Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.25.1
सा विनीय तमायासमुपस्पृश्य जलं शुचि।
चकार माता रामस्य मङ्गलानि मनस्विनी ॥ २.२५.१ ॥
Nachdem sie ihren Kummer gebändigt und zur Reinigung reines Wasser berührt hatte, vollzog die hochsinnige Mutter glückverheißende Riten für Rāma.
2.25.2
न शक्यसे वारयितुं गच्छेदानीं रघूत्तम।
शीघ्रं च विनिवर्तस्व वर्तस्व च सतां क्रमे ॥ २.२५.२ ॥
Bester der Raghus, nun kann man dich nicht mehr aufhalten; geh, wenn es sein muss. Doch kehre bald zurück und wandle auf dem Pfad der Guten.
2.25.3
यं पालयसि धर्मं त्वं प्रीत्या च नियमेन च।
स वै राघवशार्दूल धर्मस्त्वामभिरक्षतु ॥ २.२५.३ ॥
Tiger unter den Raghus, möge das Dharma, das du mit Liebe und Zucht bewahrst, dich selbst beschützen.
2.25.4
येभ्यः प्रणमसे पुत्र देवेष्वायतनेषु च।
ते च त्वामभिरक्षन्तु वने सह महर्षिभिः ॥ २.२५.४ ॥
Sohn, mögen die Götter und heiligen Stätten, vor denen du dich verneigst, dich im Wald zusammen mit den großen Weisen beschützen.
2.25.5
यानि दत्तानि तेऽस्त्राणि विश्वामित्रेण धीमता।
तानि त्वामभिरक्षन्तु गुणैः समुदितं सदा ॥ २.२५.५ ॥
Mögen die Waffen, die dir der weise Viśvāmitra gab, dich, der du mit Tugenden begabt bist, stets beschützen.
2.25.6
पितृशुश्रूषया पुत्र मातृशुश्रूषया तथा।
सत्येन च महाबाहो चिरं जीवाभिरक्षितः ॥ २.२५.६ ॥
Sohn, durch den Dienst an deinem Vater und ebenso an deiner Mutter und durch die Wahrheit, du Starkarmiger, mögest du lange leben und beschützt sein.
2.25.7
समित्कुशपवित्राणि वेद्यश्चायतनानि च।
स्थण्डिलानि च विप्राणां शैला वृक्षाः क्षुपा ह्रदाः।
पतङ्गाः पन्नगाः सिंहास्त्वां रक्षन्तु नरोत्तम ॥ २.२५.७ ॥
Das Opferholz, das Kuśa-Gras und die Reinigungsringe, die Altäre und heiligen Bezirke, die Opferplätze der Brahmanen, Berge, Bäume, Sträucher, Teiche, Vögel, Schlangen und Löwen – mögen sie alle dich beschützen, bester der Männer.
2.25.8
स्वस्ति साध्याश्च विश्वे च मरुतश्च महर्षिभिः।
स्वस्ति धाता विधाता च स्वस्ति पूषा भगोऽर्यमा ॥ २.२५.८ ॥
Mögen die Sādhyas und die Viśvedevas und die Maruts mit den großen Weisen dir Wohlergehen gewähren; mögen Dhātṛ und Vidhātṛ Wohlergehen gewähren; mögen Pūṣan, Bhaga und Aryaman Wohlergehen gewähren.
2.25.9
लोकपालाश्च ते सर्वे वासवप्रमुखास्तथा।
ऋतवः षट् च ते सर्वे मासाः संवत्सराः क्षपाः ॥ २.२५.९ ॥
Mögen alle Weltenhüter, angeführt von Vāsava, ebenso die sechs Jahreszeiten, alle Monate, Jahre und Nächte dir stets Wohlergehen gewähren.
2.25.10
दिनानि च मुहूर्ताश्च स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा।
श्रुतिः स्मृतिश्च धर्मश्च पातु त्वां पुत्र सर्वतः ॥ २.२५.१० ॥
Mögen die Tage und glückbringenden Augenblicke dir stets Wohlergehen bringen; mein Sohn, mögen Offenbarung, Überlieferung und Dharma dich von allen Seiten beschützen.
2.25.11
स्कन्दश्च भगवान् देवः सोमश्च सबृहस्पतिः।
सप्तर्षयो नारदश्च ते त्वां रक्षन्तु सर्वतः ॥ २.२५.११ ॥
Mögen der gesegnete Gott Skanda, und Soma zusammen mit Bṛhaspati, die sieben Weisen und Nārada dich von allen Seiten beschützen.
2.25.12
ते चापि सर्वतः सिद्धा दिशश्च सदिगीश्वराः।
स्तुता मया वने तस्मिन् पान्तु त्वां पुत्र नित्यशः ॥ २.२५.१२ ॥
Mögen jene vollendeten Wesen, die Himmelsrichtungen und die Hüter der Richtungen, die ich in jenem Wald gepriesen habe, dich stets beschützen, mein Sohn.
2.25.13
शैलाः सर्वे समुद्राश्च राजा वरुण एव च।
द्यौरन्तरिक्षं पृथिवी वायुश्च सचराचरः ॥ २.२५.१३ ॥
Mögen alle Berge, die Ozeane, auch König Varuṇa, der Himmel, der Luftraum, die Erde und der Wind, samt allen beweglichen und unbeweglichen Wesen, dich beschützen.
2.25.14
नक्षत्राणि च सर्वाणि ग्रहाश्च सह दैवतैः।
अहोरात्रे तथा संध्ये पान्तु त्वां वनमाश्रितम् ॥ २.२५.१४ ॥
Mögen alle Sternbilder und Planeten samt ihren Gottheiten, Tag und Nacht und ebenso die Dämmerungen dich beschützen, der du im Wald Zuflucht genommen hast.
2.25.15
ऋतवश्चापि षट् चान्ये मासाः संवत्सरास्तथा।
कलाश्च काष्ठाश्च तथा तव शर्म दिशन्तु ते ॥ २.२५.१५ ॥
Mögen die sechs Jahreszeiten und die übrigen, die Monate, die Jahre sowie die kalās und kāṣṭhās dir Wohlergehen gewähren.
2.25.16
महावनेऽपि चरतो मुनिवेषस्य धीमतः।
तथा देवाश्च दैत्याश्च भवन्तु सुखदाः सदा ॥ २.२५.१६ ॥
Für dich, der du im großen Wald in der Gestalt eines Weisen umherwanderst, Weiser: Mögen Götter und Dämonen dir stets Glück bringen.
2.25.17
राक्षसानां पिशाचानां रौद्राणां क्रूरकर्मणाम्।
क्रव्यादानां च सर्वेषां मा भूत् पुत्रक ते भयम् ॥ २.२५.१७ ॥
Möge keine Furcht vor den Rākṣasas, den Piśācas, den grausamen Wesen mit bösen Taten und allen Fleischfressern dich, mein Sohn, befallen.
2.25.18
प्लवगा वृश्चिका दंशा मशकाश्चैव कानने।
सरीसृपाश्च कीटाश्च मा भूवन् गहने तव ॥ २.२५.१८ ॥
Mögen die springenden Geschöpfe des Waldes, Skorpione, stechende Insekten und Mücken, Reptilien und Insekten dir im dichten Dickicht nicht schaden.
2.25.19
महाद्विपाश्च सिंहाश्च व्याघ्रा ऋक्षाश्च दंष्ट्रिणः।
महिषाः शृङ्गिणो रौद्रा न ते द्रुह्यन्तु पुत्रक ॥ २.२५.१९ ॥
Mögen die großen Elefanten, Löwen, Tiger, Bären, Reißzahntiere, Büffel und wilden gehörnten Tiere dir nichts antun, mein Sohn.
2.25.20
नृमांसभोजना रौद्रा ये चान्ये सर्वजातयः।
मा च त्वां हिंसिषुः पुत्र मया सम्पूजितास्त्विह ॥ २.२५.२० ॥
Mögen die wilden Menschenfleischfresser und alle anderen Arten dir nicht schaden, mein Sohn; hier habe ich sie geehrt.
2.25.21
आगमास्ते शिवाः सन्तु सिध्यन्तु च पराक्रमाः।
सर्वसम्पत्तयो राम स्वस्तिमान् गच्छ पुत्रक ॥ २.२५.२१ ॥
Mögen deine Wege glückverheißend sein und deine Heldentaten gelingen; o Rāma, möge alle Fülle dein sein. Geh in Frieden, mein Sohn.
2.25.22
स्वस्ति तेऽस्त्वान्तरिक्षेभ्यः पार्थिवेभ्यः पुनः पुनः।
सर्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो ये च ते परिपन्थिनः ॥ २.२५.२२ ॥
Möge dir Wohlergehen immer wieder zuteilwerden, vom Himmel, von der Erde und von allen Göttern; und auch von denen, die sich dir in den Weg stellen.
2.25.23
शुक्रः सोमश्च सूर्यश्च धनदोऽथ यमस्तथा।
पान्तु त्वामर्चिता राम दण्डकारण्यवासिनम् ॥ २.२५.२३ ॥
Mögen Śukra, Soma, die Sonne, Dhanada (Kubera) und auch Yama, geehrt, dich beschützen, o Rāma, Bewohner des Daṇḍaka-Waldes.
2.25.24
अग्निर्वायुस्तथा धूमो मन्त्राश्चर्षिमुखच्युताः।
उपस्पर्शनकाले तु पान्तु त्वां रघुनन्दन ॥ २.२५.२४ ॥
Mögen Agni, Vāyu, der Rauch und die aus den Mündern der Weisen gefallenen Mantren zur Zeit der rituellen Waschung dich beschützen, o Wonne der Raghus.
2.25.25
सर्वलोकप्रभुर्ब्रह्मा भूतकर्तृ तथर्षयः।
ये च शेषाः सुरास्ते तु रक्षन्तु वनवासिनम् ॥ २.२५.२५ ॥
Möge Brahmā, der Herr aller Welten, der Schöpfer der Wesen, die Weisen und die übrigen Götter den Waldbewohner beschützen.
2.25.26
स्तुतिभिश्चानुरूपाभिरानर्चायतलोचना ॥ २.२५.२६ ॥
Mit passenden Lobpreisungen verehrte sie, deren Augen gesammelt waren.
2.25.27
ज्वलनं समुपादाय ब्राह्मणेन महात्मना।
हावयामास विधिना राममङ्गलकारणात् ॥ २.२५.२७ ॥
Der großherzige Brahmane nahm das Feuer und ließ nach dem Ritus Opfergaben darbringen, für Rāmas Wohl.
2.25.28
घृतं श्वेतानि माल्यानि समिधश्चैव सर्षपान्।
उपसम्पादयामास कौसल्या परमाङ्गना ॥ २.२५.२८ ॥
Butterschmalz, weiße Girlanden, Brennhölzer und Senfkörner ließ Kausalyā, die vornehmste der Frauen, herbeischaffen.
2.25.29
उपाध्यायः स विधिना हुत्वा शान्तिमनामयम्।
हुतहव्यावशेषेण बाह्यं बलिमकल्पयत् ॥ २.२५.२९ ॥
Jener Lehrer brachte nach Vorschrift Opfer für unversehrten Frieden dar und bereitete mit dem Rest der Opfergabe die äußere Spende vor.
2.25.30
मधुदध्यक्षतघृतैः स्वस्तिवाच्यं द्विजांस्ततः।
वाचयामास रामस्य वने स्वस्त्ययनक्रियाम् ॥ २.२५.३० ॥
Dann ließ er mit Honig, Quark, ganzen Körnern und Butterschmalz die Zweimalgeborenen den Segensspruch svasti sprechen und für Rāma im Wald das Ritual des glücklichen Weges vollziehen.
2.25.31
ततस्तस्मै द्विजेन्द्राय राममाता यशस्विनी।
दक्षिणां प्रददौ काम्यां राघवं चेदमब्रवीत् ॥ २.२५.३१ ॥
Darauf gab Rāmas glorreiche Mutter dem vornehmsten der Zweimalgeborenen eine kostbare Gabe und sprach zu Rāghava diese Worte.
2.25.32
यन्मङ्गलं सहस्राक्षे सर्वदेवनमस्कृते।
वृत्रनाशे समभवत् तत् ते भवतु मङ्गलम् ॥ २.२५.३२ ॥
Möge jenes Heil, das dem tausendäugigen Indra, von allen Göttern verehrt, bei der Tötung Vṛtras zuteilwurde, dir Heil bringen.
2.25.33
यन्मङ्गलं सुपर्णस्य विनताकल्पयत् पुरा।
अमृतं प्रार्थयानस्य तत् ते भवतु मङ्गलम् ॥ २.२५.३३ ॥
Möge jenes Heil, das Vinatā einst für Suparṇa (Garuḍa) bestimmte, als er um den Nektar bat, dir Heil bringen.
2.25.34
अमृतोत्पादने दैत्यान् घ्नतो वज्रधरस्य यत्।
अदितिर्मङ्गलं प्रादात् तत् ते भवतु मङ्गलम् ॥ २.२५.३४ ॥
Möge jenes Heil, das Aditi dem Donnerkeil-Träger Indra gewährte, als er bei der Gewinnung des Nektars die Dämonen erschlug, dir Heil bringen.
2.25.35
त्रिविक्रमान् प्रक्रमतो विष्णोरतुलतेजसः।
यदासीन्मङ्गलं राम तत् ते भवतु मङ्गलम् ॥ २.२५.३५ ॥
O Rāma, möge jenes Heil, das entstand, als Viṣṇu von unvergleichlichem Glanz seine drei Schritte tat, dir Heil bringen.
2.25.36
ऋषयः सागरा द्वीपा वेदा लोका दिशश्च ते।
मङ्गलानि महाबाहो दिशन्तु शुभमङ्गलम् ॥ २.२५.३६ ॥
O Starkarmiger, mögen die Weisen, die Meere, die Kontinente, die Veden, die Welten und die Himmelsrichtungen dir heilbringende Segnungen gewähren und Glück schenken.
2.25.37
गन्धैश्चापि समालभ्य राममायतलोचना ॥ २.२५.३७ ॥
Nachdem die langäugige Kausalyā Rāma mit Düften gesalbt hatte,
2.25.38
औषधीं च सुसिद्धार्थां विशल्यकरणीं शुभाम्।
चकार रक्षां कौसल्या मन्त्रैरभिजजाप च ॥ २.२५.३८ ॥
Mit einem gut zubereiteten, verheißungsvollen Kraut, das die Dornen entfernt, bereitete Kausalyā den Schutz und sprach Mantren.
2.25.39
उवाचापि प्रहृष्टेव सा दुःखवशवर्तिनी।
वाङ्मात्रेण न भावेन वाचा संसज्जमानया ॥ २.२५.३९ ॥
Obwohl vom Kummer beherrscht, sprach sie wie erfreut, nur mit Worten und nicht mit Empfindung, mit stockender Stimme.
2.25.40
आनम्य मूर्ध्नि चाघ्राय परिष्वज्य यशस्विनी।
अवदत् पुत्रमिष्टार्थो गच्छ राम यथासुखम् ॥ २.२५.४० ॥
Sich niederbeugend, sein Haupt beriechend und umarmend, sprach die ruhmreiche Kausalyā, das Wohl ihres Sohnes wünschend: Geh, Rāma, wie es dir wohlgefällt.
2.25.41
अरोगं सर्वसिद्धार्थमयोध्यां पुनरागतम्।
पश्यामि त्वां सुखं वत्स संधितं राजवर्त्मसु ॥ २.२५.४१ ॥
Mein Kind, gesund, alle Ziele erreicht, wieder nach Ayodhyā zurückgekehrt, werde ich dich glücklich auf den Königsstraßen sehen.
2.25.42
प्रणष्टदुःखसंकल्पा हर्षविद्योतितानना।
द्रक्ष्यामि त्वां वनात् प्राप्तं पूर्णचन्द्रमिवोदितम् ॥ २.२५.४२ ॥
Mein Kummer verflogen, das Antlitz strahlend vor Freude, werde ich dich aus dem Wald zurückgekehrt sehen, wie den aufgegangenen Vollmond.
2.25.43
भद्रासनगतं राम वनवासादिहागतम्।
द्रक्ष्यामि च पुनस्त्वां तु तीर्णवन्तं पितुर्वचः ॥ २.२५.४३ ॥
Rāma, auf dem verheißungsvollen Sitz, hierher zurückgekehrt aus dem Waldexil, nachdem du das Wort des Vaters erfüllt hast, werde ich dich wiedersehen.
2.25.44
मङ्गलैरुपसम्पन्नो वनवासादिहागतः।
वध्वाश्च मम नित्यं त्वं कामान् संवर्ध याहि भोः ॥ २.२५.४४ ॥
Mit glückverheißenden Zeichen begabt, hierher zurückgekehrt aus dem Waldexil, Rāma, erfülle stets die Wünsche meiner Schwiegertochter; geh nun.
2.25.45
मयार्चिता देवगणाः शिवादयो
महर्षयो भूतगणाः सुरोरगाः।
अभिप्रयातस्य वनं चिराय ते
हितानि कांक्षन्तु दिशश्च राघव ॥ २.२५.४५ ॥
Mögen die Scharen der Götter, die ich verehrte, Śiva und die anderen, die großen Weisen, die Scharen der Wesen, Götter und Schlangen dein Wohl für lange wünschen, der du in den Wald aufgebrochen bist; mögen auch die Himmelsrichtungen es, o Rāghava.
2.25.46
अतीव चाश्रुप्रतिपूर्णलोचना
समाप्य च स्वस्त्ययनं यथाविधि।
प्रदक्षिणं चापि चकार राघवं
पुनः पुनश्चापि निरीक्ष्य सस्वजे ॥ २.२५.४६ ॥
Mit tränenerfüllten Augen vollzog sie das Segensritual nach Vorschrift, umschritt auch Rāghava, und ihn immer wieder anblickend, umarmte sie ihn.
2.25.47
तया हि देव्या च कृतप्रदक्षिणो
निपीड्य मातुश्चरणौ पुनः पुनः।
जगाम सीतानिलयं महायशाः
स राघवः प्रज्वलितस्तया श्रिया ॥ २.२५.४७ ॥
Nachdem er die Königin umschritten und die Füße der Mutter immer wieder gedrückt hatte, ging jener Rāghava von großem Ruhm zur Wohnung Sītās, strahlend von ihrem Glanz.