वा राघवस्य हितैषिणः ।
तामत्रिपत्नीं धर्मज्ञामभिचक्राम मैथिली ॥ २.११७.१५ ॥
Ao ouvir estas palavras de Rāghava, que desejava o seu bem, Maithilī Sītā dirigiu-se à esposa de Atri, conhecedora do dharma.
2.117.16
शिथिलां वलितां वृद्धां जरापाण्डरमूर्द्धजाम् ।
सततं वेपमानाङ्गी प्रवाते कदली यथा ॥ २.११७.१६ ॥
Frágil, enrugada, idosa, com cabelos brancos pela velhice, os membros sempre trêmulos como uma bananeira ao vento.
2.117.17
तां तु सीता महाभागामनसूयां पतिव्रताम् ।
अभ्यवादयदव्यग्रा स्वनाम समुदाहरत् ॥ २.११७.१७ ॥
Sītā, com a mente serena, prostrou-se diante daquela Anasūyā, muito afortunada e fiel ao marido, e anunciou o seu próprio nome.
2.117.18
अभिवाद्य च वैदेही तापसीं तामनिन्दिताम् ।
बद्धाञ्जलिपुटा हृष्टा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ २.११७.१८ ॥
Tendo saudado com reverência aquela asceta irrepreensível, Vaidehī, alegre e com as palmas unidas, perguntou sobre o seu bem-estar.
2.117.19
ततः सीतां महाभागां दृष्ट्वा तां धर्मचारिणीम् ।
सान्त्वयन्त्यब्रवीद्धृष्टा दिष्ट्या धर्ममवेक्षसे ॥ २.११७.१९ ॥
Então, vendo a muito afortunada Sītā, que segue o dharma, falou-lhe para consolá-la, com alegria: "Felizmente, tu olhas para o dharma."
2.117.20
त्यक्त्वा ज्ञातिजनं सीते मानमृद्धिं च भामिनि ।
अवरुद्धं वने रामं दिष्ट्या त्वमनुगच्छसि ॥ २.११७.२० ॥
Ó Sītā, ó bela! Tendo abandonado parentes, honra e prosperidade, segues Rāma, confinado na floresta — felizmente.
2.117.21
नगरस्थो वनस्थो वा पापो वा यदि वा शुभः ।
यासां स्त्रीणां प्रियो भर्ता तासां लोका महोदयाः ॥ २.११७.२१ ॥
Quer viva na cidade ou na floresta, seja pecador ou virtuoso: para aquelas mulheres a quem o marido é querido, os mundos são sublimes.
2.117.22
दुःशीलः कामवृत्तो वा धनैवा परिवर्जितः ।
स्त्रीणामार्यस्वभावानां परमं दैवतं पतिः ॥ २.११७.२२ ॥
Ainda que seja de mau caráter, dominado pelo desejo ou despojado de riqueza: para as mulheres de natureza nobre, o esposo é a divindade suprema.
2.117.23
नातो विशिष्टं पश्यामि बान्धवं विमृशन्त्यहम् ।
सर्वत्रयोग्यं वैदेहि तपःकृतमिवाव्ययम् ॥ २.११७.२३ ॥
Ó Vaidehī! Ao refletir, não vejo parente superior a este: é digno em tudo, como se fosse feito pela austeridade, e imperecível.
2.117.24
न त्वेनमवगच्छन्ति गुणदोषमसत्स्त्रियः ।
कामवक्तव्यहृदया भर्तृनाथा श्चरन्ति याः ॥ २.११७.२४ ॥
Aquelas mulheres vis que não compreendem as virtudes e os defeitos do marido, cujo coração só se abre a palavras de desejo, e que vagueiam embora tenham o marido como senhor.
2.117.25
प्राप्नुवन्त्ययशश्चैव धर्मभ्रंशं च मैथिलि ।
अकार्यवशमापन्नाः स्त्रियो याः खलु तद्विधाः ॥ २.११७.२५ ॥
Ó Maithilī, mulheres dessa espécie, caídas sob o poder de atos indevidos, certamente obtêm desonra e a perda do dharma.
2.117.26
त्वद्विधास्तु गुणैर्युक्ता दृष्टलोकपरावराः ।
स्त्रियः स्वग चरिष्यन्ति यथा धर्मकृतस्तथा ॥ २.११७.२६ ॥
Mas mulheres como tu, dotadas de virtudes e conhecedoras do alto e do baixo do mundo, irão ao céu como aqueles que praticaram o dharma.
2.117.27
तदेवमेनं त्वमनुव्रता सती पतिव्रतानां समयानुवर्तिनी ।
भवस्व भर्त्तुः सहधर्मचारिणी यशश्च धर्मं च ततः समाप्स्यसि ॥ २.११७.२७ ॥
Portanto, sê uma esposa virtuosa que segue o marido, fiel à conduta das esposas devotas, companheira do marido no dharma; assim alcançarás fama e dharma.