Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.43.1
ततः समीक्ष्य शयने सन्नं शोकेन पार्थिवम्।
कौसल्या पुत्रशोकार्ता तमुवाच महीपतिम् ॥ २.४३.१ ॥
Als sie den König, im Kummer niedergesunken auf dem Lager liegen sah, sprach Kausalyā, von Schmerz um ihren Sohn gequält, zu dem Herrscher der Erde.
2.43.2
राघवे नरशार्दूले विषं मुक्त्वाहिजिह्मगा।
विचरिष्यति कैकेयी निर्मुक्तेव हि पन्नगी ॥ २.४३.२ ॥
O Tiger unter den Menschen! Nachdem sie ihr Gift über Rāghava verspritzt hat, wird die tückische Kaikeyī umherstreifen wie eine Schlange, die ihre Haut abgestreift hat.
2.43.3
विवास्य रामं सुभगा लब्धकामा समाहिता।
त्रासयिष्यति मां भूयो दुष्टाहिरिव वेश्मनि ॥ २.४३.३ ॥
Nachdem sie Rāma verbannt hat, wird jene glückliche und entschlossene Kaikeyī, die ihren Wunsch erlangt hat, mich wieder ängstigen, wie eine böse Schlange im Haus.
2.43.4
अथास्मिन् नगरे रामश्चरन् भैक्षं गृहे वसेत्।
कामकारो वरं दातुमपि दासं ममात्मजम् ॥ २.४३.४ ॥
Und in dieser Stadt würde Rāma als Bettler umherziehen und in irgendeinem Haus wohnen; jene, die nach Belieben handelt, könnte sogar ein Gnadengeschenk gewähren und meinen eigenen Sohn zum Diener machen.
2.43.5
पातयित्वा तु कैकेय्या रामं स्थानाद् यथेष्टतः।
प्रविद्धो रक्षसां भागः पर्वणीवाहिताग्निना ॥ २.४३.५ ॥
Kaikeyī hat Rāma tatsächlich von seinem Platz gestürzt und nach ihrem Belieben fortgeschickt, wie der Anteil der Dämonen, den der Feuergläubige am Festtag fortwirft.
2.43.6
नागराजगतिर्वीरो महाबाहुर्धनुर्धरः।
वनमाविशते नूनं सभार्यः सहलक्ष्मणः ॥ २.४३.६ ॥
Dieser Held, der im Gang eines Elefantenkönigs schreitet, großarmig und bogentragend, wird gewiss mit seiner Gattin und Lakṣmaṇa in den Wald eintreten.
2.43.7
वने त्वदृष्टदुःखानां कैकेय्यनुमते त्वया।
त्यक्तानां वनवासाय कान्यावस्था भविष्यति ॥ २.४३.७ ॥
Mit Kaikeyīs Zustimmung hast du sie zur Waldverbannung preisgegeben. Was wird aus denen werden, die nie Leid kannten?
2.43.8
ते रत्नहीनास्तरुणाः फलकाले विवासिताः।
कथं वत्स्यन्ति कृपणाः फलमूलैः कृताशनाः ॥ २.४३.८ ॥
Jene jungen Männer, ihres Schmucks beraubt, wurden zur Zeit der Früchte verbannt. Wie werden sie, die Armen, von Früchten und Wurzeln leben?
2.43.9
अपीदानीं स कालः स्यान्मम शोकक्षयः शिवः।
सहभार्यं सह भ्रात्रा पश्येयमिह राघवम् ॥ २.४३.९ ॥
Vielleicht kommt nun jene glückverheißende Zeit, das Ende meines Kummers, da ich Rāghava hier zusammen mit seiner Gattin und seinem Bruder sehen werde.
2.43.10
श्रुत्वैवोपस्थितौ वीरौ कदायोध्या भविष्यति।
यशस्विनी हृष्टजना सूच्छ्रितध्वजमालिनी ॥ २.४३.१० ॥
Wann wird Ayodhyā, ruhmreich, von frohen Menschen erfüllt und mit hoch erhobenen Bannern und Girlanden geschmückt sein, wenn sie vernimmt, dass die beiden Helden gekommen sind?
2.43.11
कदा प्रेक्ष्य नरव्याघ्रावरण्यात् पुनरागतौ।
भविष्यति पुरी हृष्टा समुद्र इव पर्वणि ॥ २.४३.११ ॥
Wann wird die Stadt, nachdem sie die beiden Tiger unter den Menschen aus dem Wald zurückkehren sieht, fröhlich sein wie das Meer zum Vollmond?
2.43.12
कदायोध्यां महाबाहुः पुरीं वीरः प्रवेक्ष्यति।
पुरस्कृत्य रथे सीतां वृषभो गोवधूमिव ॥ २.४३.१२ ॥
Wann wird der Held mit den mächtigen Armen in die Stadt Ayodhyā einziehen, Sītā im Wagen vor sich, wie ein Stier eine Kuh vor sich her führt?
2.43.13
कदा प्राणिसहस्राणि राजमार्गे ममात्मजौ।
लाजैरवकरिष्यन्ति प्रविशन्तावरिंदमौ ॥ २.४३.१३ ॥
Wann werden Tausende Lebewesen auf der Königsstraße meine beiden Söhne mit Puffreis überschütten, wenn sie eintreten, die beiden Bezwinger der Feinde?
2.43.14
प्रविशन्तौ कदायोध्यां द्रक्ष्यामि शुभकुण्डलौ।
उदग्रायुधनिस्त्रिंशौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ २.४३.१४ ॥
Wann werde ich die beiden sehen, mit glückbringenden Ohrringen, wie sie in Ayodhyā einziehen, Waffen und Schwerter erhoben, wie zwei Berge mit Gipfeln?
2.43.15
कदा सुमनसः कन्या द्विजातीनां फलानि च।
प्रदिशन्त्यः पुरीं हृष्टाः करिष्यन्ति प्रदक्षिणम् ॥ २.४३.१५ ॥
Wann werden die blumentragenden Jungfrauen, freudig den Zweimalgeborenen Früchte darbringend, die Stadt umschreiten?
2.43.16
कदा परिणतो बुद्ध्या वयसा चामरप्रभाः।
अभ्युपैष्यति धर्मात्मा सुवर्ष इव लालयन् ॥ २.४३.१६ ॥
Wann wird jener Gerechte, an Weisheit und Alter gereift, mit dem Glanz der Götter, seine Untertanen hegend wie eine regenspendende Wolke, (zum Thron) herantreten?
2.43.17
निःसंशयं मया मन्ये पुरा वीर कदर्यया।
पातुकामेषु वत्सेषु मातॄणां शातिताः स्तनाः ॥ २.४३.१७ ॥
O Held, ich glaube ohne Zweifel, dass einst eine geizige Frau den Müttern die Zitzen abschnitt, während die Kälber trinken wollten.
2.43.18
साहं गौरिव सिंहेन विवत्सा वत्सला कृता।
कैकेय्या पुरुषव्याघ्र बालवत्सेव गौर्बलात् ॥ २.४३.१८ ॥
O Bester der Männer, wie eine Kuh, die vom Löwen gewaltsam von ihrem Kalb getrennt wird, so wurde ich, die ich liebend bin, von Kaikeyī meines Kalbes (Sohnes) beraubt, wie eine Kuh mit ihrem jungen Kalb gewaltsam ergriffen wird.
2.43.19
नहि तावद्गुणैर्जुष्टं सर्वशास्त्रविशारदम्।
एकपुत्रा विना पुत्रमहं जीवितुमुत्सहे ॥ २.४३.१९ ॥
Ohne einen Sohn, der mit Tugenden begabt und in allen Śāstras bewandert ist, wage ich als einzige Mutter eines Sohnes nicht zu leben.
2.43.20
न हि मे जीविते किंचित् सामर्थ्यमिह कल्प्यते।
अपश्यन्त्याः प्रियं पुत्रं लक्ष्मणं च महाबलम् ॥ २.४३.२० ॥
Wenn ich meinen geliebten Sohn und den mächtigen Lakṣmaṇa nicht mehr sehe, wird mir in meinem Leben keine Kraft mehr bleiben.
2.43.21
अयं हि मां दीपयतेऽद्य वह्नि-
स्तनूजशोकप्रभवो महाहितः।
महीमिमां रश्मिभिरुत्तमप्रभो
यथा निदाघे भगवान् दिवाकरः ॥ २.४३.२१ ॥
Heute verzehrt mich dieses große, verderbliche Feuer, geboren aus dem Schmerz um meinen Sohn, so wie im Sommer die gesegnete Sonne von höchstem Glanz diese Erde mit ihren Strahlen versengt.