ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 2.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.49.1
रामः अपि रात्रि शेषेण तेन एव महद् अन्तरम् ।
जगाम पुरुष व्याघ्रः पितुर् आज्ञाम् अनुस्मरन् ॥ २.४९.१ ॥
ラーマもまた夜の残りの時間に大きな距離を進んだ。父の命令を思い出しながら、その人中の虎は。
2.49.2
तथैव गच्चतः तस्य व्यपायात् रजनी शिवा ।
उपास्य स शिवाम् सम्ध्याम् विषय अन्तम् व्यगाहत ॥ २.४९.२ ॥
このように進むうちに吉祥の夜は過ぎ去った。吉祥の黄昏の礼拝を行い、彼は王国の境界に入った。
2.49.3
ग्रामान् विकृष्ट सीमान् तान् पुष्पितानि वनानि च ।
पश्यन्न् अतिययौ शीघ्रम् शरैः इव हय उत्तमैः ॥ २.४९.३ ॥
遠くまで境界が続く村々や花の咲く森を眺めながら、彼は優れた馬が放った矢のように素早く通り過ぎた。
2.49.4
शृण्वन् वाचो मनुष्याणाम् ग्राम सम्वास वासिनाम् ।
राजानम् धिग् दशरथम् कामस्य वशम् आगतम् ॥ २.४९.४ ॥
村落に住む人々の言葉を聞く。「欲望の虜となった王ダシャラタに恥あれ！」
2.49.5
हा नृशम्स अद्य कैकेयी पापा पाप अनुबन्धिनी ।
तीक्ष्णा सम्भिन्न मर्यादा तीक्ष्णे कर्मणि वर्तते ॥ २.४९.५ ॥
ああ！今日のカイケーイーは残酷で、罪深く、罪に縛られている。鋭く礼節の限界を破り、過酷な行いに携わっている。
2.49.6
या पुत्रम् ईदृशम् राज्ञः प्रवासयति धार्मिकम् ।
वन वासे महा प्राज्ञम् सानुक्रोशम् अतन्द्रितम् ॥ २.४९.६ ॥
王のこのような、正しく、非常に賢く、慈悲深く、倦むことのない息子を、森の流浪へと追いやる女よ！
2.49.7
कथम् नाम महाभागा सीता जनकनन्दिनी ।
सदा सुखेष्वभिरता दुःखान्यनुभविष्यति ॥ २.४९.७ ॥
大いなる幸運を持ち、常に楽しみに浸ってきたジャナカの娘シーターが、どうして苦しみを味わうことになるのでしょうか。
2.49.8
अहो दशरथो राजा निस्नेहः स्वसुत प्रियम् ।
प्रजानामनघम् रामम् परित्यक्तुमिहेच्छति ॥ २.४९.८ ॥
ああ、王ダシャラタは情愛がない。自分の愛する息子であり、民にも愛され、罪のないラーマを、ここで捨てようと望むとは！
2.49.9
एता वाचो मनुष्याणाम् ग्राम सम्वास वासिनाम् ।
शृण्वन्न् अति ययौ वीरः कोसलान् कोसल ईश्वरः ॥ २.४९.९ ॥
村落に住む人々のこれらの言葉を聞きながら、英雄であるコーサラの主は、コーサラの地を進んでいった。
2.49.10
ततः वेद श्रुतिम् नाम शिव वारि वहाम् नदीम् ।
उत्तीर्य अभिमुखः प्रायात् अगस्त्य अध्युषिताम् दिशम् ॥ २.४९.१० ॥
それからヴェーダシュルティという、吉兆の水を運ぶ川を渡り、アガスティヤが住んだ方角へと向かって進んだ。
2.49.11
गत्वा तु सुचिरम् कालम् ततः शीत जलाम् नदीम् ।
गोमतीम् गोयुत अनूपाम् अतरत् सागरम् गमाम् ॥ २.४९.११ ॥
長い時間を進んだ後、冷たい水の流れるゴーマティー川を渡った。その岸辺には牛の群れが満ちていた。海へと流れる川である。
2.49.12
गोमतीम् च अपि अतिक्रम्य राघवः शीघ्रगैः हयैः ।
मयूर हम्स अभिरुताम् ततार स्यन्दिकाम् नदीम् ॥ २.४९.१२ ॥
ゴーマティー川をも越えて、ラーガヴァは速く駆ける馬とともに、孔雀や白鳥の鳴き声が響く スヤンディカー川を渡った。
2.49.13
स महीम् मनुना राज्ञा दत्ताम् इक्ष्वाकवे पुरा ।
स्फीताम् राष्ट्र आवृताम् रामः वैदेहीम् अन्वदर्शयत् ॥ २.४९.१३ ॥
ラーマは、昔マヌ王がイクシュヴァークに与えた、豊かで諸国に囲まれたその大地を、ヴァイデーヒー（シーター）に見せた。
2.49.14
सूतैति एव च आभाष्य सारथिम् तम् अभीक्ष्णशः ।
हम्स मत्त स्वरः श्रीमान् उवाच पुरुष ऋषभः ॥ २.४९.१४ ॥
御者に繰り返し「御者よ」と呼びかけ、白鳥のように甘美な声の、輝かしい人中の獅子ラーマは彼に言った。
2.49.15
कदा अहम् पुनर् आगम्य सरय्वाः पुष्पिते वने ।
मृगयाम् पर्याटष्यामि मात्रा पित्रा च सम्गतः ॥ २.४९.१५ ॥
サラユー川の花咲く森へ、いつ再び戻り、母と父とともに狩りをして歩けるのだろうか。
2.49.16
न अत्यर्थम् अभिकान्क्षामि मृगयाम् सरयू वने ।
रतिर् हि एषा अतुला लोके राज ऋषि गण सम्मता ॥ २.४९.१६ ॥
サラユー川の森での狩りを、私は過度に望んでいるわけではない。この喜びは世にまたとなく、王仙たちの集いにも認められているのだから。
2.49.17
राजर्षीणाम् हि लोकेऽस्मिन् रत्यर्थम् मृगया वने ।
काले कृताम् ताम् मनुजैर्धन्विनामभिकाङ्क्षिताम् ॥ २.४९.१७ ॥
この世で王仙たちは、適切な時期に森で喜びのために狩りをする。それは弓の使い手たちが望むものである。
2.49.18
स तम् अध्वानम् ऐक्ष्वाकः सूतम् मधुरया गिरातम् तम् अर्थम् अभिप्रेत्य ययौवाक्यम् उदीरयन् ॥ २.४९.१८ ॥
その道を進みながら、そのことを心に留めて、イクシュヴァーク家の王子は甘い声で御者に言葉をかけながら進んだ。