வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.15.1
ते तु तां रजनीमुष्य ब्राह्मणा वेदपारगाः।
उपतस्थुरुपस्थानं सह राजपुरोहिताः ॥ २.१५.१ ॥
வேதங்களில் தேர்ந்த அந்தணர்களும் அரசபுரோகிதர்களும் அந்த இரவைக் கழித்து அரசவைக்கு வந்தனர்.
2.15.2
अमात्या बलमुख्याश्च मुख्या ये निगमस्य च।
राघवस्याभिषेकार्थे प्रीयमाणाः सुसंगताः ॥ २.१५.२ ॥
அமைச்சர்களும் படைத்தலைவர்களும் நகரின் முக்கியப் பெரியோர்களும் ராகவனின் முடிசூட்டுக்காக மகிழ்ந்து நன்கு கூடினர்.
2.15.3
उदिते विमले सूर्ये पुष्ये चाभ्यागतेऽहनि।
लग्ने कर्कटके प्राप्ते जन्म रामस्य च स्थिते ॥ २.१५.३ ॥
தூய சூரியன் உதித்தபோது, புஷ்ய நட்சத்திரம் வந்த நாளில், கடக லக்னம் வந்தபோது, ராமனின் ஜன்ம நட்சத்திரமும் இருந்தபோது.
2.15.4
अभिषेकाय रामस्य द्विजेन्द्रैरुपकल्पितम्।
काञ्चना जलकुम्भाश्च भद्रपीठं स्वलंकृतम् ॥ २.१५.४ ॥
ராமனின் அபிஷேகத்திற்காக சிறந்த அந்தணர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட பொன் நீர்க்குடங்களும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட மங்கலமான பீடமும்.
2.15.5
रथश्च सम्यगास्तीर्णो भास्वता व्याघ्रचर्मणा।
गङ्गायमुनयोः पुण्यात् संगमादाहृतं जलम् ॥ २.१५.५ ॥
ஒளிரும் புலித்தோலால் நன்கு விரிக்கப்பட்ட தேரும், கங்கை-யமுனைகளின் புனிதச் சங்கமத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட நீரும்.
2.15.6
याश्चान्याः सरितः पुण्या ह्रदाः कूपाः सरांसि च।
प्राग्वहाश्चोर्ध्ववाहाश्च तिर्यग्वाहाश्च क्षीरिणः ॥ २.१५.६ ॥
மற்ற புனித ஆறுகள், ஏரிகள், கிணறுகள், குளங்கள், கிழக்கு நோக்கி ஓடுபவை, மேல்நோக்கி ஓடுபவை, குறுக்காக ஓடுபவை, பால் போன்ற நீருள்ளவை ஆகியவற்றின் நீர்.
2.15.7
ताभ्यश्चैवाहृतं तोयं समुद्रेभ्यश्च सर्वशः।
क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भाः सुमनसः पयः ॥ २.१५.७ ॥
அந்த ஆறுகள், குளங்கள், கிணறுகள் மற்றும் அனைத்துக் கடல்களிலிருந்தும் நீர் கொண்டுவரப்பட்டது; தேன், தயிர், நெய், பொரிமாவு, தர்ப்பைப் புல், மலர்கள், பால் ஆகியவையும் கொண்டுவரப்பட்டன.
2.15.8
अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।
सजलाः क्षीरिभिश्छन्ना घटाः काञ्चनराजताः ॥ २.१५.८ ॥
எட்டு அழகிய கன்னிப்பெண்களும், சிறந்த யானையும் கொண்டுவரப்பட்டன; நீர் நிரம்பிய, பாலுள்ள கிளைகளால் மூடப்பட்ட தங்க, வெள்ளி குடங்களும் இருந்தன.
2.15.9
पद्मोत्पलयुता भान्ति पूर्णाः परमवारिणा।
चन्द्रांशुविकचप्रख्यं पाण्डुरं रत्नभूषितम् ॥ २.१५.९ ॥
தாமரை, நீலத்தாமரைகளுடன் கூடிய, சிறந்த நீரால் நிரம்பிய (குடங்கள்) ஒளிர்ந்தன; நிலவொளியில் மலர்ந்த பூக்களைப் போல வெண்மையாகவும் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவையாகவும் இருந்தன.
2.15.10
सज्जं तिष्ठति रामस्य वालव्यजनमुत्तमम्।
चन्द्रमण्डलसंकाशमातपत्रं च पाण्डुरम् ॥ २.१५.१० ॥
ராமருக்காகத் தயாராக வைக்கப்பட்ட சிறந்த சாமரம் நிற்கிறது; சந்திரமண்டலம் போன்ற வெண்ணிற குடையும் உள்ளது.
2.15.11
सज्जं द्युतिकरं श्रीमदभिषेकपुरस्सरम्।
पाण्डुरश्च वृषः सज्जः पाण्डुराश्वश्च संस्थितः ॥ २.१५.११ ॥
அபிஷேகத்திற்கு முன்னால் செல்லும், ஒளிரும் மங்கல வஸ்துக்கள் தயாராக உள்ளன; வெண்ணிற காளையும் தயார்; வெண்ணிறக் குதிரையும் நிற்கிறது.
2.15.12
वादित्राणि च सर्वाणि वन्दिनश्च तथापरे।
इक्ष्वाकूणां यथा राज्ये सम्भ्रियेताभिषेचनम् ॥ २.१५.१२ ॥
எல்லா இசைக்கருவிகளும், மற்ற பாடகர்களும் தயார்; இக்ஷ்வாகுகளின் அரசில் அபிஷேகம் எவ்வாறு ஏற்பாடு செய்யப்படுமோ அவ்வாறே (இங்கும் ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது).
2.15.13
तथाजातीयमादाय राजपुत्राभिषेचनम्।
ते राजवचनात् तत्र समवेता महीपतिम् ॥ २.१५.१३ ॥
அதுபோன்ற இளவரசர் அபிஷேகப் பொருட்களைக் கொண்டு வந்து, அரசரின் ஆணைப்படி, அங்கே மன்னரிடம் ஒன்றுகூடினர்.
2.15.14
अपश्यन्तोऽब्रुवन् को नु राज्ञो नः प्रतिवेदयेत्।
न पश्यामश्च राजानमुदितश्च दिवाकरः ॥ २.१५.१४ ॥
அரசரைக் காணாமல் அவர்கள் சொன்னார்கள்: "அரசரின் செய்தியை எங்களுக்கு யார் அறிவிப்பார்? நாங்கள் அரசரைக் காணவில்லை; சூரியனும் உதித்துவிட்டான்."
2.15.16
यौवराज्याभिषेकश्च सज्जो रामस्य धीमतः।
अब्रवीत् तानिदं वाक्यं सुमन्त्रो राजसत्कृतः।
रामं राज्ञो नियोगेन त्वरया प्रस्थितो ह्यहम् ॥ २.१५.१६ ॥
ஞானமுள்ள ராமனின் யௌவராஜ்ய அபிஷேகம் ஆயத்தமாக இருந்தது. அரசரால் மதிக்கப்பட்ட சுமந்திரர் அவர்களிடம் இவ்வாறு சொன்னார்: "அரசரின் ஆணையால் நான் விரைவாக ராமனிடம் அனுப்பப்பட்டிருக்கிறேன்."
2.15.17
पूज्या राज्ञो भवन्तश्च रामस्य तु विशेषतः।
अयं पृच्छामि वचनात् सुखमायुष्मतामहम् ॥ २.१५.१७ ॥
நீங்கள் அரசருக்கும், குறிப்பாக ராமனுக்கும் வணக்கத்திற்குரியவர்கள். அரசரின் ஆணையால் நான் உங்கள் நலத்தை வினவுகிறேன், நீண்ட ஆயுளுடையவர்களே.
2.15.18
राज्ञः सम्प्रतिबुद्धस्य चानागमनकारणम्।
इत्युक्त्वान्तःपुरद्वारमाजगाम पुराणवित् ॥ २.१५.१८ ॥
அரசர் விழித்தெழுந்ததையும், அவர் வராததற்குரிய காரணத்தையும் இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, பழமை அறிந்த சுமந்திரர் அந்தரங்க மாளிகையின் வாயிலுக்கு வந்தார்.
2.15.19
सदा सक्तं च तद् वेश्म सुमन्त्रः प्रविवेश ह।
तुष्टावास्य तदा वंशं प्रविश्य स विशाम्पतेः ॥ २.१५.१९ ॥
எப்போதும் அரசருடன் தொடர்புடைய அந்த மாளிகையில் சுமந்திரர் நுழைந்தார். அப்போது அவர் நுழைந்து, மக்களின் அதிபதியான அரசரின் வம்சத்தைப் புகழ்ந்தார்.
2.15.20
शयनीयं नरेन्द्रस्य तदासाद्य व्यतिष्ठत।
सोऽत्यासाद्य तु तद् वेश्म तिरस्करणिमन्तरा ॥ २.१५.२० ॥
அரசனின் படுக்கையை அடைந்து அவன் நின்றான். அந்த மாளிகையில், திரைக்கு உள்ளே மிக அருகில் சென்று அவன் நின்றான்.
2.15.21
आशीर्भिर्गुणयुक्ताभिरभितुष्टाव राघवम्।
सोमसूर्यौ च काकुत्स्थ शिववैश्रवणावपि ॥ २.१५.२१ ॥
நற்குணங்கள் நிறைந்த ஆசிகளால் அவன் ராகவனைப் போற்றினான். ஓ காகுத்ஸ்தா, சந்திரனையும் சூரியனையும், சிவனையும் வைசிரவணனையும் கூட.
2.15.22
वरुणश्चाग्निरिन्द्रश्च विजयं प्रदिशन्तु ते।
गता भगवती रात्रिरहः शिवमुपस्थितम् ॥ २.१५.२२ ॥
வருணன், அக்னி, இந்திரன் உமக்கு வெற்றியை அருளட்டும். பகவதியான இரவு கழிந்தது; மங்கலமான பகல் வந்துவிட்டது.
2.15.23
बुद्ध्यस्व राजशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम्।
ब्राह्मणा बलमुख्याश्च नैगमाश्चागतास्त्विह ॥ २.१५.२३ ॥
விழித்தெழுக, ஓ அரசப் புலியே, அடுத்த கடமையைச் செய்க. அந்தணர்களும், படைத்தலைவர்களும், நகர வணிகர்களும் இங்கே வந்திருக்கிறார்கள்.
2.15.24
दर्शनं तेऽभिकांक्षन्ते प्रतिबुद्ध्यस्व राघव।
स्तुवन्तं तं तदा सूतं सुमन्त्रं मन्त्रकोविदम् ॥ २.१५.२४ ॥
அவர்கள் உங்கள் தரிசனத்தை விரும்புகிறார்கள். ஓ ராகவா, முழுமையாக விழித்தெழுக. அப்போது ஆலோசனையில் வல்லவனான தேரோட்டி சுமந்திரனைப் போற்றிக்கொண்டிருந்தபோது —
2.15.25
प्रतिबुद्ध्य ततो राजा इदं वचनमब्रवीत्।
राममानय सूतेति यदस्यभिहितो मया ॥ २.१५.२५ ॥
பின்னர் விழித்தெழுந்த அரசன் இவ்வாறு சொன்னான்: "ஓ சாரதி, ராமனை அழைத்து வா" என்று நான் இவனிடம் சொன்னபடியே.
2.15.26
किमिदं कारणं येन ममाज्ञा प्रतिवाह्यते।
न चैव सम्प्रसुप्तोऽहमानयेहाशु राघवम् ॥ २.१५.२६ ॥
ஏன் என் கட்டளை புறக்கணிக்கப்படுகிறது? நான் உறங்கவில்லை; விரைவில் ராகவனை இங்கே அழைத்து வா.
2.15.27
स राजवचनं श्रुत्वा शिरसा प्रतिपूज्य तम् ॥ २.१५.२७ ॥
அவன் அரசனின் சொற்களைக் கேட்டு, தலை வணங்கி அவரை மரியாதையுடன் வணங்கினான்.
2.15.28
निर्जगाम नृपावासान्मन्यमानः प्रियं महत्।
प्रपन्नो राजमार्गं च पताकाध्वजशोभितम् ॥ २.१५.२८ ॥
அரசனின் மாளிகையிலிருந்து வெளியேறினான், பெரிய மகிழ்ச்சியான செய்தி என்று நினைத்து; கொடிகளாலும் பதாகைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரச வீதியை அடைந்தான்.
2.15.29
हृष्टः प्रमुदितः सूतो जगामाशु विलोकयन्।
स सूतस्तत्र शुश्राव रामाधिकरणाः कथाः ॥ २.१५.२९ ॥
மகிழ்ச்சியும் பெருங்களிப்பும் கொண்ட சாரதி சுற்றிப் பார்த்தவாறு விரைவாகச் சென்றான். அங்கே அவன் ராமனைப் பற்றிய பேச்சுகளைக் கேட்டான்.
2.15.30
अभिषेचनसंयुक्ताः सर्वलोकस्य हृष्टवत्।
ततो ददर्श रुचिरं कैलाससदृशप्रभम् ॥ २.१५.३० ॥
எல்லா மக்களின் முடிசூட்டு விழாவைப் பற்றிய மகிழ்ச்சிப் பேச்சுகள் (அவனுக்குக் கேட்டன்). பின்னர் கைலாசத்தைப் போன்ற ஒளியுடைய அழகிய (மாளிகையை) அவன் கண்டான்.
2.15.31
रामवेश्म सुमन्त्रस्तु शक्रवेश्मसमप्रभम्।
महाकपाटपिहितं वितर्दिशतशोभितम् ॥ २.१५.३१ ॥
சுமந்திரன் ராமனின் மாளிகையைக் கண்டான்; அது இந்திரனின் மாளிகைக்கு இணையான ஒளியுடையது, பெரிய கதவுகளால் மூடப்பட்டது, நூற்றுக்கணக்கான மேடைகளால் அழகுபெற்றிருந்தது.
2.15.32
काञ्चनप्रतिमैकाग्रं मणिविद्रुमतोरणम्।
शारदाभ्रघनप्रख्यं दीप्तं मेरुगुहासमम् ॥ २.१५.३२ ॥
அது பொன்போன்ற ஒளியுடையதாய், ஒரே உச்சியுடையதாய், மணிகளும் பவளங்களும் கொண்ட தோரணங்களுடன் இருந்தது; சரத்கால அடர்ந்த மேகங்களைப் போல ஒளிர்ந்து, மேரு மலைக் குகையைப் போல பிரகாசித்தது.
2.15.33
मणिभिर्वरमाल्यानां सुमहद्भिरलंकृतम्।
मुक्तामणिभिराकीर्णं चन्दनागुरुभूषितम् ॥ २.१५.३३ ॥
அது சிறந்த மாலைகளின் பெரிய மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; முத்துக்களும் மணிகளும் சிதறிக்கிடந்தது; சந்தனம் அகில் ஆகியவற்றால் அணிசெய்யப்பட்டிருந்தது.
2.15.34
गन्धान् मनोज्ञान् विसृजद् दार्दुरं शिखरं यथा।
सारसैश्च मयूरैश्च विनदद्भिर्विराजितम् ॥ २.१५.३४ ॥
அது மனம் கவரும் நறுமணங்களை வீசியது, தார்தர மலைச்சிகரம் போல; கொக்குகளும் மயில்களும் ஒலித்து அதை அழகுபடுத்தின.
2.15.35
सुकृतेहामृगाकीर्णमुत्कीर्णं भक्तिभिस्तथा।
मनश्चक्षुश्च भूतानामाददत् तिग्मतेजसा ॥ २.१५.३५ ॥
அது நேர்த்தியாக வடிக்கப்பட்ட விலங்கு உருவங்களால் நிறைந்து, அழகான சிற்ப வேலைப்பாடுகளால் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது; தன் கூரிய ஒளியால் உயிரினங்களின் மனதையும் கண்களையும் கவர்ந்தது.
2.15.36
चन्द्रभास्करसंकाशं कुबेरभवनोपमम्।
महेन्द्रधामप्रतिमं नानापक्षिसमाकुलम् ॥ २.१५.३६ ॥
அது சந்திரனும் சூரியனும் போன்றது, குபேரனின் மாளிகை போன்றது, இந்திரனின் உலகம் போன்றது; பல வகைப் பறவைகளால் நிறைந்திருந்தது.
2.15.37
मेरुशृङ्गसमं सूतो रामवेश्म ददर्श ह।
उपस्थितैः समाकीर्णं जनैरञ्जलिकारिभिः ॥ २.१५.३७ ॥
மேரு சிகரத்தைப் போன்ற ராமனின் மாளிகையை சூதன் கண்டான்; கைகூப்பி நின்ற மக்களால் அது நிறைந்திருந்தது.
2.15.38
उपादाय समाक्रान्तैस्तदा जानपदैर्जनैः।
रामाभिषेकसुमुखैरुन्मुखैः समलंकृतम् ॥ २.१५.३८ ॥
அப்போது நகரத்தாரும் நாட்டுப்புறத்தாரும் நெருங்கித் திரண்டிருந்தனர்; ராமனின் அபிஷேகத்தால் முகம் மலர்ந்த அவர்கள் ஆர்வத்துடன் மேலே நோக்கிக்கொண்டிருந்தனர்; அந்த இடம் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
2.15.39
महामेघसमप्रख्यमुदग्रं सुविराजितम्।
नानारत्नसमाकीर्णं कुब्जकैरपि चावृतम् ॥ २.१५.३९ ॥
அது பெரிய மேகம் போல உயர்ந்தும் மிகவும் ஒளிர்ந்ததாகவும், பல வகையான இரத்தினங்களால் நிறைந்ததாகவும், கூனிக் குறுகிய பணியாளர்களால் சூழப்பட்டதாகவும் இருந்தது.
2.15.40
स वाजियुक्तेन रथेन सारथिः
समाकुलं राजकुलं विराजयन्।
वरूथिना राजगृहाभिपातिना
पुरस्य सर्वस्य मनांसि हर्षयन् ॥ २.१५.४० ॥
அவன், குதிரைகள் பூட்டிய தேரோடும் பாதுகாப்புப் படையோடும் அரச மாளிகையை நோக்கிச் சென்று, கூட்டம் நிறைந்த அரச குலத்தை அலங்கரித்து, நகரத்தார் அனைவரின் மனத்தையும் மகிழ்வித்தவனாக வந்தான்.
2.15.41
ततः समासाद्य महाधनं महत्
प्रहृष्टरोमा स बभूव सारथिः।
मृगैर्मयूरैश्च समाकुलोल्बणं
गृहं वरार्हस्य शचीपतेरिव ॥ २.१५.४१ ॥
பின்னர் அந்த மாபெரும் செல்வமுடைய மாளிகையை அடைந்து, சாரதி மகிழ்ச்சியால் உடல் சிலிர்த்தான். அது மான்களாலும் மயில்களாலும் நிறைந்து, சசியின் கணவன் இந்திரனுக்கு ஏற்ற உயர்ந்த இல்லம் போல் இருந்தது.
2.15.42
स तत्र कैलासनिभाः स्वलंकृताः
प्रविश्य कक्ष्यास्त्रिदशालयोपमाः।
प्रियान् वरान् राममते स्थितान् बहून्
व्यपोह्य शुद्धान्तमुपस्थितौ रथी ॥ २.१५.४२ ॥
அங்கே அந்தத் தேரோட்டி, கைலாயம் போல் அழகுற அலங்கரிக்கப்பட்ட, தேவலோகம் போன்ற அறைகளுக்குள் நுழைந்தான்; ராமனிடம் பக்தியுடன் நின்றிருந்த பல அன்பும் சிறப்பும் கொண்டவர்களை விலக்கி, அந்தப்புரத்தை அணுகினான்.
2.15.43
स तत्र शुश्राव च हर्षयुक्ता
रामाभिषेकार्थकृतां जनानाम्।
नरेन्द्रसूनोरभिमङ्गलार्थाः
सर्वस्य लोकस्य गिरः प्रहृष्टाः ॥ २.१५.४३ ॥
அங்கே ராமனின் அபிஷேக ஏற்பாடுகளைச் செய்துகொண்டிருந்த மக்களின் மகிழ்ச்சி நிறைந்த குரல்களைக் கேட்டான்; அரச குமாரனின் நலனுக்காக எழுந்த, உலகம் முழுவதும் மகிழ்ந்த சொற்கள் அவை.
2.15.44
महेन्द्रसद्मप्रतिमं च वेश्म
रामस्य रम्यं मृगपक्षिजुष्टम्।
ददर्श मेरोरिव शृङ्गमुच्चं
विभ्राजमानं प्रभया सुमन्त्रः ॥ २.१५.४४ ॥
இந்திரனின் மாளிகைக்கு ஒப்பான, மான்களும் பறவைகளும் நிறைந்த, மேருவின் உயர்ந்த சிகரம் போல தன் ஒளியால் ஒளிரும் ராமனின் அழகிய மாளிகையை சுமந்திரன் கண்டான்.
2.15.45
उपस्थितैरञ्जलिकारिभिश्च
सोपायनैर्जानपदैर्जनैश्च।
कोट्या परार्धैश्च विमुक्तयानैः
समाकुलं द्वारपदं ददर्श ॥ २.१५.४५ ॥
கைகூப்பி நின்றவர்களும், காணிக்கைகளுடன் வந்த நாட்டுப்புறத்தினரும் மக்களும், வாகனங்களிலிருந்து இறங்கி நின்ற கோடிக்கணக்கானோரும் அளவிலா பெருங்கூட்டமும் நிறைந்திருந்த அரண்மனை வாயிலை சுமந்திரன் கண்டான்.
2.15.46
ततो महामेघमहीधराभं
प्रभिन्नमत्यङ्कुशमत्यसह्यम्।
रामोपवाह्यं रुचिरं ददर्श
शत्रुञ्जयं नागमुदग्रकायम् ॥ २.१५.४६ ॥
பின்னர் மகாமேகம் அல்லது மலை போன்றதும், மதம் பாய்ந்ததும், அங்குசத்திற்கும் அடங்காததும், மிகக் கடுமையானதுமான, ராமன் ஏறிச் செல்லும் அழகிய, எதிரிகளை வெல்லும், உயர்ந்த உடலுடைய யானையை சுமந்திரன் கண்டான்.
2.15.47
स्वलंकृतान् साश्वरथान् सकुञ्जरा-
नमात्यमुख्यांश्च ददर्श वल्लभान्।
व्यपोह्य सूतः सहितान् समन्ततः
समृद्धमन्तःपुरमाविवेश ह ॥ २.१५.४७ ॥
நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளுடன் கூடியவர்களையும், முதன்மை அமைச்சர்களையும், அன்பிற்குரியவர்களையும் கண்ட சுமந்திரன், சுற்றிலும் இருந்த அவர்கள் அனைவரையும் விலக்கி, செல்வம் நிறைந்த அந்தப்புரத்தில் நுழைந்தான்.
2.15.48
ततोऽद्रिकूटाचलमेघसंनिभं
महाविमानोपमवेश्मसंयुतम्।
अवार्यमाणः प्रविवेश सारथिः
प्रभूतरत्नं मकरो यथार्णवम् ॥ २.१५.४८ ॥
பின்னர் மலைச் சிகரம் அல்லது மேகம் போன்றதும், மகாவிமானம் போன்ற மாளிகைகளைக் கொண்டதுமான அந்த அரண்மனைக்குள், தடையின்றி சாரதி சுமந்திரன் புகுந்தான்; ரத்தினங்கள் நிறைந்த கடலில் மகரம் நுழைவது போல.