வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.48.1
तेषामेवम् विष्ण्णानाम्पीडितानामतीव च ।
बाष्पविप्लुतनेत्राणाम् सशोकानाम् मुमूर्षया ॥ २.४८.१ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் அனைவரும் மிகவும் வருத்தமும் வேதனையும் அடைந்தனர்; கண்ணீரால் அவர்களின் கண்கள் மங்கின; துயரத்தால் நிரம்பிய அவர்கள் இறக்க விரும்புவது போல் இருந்தனர்.
2.48.2
अनुगम्य निवृत्तानाम् रामम् नगर वासिनाम् ।
उद्गतानि इव सत्त्वानि बभूवुर् अमनस्विनाम् ॥ २.४८.२ ॥
ராமனைப் பின்தொடர்ந்து திரும்பி வந்த நகரவாசிகளின் உயிர்கள் மனச்சோர்வடைந்தவர்களிடமிருந்து பிரிந்து போனவை போல் ஆயின.
2.48.3
स्वम् स्वम् निलयम् आगम्य पुत्र दारैः समावृताः ।
अश्रूणि मुमुचुः सर्वे बाष्पेण पिहित आननाः ॥ २.४८.३ ॥
ஒவ்வொருவரும் தம் வீட்டிற்குத் திரும்பி, மனைவி மக்களால் சூழப்பட்டு, அனைவரும் கண்ணீர் சிந்தினர்; கண்ணீரால் முகங்களை மூடிக்கொண்டனர்.
2.48.4
न च आहृष्यन् न च अमोदन् वणिजो न प्रसारयन् ।
न च अशोभन्त पण्यानि न अपचन् गृह मेधिनः ॥ २.४८.४ ॥
வணிகர்கள் மகிழவில்லை, களிப்புறவில்லை, பொருட்களைப் பரப்பவில்லை; பொருட்கள் பொலிவுறவில்லை; இல்லறத்தார் சமைக்கவில்லை.
2.48.5
नष्टम् दृष्ट्वा न अभ्यनन्दन् विपुलम् वा धन आगमम् ।
पुत्रम् प्रथमजम् लब्ध्वा जननी न अभ्यनन्दत ॥ २.४८.५ ॥
இழந்ததைக் கண்டு மக்கள் மகிழவில்லை; பெரும் செல்வம் வந்ததிலும் மகிழவில்லை; முதல் மகனைப் பெற்றும் தாய் மகிழவில்லை.
2.48.6
गृहे गृहे रुदन्त्यः च भर्तारम् गृहम् आगतम् ।
व्यगर्हयन्तः दुह्ख आर्ता वाग्भिस् तोत्रैः इव द्विपान् ॥ २.४८.६ ॥
ஒவ்வொரு வீட்டிலும் அழுத பெண்கள், துயரத்தால் வருந்தி, வீடு திரும்பிய கணவர்களைச் சொற்களால் கடிந்தனர்; யானைகளைத் தோட்டியால் குத்துவது போல் இருந்தது.
2.48.7
किम् नु तेषाम् गृहैः कार्यम् किम् दारैः किम् धनेन वा ।
पुत्रैः वा किम् सुखैः वा अपि ये न पश्यन्ति राघवम् ॥ २.४८.७ ॥
ராகவனைக் காணாதவர்களுக்கு வீடுகளால் என்ன பயன், மனைவியால் என்ன, செல்வத்தால் என்ன, அல்லது மக்களால் அல்லது இன்பங்களால் என்ன?
2.48.8
एकः सत् पुरुषो लोके लक्ष्मणः सह सीतया ।
यो अनुगच्चति काकुत्स्थम् रामम् परिचरन् वने ॥ २.४८.८ ॥
உலகில் ஒரே உண்மையான மனிதன் லக்ஷ்மணன்; அவன் சீதையுடன் காட்டில் பணிவிடை செய்தவாறு காகுத்ஸ்தனான ராமனைப் பின்தொடர்கிறான்.
2.48.9
आपगाः कृत पुण्याः ताः पद्मिन्यः च सराम्सि च ।
येषु स्नास्यति काकुत्स्थो विगाह्य सलिलम् शुचि ॥ २.४८.९ ॥
புனிதமான அந்த ஆறுகளும், தாமரைக் குளங்களும், ஏரிகளும் உள்ளன; அவற்றில் காகுத்ஸ்தன் தூய நீரில் மூழ்கி நீராடுவான்.
2.48.10
शोभयिष्यन्ति काकुत्स्थम् अटव्यो रम्य काननाः ।
आपगाः च महा अनूपाः सानुमन्तः च पर्वताः ॥ २.४८.१० ॥
இனிய சோலைகளைக் கொண்ட காடுகளும், ஆறுகளும், பெரிய ஈரநிலங்களும், சிகரங்களுடன் கூடிய மலைகளும் காகுத்ஸ்தனுக்கு அழகு சேர்க்கும்.
2.48.11
काननम् वा अपि शैलम् वा यम् रामः अभिगमिष्यति ।
प्रिय अतिथिम् इव प्राप्तम् न एनम् शक्ष्यन्ति अनर्चितुम् ॥ २.४८.११ ॥
காடோ மலையோ, ராமன் எந்த இடத்தை அடைவானோ, அங்குள்ளவர்கள் அன்பான விருந்தினனை வரவேற்பதுபோல் அவனை வழிபடாமல் இருக்க முடியாது.
2.48.12
विचित्र कुसुम आपीडा बहु मन्जलि धारिणः ।
अकाले च अपि मुख्यानि पुष्पाणि च फलानि च ॥ २.४८.१२ ॥
பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பல மஞ்சரிகளைத் தாங்கிய மரங்கள் பருவமல்லாத காலத்திலும் சிறந்த மலர்களையும் கனிகளையும் தரும்.
2.48.13
अकाले चापि मुख्यानि पुष्पाणि च फलानि च ।
दर्शयिष्यन्ति अनुक्रोशात् गिरयो रामम् आगतम् ॥ २.४८.१३ ॥
அகாலத்திலும் மலைகள் இரக்கத்தால் வந்த ராமருக்கு சிறந்த மலர்களையும் கனிகளையும் காட்டும்.
2.48.14
प्रस्रविष्यन्ति तोयानि विमलानि महीधराः ।
विदर्शयन्तः विविधान् भूयः चित्रामः च निर्झरान् ॥ २.४८.१४ ॥
மலைகள் தூய நீரைப் பெருக்கும்; பலவகை அற்புத அருவிகளையும் மீண்டும் காட்டும்.
2.48.15
पादपाः पर्वत अग्रेषु रमयिष्यन्ति राघवम् ।
यत्र रामः भयम् न अत्र न अस्ति तत्र पराभवः ॥ २.४८.१५ ॥
மலை உச்சிகளின் மரங்கள் ராகவரான ராமரை மகிழ்விக்கும்; ராமர் இருக்குமிடத்தில் பயமுமில்லை, தோல்வியுமில்லை.
2.48.16
स हि शूरः महा बाहुः पुत्रः दशरथस्य च ।
पुरा भवति नो दूरात् अनुगच्चाम राघवम् ॥ २.४८.१६ ॥
அவர் வீரரும் மஹாபாகுவும் தசரதரின் மகனுமானவர்; முன்பு நமக்கு அருகில் இருந்தவர். தூரத்திலிருந்தே ராகவரைப் பின்தொடர்வோம்.
2.48.17
पादच् चाया सुखा भर्तुस् तादृशस्य महात्मनः ।
स हि नाथो जनस्य अस्य स गतिः स परायणम् ॥ २.४८.१७ ॥
இத்தகைய மகாத்மாவான தலைவரின் பாத நிழல் இன்பமானது; அவரே இந்த மக்களின் நாதர், அவரே கதி, அவரே பரம ஆதாரம்.
2.48.19
वयम् परिचरिष्यामः सीताम् यूयम् तु राघवम् ।
युष्माकम् राघवो अरण्ये योग क्षेमम् विधास्यति ।
सीता नारी जनस्य अस्य योग क्षेमम् करिष्यति ॥ २.४८.१९ ॥
நாங்கள் சீதையைப் பணிவிடை செய்வோம்; நீங்களோ ராகவரைப் பணிவிடை செய்யுங்கள். காட்டில் ராகவர் உங்கள் யோகக்ஷேமத்தைச் செய்வார்; சீதை இந்த மக்களின் நாரியாக யோகக்ஷேமத்தைச் செய்வாள்.
2.48.20
को न्व् अनेन अप्रतीतेन स उत्कण्ठित जनेन च ।
सम्प्रीयेत अमनोज्ञेन वासेन हृत चेतसा ॥ २.४८.२० ॥
இத்தகைய விருப்பமில்லாத, மனம் வருந்திய மக்களுடன், மனம் கவர்ந்த இந்த விரும்பத்தகாத வாசத்தில் யார் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்?
2.48.21
कैकेय्या यदि चेद् राज्यम् स्यात् अधर्म्यम् अनाथवत् ।
न हि नो जीवितेन अर्थः कुतः पुत्रैः कुतः धनैः ॥ २.४८.२१ ॥
கைகேயிக்கு இந்த அரசு கிடைத்தால், அது அதர்மமும் அநாதை போன்றதுமாகும்; அப்போது எங்களுக்கு வாழ்க்கையால் என்ன பயன், மகன்களால் என்ன, செல்வத்தால் என்ன?
2.48.22
यया पुत्रः च भर्ता च त्यक्ताव् ऐश्वर्य कारणात् ।
कम् सा परिहरेद् अन्यम् कैकेयी कुल पाम्सनी ॥ २.४८.२२ ॥
ஐசுவரியத்திற்காக மகனையும் கணவனையும் கைவிட்ட அந்தக் கைகேயி, குலத்தைக் கறைப்படுத்துபவள், வேறு யாரை விட்டுவிடுவாள்?
2.48.23
कैकेय्या न वयम् राज्ये भृतका निवसेमहि ।
जीवन्त्या जातु जीवन्त्यः पुत्रैः अपि शपामहे ॥ २.४८.२३ ॥
கைகேயி உயிருடன் இருக்கும்வரை நாங்கள் அவளுடைய அரசில் கூலியாட்களாக ஒருபோதும் வாழமாட்டோம்; உயிருடன் இருந்தாலும் மகன்கள்மீதும் ஆணையிடுகிறோம்.
2.48.24
या पुत्रम् पार्थिव इन्द्रस्य प्रवासयति निर्घृणा ।
कः ताम् प्राप्य सुखम् जीवेद् अधर्म्याम् दुष्ट चारिणीम् ॥ २.४८.२४ ॥
அரசர்களின் தலைவரின் மகனை அன்பின்றி நாடு கடத்தும் அவளை அடைந்து, அதர்மமும் தீய நடத்தையும் கொண்டவளைப் பெற்று, யார் சுகமாக வாழமுடியும்?
2.48.25
उपद्रुतमिदम् सर्वमनालम्बमनायकम् ।
कैकेय्या हि कृते सर्वम् विनाशमुपयास्यति ॥ २.४८.२५ ॥
இவை அனைத்தும் துன்பத்தால் சூழப்பட்டு, ஆதரவற்றும் தலைவனற்றும் உள்ளன; கைகேயியின் காரணமாக எல்லாம் அழிவை அடையும்.
2.48.26
न हि प्रव्रजिते रामे जीविष्यति मही पतिः ।
मृते दशरथे व्यक्तम् विलोपः तत् अनन्तरम् ॥ २.४८.२६ ॥
ராமன் நாடு கடத்தப்பட்டால் பூமியின் அரசன் உயிர் வாழமாட்டான். தசரதன் இறந்த பின் அதன் பின்னர் அழிவு நிச்சயம் உண்டாகும்.
2.48.27
ते विषम् पिबत आलोड्य क्षीण पुण्याः सुदुर्गताः ।
राघवम् वा अनुगच्चध्वम् अश्रुतिम् वा अपि गच्चत ॥ २.४८.२७ ॥
நீங்கள் விஷத்தைக் கலக்கிக் குடியுங்கள். புண்ணியம் தீர்ந்து மிக்க துன்பமடைந்தவர்களே, ராகவனைப் பின்தொடருங்கள், அல்லது கேள்விப்படாத இடத்திற்குச் செல்லுங்கள்.
2.48.28
मिथ्या प्रव्राजितः रामः सभार्यः सह लक्ष्मणः ।
भरते सम्निषृष्टाः स्मः सौनिके पशवो यथा ॥ २.४८.२८ ॥
பொய்யாக ராமன் மனைவியுடனும் லட்சுமணனுடனும் நாடு கடத்தப்பட்டான்; கசாப்புக்காரனிடம் விலங்குகள் ஒப்படைக்கப்படுவது போல நாம் பரதனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டோம்.
2.48.29
पूर्णचन्द्राननः श्यामो गूढजत्रुररिंदमः ।
आजानुबाहुः पद्माक्षो रामो लक्ष्मनपूर्वजः ॥ २.४८.२९ ॥
முழுநிலவு போன்ற முகமும், கருநிற மேனியும், மறைந்த கழுத்தெலும்புகளும், எதிரிகளை அடக்குபவனும், முழங்கால் வரை நீண்ட கரங்களும், தாமரைக் கண்களும் கொண்ட ராமன், லட்சுமணனின் மூத்த சகோதரன்.
2.48.30
पूर्वाभिभाषी मधुरः सत्यवादी महाबलः ।
सौम्यः सर्वस्य लोकस्य चन्द्रवत्प्रियदर्शनः ॥ २.४८.३० ॥
முதலில் பேசுபவன், இனிமையானவன், சத்தியம் பேசுபவன், பெரும் வலிமையுள்ளவன், அனைவருக்கும் சாந்தமானவன், உலகனைத்துக்கும் சந்திரனைப் போல் அழகிய தோற்றமுடையவன்.
2.48.31
नूनम् पुरुषशार्दूलो मत्तमातङ्गविक्रमः ।
शोभयुश्यत्यरण्यानि विचरन् स महारथः ॥ २.४८.३१ ॥
நிச்சயமாக மனிதர்களில் புலி போன்றவனும், மதம் பிடித்த யானையின் வீரமுடையவனுமான அந்த மகாரதன், காடுகளில் திரிந்து அவற்றிற்கு அழகு சேர்ப்பான்.
2.48.32
तास्तथा विलपन्त्यस्तु नगरे नागरस्त्रियः ।
चुक्रुशुर्दुःखसम्तप्तामृत्योरिव भयागमे ॥ २.४८.३२ ॥
நகரில் குடிமக்களின் பெண்கள் இவ்வாறு புலம்பி, துயரால் வருந்தி, மரண பயம் வந்ததுபோல் கதறினர்.
2.48.33
इत्येव विलपन्तीनाम् स्त्रीणाम् वेश्मसु राघवम् ।
जगामास्तम् दिनकरो रजनी चाभ्यवर्तत ॥ २.४८.३३ ॥
வீடுகளில் ராகவனைப் பற்றி இவ்வாறு புலம்பும் பெண்களிடையே சூரியன் மறைந்தான்; இரவு வந்தது.
2.48.34
नष्टज्वलनसम्पाता प्रशान्ताध्यायसत्कथा ।
तिमिरेणाभिलिप्तेव तदा सा नगरी बभौ ॥ २.४८.३४ ॥
நெருப்புகளும் கூட்டங்களும் அணைந்து, ஓதலும் நற்கதைகளும் அமைதியுற்ற அந்நகரம் அப்போது இருளால் பூசப்பட்டதுபோல் தோன்றியது.
2.48.35
उपशान्तवणिक्पण्या नष्टहर्षा निराश्रया ।
अयोध्या नगरी चासीन्नष्टतारमिवाम्बरम् ॥ २.४८.३५ ॥
வணிகமும் வியாபாரமும் அடங்கி, மகிழ்ச்சி அழிந்து, பற்றுக்கோடற்ற அயோத்தி நகரம் நட்சத்திரங்கள் மறைந்த வானம்போல் ஆனது.
2.48.36
तथा स्त्रियो राम निमित्तम् आतुरा ।
यथा सुते भ्रातरि वा विवासिते ।
विलप्य दीना रुरुदुर् विचेतसः ।
सुतैः हि तासाम् अधिको हि सो अभवत् ॥ २.४८.३६ ॥
ராமா, மகன் அல்லது சகோதரன் நாடுகடத்தப்பட்டால் துயருறுவதுபோல், அப்பெண்கள் அவர் நிமித்தம் வருந்தினர்; அறிவிழந்து துயருற்று அழுதனர், ஏனெனில் அவர் அவர்களுக்குத் தம் மக்களிலும் அதிகமானவராய் இருந்தார்.
2.48.37
प्रशान्तगीतोत्सव नृत्तवादना ।
व्यपास्तहर्षा पिहितापणोदया ।
तदा ह्ययोध्या नगरी बभूव सा ।
महार्णवः सम्क्षपितोदको यथा ॥ २.४८.३७ ॥
பாடல், விழா, நடனம், இசை அடங்கி, மகிழ்ச்சி நீங்கி, கடைகள் மூடி வணிகம் வளராமல் போனதால், அப்போது அயோத்தி நகரம் நீர் வற்றிய பெருங்கடல்போல் ஆனது.