Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.15.1
ते तु तां रजनीमुष्य ब्राह्मणा वेदपारगाः।
उपतस्थुरुपस्थानं सह राजपुरोहिताः ॥ २.१५.१ ॥
Nachdem sie jene Nacht verbracht hatten, traten die Brahmanen, Meister der Veden, zusammen mit den königlichen Priestern in die königliche Versammlung.
2.15.2
अमात्या बलमुख्याश्च मुख्या ये निगमस्य च।
राघवस्याभिषेकार्थे प्रीयमाणाः सुसंगताः ॥ २.१५.२ ॥
Die Minister, die Heerführer und die angesehenen Männer der Stadt versammelten sich, erfreut über die Salbung Rāghavas.
2.15.3
उदिते विमले सूर्ये पुष्ये चाभ्यागतेऽहनि।
लग्ने कर्कटके प्राप्ते जन्म रामस्य च स्थिते ॥ २.१५.३ ॥
Als die klare Sonne aufgegangen war, an dem Tag, an dem das Sternbild Puṣya kam, als das Zeichen Karkaṭaka am Aszendenten stand und Rāmas Geburtsstern zugegen war.
2.15.4
अभिषेकाय रामस्य द्विजेन्द्रैरुपकल्पितम्।
काञ्चना जलकुम्भाश्च भद्रपीठं स्वलंकृतम् ॥ २.१५.४ ॥
Zur Salbung Rāmas hatten die besten Brahmanen goldene Wasserkrüge und einen glückverheißenden, prächtig geschmückten Sitz bereitgestellt.
2.15.5
रथश्च सम्यगास्तीर्णो भास्वता व्याघ्रचर्मणा।
गङ्गायमुनयोः पुण्यात् संगमादाहृतं जलम् ॥ २.१५.५ ॥
Ein Wagen, wohl bedeckt mit einem leuchtenden Tigerfell, und Wasser, vom heiligen Zusammenfluss von Gaṅgā und Yamunā herbeigebracht.
2.15.6
याश्चान्याः सरितः पुण्या ह्रदाः कूपाः सरांसि च।
प्राग्वहाश्चोर्ध्ववाहाश्च तिर्यग्वाहाश्च क्षीरिणः ॥ २.१५.६ ॥
Und die übrigen heiligen Flüsse, Seen, Brunnen und Teiche, die nach Osten fließenden, aufwärts und seitwärts fließenden Wasser und die milchartigen Wasser.
2.15.7
ताभ्यश्चैवाहृतं तोयं समुद्रेभ्यश्च सर्वशः।
क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भाः सुमनसः पयः ॥ २.१५.७ ॥
Wasser wurde von jenen Flüssen, Teichen und Brunnen sowie aus allen Ozeanen herbeigebracht; ebenso Honig, Quark, geklärte Butter, geröstetes Getreide, Darbha-Gras, Blumen und Milch.
2.15.8
अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।
सजलाः क्षीरिभिश्छन्ना घटाः काञ्चनराजताः ॥ २.१५.८ ॥
Acht schöne Jungfrauen und ein vorzüglicher Elefant waren ebenfalls da; Krüge aus Gold und Silber, mit Wasser gefüllt und mit milchspendenden Zweigen bedeckt.
2.15.9
पद्मोत्पलयुता भान्ति पूर्णाः परमवारिणा।
चन्द्रांशुविकचप्रख्यं पाण्डुरं रत्नभूषितम् ॥ २.१५.९ ॥
Sie glänzten, voll des feinsten Wassers und geschmückt mit Lotosblüten und blauen Lotosblüten; weiß wie blühende Mondstrahlen und mit Edelsteinen verziert.
2.15.10
सज्जं तिष्ठति रामस्य वालव्यजनमुत्तमम्।
चन्द्रमण्डलसंकाशमातपत्रं च पाण्डुरम् ॥ २.१५.१० ॥
Der vorzügliche Yakschwanzfächer steht für Rāma bereit, und ein weißer Sonnenschirm gleich der Mondscheibe ist ebenfalls vorbereitet.
2.15.11
सज्जं द्युतिकरं श्रीमदभिषेकपुरस्सरम्।
पाण्डुरश्च वृषः सज्जः पाण्डुराश्वश्च संस्थितः ॥ २.१५.११ ॥
Glänzende und verheißungsvolle Gegenstände, die der Salbung vorausgehen, sind bereit; ein weißer Stier ist vorbereitet, und ein weißes Pferd steht bereit.
2.15.12
वादित्राणि च सर्वाणि वन्दिनश्च तथापरे।
इक्ष्वाकूणां यथा राज्ये सम्भ्रियेताभिषेचनम् ॥ २.१५.१२ ॥
Alle Musikinstrumente, die Barden und die übrigen sind bereit, so wie die Salbung im Reich der Ikṣvākus angeordnet würde.
2.15.13
तथाजातीयमादाय राजपुत्राभिषेचनम्।
ते राजवचनात् तत्र समवेता महीपतिम् ॥ २.१५.१३ ॥
Nachdem sie die Gegenstände für die Salbung des Prinzen herbeigebracht hatten, versammelten sie sich auf Geheiß des Königs dort vor dem Herrscher der Erde.
2.15.14
अपश्यन्तोऽब्रुवन् को नु राज्ञो नः प्रतिवेदयेत्।
न पश्यामश्च राजानमुदितश्च दिवाकरः ॥ २.१५.१४ ॥
Da sie den König nicht sahen, sprachen sie: "Wer wird uns die Botschaft des Königs melden? Wir sehen den König nicht, und die Sonne ist schon aufgegangen."
2.15.16
यौवराज्याभिषेकश्च सज्जो रामस्य धीमतः।
अब्रवीत् तानिदं वाक्यं सुमन्त्रो राजसत्कृतः।
रामं राज्ञो नियोगेन त्वरया प्रस्थितो ह्यहम् ॥ २.१५.१६ ॥
Die Salbung des wise Rāma zum Thronfolger war bereit. Sumantra, vom König geehrt, sprach zu ihnen: "Auf Befehl des Königs bin ich eilig zu Rāma gesandt."
2.15.17
पूज्या राज्ञो भवन्तश्च रामस्य तु विशेषतः।
अयं पृच्छामि वचनात् सुखमायुष्मतामहम् ॥ २.१५.१७ ॥
Ihr seid des Königs würdig, besonders aber Rāmas. Auf Geheiß des Königs frage ich, ihr Langlebigen, nach eurem Wohlergehen.
2.15.18
राज्ञः सम्प्रतिबुद्धस्य चानागमनकारणम्।
इत्युक्त्वान्तःपुरद्वारमाजगाम पुराणवित् ॥ २.१५.१८ ॥
Nachdem er so den Grund genannt hatte, warum der König, aus dem Schlaf geweckt, nicht gekommen war, kam Sumantra, der Kenner der alten Überlieferung, zum Tor des inneren Palastes.
2.15.19
सदा सक्तं च तद् वेश्म सुमन्त्रः प्रविवेश ह।
तुष्टावास्य तदा वंशं प्रविश्य स विशाम्पतेः ॥ २.१५.१९ ॥
Sumantra betrat jenen Palast, der stets mit dem König verbunden war. Nachdem er eingetreten war, pries er das Geschlecht des Herrn der Völker.
2.15.20
शयनीयं नरेन्द्रस्य तदासाद्य व्यतिष्ठत।
सोऽत्यासाद्य तु तद् वेश्म तिरस्करणिमन्तरा ॥ २.१५.२० ॥
Er gelangte zum Lager des Königs und blieb stehen; und er ging noch näher, in jenes Gemach, innerhalb des Vorhangs.
2.15.21
आशीर्भिर्गुणयुक्ताभिरभितुष्टाव राघवम्।
सोमसूर्यौ च काकुत्स्थ शिववैश्रवणावपि ॥ २.१५.२१ ॥
Mit Segenswünschen voller Tugend pries er Rāghava: O Kākutstha, den Mond und die Sonne, und auch Śiva und Vaiśravaṇa.
2.15.22
वरुणश्चाग्निरिन्द्रश्च विजयं प्रदिशन्तु ते।
गता भगवती रात्रिरहः शिवमुपस्थितम् ॥ २.१५.२२ ॥
Mögen Varuṇa, Agni und Indra dir den Sieg verleihen. Die gesegnete Nacht ist vergangen, und der glückliche Tag ist gekommen.
2.15.23
बुद्ध्यस्व राजशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम्।
ब्राह्मणा बलमुख्याश्च नैगमाश्चागतास्त्विह ॥ २.१५.२३ ॥
Erwache, o Tiger unter den Königen, und erfülle die nächste Pflicht. Die Brahmanen, die führenden Krieger und die Kaufleute der Stadt sind hierher gekommen.
2.15.24
दर्शनं तेऽभिकांक्षन्ते प्रतिबुद्ध्यस्व राघव।
स्तुवन्तं तं तदा सूतं सुमन्त्रं मन्त्रकोविदम् ॥ २.१५.२४ ॥
Sie sehnen sich nach deinem Anblick; o Rāghava, erwache vollständig. Während er den Wagenlenker Sumantra pries, der in Rat kundig war —
2.15.25
प्रतिबुद्ध्य ततो राजा इदं वचनमब्रवीत्।
राममानय सूतेति यदस्यभिहितो मया ॥ २.१५.२५ ॥
Dann erwachte der König und sprach diese Worte: »Wagenlenker, bring Rāma herbei«, wie ich es ihm gesagt hatte.
2.15.26
किमिदं कारणं येन ममाज्ञा प्रतिवाह्यते।
न चैव सम्प्रसुप्तोऽहमानयेहाशु राघवम् ॥ २.१५.२६ ॥
Warum wird mein Befehl missachtet? Ich schlafe nicht tief; bring Rāghava schnell hierher.
2.15.27
स राजवचनं श्रुत्वा शिरसा प्रतिपूज्य तम् ॥ २.१५.२७ ॥
Als er die Worte des Königs gehört hatte, neigte er das Haupt und ehrte ihn ehrerbietig.
2.15.28
निर्जगाम नृपावासान्मन्यमानः प्रियं महत्।
प्रपन्नो राजमार्गं च पताकाध्वजशोभितम् ॥ २.१५.२८ ॥
Er verließ den Palast des Königs, in der Meinung, eine große, erfreuliche Nachricht zu bringen, und gelangte auf die mit Bannern und Fahnen geschmückte Königsstraße.
2.15.29
हृष्टः प्रमुदितः सूतो जगामाशु विलोकयन्।
स सूतस्तत्र शुश्राव रामाधिकरणाः कथाः ॥ २.१५.२९ ॥
Der frohe, hocherfreute Wagenlenker eilte weiter und blickte umher; dort hörte er Gespräche über Rāma.
2.15.30
अभिषेचनसंयुक्ताः सर्वलोकस्य हृष्टवत्।
ततो ददर्श रुचिरं कैलाससदृशप्रभम् ॥ २.१५.३० ॥
(Er hörte) die frohen Gespräche aller Leute über die Krönung. Dann sah er einen schönen (Palast), strahlend wie der Kailāsa.
2.15.31
रामवेश्म सुमन्त्रस्तु शक्रवेश्मसमप्रभम्।
महाकपाटपिहितं वितर्दिशतशोभितम् ॥ २.१५.३१ ॥
Sumantra sah die Residenz Rāmas, strahlend wie der Palast Indras, durch große Türen verschlossen und mit hunderten erhöhten Terrassen geschmückt.
2.15.32
काञ्चनप्रतिमैकाग्रं मणिविद्रुमतोरणम्।
शारदाभ्रघनप्रख्यं दीप्तं मेरुगुहासमम् ॥ २.१५.३२ ॥
Es war goldfarben schimmernd, einzelgipfelig, mit Torbögen aus Edelsteinen und Korallen geschmückt; es leuchtete wie dichte Herbstwolken, hell wie die Höhle des Meru.
2.15.33
मणिभिर्वरमाल्यानां सुमहद्भिरलंकृतम्।
मुक्तामणिभिराकीर्णं चन्दनागुरुभूषितम् ॥ २.१५.३३ ॥
Es war mit großen Edelsteinen erlesener Girlanden geschmückt, mit Perlen und Juwelen übersät und mit Sandelholz und Aloe verziert.
2.15.34
गन्धान् मनोज्ञान् विसृजद् दार्दुरं शिखरं यथा।
सारसैश्च मयूरैश्च विनदद्भिर्विराजितम् ॥ २.१५.३४ ॥
Es verströmte köstliche Düfte, wie der Gipfel des Berges Dārdura, und strahlte, während Kraniche und Pfauen riefen.
2.15.35
सुकृतेहामृगाकीर्णमुत्कीर्णं भक्तिभिस्तथा।
मनश्चक्षुश्च भूतानामाददत् तिग्मतेजसा ॥ २.१५.३५ ॥
Es war voller wohlgeformter Hirschfiguren und mit feinem Ornament verziert; durch seinen scharfen Glanz fesselte es den Geist und die Augen aller Wesen.
2.15.36
चन्द्रभास्करसंकाशं कुबेरभवनोपमम्।
महेन्द्रधामप्रतिमं नानापक्षिसमाकुलम् ॥ २.१५.३६ ॥
Es glich Mond und Sonne, der Wohnstatt Kuberas und dem Palast Indras, und war voller vielerlei Vögel.
2.15.37
मेरुशृङ्गसमं सूतो रामवेश्म ददर्श ह।
उपस्थितैः समाकीर्णं जनैरञ्जलिकारिभिः ॥ २.१५.३७ ॥
Der Wagenlenker sah Rāmas Wohnstatt, dem Gipfel des Meru gleich, gedrängt voll von Menschen, die dort mit gefalteten Händen standen.
2.15.38
उपादाय समाक्रान्तैस्तदा जानपदैर्जनैः।
रामाभिषेकसुमुखैरुन्मुखैः समलंकृतम् ॥ २.१५.३८ ॥
Da drängte sich die Menge der Städter und Landleute, die Gesichter hell vom Festtag der Salbung Rāmas, erwartungsvoll nach oben blickend; der Ort war geschmückt.
2.15.39
महामेघसमप्रख्यमुदग्रं सुविराजितम्।
नानारत्नसमाकीर्णं कुब्जकैरपि चावृतम् ॥ २.१५.३९ ॥
Er war hoch wie eine große Wolke, prächtig strahlend, voller vielerlei Edelsteine und auch von buckligen Dienerinnen umgeben.
2.15.40
स वाजियुक्तेन रथेन सारथिः
समाकुलं राजकुलं विराजयन्।
वरूथिना राजगृहाभिपातिना
पुरस्य सर्वस्य मनांसि हर्षयन् ॥ २.१५.४० ॥
Der Wagenlenker, mit dem pferdebespannten Wagen und dem schützenden Geleit, dem königlichen Palast nahend, schmückte das überfüllte Königshaus und erfreute die Herzen der ganzen Stadt.
2.15.41
ततः समासाद्य महाधनं महत्
प्रहृष्टरोमा स बभूव सारथिः।
मृगैर्मयूरैश्च समाकुलोल्बणं
गृहं वरार्हस्य शचीपतेरिव ॥ २.१५.४१ ॥
Als er das überaus reiche große Haus erreichte, sträubte sich dem Wagenlenker vor Freude das Haar. Das von Hirschen und Pfauen erfüllte Haus glich der Wohnung Indras, des Gemahls der Śacī, würdig des Besten.
2.15.42
स तत्र कैलासनिभाः स्वलंकृताः
प्रविश्य कक्ष्यास्त्रिदशालयोपमाः।
प्रियान् वरान् राममते स्थितान् बहून्
व्यपोह्य शुद्धान्तमुपस्थितौ रथी ॥ २.१५.४२ ॥
Dort betrat der Wagenlenker die Gemächer, prächtig geschmückt wie der Kailāsa und wie die Wohnstätten der Götter; nachdem er die vielen lieben und vortrefflichen Männer, die Rāma ergeben dastanden, entlassen hatte, trat er zum inneren Palast.
2.15.43
स तत्र शुश्राव च हर्षयुक्ता
रामाभिषेकार्थकृतां जनानाम्।
नरेन्द्रसूनोरभिमङ्गलार्थाः
सर्वस्य लोकस्य गिरः प्रहृष्टाः ॥ २.१५.४३ ॥
Dort hörte er die freudigen Stimmen der Leute, die Rāmas Salbung vorbereiteten: die Stimmen der ganzen Welt, erfreut, sprechend für das Wohl des Königssohnes.
2.15.44
महेन्द्रसद्मप्रतिमं च वेश्म
रामस्य रम्यं मृगपक्षिजुष्टम्।
ददर्श मेरोरिव शृङ्गमुच्चं
विभ्राजमानं प्रभया सुमन्त्रः ॥ २.१५.४४ ॥
Sumantra sah Rāmas schönen Palast, dem Wohnsitz Indras gleich, von Hirschen und Vögeln bevölkert, der mit seinem Glanz strahlte wie der hohe Gipfel des Meru.
2.15.45
उपस्थितैरञ्जलिकारिभिश्च
सोपायनैर्जानपदैर्जनैश्च।
कोट्या परार्धैश्च विमुक्तयानैः
समाकुलं द्वारपदं ददर्श ॥ २.१५.४५ ॥
Sumantra sah das Palasttor von Menschen überfüllt: Landleute und andere, die mit zusammengelegten Handflächen standen und Gaben brachten, und Zehn-Millionen und unzählige, die von ihren Fahrzeugen abgestiegen waren.
2.15.46
ततो महामेघमहीधराभं
प्रभिन्नमत्यङ्कुशमत्यसह्यम्।
रामोपवाह्यं रुचिरं ददर्श
शत्रुञ्जयं नागमुदग्रकायम् ॥ २.१५.४६ ॥
Dann sah er Rāmas Elefanten, einer großen Wolke oder einem Berg gleich, brünstig, nicht einmal mit dem Stachel zu zügeln, unerträglich wild, schön, der Feindebezwinger, von hohem Körperbau, den Rāma reitet.
2.15.47
स्वलंकृतान् साश्वरथान् सकुञ्जरा-
नमात्यमुख्यांश्च ददर्श वल्लभान्।
व्यपोह्य सूतः सहितान् समन्ततः
समृद्धमन्तःपुरमाविवेश ह ॥ २.१५.४७ ॥
Als er die wohlgeschmückten Pferde, Wagen und Elefanten sah, dazu die vornehmsten Minister und geliebten Diener, schob der Wagenlenker Sumantra alle ringsum beiseite und trat in die wohlhabenden inneren Gemächer ein.
2.15.48
ततोऽद्रिकूटाचलमेघसंनिभं
महाविमानोपमवेश्मसंयुतम्।
अवार्यमाणः प्रविवेश सारथिः
प्रभूतरत्नं मकरो यथार्णवम् ॥ २.१५.४८ ॥
Dann trat der Wagenlenker, ungehindert, in jenes Haus ein, einem Bergesgipfel oder einer Wolke gleich, mit großen Gemächern wie himmlischen Vimānas, so wie ein Makara in das edelsteinreiche Meer eintritt.