வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.43.1
ततः समीक्ष्य शयने सन्नं शोकेन पार्थिवम्।
कौसल्या पुत्रशोकार्ता तमुवाच महीपतिम् ॥ २.४३.१ ॥
அப்போது படுக்கையில் துயரால் சோர்ந்து கிடந்த மன்னனைக் கண்டு, மகன் சோகத்தால் வருந்திய கௌசல்யை அந்த மன்னரிடம் கூறினாள்.
2.43.2
राघवे नरशार्दूले विषं मुक्त्वाहिजिह्मगा।
विचरिष्यति कैकेयी निर्मुक्तेव हि पन्नगी ॥ २.४३.२ ॥
ஓ நரப் புலியே! ராகவன் மீது விஷத்தைக் கக்கிவிட்டு, பாம்பைப் போல் வளைந்த கைகேயி, தோல் உரித்த பாம்பைப் போல் திரிவாள்.
2.43.3
विवास्य रामं सुभगा लब्धकामा समाहिता।
त्रासयिष्यति मां भूयो दुष्टाहिरिव वेश्मनि ॥ २.४३.३ ॥
ராமனை நாடு கடத்தி, விருப்பம் நிறைவேறிய அந்த அதிர்ஷ்டசாலியும் உறுதியுடையவளுமான கைகேயி, வீட்டில் இருக்கும் தீய பாம்பைப்போல் மீண்டும் என்னை அச்சுறுத்துவாள்.
2.43.4
अथास्मिन् नगरे रामश्चरन् भैक्षं गृहे वसेत्।
कामकारो वरं दातुमपि दासं ममात्मजम् ॥ २.४३.४ ॥
இந்நகரில் ராமன் பிச்சை எடுத்துக்கொண்டு ஒரு வீட்டில் தங்கக்கூடும்; விருப்பப்படி செயல்படுபவள் வரம் கொடுத்தால், என் மகனையே அடிமையாக்கக்கூடும்.
2.43.5
पातयित्वा तु कैकेय्या रामं स्थानाद् यथेष्टतः।
प्रविद्धो रक्षसां भागः पर्वणीवाहिताग्निना ॥ २.४३.५ ॥
கைகேயி ராமனை அவன் நிலையிலிருந்து வீழ்த்தி, விருப்பப்படி வெளியேற்றிவிட்டாள்; அது அக்னி வளர்த்தவன் பண்டிகை நாளில் அரக்கர்களின் பங்கை எறிவதைப் போன்றது.
2.43.6
नागराजगतिर्वीरो महाबाहुर्धनुर्धरः।
वनमाविशते नूनं सभार्यः सहलक्ष्मणः ॥ २.४३.६ ॥
யானை அரசனின் நடையுடைய, பெரும் தோளுடைய, வில்லேந்திய வீரன் ராமன், மனைவியுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் நிச்சயமாக காட்டுக்குள் நுழைவான்.
2.43.7
वने त्वदृष्टदुःखानां कैकेय्यनुमते त्वया।
त्यक्तानां वनवासाय कान्यावस्था भविष्यति ॥ २.४३.७ ॥
கைகேயியின் சம்மதத்துடன் நீ அவர்களை வனவாசத்திற்காகக் கைவிட்டாய்; இதுவரை துன்பம் அறியாதவர்களுக்கு என்ன நிலை ஏற்படும்?
2.43.8
ते रत्नहीनास्तरुणाः फलकाले विवासिताः।
कथं वत्स्यन्ति कृपणाः फलमूलैः कृताशनाः ॥ २.४३.८ ॥
ஆபரணமற்ற இளையவர்கள் பழங்காலத்தில் நாடுகடத்தப்பட்டனர்; பரிதாபத்திற்குரியவர்கள் கனிகளையும் கிழங்குகளையும் உண்டு எப்படி வாழ்வார்கள்?
2.43.9
अपीदानीं स कालः स्यान्मम शोकक्षयः शिवः।
सहभार्यं सह भ्रात्रा पश्येयमिह राघवम् ॥ २.४३.९ ॥
இப்போது அந்த நற்காலம் வருமோ, என் துயரம் தீர்ந்து மனைவியோடும் சகோதரனோடும் இங்கே ராகவனைக் காண்பேனோ?
2.43.10
श्रुत्वैवोपस्थितौ वीरौ कदायोध्या भविष्यति।
यशस्विनी हृष्टजना सूच्छ्रितध्वजमालिनी ॥ २.४३.१० ॥
இரு வீரர்களும் வந்துவிட்டனர் என்ற செய்தியைக் கேட்டு, அயோத்தி எப்போது மகிழ்ந்த மக்களோடும், உயர்ந்த கொடிகளாலும் மாலைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டுப் புகழோடு விளங்கும்?
2.43.11
कदा प्रेक्ष्य नरव्याघ्रावरण्यात् पुनरागतौ।
भविष्यति पुरी हृष्टा समुद्र इव पर्वणि ॥ २.४३.११ ॥
காட்டிலிருந்து மீண்டு வந்த அந்த இரு ஆண்புலிகளைக் கண்டு, நகரம் பௌர்ணமியில் பொங்கும் கடலைப் போல எப்போது மகிழும்?
2.43.12
कदायोध्यां महाबाहुः पुरीं वीरः प्रवेक्ष्यति।
पुरस्कृत्य रथे सीतां वृषभो गोवधूमिव ॥ २.४३.१२ ॥
வலிய தோள்களுடைய வீரன் சீதையை ரதத்தில் முன்னிறுத்தி, காளை பசுவை முன்னிறுத்திச் செல்வது போல, அயோத்தி நகரில் எப்போது நுழைவான்?
2.43.13
कदा प्राणिसहस्राणि राजमार्गे ममात्मजौ।
लाजैरवकरिष्यन्ति प्रविशन्तावरिंदमौ ॥ २.४३.१३ ॥
எதிரிகளை அடக்கும் என் இரு மைந்தர்கள் நுழையும்போது, அரச வீதியில் ஆயிரக்கணக்கான உயிரினங்கள் எப்போது அவர்கள் மீது பொரியைத் தூவும்?
2.43.14
प्रविशन्तौ कदायोध्यां द्रक्ष्यामि शुभकुण्डलौ।
उदग्रायुधनिस्त्रिंशौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ॥ २.४३.१४ ॥
மங்கலக் குண்டலங்கள் அணிந்த அவர்கள் அயோத்தியில் நுழையும்போது, எப்போது நான் அவர்களைக் காண்பேன்? உயர்ந்த ஆயுதங்களும் வாட்களும் ஏந்தி, சிகரங்களுடன் கூடிய இரு மலைகள் போல்.
2.43.15
कदा सुमनसः कन्या द्विजातीनां फलानि च।
प्रदिशन्त्यः पुरीं हृष्टाः करिष्यन्ति प्रदक्षिणम् ॥ २.४३.१५ ॥
மலர்களை ஏந்திய கன்னியர் எப்போது மகிழ்ச்சியுடன் இருபிறப்பாளருக்கான கனிகளை அளித்து, நகரத்தை வலம் வருவார்கள்?
2.43.16
कदा परिणतो बुद्ध्या वयसा चामरप्रभाः।
अभ्युपैष्यति धर्मात्मा सुवर्ष इव लालयन् ॥ २.४३.१६ ॥
அறிவிலும் வயதிலும் முதிர்ந்து, தேவர்களின் ஒளியுடன், மழை பொழியும் மேகம் போல் உலகைப் போற்றிக் காக்கும் அந்த தர்மாத்மா எப்போது (அரியணையை) அடைவார்?
2.43.17
निःसंशयं मया मन्ये पुरा वीर कदर्यया।
पातुकामेषु वत्सेषु मातॄणां शातिताः स्तनाः ॥ २.४३.१७ ॥
வீரனே, நிச்சயமாக முன்பொருகாலத்தில் ஒரு கஞ்சத்தனமான பெண், பால் குடிக்க விரும்பிய கன்றுகள் இருக்கையில், தாய்களின் முலைகளை அறுத்திருக்கிறாள் என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
2.43.18
साहं गौरिव सिंहेन विवत्सा वत्सला कृता।
कैकेय्या पुरुषव्याघ्र बालवत्सेव गौर्बलात् ॥ २.४३.१८ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, சிங்கத்தால் பலவந்தமாகக் கன்றிலிருந்து பிரிக்கப்பட்ட பசுவைப் போல, அன்பு நிறைந்த நானும் கைகேயியால் என் கன்றிலிருந்து (மகனிலிருந்து) பிரிக்கப்பட்டவளாகிவிட்டேன்; இளங்கன்றுடன் இருந்த பசுவிடமிருந்து அது பலவந்தமாகப் பறிக்கப்பட்டது போல.
2.43.19
नहि तावद्गुणैर्जुष्टं सर्वशास्त्रविशारदम्।
एकपुत्रा विना पुत्रमहं जीवितुमुत्सहे ॥ २.४३.१९ ॥
அனைத்து சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவனும் நற்குணங்கள் நிறைந்தவனுமான மகன் இல்லாமல், ஒரே மகனைப் பெற்ற நான் உயிர் வாழத் துணிய மாட்டேன்.
2.43.20
न हि मे जीविते किंचित् सामर्थ्यमिह कल्प्यते।
अपश्यन्त्याः प्रियं पुत्रं लक्ष्मणं च महाबलम् ॥ २.४३.२० ॥
என் அன்பு மகனையும் மகாபலசாலியான லட்சுமணனையும் காணாமல் போகும்போது, என் உயிரில் எந்த வலிமையும் இருக்காது.
2.43.21
अयं हि मां दीपयतेऽद्य वह्नि-
स्तनूजशोकप्रभवो महाहितः।
महीमिमां रश्मिभिरुत्तमप्रभो
यथा निदाघे भगवान् दिवाकरः ॥ २.४३.२१ ॥
இன்று மகனின் துயரத்தில் பிறந்த இந்தப் பெரும் கொடிய நெருப்பு என்னை எரிக்கிறது; கோடைக்காலத்தில் உயர்ந்த ஒளியுடைய பகவான் சூரியன் தன் கதிர்களால் இந்தப் பூமியை எரிப்பதுபோல.