வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.1
ततः परिषदं सर्वामामन्त्र्य वसुधाधिपः।
हितमुद्धर्षणं चैवमुवाच प्रथितं वचः ॥ २.२.१ ॥
பின்னர் அரசன் அனைத்து சபையையும் அழைத்து, இவ்வாறு நன்மையும் மகிழ்ச்சியும் தரும் புகழ்பெற்ற சொற்களைக் கூறினான்.
2.2.2
दुन्दुभिस्वरकल्पेन गम्भीरेणानुनादिना।
स्वरेण महता राजा जीमूत इव नादयन् ॥ २.२.२ ॥
துந்துபி முரசின் ஒலியைப் போன்ற ஆழமும் எதிரொலியும் கொண்ட பெரிய குரலால், மேகம் போல முழங்கியபடி அரசன் பேசினான்.
2.2.3
राजलक्षणयुक्तेन कान्तेनानुपमेन च।
उवाच रसयुक्तेन स्वरेण नृपतिर्नृपान् ॥ २.२.३ ॥
அரசனுக்குரிய குணங்கள் நிறைந்த, இனிமையான, ஒப்பற்ற, பாவம் நிறைந்த குரலில் அரசன் அரசர்களிடம் பேசினான்.
2.2.4
विदितं भवतामेतद् यथा मे राज्यमुत्तमम्।
पूर्वकैर्मम राजेन्द्रैः सुतवत् परिपालितम् ॥ २.२.४ ॥
என் இந்த உயர்ந்த அரசு, என் முன்னோர்களாகிய மன்னர்களால் மக்களைப் பிள்ளைகள் போல காக்கப்பட்டது என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்.
2.2.5
सोऽहमिक्ष्वाकुभिः सर्वैर्नरेन्द्रैः प्रतिपालितम्।
श्रेयसा योक्तुमिच्छामि सुखार्हमखिलं जगत् ॥ २.२.५ ॥
இக்ஷ்வாகு வம்ச அரசர்கள் அனைவராலும் காக்கப்பட்ட நான், இன்பத்திற்குத் தகுதியான இந்த முழு உலகையும் நலத்துடன் இணைக்க விரும்புகிறேன்.
2.2.6
मयाप्याचरितं पूर्वैः पन्थानमनुगच्छता।
प्रजा नित्यमनिद्रेण यथाशक्त्यभिरक्षिताः ॥ २.२.६ ॥
என் முன்னோர் சென்ற வழியைப் பின்பற்றி, நான் எப்போதும் விழிப்புடன் என் சக்திக்கேற்ப மக்களை நன்கு காத்திருக்கிறேன்.
2.2.7
इदं शरीरं कृत्स्नस्य लोकस्य चरता हितम्।
पाण्डुरस्यातपत्रस्य च्छायायां जरितं मया ॥ २.२.७ ॥
உலகம் முழுவதன் நலனுக்காக அலைந்து திரிந்த இந்த உடல், வெண்குடையின் நிழலில் என்னால் தளர்ந்து போயிற்று.
2.2.8
प्राप्य वर्षसहस्राणि बहून्यायूंषि जीवतः।
जीर्णस्यास्य शरीरस्य विश्रान्तिमभिरोचये ॥ २.२.८ ॥
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பல ஆயுளை அடைந்து வாழ்ந்த இந்த தளர்ந்த உடலுக்கு இப்போது ஓய்வு அளிக்க விரும்புகிறேன்.
2.2.9
राजप्रभावजुष्टां च दुर्वहामजितेन्द्रियैः।
परिश्रान्तोऽस्मि लोकस्य गुर्वीं धर्मधुरं वहन् ॥ २.२.९ ॥
அரசப் பிரதாபத்தால் கூடியதும், அடக்காத புலன்களுடையோருக்குச் சுமக்க முடியாததுமான, உலகின் கனமான தர்மச் சுமையைச் சுமந்து நான் களைத்துவிட்டேன்.
2.2.10
सोऽहं विश्राममिच्छामि पुत्रं कृत्वा प्रजाहिते।
संनिकृष्टानिमान् सर्वाननुमान्य द्विजर्षभान् ॥ २.२.१० ॥
ஆகையால் மக்களின் நலனுக்காக மகனை அரசனாக்கி ஓய்வு பெற விரும்புகிறேன்; இங்கு அருகில் உள்ள அனைத்து சிறந்த அந்தணர்களின் அனுமதியையும் பெற்று.
2.2.11
अनुजातो हि मां सर्वैर्गुणैः श्रेष्ठो ममात्मजः।
पुरन्दरसमो वीर्ये रामः परपुरंजयः ॥ २.२.११ ॥
என் மகனான ராமன், எனக்குப் பின் பிறந்தவன் என்றாலும், எல்லா குணங்களிலும் சிறந்தவன்; வீரத்தில் இந்திரனுக்கு நிகரானவன்; பகைவர் நகரங்களை வெல்பவன்.
2.2.12
तं चन्द्रमिव पुष्येण युक्तं धर्मभृतां वरम्।
यौवराज्ये नियोक्तास्मि प्रातः पुरुषपुङ्गवम् ॥ २.२.१२ ॥
புஷ்ய நட்சத்திரத்துடன் கூடிய சந்திரனைப் போன்று, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த அந்த நரசிம்ம வீரனை நாளை காலை யுவராஜனாக நியமிக்கப் போகிறேன்.
2.2.13
अनुरूपः स वो नाथो लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मणाग्रजः।
त्रैलोक्यमपि नाथेन येन स्यान्नाथवत्तरम् ॥ २.२.१३ ॥
லக்ஷ்மணனின் மூத்த சகோதரரான அவர் உங்களுக்குத் தகுந்த தலைவர்; செல்வம் நிறைந்தவர். அத்தலைவரால் மூவுலகமும் இன்னும் நல்ல பாதுகாப்பு பெறும்.
2.2.14
अनेन श्रेयसा सद्यः संयोक्ष्येऽहमिमां महीम्।
गतक्लेशो भविष्यामि सुते तस्मिन् निवेश्य वै ॥ २.२.१४ ॥
இந்த நன்மையால் நான் உடனே இந்தப் பூமியை ஒன்றிணைப்பேன்; அந்த மகனிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்து நிச்சயமாகத் துன்பமற்றவனாவேன்.
2.2.15
यदिदं मेऽनुरूपार्थं मया साधु सुमन्त्रितम्।
भवन्तो मेऽनुमन्यन्तां कथं वा करवाण्यहम् ॥ २.२.१५ ॥
நான் இந்தப் பொருத்தமான நோக்கத்தை நன்றாக ஆலோசித்திருக்கிறேன்; அதை நீங்கள் எனக்கு ஒப்புக்கொள்ளுங்கள். அல்லது நான் அதை எப்படிச் செய்வேன்?
2.2.16
यद्यप्येषा मम प्रीतिर्हितमन्यद् विचिन्त्यताम्।
अन्या मध्यस्थचिन्ता तु विमर्दाभ्यधिकोदया ॥ २.२.१६ ॥
இது என் விருப்பம்தான்; ஆயினும் வேறொரு நன்மையானதையும் சிந்திக்கட்டும். நடுநிலையாளரின் சிந்தனை வேறானது; அது மோதலை விட மேலான உயர்வைத் தருவது.
2.2.17
वृष्टिमन्तं महामेघं नर्दन्त इव बर्हिणः ॥ २.२.१७ ॥
மழை நிறைந்த பெரு மேகத்தைக் கண்டு கர்ஜிக்கும் மயில்களைப் போல (அவர்கள் ஆர்ப்பரித்தனர்).
2.2.18
स्निग्धोऽनुनादः संजज्ञे ततो हर्षसमीरितः।
जनौघोद्घुष्टसंनादो मेदिनीं कम्पयन्निव ॥ २.२.१८ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியால் எழுந்த இனிய எதிரொலி பிறந்தது; மக்கள் கூட்டத்தின் உரத்த ஆரவாரத்தால் பூமியே நடுங்குவது போல் இருந்தது.
2.2.19
तस्य धर्मार्थविदुषो भावमाज्ञाय सर्वशः।
ब्राह्मणा बलमुख्याश्च पौरजानपदैः सह ॥ २.२.१९ ॥
தர்மமும் அர்த்தமும் அறிந்தவரான அவரின் நோக்கத்தை முழுமையாக அறிந்து, அந்தணர்களும் படைத்தலைவர்களும் நகரவாசிகளும் நாட்டுப்புறத்தாரும் ஒன்றுகூடினர்.
2.2.20
समेत्य ते मन्त्रयितुं समतागतबुद्धयः।
ऊचुश्च मनसा ज्ञात्वा वृद्धं दशरथं नृपम् ॥ २.२.२० ॥
ஒன்றுகூடி ஆலோசிக்க, ஒரே மனத்தவர்களாகி, மனதில் எண்ணி முதியவரான மன்னன் தசரதனிடம் அவர்கள் கூறினர்.
2.2.21
अनेकवर्षसाहस्रो वृद्धस्त्वमसि पार्थिव।
स रामं युवराजानमभिषिञ्चस्व पार्थिवम् ॥ २.२.२१ ॥
மன்னரே, நீர் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் கழிந்த முதியவர். ஆகவே, இளவரசன் ராமனை அபிஷேகம் செய்யுங்கள், மன்னரே.
2.2.22
इच्छामो हि महाबाहुं रघुवीरं महाबलम्।
गजेन महता यान्तं रामं छत्रावृताननम् ॥ २.२.२२ ॥
பெரும் தோள்களும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட ரகுவீரனான ராமன், பெரிய யானையின் மீது செல்லும் போது, முகம் குடையால் நிழலிடப்பட்டிருக்க, அவனைக் காண விரும்புகிறோம்.
2.2.23
अजानन्निव जिज्ञासुरिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.२.२३ ॥
அறியாதவரைப் போல், அறிய விரும்பி இந்த வார்த்தையைக் கூறினார்.
2.2.24
श्रुत्वैतद् वचनं यन्मे राघवं पतिमिच्छथ।
राजानः संशयोऽयं मे तदिदं ब्रूत तत्त्वतः ॥ २.२.२४ ॥
அரசர்களே, நீங்கள் இராகவனை என் தலைவனாக விரும்புகிறீர்கள் என்ற இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு எனக்கு ஐயம் உள்ளது. அதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
2.2.25
कथं नु मयि धर्मेण पृथिवीमनुशासति।
भवन्तो द्रष्टुमिच्छन्ति युवराजं महाबलम् ॥ २.२.२५ ॥
நான் தர்மப்படி பூமியை ஆளும்போதும், மகாபலம் கொண்ட யுவராஜனை நீங்கள் ஏன் காண விரும்புகிறீர்கள்?
2.2.26
ते तमूचुर्महात्मानः पौरजानपदैः सह।
बहवो नृप कल्याणगुणाः सन्ति सुतस्य ते ॥ २.२.२६ ॥
அந்த மகாத்மாக்கள் நகரவாசிகள் மற்றும் நாட்டுமக்களுடன் சேர்ந்து அவரிடம் கூறினார்கள்: "அரசே, உம் மகனிடம் பல நல்ல குணங்கள் உள்ளன."
2.2.27
गुणान् गुणवतो देव देवकल्पस्य धीमतः।
प्रियानानन्दनान् कृत्स्नान् प्रवक्ष्यामोऽद्य तान्शृणु ॥ २.२.२७ ॥
அரசே, தேவனுக்கு ஒப்பான ஞானமுள்ள, நற்குணமுள்ள உம் மகனின் அனைத்து அன்பான, மகிழ்ச்சியளிக்கும் குணங்களையும் இன்று நாங்கள் கூறுவோம்; கேளுங்கள்.
2.2.28
दिव्यैर्गुणैः शक्रसमो रामः सत्यपराक्रमः।
इक्ष्वाकुभ्योऽपि सर्वेभ्यो ह्यतिरिक्तो विशाम्पते ॥ २.२.२८ ॥
தெய்வீக குணங்களில் இந்திரனுக்கு சமமான ராமன் உண்மையான வீரம் கொண்டவன்; பிரஜாபதியே, அவன் எல்லா இக்ஷ்வாகுக்களையும் விட மேம்பட்டவன்.
2.2.29
रामः सत्पुरुषो लोके सत्यः सत्यपरायणः।
साक्षाद् रामाद् विनिर्वृत्तो धर्मश्चापि श्रिया सह ॥ २.२.२९ ॥
ராமன் உலகில் நல்லோன்; உண்மையுள்ளவன், உண்மையில் நிலைத்தவன்; நேரில் ராமனிடமிருந்து தர்மமும் செல்வமகளுடன் பிரிவதில்லை.
2.2.30
प्रजासुखत्वे चन्द्रस्य वसुधायाः क्षमागुणैः।
बुद्ध्या बृहस्पतेस्तुल्यो वीर्ये साक्षाच्छचीपतेः ॥ २.२.३० ॥
மக்களுக்கு இன்பம் அளிப்பதில் சந்திரனைப் போன்றவன்; பொறுமை குணத்தில் பூமியைப் போன்றவன்; அறிவில் பிருஹஸ்பதிக்கு சமமானவன்; வீரத்தில் நேரில் சசியின் கணவனான இந்திரனுக்கு சமமானவன்.
2.2.31
धर्मज्ञः सत्यसंधश्च शीलवाननसूयकः।
क्षान्तः सान्त्वयिता श्लक्ष्णः कृतज्ञो विजितेन्द्रियः ॥ २.२.३१ ॥
அவர் தர்மத்தை அறிந்தவர், சத்தியத்தில் உறுதியானவர், நல்ல ஒழுக்கமுள்ளவர், பொறாமையற்றவர், பொறுமையுள்ளவர், ஆறுதல் அளிப்பவர், மென்மையானவர், நன்றியுள்ளவர், புலன்களை வென்றவர்.
2.2.32
मृदुश्च स्थिरचित्तश्च सदा भव्योऽनसूयकः।
प्रियवादी च भूतानां सत्यवादी च राघवः ॥ २.२.३२ ॥
ராகவர் மென்மையும் உறுதியான மனமும் உடையவர், எப்போதும் நலமானவர், பொறாமையற்றவர், எல்லா உயிர்களிடமும் இனிய சொல் பேசுபவர், சத்தியம் பேசுபவர்.
2.2.33
बहुश्रुतानां वृद्धानां ब्राह्मणानामुपासिता।
तेनास्येहातुला कीर्तिर्यशस्तेजश्च वर्धते ॥ २.२.३३ ॥
கற்றறிந்த பெரியோர்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் பணிவிடை செய்பவர் அவர்; அதனால் இவ்வுலகில் அவருடைய ஒப்பற்ற புகழும் கீர்த்தியும் தேஜஸும் வளர்கின்றன.
2.2.34
देवासुरमनुष्याणां सर्वास्त्रेषु विशारदः।
सम्यग् विद्याव्रतस्नातो यथावत् साङ्गवेदवित् ॥ २.२.३४ ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரின் எல்லா ஆயுதங்களிலும் அவர் வல்லவர்; கல்வி விரதத்தில் முழுமையாக நீராடியவர்; அங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்களை முறைப்படி அறிந்தவர்.
2.2.35
गान्धर्वे च भुवि श्रेष्ठो बभूव भरताग्रजः।
कल्याणाभिजनः साधुरदीनात्मा महामतिः ॥ २.२.३५ ॥
பூமியில் கந்தர்வ கலையிலும் சிறந்தவராக இருந்தார்; பரதனின் மூத்த சகோதரர்; நல்ல குலத்தில் பிறந்தவர், நல்லவர், தாழ்வில்லாத உள்ளம் கொண்டவர், மகா அறிவாளி.
2.2.36
द्विजैरभिविनीतश्च श्रेष्ठैर्धर्मार्थनैपुणैः।
यदा व्रजति संग्रामं ग्रामार्थे नगरस्य वा ॥ २.२.३६ ॥
தர்மத்திலும் அர்த்தத்திலும் வல்ல சிறந்த துவிஜர்களால் நன்கு பயிற்றப்பட்டவர்; ஒரு கிராமத்துக்காகவோ நகரத்துக்காகவோ போருக்குச் செல்லும்போது,
2.2.37
गत्वा सौमित्रिसहितो नाविजित्य निवर्तते।
संग्रामात् पुनरागत्य कुञ्जरेण रथेन वा ॥ २.२.३७ ॥
சௌமித்ரியுடன் சென்று, வெல்லாமல் திரும்புவதில்லை; போரிலிருந்து மீண்டும் வந்து யானையாலோ தேராலோ வருகிறார்.
2.2.38
पौरान् स्वजनवन्नित्यं कुशलं परिपृच्छति।
पुत्रेष्वग्निषु दारेषु प्रेष्यशिष्यगणेषु च ॥ २.२.३८ ॥
குடிமக்களை எப்போதும் தம் உறவினர்களைப் போல நலம் விசாரிக்கிறார்; மகன்கள், அக்கினிகள், மனைவியர், ஏவலர் மற்றும் மாணவர்கள் பற்றியும் விசாரிக்கிறார்.
2.2.39
निखिलेनानुपूर्व्या च पिता पुत्रानिवौरसान्।
शुश्रूषन्ते च वः शिष्याः कच्चिद् वर्मसु दंशिताः ॥ २.२.३९ ॥
தந்தை தன் சொந்த மகன்களை முறையாக முழுமையாகப் பராமரிப்பது போல, உங்கள் மாணவர்கள் உங்களுக்குப் பணிவிடை செய்கிறார்களா? அவர்கள் கவசம் அணிந்து தயாராக இருக்கிறார்களா?
2.2.40
व्यसनेषु मनुष्याणां भृशं भवति दुःखितः ॥ २.२.४० ॥
மனிதர்களின் துன்பங்களில் அவர் மிகவும் துயரமடைகிறார்.
2.2.41
उत्सवेषु च सर्वेषु पितेव परितुष्यति।
सत्यवादी महेष्वासो वृद्धसेवी जितेन्द्रियः ॥ २.२.४१ ॥
எல்லா விழாக்களிலும் தந்தையைப் போல மகிழ்கிறார். அவர் உண்மை பேசுபவர், பெரும் வில்லாளி, முதியோரைப் பணிபவர், புலன்களை வென்றவர்.
2.2.42
स्मितपूर्वाभिभाषी च धर्मं सर्वात्मनाश्रितः।
सम्यग्योक्ता श्रेयसां च न विगृह्यकथारुचिः ॥ २.२.४२ ॥
புன்னகையுடன் பேசுபவர்; முழுமையாக தர்மத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்டவர். நன்மையை முறையாக அறிவுறுத்துபவர்; வாக்குவாதப் பேச்சில் விருப்பமில்லாதவர்.
2.2.43
उत्तरोत्तरयुक्तौ च वक्ता वाचस्पतिर्यथा।
सुभ्रूरायतताम्राक्षः साक्षाद् विष्णुरिव स्वयम् ॥ २.२.४३ ॥
பதிலுக்குப் பதில் சொல்லும் திறமை கொண்ட பேச்சாளர்; வாசஸ்பதியைப் போன்றவர். அழகிய புருவங்களும் நீண்ட சிவந்த கண்களும் உடையவர், நேரில் விஷ்ணுவைப் போன்றவர்.
2.2.44
रामो लोकाभिरामोऽयं शौर्यवीर्यपराक्रमैः।
प्रजापालनसंयुक्तो न रागोपहतेन्द्रियः ॥ २.२.४४ ॥
இந்த ராமர் உலகிற்கு மகிழ்ச்சி தருபவர்; வீரம், ஆற்றல், பராக்கிரமம் உடையவர்; குடிமக்களைக் காப்பதில் ஈடுபட்டவர்; ஆசையால் புலன்கள் கெடாதவர்.
2.2.45
शक्तस्त्रैलोक्यमप्येष भोक्तुं किं नु महीमिमाम्।
नास्य क्रोधः प्रसादश्च निरर्थोऽस्ति कदाचन ॥ २.२.४५ ॥
இவர் மூன்று உலகங்களையும் அனுபவிக்கவும் வல்லவர்; இந்தப் பூமியைப் பற்றிச் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? இவரது கோபமோ அருளோ ஒருபோதும் வீணாவதில்லை.
2.2.46
हन्त्येष नियमाद् वध्यानवध्येषु न कुप्यति।
युनक्त्यर्थैः प्रहृष्टश्च तमसौ यत्र तुष्यति ॥ २.२.४६ ॥
விதிப்படி தண்டிக்கத் தகுந்தவர்களையே தண்டிக்கிறார்; கொல்லத் தகாதவர்கள் மீது கோபம் கொள்வதில்லை. மகிழ்ச்சியுடன் எவரிடம் மனம் நிறைகிறாரோ அவருக்குச் செல்வத்தை வழங்குகிறார்.
2.2.47
दान्तैः सर्वप्रजाकान्तैः प्रीतिसंजननैर्नृणाम्।
गुणैर्विरोचते रामो दीप्तः सूर्य इवांशुभिः ॥ २.२.४७ ॥
அடக்கமும், எல்லாக் குடிமக்களுக்கும் பிரியமானதும், மனிதர்களிடம் அன்பை உருவாக்குவதுமான குணங்களால் ராமர் தன் கிரணங்களால் ஒளிரும் சூரியனைப் போல விளங்குகிறார்.
2.2.48
तमेवंगुणसम्पन्नं रामं सत्यपराक्रमम्।
लोकपालोपमं नाथमकामयत मेदिनी ॥ २.२.४८ ॥
இத்தகைய குணங்கள் நிறைந்தவரும், உண்மையான பராக்கிரமம் உடையவரும், உலகக் காவலர்களுக்கு ஒப்பானவருமான அந்த நாதன் ராமரை பூமி விரும்பியது.
2.2.49
वत्सः श्रेयसि जातस्ते दिष्ट्यासौ तव राघवः।
दिष्ट्या पुत्रगुणैर्युक्तो मारीच इव कश्यपः ॥ २.२.४९ ॥
அன்பு மகனே, நற்பேறாக உனக்கு இந்த ராகவன் பிறந்துள்ளான். நற்பேறாக இவன் மகனுக்குரிய நற்குணங்கள் நிறைந்தவன்; மரீசியிடம் கஷ்யபர் போல.
2.2.50
बलमारोग्यमायुश्च रामस्य विदितात्मनः।
देवासुरमनुष्येषु सगन्धर्वोरगेषु च ॥ २.२.५० ॥
தன்னை உணர்ந்த ராமனின் வலிமையும் ஆரோக்கியமும் ஆயுளும் தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள் ஆகியோரிடையேயும் (சிறந்தவை).
2.2.51
आशंसते जनः सर्वो राष्ट्रे पुरवरे तथा।
आभ्यन्तरश्च बाह्यश्च पौरजानपदो जनः ॥ २.२.५१ ॥
நாட்டிலும் சிறந்த நகரிலும் உள்ள எல்லா மக்களும், உள்ளவரும் வெளியிலுள்ளவரும், நகரவாசிகளும் நாட்டுப்புறத்தாரும் இதையே விரும்புகின்றனர்.
2.2.52
स्त्रियो वृद्धास्तरुण्यश्च सायं प्रातः समाहिताः।
सर्वा देवान्नमस्यन्ति रामस्यार्थे मनस्विनः।
तेषां तद् याचितं देव त्वत्प्रसादात्समृद्ध्यताम् ॥ २.२.५२ ॥
முதிய பெண்களும் இளம் பெண்களும், காலையும் மாலையும் ஒருமனதுடன், மனமுவந்த அனைத்துப் பெண்களும் ராமனுக்காக தேவர்களை வணங்குகின்றனர். தேவனே, அவர்களின் அந்த வேண்டுதல் உன் அருளால் நிறைவேறட்டும்.
2.2.53
राममिन्दीवरश्यामं सर्वशत्रुनिबर्हणम्।
पश्यामो यौवराज्यस्थं तव राजोत्तमात्मजम् ॥ २.२.५३ ॥
நீலத் தாமரை போல் கருநிறமுள்ள, எல்லாப் பகைவர்களையும் அழிப்பவனாகிய, உன் சிறந்த மன்னனின் மகன் ராமன் யுவராஜ பதவியில் இருக்கக் காண்போம்.
2.2.54
तं देवदेवोपममात्मजं ते
सर्वस्य लोकस्य हिते निविष्टम्।
हिताय नः क्षिप्रमुदारजुष्टं
मुदाभिषेक्तुं वरद त्वमर्हसि ॥ २.२.५४ ॥
தேவதேவனுக்கு ஒப்பான, எல்லா உலகங்களின் நன்மையில் ஈடுபட்ட, உன் மகனை, எங்கள் நன்மைக்காக விரைவில், உதாரர்களால் விரும்பப்படும் அவனை, மகிழ்ச்சியுடன் அபிஷேகம் செய்ய நீ தகுதியுடையவன், வரம் அளிப்பவனே.