வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.23.1
ध्यात्वा मध्यं जगामाशु सहसा दैन्यहर्षयोः ॥ २.२३.१ ॥
துக்கத்திற்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் இடைப்பட்ட நிலையை அவர் சிந்தித்த பின் விரைவில் சென்றடைந்தார்.
2.23.2
तदा तु बद्ध्वा भ्रुकुटीं भ्रुवोर्मध्ये नरर्षभः।
निशश्वास महासर्पो बिलस्थ इव रोषितः ॥ २.२३.२ ॥
அப்போது நரர்களில் சிறந்தவர் புருவங்களுக்கிடையே சுருக்கம் கொண்டு, வளையில் சீறும் கோபமுற்ற பெரும் பாம்பைப் போல பெருமூச்செறிந்தார்.
2.23.3
तस्य दुष्प्रतिवीक्ष्यं तद् भ्रुकुटीसहितं तदा।
बभौ क्रुद्धस्य सिंहस्य मुखस्य सदृशं मुखम् ॥ २.२३.३ ॥
அப்போது சுருக்கத்துடன் கூடிய அவருடைய அம்முகம், நோக்குவதற்கு அரிதாக, கோபமுற்ற சிங்கத்தின் முகம் போல ஒளிர்ந்தது.
2.23.4
अग्रहस्तं विधुन्वंस्तु हस्ती हस्तमिवात्मनः।
तिर्यगूर्ध्वं शरीरे च पातयित्वा शिरोधराम् ॥ २.२३.४ ॥
யானை தன் துதிக்கையை ஆட்டுவது போல, முன் கையை அசைத்து, உடலை சாய்த்தும் மேலேயும் நிறுத்தி, கழுத்தைத் தாழ்த்தி நின்றார்.
2.23.5
अग्राक्ष्णा वीक्षमाणस्तु तिर्यग्भ्रातरमब्रवीत्।
अस्थाने सम्भ्रमो यस्य जातो वै सुमहानयम् ॥ २.२३.५ ॥
முன் கண்ணால் பார்த்தபடி, சாய்வாகத் தம்பியைப் பார்த்து அவர் கூறினார்: "இடமில்லாமல் இவ்வளவு பெரிய பதற்றம் எவனுக்கு எழுந்ததோ".
2.23.6
धर्मदोषप्रसङ्गेन लोकस्यानतिशङ्कया।
कथं ह्येतदसम्भ्रान्तस्त्वद्विधो वक्तुमर्हति ॥ २.२३.६ ॥
தர்ம குற்றம் நேரும் என்ற அச்சமும், உலகின் அஞ்சுதலும் இன்றி, உன்னைப் போன்ற நிதானமுடையவன் இதை எப்படிக் கூற முடியும்?
2.23.7
यथा ह्येवमशौण्डीरं शौण्डीरः क्षत्रियर्षभः।
किं नाम कृपणं दैवमशक्तमभिशंससि ॥ २.२३.७ ॥
வீரர்களில் சிறந்த க்ஷத்திரிய காளையே, வீரம் இல்லாதவனை வீரன் என்று புகழ்வது போல, பலமற்ற, இழிந்த தெய்வத்தை நீ ஏன் புகழ்கிறாய்?
2.23.8
पापयोस्ते कथं नाम तयोः शङ्का न विद्यते।
सन्ति धर्मोपधासक्ता धर्मात्मन् किं न बुध्यसे ॥ २.२३.८ ॥
அந்த இரண்டு பாவிகள் மீது உனக்கு சந்தேகம் ஏன் எழவில்லை? தர்மத்தைக் காரணமாக்கிப் பற்றிக்கொண்டவர்கள் அவர்கள். தர்மாத்மாவே, நீ ஏன் உணரவில்லை?
2.23.9
तयोः सुचरितं स्वार्थं शाठ्यात् परिजिहीर्षतोः।
यदि नैवं व्यवसितं स्याद्धि प्रागेव राघव।
तयोः प्रागेव दत्तश्च स्याद् वरः प्रकृतश्च सः ॥ २.२३.९ ॥
தங்கள் சுயநலத்திற்காக வஞ்சனையால் பறிக்க விரும்புகிறவர்களின் அந்த நல்ல நடத்தை இது. ராகவா, இவ்வாறு அவர்கள் முன்பே முடிவு செய்யவில்லை என்றால், முன்பே அவர்களுக்கு அந்த வரம் தரப்பட்டிருக்கும்; அது முறையானதாகவும் இருந்திருக்கும்.
2.23.10
लोकविद्विष्टमारब्धं त्वदन्यस्याभिषेचनम्।
नोत्सहे सहितुं वीर तत्र मे क्षन्तुमर्हसि ॥ २.२३.१० ॥
வீரனே, உலகம் வெறுக்கும் இந்த அபிஷேகம், உன்னையல்லாத வேறொருவருக்கு நடத்தப்படுவதை நான் பொறுக்க இயலேன்; அதற்காக எனக்கு நீ மன்னிக்கவேண்டும்.
2.23.11
येनैवमागता द्वैधं तव बुद्धिर्महामते।
सोऽपि धर्मो मम द्वेष्यो यत्प्रसङ्गाद् विमुह्यसि ॥ २.२३.११ ॥
மகாமதியே, எந்த தர்மத்தின் பிடியால் உன் புத்தி இவ்வாறு இருமையில் சிக்கியதோ, அந்த தர்மமும் எனக்கு வெறுக்கத்தக்கதே.
2.23.12
कथं त्वं कर्मणा शक्तः कैकेयीवशवर्तिनः।
करिष्यसि पितुर्वाक्यमधर्मिष्ठं विगर्हितम् ॥ २.२३.१२ ॥
கைகேயியின் வசத்தில் இருக்கும் தந்தையின், மிகவும் அதர்மமும் இகழத்தக்கதுமான வாக்கை நீ செயலால் எவ்வாறு நிறைவேற்றத் திறன் பெறுவாய்?
2.23.13
यदयं किल्बिषाद् भेदः कृतोऽप्येवं न गृह्यते।
जायते तत्र मे दुःखं धर्मसङ्गश्च गर्हितः ॥ २.२३.१३ ॥
பாவத்திலிருந்து செய்யப்பட்ட இந்தப் பிரிவு இவ்வாறு இருந்தும் ஏற்கப்படவில்லை. அதனால் எனக்குத் துன்பம் உண்டாகிறது; தர்மத்தின் இந்தத் தொடர்பும் இகழத்தக்கது.
2.23.14
तवायं धर्मसंयोगो लोकस्यास्य विगर्हितः।
मनसापि कथं कामं कुर्यात् त्वां कामवृत्तयोः।
तयोस्त्वहितयोर्नित्यं शत्र्वोः पित्रभिधानयोः ॥ २.२३.१४ ॥
உன்னுடைய இந்தத் தர்மப் பற்றுதல் இவ்வுலகில் இகழப்படுகிறது. காம நோக்கில் செயல்படும், எப்போதும் தீமை செய்யும், தந்தை என்ற பெயர் கொண்ட அந்த இருவர் சத்ருக்களின் மீது மனதாலும் நீ எப்படி விருப்பம் கொள்ளலாம்?
2.23.15
यद्यपि प्रतिपत्तिस्ते दैवी चापि तयोर्मतम्।
तथाप्युपेक्षणीयं ते न मे तदपि रोचते ॥ २.२३.१५ ॥
உன்னுடைய நடத்தையும், அவர்கள் இருவரின் கருத்தும் தெய்வீகமானவையாக இருந்தாலும், நீ அதை அலட்சியம் செய்ய வேண்டும். அதுவும் எனக்கு உகக்கவில்லை.
2.23.16
विक्लवो वीर्यहीनो यः स दैवमनुवर्तते।
वीराः सम्भावितात्मानो न दैवं पर्युपासते ॥ २.२३.१६ ॥
சோர்வுற்ற, வீரியமற்றவன் தெய்வத்தையே பின்பற்றுகிறான். வீரர்களும், தன்மதிப்புள்ளவர்களும் தெய்வத்தைச் சார்ந்திருப்பதில்லை.
2.23.17
दैवं पुरुषकारेण यः समर्थः प्रबाधितुम्।
न दैवेन विपन्नार्थः पुरुषः सोऽवसीदति ॥ २.२३.१७ ॥
மனிதன் தன் முயற்சியால் தெய்வத்தை வெல்லும் ஆற்றல் உடையவன். தெய்வத்தால் குறிக்கோள் சிதைந்தாலும் அவன் துவண்டு போவதில்லை.
2.23.18
द्रक्ष्यन्ति त्वद्य दैवस्य पौरुषं पुरुषस्य च।
दैवमानुषयोरद्य व्यक्ता व्यक्तिर्भविष्यति ॥ २.२३.१८ ॥
இன்று மக்கள் தெய்வத்தின் ஆற்றலையும் மனிதனின் வீரத்தையும் காண்பார்கள். இன்று தெய்வத்திற்கும் மனிதமுயற்சிக்கும் உள்ள வேறுபாடு வெளிப்படும்.
2.23.19
अद्य मे पौरुषहतं दैवं द्रक्ष्यन्ति वै जनाः।
यैर्दैवादाहतं तेऽद्य दृष्टं राज्याभिषेचनम् ॥ २.२३.१९ ॥
இன்று மக்கள் என் முயற்சியால் வீழ்த்தப்பட்ட விதியைக் காண்பார்கள்; விதியால் தாக்கப்பட்ட அவர்கள் இன்று உன் அரசபட்டாபிஷேகத்தைக் கண்டனர்.
2.23.20
अत्यङ्कुशमिवोद्दामं गजं मदजलोद्धतम्।
प्रधावितमहं दैवं पौरुषेण निवर्तये ॥ २.२३.२० ॥
அங்குசத்தையும் மீறிய, கட்டவிழ்ந்த, மதநீரால் வெறிகொண்ட யானை போல ஓடிவரும் விதியை நான் என் முயற்சியால் திருப்புவேன்.
2.23.21
लोकपालाः समस्तास्ते नाद्य रामाभिषेचनम्।
न च कृत्स्नास्त्रयो लोका विहन्युः किं पुनः पिता ॥ २.२३.२१ ॥
அனைத்து லோகபாலர்களும் இன்று ராமனின் அபிஷேகத்தைத் தடுக்க முடியார்; மூன்று உலகங்களும் முழுவதுமாகக்கூட தடுக்க முடியாது, தந்தையைப் பற்றி என்ன சொல்வது!
2.23.22
यैर्विवासस्तवारण्ये मिथो राजन् समर्थितः।
अरण्ये ते विवत्स्यन्ति चतुर्दश समास्तथा ॥ २.२३.२२ ॥
ஓ அரசே, உன் வனவாசம் யாரால் பரஸ்பரம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதோ, அவர்களே பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ்வார்கள்.
2.23.23
अहं तदाशां धक्ष्यामि पितुस्तस्याश्च या तव।
अभिषेकविघातेन पुत्रराज्याय वर्तते ॥ २.२३.२३ ॥
அப்போது என் தந்தையின் மீதும் அவளின் மீதும் உள்ள உன் நம்பிக்கையை, மகனின் அரசுக்காக உன் அபிஷேகத்தைத் தடுக்கும் நோக்கில் இருக்கும் அதை, நான் எரித்துவிடுவேன்.
2.23.24
मद्बलेन विरुद्धाय न स्याद् दैवबलं तथा।
प्रभविष्यति दुःखाय यथोग्रं पौरुषं मम ॥ २.२३.२४ ॥
என் வலிமைக்கு எதிர்த்து நிற்பவனுக்கு விதியின் வலிமை இருக்காது; என் கடுமையான முயற்சி துன்பம் தருவதில் வல்லமை பெறும்.
2.23.25
ऊर्ध्वं वर्षसहस्रान्ते प्रजापाल्यमनन्तरम्।
आर्यपुत्राः करिष्यन्ति वनवासं गते त्वयि ॥ २.२३.२५ ॥
ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, நீங்கள் வனவாசம் சென்ற பின்னர், உயர்குடிப் புதல்வர்கள் மக்களைப் பாதுகாக்கும் பணியைச் செய்வார்கள்.
2.23.26
पूर्वराजर्षिवृत्त्या हि वनवासोऽभिधीयते।
प्रजा निक्षिप्य पुत्रेषु पुत्रवत् परिपालने ॥ २.२३.२६ ॥
முற்கால அரசரிஷிகளின் நெறிப்படி, மக்களை மகன்களிடம் ஒப்படைத்து, மகனைப் போலப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை அவர்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டுச் செல்வதே வனவாசம் எனப்படுகிறது.
2.23.27
स चेद् राजन्यनेकाग्रे राज्यविभ्रमशङ्कया।
नैवमिच्छसि धर्मात्मन् राज्यं राम त्वमात्मनि ॥ २.२३.२७ ॥
அரசே, அரசாட்சியில் குழப்பம் நேருமோ என்ற அச்சத்தால் நீ ஒருமுகப்பட்டு இப்படி விரும்பவில்லையென்றால், தர்மாத்மாவான ராமா, நீ உனக்காக அரசைத் தேடவில்லை.
2.23.28
प्रतिजाने च ते वीर मा भूवं वीरलोकभाक्।
राज्यं च तव रक्षेयमहं वेलेव सागरम् ॥ २.२३.२८ ॥
வீரனே, நான் உனக்கு உறுதியளிக்கிறேன்: கடலுக்குக் கரை போல நான் உன் அரசைக் காக்காவிட்டால், வீரர்களின் உலகத்தை நான் அடையாமல் போகட்டும்.
2.23.29
मङ्गलैरभिषिञ्चस्व तत्र त्वं व्यापृतो भव।
अहमेको महीपालानलं वारयितुं बलात् ॥ २.२३.२९ ॥
மங்கலச் சடங்குகளுடன் அபிஷேகம் பெற்றுக்கொள், அதில் ஈடுபட்டிரு. பலத்தால் அரசர்களைத் தடுக்க நான் ஒருவனே போதும்.
2.23.30
न शोभार्थाविमौ बाहू न धनुर्भूषणाय मे।
नासिराबन्धनार्थाय न शराः स्तम्भहेतवः ॥ २.२३.३० ॥
இந்த என் இரு தோள்களும் அழகுக்காக அல்ல; என் வில் அணிகலனுக்காக அல்ல; வாளைக் கட்டுவதற்காக அல்ல; அம்புகள் வெறும் ஆதாரத்திற்காக அல்ல.
2.23.31
अमित्रमथनार्थाय सर्वमेतच्चतुष्टयम्।
न चाहं कामयेऽत्यर्थं यः स्याच्छत्रुर्मतो मम ॥ २.२३.३१ ॥
எதிரிகளை அழிப்பதற்காகவே இவை அனைத்தும் உள்ளன. எனக்குப் பகையாகக் கருதப்படக்கூடியதை நான் மிகவும் விரும்புவதில்லை.
2.23.32
असिना तीक्ष्णधारेण विद्युच्चलितवर्चसा।
प्रगृहीतेन वै शत्रुं वज्रिणं वा न कल्पये ॥ २.२३.३२ ॥
கூரிய முனையுடனும் மின்னலின் ஒளியுடனும் கையில் ஏந்திய வாளால், எதிரியையோ வஜ்ரதாரியான இந்திரனையோ நான் ஒன்றாகக் கருதமாட்டேன்.
2.23.33
खड्गनिष्पेषनिष्पिष्टैर्गहना दुश्चरा च मे।
हस्त्यश्वरथिहस्तोरुशिरोभिर्भविता मही ॥ २.२३.३३ ॥
வாள்களின் அரைபட்டு நசுங்கிய யானைகள், குதிரைகள், தேர்வீரர்களின் தலைகள், கைகள், தொடைகளால் இந்த நிலம் அடர்ந்தும் கடக்க முடியாததுமாகும்.
2.23.34
खड्गधाराहता मेऽद्य दीप्यमाना इवाग्नयः।
पतिष्यन्ति द्विषो भूमौ मेघा इव सविद्युतः ॥ २.२३.३४ ॥
என் வாளின் முனையால் இன்று வீழ்த்தப்பட்ட எதிரிகள், எரியும் நெருப்புகள்போல, மின்னலுடன் கூடிய மேகங்கள்போல நிலத்தில் வீழ்வார்கள்.
2.23.35
बद्धगोधाङ्गुलित्राणे प्रगृहीतशरासने।
कथं पुरुषमानी स्यात् पुरुषाणां मयि स्थिते ॥ २.२३.३५ ॥
கை விரல்களில் கவசத் தோல் கட்டி, வில்லை உறுதியாகப் பற்றி நான் நிற்கும்போது, மனிதர்களில் ஒருவன் தன்னை ஆண்மகனாகக் கருதுவது எப்படி?
2.23.36
बहुभिश्चैकमत्यस्यन्नेकेन च बहूञ्जनान्।
विनियोक्ष्याम्यहं बाणान्नृवाजिगजमर्मसु ॥ २.२३.३६ ॥
பலரை எதிர்த்து ஒருவனாகவும், ஒருவனால் பலரையும் எய்தவனாகவும், மனிதர், குதிரை, யானைகளின் மர்மஸ்தானங்களில் நான் அம்புகளைச் செலுத்துவேன்.
2.23.37
अद्य मेऽस्त्रप्रभावस्य प्रभावः प्रभविष्यति।
राज्ञश्चाप्रभुतां कर्तुं प्रभुत्वं च तव प्रभो ॥ २.२३.३७ ॥
இன்று என் படைக்கலங்களின் வல்லமை வெளிப்படும்; அரசனை ஆற்றலற்றவனாக்கவும், பிரபுவே, உம் ஆட்சியை நிலைநாட்டவும்.
2.23.38
अद्य चन्दनसारस्य केयूरामोक्षणस्य च।
वसूनां च विमोक्षस्य सुहृदां पालनस्य च ॥ २.२३.३८ ॥
இன்று சந்தன மரத்தின் சாரமான வில்லின், தோள்வளை கழற்றப்படுதலின், செல்வ விடுதலையின், நண்பர்களின் காப்பின் வல்லமை வெளிப்படும்.
2.23.39
अनुरूपाविमौ बाहू राम कर्म करिष्यतः।
अभिषेचनविघ्नस्य कर्तॄणां ते निवारणे ॥ २.२३.३९ ॥
ராமா, இந்த இரு தோள்களும் தகுந்த செயலைச் செய்யும்; உமது முடிசூட்டுக்கு இடையூறு செய்பவர்களைத் தடுப்பதில்.
2.23.40
ब्रवीहि कोऽद्यैव मया वियुज्यतां
तवासुहृत् प्राणयशःसुहृज्जनैः।
यथा तवेयं वसुधा वशा भवेत्
तथैव मां शाधि तवास्मि किंकरः ॥ २.२३.४० ॥
சொல்லுங்கள், உமது எந்த எதிரி இன்றே என்னால் உயிர், புகழ், நண்பர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்படுவான்? இந்த நிலம் உமது கட்டுப்பாட்டில் வரும்படி. அவ்வாறே என்னைக் கட்டளையிடுங்கள்; நான் உமது ஏவலாள்.
2.23.41
विमृज्य बाष्पं परिसान्त्व्य चासकृत्
स लक्ष्मणं राघववंशवर्धनः।
उवाच पित्रोर्वचने व्यवस्थितं
निबोध मामेष हि सौम्य सत्पथः ॥ २.२३.४१ ॥
ராகவ குலத்தை வளர்த்த அவர் கண்ணீரைத் துடைத்து, பலமுறை தேற்றி, பெற்றோரின் சொல்லில் நிலைத்திருந்த லக்ஷ்மணனிடம் கூறினார்: "அறிவாயாக, சௌம்யனே, இதுவே நல்ல வழி."