வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.28.1
स एवं ब्रुवतीं सीतां धर्मज्ञां धर्मवत्सलः।
न नेतुं कुरुते बुद्धिं वने दुःखानि चिन्तयन् ॥ २.२८.१ ॥
தர்மத்தை அறிந்த சீதை இவ்வாறு பேசியபோதும், தர்மத்தில் பற்றுள்ள ராமன் வனத்தின் துன்பங்களை எண்ணி அவளை அழைத்துச் செல்ல மனம் கொள்ளவில்லை.
2.28.2
सान्त्वयित्वा ततस्तां तु बाष्पदूषितलोचनाम्।
निवर्तनार्थे धर्मात्मा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ २.२८.२ ॥
பின்னர், கண்ணீரால் கலங்கிய கண்களுடைய சீதையைத் தேற்றி, அவளைத் திருப்பி அனுப்பும் நோக்கத்துடன் தர்மாத்மாவான ராமன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
2.28.3
सीते महाकुलीनासि धर्मे च निरता सदा।
इहाचरस्व धर्मं त्वं यथा मे मनसः सुखम् ॥ २.२८.३ ॥
சீதையே! நீ உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவள்; எப்போதும் தர்மத்தில் ஈடுபட்டவள். இங்கேயே தங்கி தர்மத்தைப் பின்பற்று; அதனால் என் மனம் மகிழும்.
2.28.4
सीते यथा त्वां वक्ष्यामि तथा कार्यं त्वयाबले।
वने दोषा हि बहवो वसतस्तान् निबोध मे ॥ २.२८.४ ॥
சீதையே! நான் சொல்வது போல் நீ செய்ய வேண்டும். பெண்ணே! வனத்தில் வசிப்பதில் பல ஆபத்துகள் உள்ளன; அவற்றை என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
2.28.5
सीते विमुच्यतामेषा वनवासकृता मतिः।
बहुदोषं हि कान्तारं वनमित्यभिधीयते ॥ २.२८.५ ॥
சீதையே! வனவாசம் செய்யும் இந்த எண்ணத்தை விட்டுவிடு. வனம் பல ஆபத்துகள் நிறைந்தது; அதனால்தான் அது 'காந்தாரம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
2.28.6
हितबुद्ध्या खलु वचो मयैतदभिधीयते।
सदा सुखं न जानामि दुःखमेव सदा वनम् ॥ २.२८.६ ॥
உன் நன்மையை நினைத்தே நான் இவ்வார்த்தைகளைச் சொல்கிறேன். வனத்தில் எப்போதும் சுகம் உண்டென்று எனக்குத் தெரியவில்லை; வனம் எப்போதும் துன்பமே.
2.28.7
गिरिनिर्झरसम्भूता गिरिनिर्दरिवासिनाम्।
सिंहानां निनदा दुःखाः श्रोतुं दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.७ ॥
மலையருவிகளின் ஒலிபோல் எழும், மலைக்குகைகளில் வாழும் சிங்கங்களின் கர்ஜனைகளைக் கேட்பது துன்பம்; ஆகவே காடு துன்பமானது.
2.28.8
क्रीडमानाश्च विस्रब्धा मत्ताः शून्ये तथा मृगाः।
दृष्ट्वा समभिवर्तन्ते सीते दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.८ ॥
சீதா, அஞ்சாமல் விளையாடிக்கொண்டும் களிப்புடனும் வெற்று வனத்தில் திரியும் மான்களைக் கண்டு அவற்றை அணுகுவதும் துன்பமே; ஆகவே காடு துன்பமானது.
2.28.9
सग्राहाः सरितश्चैव पङ्कवत्यस्तु दुस्तराः।
मत्तैरपि गजैर्नित्यमतो दुःखतरं वनम् ॥ २.२८.९ ॥
முதலைகள் நிறைந்த ஆறுகளும் சேற்று ஓடைகளும் கடப்பதற்கு கடினமானவை; வெறிகொண்ட யானைகளும் எப்போதும் தென்படுகின்றன; ஆகவே காடு மிகவும் துன்பமானது.
2.28.10
लताकण्टकसंकीर्णाः कृकवाकूपनादिताः।
निरपाश्च सुदुःखाश्च मार्गा दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.१० ॥
கொடிகளும் முட்களும் நிறைந்தவை, காட்டுக்கோழிகளின் கூவலால் எதிரொலிப்பவை, நீரற்றவை மற்றும் மிகவும் துன்பமானவை என்பதால் வழிகள் துன்பமானவை; ஆகவே காடு துன்பமானது.
2.28.11
सुप्यते पर्णशय्यासु स्वयंभग्नासु भूतले।
रात्रिषु श्रमखिन्नेन तस्माद् दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.११ ॥
இரவுகளில் களைப்புற்றவன் நிலத்தில், தாமாக ஒடிந்த இலைப் படுக்கைகளில் உறங்க வேண்டியிருக்கிறது; ஆகவே காடு துன்பமானது.
2.28.12
अहोरात्रं च संतोषः कर्तव्यो नियतात्मना।
फलैर्वृक्षावपतितैः सीते दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.१२ ॥
சீதா, சுயக்கட்டுப்பாடுள்ளவன் இரவும் பகலும் மரங்களிலிருந்து விழுந்த கனிகளிலேயே திருப்தி அடைய வேண்டியிருக்கிறது; ஆகவே காடு துன்பமானது.
2.28.13
उपवासश्च कर्तव्यो यथा प्राणेन मैथिलि।
जटाभारश्च कर्तव्यो वल्कलाम्बरधारणम् ॥ २.२८.१३ ॥
மைதிலியே, வனத்தில் உயிரைப் போல் உபவாசம் இருக்க வேண்டும்; சடைப் பாரத்தைத் தாங்கி, மரவுரி ஆடை அணிய வேண்டும்.
2.28.14
देवतानां पितॄणां च कर्तव्यं विधिपूर्वकम्।
प्राप्तानामतिथीनां च नित्यशः प्रतिपूजनम् ॥ २.२८.१४ ॥
தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் விதிப்படி வழிபாடு செய்ய வேண்டும்; வந்த விருந்தினர்களையும் எப்போதும் உபசரிக்க வேண்டும்.
2.28.15
कार्यस्त्रिरभिषेकश्च काले काले च नित्यशः।
चरतां नियमेनैव तस्माद् दुःखतरं वनम् ॥ २.२८.१५ ॥
ஒவ்வொரு வேளையிலும் தினமும் மூன்று முறை நீராட வேண்டும்; காட்டில் திரிபவர்கள் நியமத்தோடுதான் வாழ வேண்டும்; ஆகையால் காடு மிகவும் துன்பமானது.
2.28.16
उपहारश्च कर्तव्यः कुसुमैः स्वयमाहृतैः।
आर्षेण विधिना वेद्यां सीते दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.१६ ॥
தாமே பறித்த மலர்களால், முனிவர்களின் விதிப்படி வேதிகையில் காணிக்கை அளிக்க வேண்டும்; ஆகையால், சீதா, காடு துன்பமானது.
2.28.17
यथालब्धेन कर्तव्यः संतोषस्तेन मैथिलि।
यताहारैर्वनचरैः सीते दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.१७ ॥
கிடைப்பதைக் கொண்டே மனநிறைவு கொள்ள வேண்டும்; மைதிலியே, காட்டில் வாழ்பவர்கள் கட்டுப்பாடான உணவை உண்ண வேண்டும்; சீதா, ஆகையால் காடு துன்பமானது.
2.28.18
अतीव वातस्तिमिरं बुभुक्षा चाति नित्यशः।
भयानि च महान्त्यत्र ततो दुःखतरं वनम् ॥ २.२८.१८ ॥
இங்கே மிகுந்த காற்று, அடர்ந்த இருள், எப்போதும் கடுமையான பசி, பெரும் அச்சங்கள் உண்டு; ஆகையால் காடு மிகவும் துன்பமானது.
2.28.19
सरीसृपाश्च बहवो बहुरूपाश्च भामिनि।
चरन्ति पथि ते दर्पात् ततो दुःखतरं वनम् ॥ २.२८.१९ ॥
அழகியே, பல வடிவங்கொண்ட ஊர்வன பல வழியில் செருக்குடன் திரிகின்றன; ஆகையால் காடு மிகவும் துன்பமானது.
2.28.20
नदीनिलयनाः सर्पा नदीकुटिलगामिनः।
तिष्ठन्त्यावृत्य पन्थानमतो दुःखतरंवनम् ॥ २.२८.२० ॥
ஆறுகளில் வாழ்பவையும் ஆற்றின் வளைந்த போக்கில் செல்பவையுமான பாம்புகள் வழியை மறைத்து நிற்கின்றன; ஆகையால் காடு மிகவும் துன்பமானது.
2.28.21
पतङ्गा वृश्चिकाः कीटा दंशाश्च मशकैः सह।
बाधन्ते नित्यमबले सर्वं दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.२१ ॥
பெண்ணே, விட்டில்களும் தேள்களும் புழுக்களும் கொசுக்களுடன் சேர்ந்து எப்போதும் துன்புறுத்துகின்றன; ஆகையால் காட்டில் எல்லாமே துன்பம்.
2.28.22
द्रुमाः कण्टकिनश्चैव कुशाः काशाश्च भामिनि।
वने व्याकुलशाखाग्रास्तेन दुःखमतो वनम् ॥ २.२८.२२ ॥
அழகியே, காட்டில் முட்களுள்ள மரங்களும் குசப்புல்லும் காசப்புல்லும் உள்ளன; கிளை நுனிகள் சிக்கிக் கலைந்திருக்கின்றன; ஆகையால் காடு துன்பமானது.
2.28.23
कायक्लेशाश्च बहवो भयानि विविधानि च।
अरण्यवासे वसतो दुःखमेव सदा वनम् ॥ २.२८.२३ ॥
காட்டில் வசிப்பவனுக்குப் பல உடல் வேதனைகளும் பலவகை அச்சங்களும் உண்டு; காடு எப்போதும் துன்பமே.
2.28.24
क्रोधलोभौ विमोक्तव्यौ कर्तव्या तपसे मतिः।
न भेतव्यं च भेतव्ये दुःखं नित्यमतो वनम् ॥ २.२८.२४ ॥
கோபமும் பேராசையும் விட்டொழிக்கப்பட வேண்டும்; தவத்தில் மனம் வைக்க வேண்டும்; அஞ்சத்தக்கவற்றுக்கும் அஞ்சக்கூடாது — காட்டில் நித்தியமாகத் துன்பம் உள்ளது, ஆகையால்.
2.28.25
तदलं ते वनं गत्वा क्षेमं नहि वनं तव।
विमृशन्निव पश्यामि बहुदोषकरं वनम् ॥ २.२८.२५ ॥
ஆகையால் காட்டிற்குச் செல்வது உனக்குத் தேவையில்லை; காட்டில் உனக்கு நலம் இல்லை. ஆழ்ந்து சிந்தித்துப் பார்க்கும்போது, அந்தக் காடு பல இடர்களை உண்டாக்கும் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.
2.28.26
वनं तु नेतुं न कृता मतिर्यदा
बभूव रामेण तदा महात्मना।
न तस्य सीता वचनं चकार तं
ततोऽब्रवीद् राममिदं सुदुःखिता ॥ २.२८.२६ ॥
மகாத்மாவான ராமர் காட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லும் எண்ணத்தை விட்டபோது, சீதை அவருடைய சொல்லைக் கேட்கவில்லை. மிகவும் துயருற்ற அவள் ராமரிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.