رامايانا فالميكي · السارغا 2.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.48.1
तेषामेवम् विष्ण्णानाम्पीडितानामतीव च ।
बाष्पविप्लुतनेत्राणाम् सशोकानाम् मुमूर्षया ॥ २.४८.१ ॥
فكانوا جميعًا منكسرين متألمين شديد الألم، وقد غامت عيونهم بالدموع، مثقلين بالحزن، كأنهم يتمنون الموت.
2.48.2
अनुगम्य निवृत्तानाम् रामम् नगर वासिनाम् ।
उद्गतानि इव सत्त्वानि बभूवुर् अमनस्विनाम् ॥ २.४८.२ ॥
فصار أهل المدينة الذين تبعوا راما ثم عادوا كأن أنفاس الحياة قد فارقت المكتئبين.
2.48.3
स्वम् स्वम् निलयम् आगम्य पुत्र दारैः समावृताः ।
अश्रूणि मुमुचुः सर्वे बाष्पेण पिहित आननाः ॥ २.४८.३ ॥
عاد كل واحد إلى بيته، محاطًا بالأبناء والزوجات، فذرفوا جميعًا الدموع، وغطّوا وجوههم بالدموع.
2.48.4
न च आहृष्यन् न च अमोदन् वणिजो न प्रसारयन् ।
न च अशोभन्त पण्यानि न अपचन् गृह मेधिनः ॥ २.४८.४ ॥
لم يفرح التجار ولم يسروا، ولم ينشروا بضائعهم؛ ولم تلمع البضائع، ولم يطبخ أرباب البيوت.
2.48.5
नष्टम् दृष्ट्वा न अभ्यनन्दन् विपुलम् वा धन आगमम् ।
पुत्रम् प्रथमजम् लब्ध्वा जननी न अभ्यनन्दत ॥ २.४८.५ ॥
لم يفرح الناس إذ رأوا ما ضاع، ولا فرحوا بوصول ثروة عظيمة؛ ولم تفرح الأم حين رزقت بابنها البكر.
2.48.6
गृहे गृहे रुदन्त्यः च भर्तारम् गृहम् आगतम् ।
व्यगर्हयन्तः दुह्ख आर्ता वाग्भिस् तोत्रैः इव द्विपान् ॥ २.४८.६ ॥
في كل بيت كانت النساء الباكيات، المتألمات من الحزن، يلمن أزواجهن العائدين بكلمات كأنها مناخس تخز الفيلة.
2.48.7
किम् नु तेषाम् गृहैः कार्यम् किम् दारैः किम् धनेन वा ।
पुत्रैः वा किम् सुखैः वा अपि ये न पश्यन्ति राघवम् ॥ २.४८.७ ॥
ما فائدة البيوت والزوجات والثروة والأبناء أو الملذات لمن لا يرى راغافا؟
2.48.8
एकः सत् पुरुषो लोके लक्ष्मणः सह सीतया ।
यो अनुगच्चति काकुत्स्थम् रामम् परिचरन् वने ॥ २.४८.८ ॥
في العالم رجل حقيقي واحد هو لاكشمана، الذي يتبع مع سيتا كاكوتستها راما ويخدمه في الغابة.
2.48.9
आपगाः कृत पुण्याः ताः पद्मिन्यः च सराम्सि च ।
येषु स्नास्यति काकुत्स्थो विगाह्य सलिलम् शुचि ॥ २.४८.९ ॥
توجد أنهار مقدسة وبرك لوتس وبحيرات، سيغطس فيها كاكوتستها في الماء الطاهر ويغتسل.
2.48.10
शोभयिष्यन्ति काकुत्स्थम् अटव्यो रम्य काननाः ।
आपगाः च महा अनूपाः सानुमन्तः च पर्वताः ॥ २.४८.१० ॥
ستزين الغابات ذات البساتين الجميلة والأنهار والمستنقعات الكبيرة والجبال ذات القمم كاكوتستها.
2.48.11
काननम् वा अपि शैलम् वा यम् रामः अभिगमिष्यति ।
प्रिय अतिथिम् इव प्राप्तम् न एनम् शक्ष्यन्ति अनर्चितुम् ॥ २.४८.११ ॥
سواء كانت غابة أو جبلاً، فإن المكان الذي يصل إليه راما، كضيف عزيز قد حضر، لن يستطيع إلا أن يكرمه.
2.48.12
विचित्र कुसुम आपीडा बहु मन्जलि धारिणः ।
अकाले च अपि मुख्यानि पुष्पाणि च फलानि च ॥ २.४८.१२ ॥
ستثمر الأشجار المزينة بأكاليل زهور متنوعة الحاملة لعناقيد كثيرة أزهاراً وثماراً فاخرة حتى خارج موسمها.
2.48.13
अकाले चापि मुख्यानि पुष्पाणि च फलानि च ।
दर्शयिष्यन्ति अनुक्रोशात् गिरयो रामम् आगतम् ॥ २.४८.१३ ॥
حتى في غير أوانها، ستُري الجبالُ بدافع الرحمة راما القادم أفضل الأزهار والثمار.
2.48.14
प्रस्रविष्यन्ति तोयानि विमलानि महीधराः ।
विदर्शयन्तः विविधान् भूयः चित्रामः च निर्झरान् ॥ २.४८.१४ ॥
ستفيض الجبال بمياه صافية، وتُري مراراً وتكراراً جداول جبلية عجيبة متنوعة.
2.48.15
पादपाः पर्वत अग्रेषु रमयिष्यन्ति राघवम् ।
यत्र रामः भयम् न अत्र न अस्ति तत्र पराभवः ॥ २.४८.१५ ॥
ستُسعد أشجار قمم الجبال راغافا. حيث يكون راما لا خوف ولا هزيمة.
2.48.16
स हि शूरः महा बाहुः पुत्रः दशरथस्य च ।
पुरा भवति नो दूरात् अनुगच्चाम राघवम् ॥ २.४८.१६ ॥
إنه بطل، ذو ذراعين قويتين، ابن داشاراثا؛ وكان قريباً منا فيما مضى. فلنتبع راغافا من بعيد.
2.48.17
पादच् चाया सुखा भर्तुस् तादृशस्य महात्मनः ।
स हि नाथो जनस्य अस्य स गतिः स परायणम् ॥ २.४८.१७ ॥
عذبٌ ظلُّ قدمَي سيدٍ عظيمِ النفسِ كهذا. هو سيد هذا الشعب، ومآلهم، وملاذهم الأخير.
2.48.19
वयम् परिचरिष्यामः सीताम् यूयम् तु राघवम् ।
युष्माकम् राघवो अरण्ये योग क्षेमम् विधास्यति ।
सीता नारी जनस्य अस्य योग क्षेमम् करिष्यति ॥ २.४८.१९ ॥
نحن نخدم سيتا، وأنتم اخدموا راغافا. في الغابة سيتولى راغافا رعايتكم وسلامتكم؛ وستتولى سيتا، بوصفها امرأة بين هذا الشعب، رعايتهم وسلامتهم.
2.48.20
को न्व् अनेन अप्रतीतेन स उत्कण्ठित जनेन च ।
सम्प्रीयेत अमनोज्ञेन वासेन हृत चेतसा ॥ २.४८.२० ॥
من يستطيع أن يسرّ في هذا المسكن المكروه، بين هؤلاء الناس الساخطين غير المرغوب فيهم، في مسكن قد سلب القلب؟
2.48.21
कैकेय्या यदि चेद् राज्यम् स्यात् अधर्म्यम् अनाथवत् ।
न हि नो जीवितेन अर्थः कुतः पुत्रैः कुतः धनैः ॥ २.४८.२१ ॥
إن آلت المملكة إلى كيكيي، فستكون غير شرعية وكأنها بلا حامٍ؛ فما فائدة الحياة لنا، وما فائدة الأبناء، وما فائدة الثروة؟
2.48.22
यया पुत्रः च भर्ता च त्यक्ताव् ऐश्वर्य कारणात् ।
कम् सा परिहरेद् अन्यम् कैकेयी कुल पाम्सनी ॥ २.४८.२२ ॥
تلك التي تخلّت عن ابنها وزوجها من أجل السلطان، كيكيي، عار الأسرة، فمن غيرهما لا تتخلّى عنه؟
2.48.23
कैकेय्या न वयम् राज्ये भृतका निवसेमहि ।
जीवन्त्या जातु जीवन्त्यः पुत्रैः अपि शपामहे ॥ २.४८.२३ ॥
ما دامت كيكيي حيّة فلن نعيش في مملكتها أجراء أبدًا؛ وإننا، وإن كنا أحياء، نقسم على ذلك بأبنائنا.
2.48.24
या पुत्रम् पार्थिव इन्द्रस्य प्रवासयति निर्घृणा ।
कः ताम् प्राप्य सुखम् जीवेद् अधर्म्याम् दुष्ट चारिणीम् ॥ २.४८.२४ ॥
من يستطيع أن يعيش في سعادة وقد نال تلك القاسية التي تنفي ابن سيد الملوك، الظالمة ذات السلوك الفاسد؟
2.48.25
उपद्रुतमिदम् सर्वमनालम्बमनायकम् ।
कैकेय्या हि कृते सर्वम् विनाशमुपयास्यति ॥ २.४८.२५ ॥
هذا كله قد أصابته النكبات، بلا سند ولا قائد؛ وبسبب كيكيي سيؤول كل شيء إلى الهلاك.
2.48.26
न हि प्रव्रजिते रामे जीविष्यति मही पतिः ।
मृते दशरथे व्यक्तम् विलोपः तत् अनन्तरम् ॥ २.४८.२६ ॥
إذا نُفي راما فلن يعيش سيد الأرض. وبعد موت داشاراثا سيكون الخراب واضحًا بعد ذلك.
2.48.27
ते विषम् पिबत आलोड्य क्षीण पुण्याः सुदुर्गताः ।
राघवम् वा अनुगच्चध्वम् अश्रुतिम् वा अपि गच्चत ॥ २.४८.२७ ॥
امزجوا السم واشربوه، يا من نفد استحقاقكم وأنتم في شقاء عميق؛ إما أن تتبعوا الراغافا، أو اذهبوا إلى مكان لم يُسمع به.
2.48.28
मिथ्या प्रव्राजितः रामः सभार्यः सह लक्ष्मणः ।
भरते सम्निषृष्टाः स्मः सौनिके पशवो यथा ॥ २.४८.२८ ॥
بالكذب نُفي راما مع زوجته ومع لاكشمانا؛ وقد سُلّمنا إلى بهاراتا كما تُسلَّم الماشية إلى الجزار.
2.48.29
पूर्णचन्द्राननः श्यामो गूढजत्रुररिंदमः ।
आजानुबाहुः पद्माक्षो रामो लक्ष्मनपूर्वजः ॥ २.४८.२९ ॥
راما، ذو وجه كالبدر الكامل، أسمر البشرة، خفية عظمة الترقوة، قاهر الأعداء، طويل الذراعين تبلغان الركبتين، ذو عينين كاللوتس، الأخ الأكبر للاكشمانا.
2.48.30
पूर्वाभिभाषी मधुरः सत्यवादी महाबलः ।
सौम्यः सर्वस्य लोकस्य चन्द्रवत्प्रियदर्शनः ॥ २.४८.३० ॥
المتكلم أولًا، العذب، الصادق القول، عظيم القوة، الوديع مع العالم كله، البهيّ المنظر كالقمر.
2.48.31
नूनम् पुरुषशार्दूलो मत्तमातङ्गविक्रमः ।
शोभयुश्यत्यरण्यानि विचरन् स महारथः ॥ २.४८.३१ ॥
لا شك أن ذلك النمر بين الرجال، الذي بشجاعة فيل هائج، ذلك الرامي العظيم، سيزين الغابات وهو يتجول فيها.
2.48.32
तास्तथा विलपन्त्यस्तु नगरे नागरस्त्रियः ।
चुक्रुशुर्दुःखसम्तप्तामृत्योरिव भयागमे ॥ २.४८.३२ ॥
وهكذا كانت نساء أهل المدينة يندبن، يعذبهن الحزن، فصِحن كأن خوف الموت قد حلّ.
2.48.33
इत्येव विलपन्तीनाम् स्त्रीणाम् वेश्मसु राघवम् ।
जगामास्तम् दिनकरो रजनी चाभ्यवर्तत ॥ २.४८.३३ ॥
بينما كانت النساء في بيوتهن يندبن راغافا هكذا، غابت الشمس واقترب الليل.
2.48.34
नष्टज्वलनसम्पाता प्रशान्ताध्यायसत्कथा ।
तिमिरेणाभिलिप्तेव तदा सा नगरी बभौ ॥ २.४८.३४ ॥
تلك المدينة، وقد خمدت نيرانها واجتماعاتها، وسكن درسها وأحاديثها الطيبة، بدت آنذاك كأنها مطلية بالظلام.
2.48.35
उपशान्तवणिक्पण्या नष्टहर्षा निराश्रया ।
अयोध्या नगरी चासीन्नष्टतारमिवाम्बरम् ॥ २.४८.३५ ॥
وقد سكنت تجارتها ومبيعاتها، وفقدت فرحها، صارت أيوديا مدينة بلا ملجأ، كالسماء وقد غابت نجومها.
2.48.36
तथा स्त्रियो राम निमित्तम् आतुरा ।
यथा सुते भ्रातरि वा विवासिते ।
विलप्य दीना रुरुदुर् विचेतसः ।
सुतैः हि तासाम् अधिको हि सो अभवत् ॥ २.४८.३६ ॥
يا راما، تألمت النساء من أجلك كما يتألم المرء حين يُنفى ابنه أو أخوه؛ بائسات حائرات، ندبن وبكين، إذ كنت أعزّ عليهن من أبنائهن.
2.48.37
प्रशान्तगीतोत्सव नृत्तवादना ।
व्यपास्तहर्षा पिहितापणोदया ।
तदा ह्ययोध्या नगरी बभूव सा ।
महार्णवः सम्क्षपितोदको यथा ॥ २.४८.३७ ॥
وقد سكنت أغانيها وأعيادها ورقصها وموسيقاها، وذهب فرحها، وأُغلقت متاجرها وتوقفت تجارتها؛ فصارت أيوديا آنذاك كبحر عظيم قد جفت مياهه.