رامايانا فالميكي · السارغا 2.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.53.1
स तम् वृक्षम् समासाद्य सम्ध्याम् अन्वास्य पश्चिमाम् ।
रामः रमयताम् श्रेष्ठैति ह उवाच लक्ष्मणम् ॥ २.५३.१ ॥
وبعد أن وصل إلى تلك الشجرة وأدى صلاة الغروب الغربية، تكلم راما، أفضل من يُسعدون، إلى لاكشمانا.
2.53.2
अद्य इयम् प्रथमा रात्रिर् याता जन पदात् बहिः ।
या सुमन्त्रेण रहिता ताम् न उत्कण्ठितुम् अर्हसि ॥ २.५३.२ ॥
هذه أول ليلة نقضيها خارج المملكة، ليلة بلا سومنترا. لا ينبغي لك أن تشتاق إليها.
2.53.3
जागर्तव्यम् अतन्द्रिभ्याम् अद्य प्रभृति रात्रिषु ।
योग क्षेमः हि सीताया वर्तते लक्ष्मण आवयोह् ॥ २.५३.३ ॥
من اليوم فصاعداً يجب أن نسهر ليلاً نحن الاثنان دون تراخٍ يا لاكشمانا، فسلامة سيتا ورفاهها متوقفان علينا معاً.
2.53.4
रात्रिम् कथम्चित् एव इमाम् सौमित्रे वर्तयामहे ।
उपावर्तामहे भूमाव् आस्तीर्य स्वयम् आर्जितैः ॥ २.५३.४ ॥
يا ابن سوميتراء، نقضي هذه الليلة بطريقة ما، نفرش على الأرض ما جمعناه بأنفسنا ونضطجع.
2.53.5
स तु सम्विश्य मेदिन्याम् महा अर्ह शयन उचितः ।
इमाः सौमित्रये रामः व्याजहार कथाः शुभाः ॥ २.५३.५ ॥
لقد كان جديراً بفراش عظيم ومعتاداً عليه، فاضطجع على الأرض وقال هذه الكلمات الميمونة لسوميتري (لاكشمانا).
2.53.6
ध्रुवम् अद्य महा राजो दुह्खम् स्वपिति लक्ष्मण ।
कृत कामा तु कैकेयी तुष्टा भवितुम् अर्हति ॥ २.५३.६ ॥
يا لاكشمانا، لا شك أن الملك العظيم ينام اليوم في الحزن، وكايكيي، وقد تحققت أمنيتها، ينبغي أن تكون راضية.
2.53.7
सा हि देवी महा राजम् कैकेयी राज्य कारणात् ।
अपि न च्यावयेत् प्राणान् दृष्ट्वा भरतम् आगतम् ॥ २.५३.७ ॥
فتلك الملكة كايكيي، من أجل المملكة، عند رؤيتها بهاراتا قد قدم، ربما تسلب الملك العظيم حياته.
2.53.8
अनाथः चैव वृद्धः च मया चैव विनाकृतः ।
किम् करिष्यति काम आत्मा कैकेय्या वशम् आगतः ॥ २.५३.८ ॥
وهو بلا معين وشيخ، وقد فُرّق عني أيضاً، فماذا سيفعل، وقد وقعت نفسه الشهوانية تحت سلطان كايكيي؟
2.53.9
इदम् व्यसनम् आलोक्य राज्ञः च मति विभ्रमम् ।
कामएव अर्ध धर्माभ्याम् गरीयान् इति मे मतिः ॥ २.५३.९ ॥
إذ أرى هذه النازلة واضطراب عقل الملك، فرأيي أن الشهوة وحدها أثقل من المال والدارما.
2.53.10
को हि अविद्वान् अपि पुमान् प्रमदायाः कृते त्यजेत् ।
चन्द अनुवर्तिनम् पुत्रम् तातः माम् इव लक्ष्मण ॥ २.५३.१० ॥
أي رجل، ولو كان غير حكيم، يترك من أجل امرأة ابناً يتبعه كالقمر، كما تخلى عني أبي؟
2.53.11
सुखी बत सभार्यः च भरतः केकयी सुतः ।
मुदितान् कोसलान् एको यो भोक्ष्यति अधिराजवत् ॥ २.५३.११ ॥
سيكون بهاراتا ابن كايكيي سعيداً حقاً مع زوجته؛ وحده سيتمتع بالكوسالا المبتهجين كملك أعلى.
2.53.12
स हि सर्वस्य राज्यस्य मुखम् एकम् भविष्यति ।
ताते च वयसा अतीते मयि च अरण्यम् आश्रिते ॥ २.५३.१२ ॥
وحده سيصبح وجه المملكة كلها، حين يتقدم الأب في السن وأنا ألجأ إلى الغابة.
2.53.13
अर्थ धर्मौ परित्यज्य यः कामम् अनुवर्तते ।
एवम् आपद्यते क्षिप्रम् राजा दशरथो यथा ॥ २.५३.१३ ॥
من يترك المال والدharma ويتبع الشهوة يقع سريعاً في مثل هذه النكبة، كما وقع الملك داشاراثا.
2.53.14
मन्ये दशरथ अन्ताय मम प्रव्राजनाय च ।
कैकेयी सौम्य सम्प्राप्ता राज्याय भरतस्य च ॥ २.५३.१४ ॥
أيها الحبيب، أظن أن كايكيي قد جاءت لموت داشاراثا ولنفيي وللملك لبهاراتا.
2.53.15
अपि इदानीम् न कैकेयी सौभाग्य मद मोहिता ।
कौसल्याम् च सुमित्राम् च सम्प्रबाधेत मत् कृते ॥ २.५३.१५ ॥
أفلا تضايق كايكيي الآن، وقد أعماها زهو حظها، كوسالياً وسوميترا بسببي؟
2.53.16
मा स्म मत् कारणात् देवी सुमित्रा दुह्खम् आवसेत् ।
अयोध्याम् इतएव त्वम् काले प्रविश लक्ष्मण ॥ २.५३.१६ ॥
لا تعش الملكة سوميترا في الحزن بسببي. يا لاكشمانا، ادخل أيوديا من هنا في الوقت المناسب.
2.53.17
अहम् एको गमिष्यामि सीतया सह दण्डकान् ।
अनाथाया हि नाथः त्वम् कौसल्याया भविष्यसि ॥ २.५३.१७ ॥
سأذهب وحدي مع سيتا إلى غابة دانداكا. وستكون أنت حامي كوسالياً التي لا حامي لها.
2.53.18
क्षुद्र कर्मा हि कैकेयी द्वेषात् अन्याय्यम् आचरेत् ।
परिदद्या हि धर्मज्ञे भरते मम मातरम् ॥ २.५३.१८ ॥
كايكيي، الدنيئة في أفعالها، قد ترتكب الظلم من الكراهية، وقد تسلّم أمي إلى بهاراتا، يا عالم الدharma.
2.53.19
नूनम् जाति अन्तरे कस्मिम्स् स्त्रियः पुत्रैः वियोजिताः ।
जनन्या मम सौमित्रे तत् अपि एतत् उपस्थितम् ॥ २.५३.१९ ॥
لا شك أن نساءً في ولادةٍ سابقة فرّقن أبناءهن عنهن، ولذلك، يا سومتري، أصاب هذا أمي أيضاً.
2.53.20
मया हि चिर पुष्टेन दुह्ख सम्वर्धितेन च ।
विप्रायुज्यत कौसल्या फल काले धिग् अस्तु माम् ॥ २.५३.२० ॥
بي، أنا الذي طال تربيتي ونشأتي في الحزن، فارقت كوشالياً في وقت ثمر الجزاء؛ فليكن العار عليّ!
2.53.21
मा स्म सीमन्तिनी काचिज् जनयेत् पुत्रम् ईदृशम् ।
सौमित्रे यो अहम् अम्बाया दद्मि शोकम् अनन्तकम् ॥ २.५३.२१ ॥
يا سومتري، لا تلد امرأة ابناً مثلي، فأنا أورث أمي حزناً لا ينتهي.
2.53.22
मन्ये प्रीति विशिष्टा सा मत्तः लक्ष्मण सारिका ।
यस्याः तत् श्रूयते वाक्यम् शुक पादम् अरेर् दश ॥ २.५३.२२ ॥
يا لكشمانا، أظن أنها أحبّ إليها مني؛ إذ يُسمع منها كلام السارِكا، كقدم الببغاء.
2.53.23
शोचन्त्याः च अल्प भाग्याया न किम्चित् उपकुर्वता ।
पुर्त्रेण किम् अपुत्राया मया कार्यम् अरिम् दम ॥ २.५३.२३ ॥
لأمٍّ حزينة قليلة الحظ، لا يُسدي إليها ابنٌ مثلي أي معروف؛ يا قاهر الأعداء، ماذا عليّ أن أفعل لمن هي كأنها بلا ابن؟
2.53.24
अल्प भाग्या हि मे माता कौसल्या रहिता मया ।
शेते परम दुह्ख आर्ता पतिता शोक सागरे ॥ २.५३.२४ ॥
أمي كوشالياً، قليلة الحظ، بعد أن فارقتها، ترقد مثقلة بحزن عظيم، ساقطة في بحر الأسى.
2.53.25
एको हि अहम् अयोध्याम् च पृथिवीम् च अपि लक्ष्मण ।
तरेयम् इषुभिः क्रुद्धो ननु वीर्यम् अकारणम् ॥ २.५३.२५ ॥
يا لاكشمانا، لو غضبت لاستطعت وحدي بسهامي أن آخذ أيوديا والأرض؛ فإن بأسي ليس بلا سبب.
2.53.26
अधर्म भय भीतः च पर लोकस्य च अनघ ।
तेन लक्ष्मण न अद्य अहम् आत्मानम् अभिषेचये ॥ २.५३.२६ ॥
يا لاكشمانا الطاهر، لخوفي من الإثم ومن العالم الآخر، لن أتوج نفسي اليوم.
2.53.27
एतत् अन्यच् च करुणम् विलप्य विजने बहु ।
अश्रु पूर्ण मुखो रामः निशि तूष्णीम् उपाविशत् ॥ २.५३.२७ ॥
بعد أن ندب هذا وكثيراً من المراثي المؤلمة في مكان خالٍ، جلس راما في الليل صامتاً، ووجهه مملوء بالدموع.
2.53.28
विलप्य उपरतम् रामम् गत अर्चिषम् इव अनलम् ।
समुद्रम् इव निर्वेगम् आश्वासयत लक्ष्मणः ॥ २.५३.२८ ॥
واسى لاكشمانا، الثابت كالبحر، راما الذي كف عن النحيب وكان كنار خمدت لهبها.
2.53.29
ध्रुवम् अद्य पुरी रामायोध्या युधिनाम् वर ।
निष्प्रभा त्वयि निष्क्रान्ते गत चन्द्रा इव शर्वरी ॥ २.५३.२९ ॥
يا خير المحاربين، عندما تغادر، ستصبح مدينة راما أيوديا اليوم بلا بهاء بالتأكيد، كليل بلا قمر.
2.53.30
न एतत् औपयिकम् राम यद् इदम् परितप्यसे ।
विषादयसि सीताम् च माम् चैव पुरुष ऋषभ ॥ २.५३.३० ॥
يا راما، ليس من اللائق أن تحزن هكذا؛ يا ثور الرجال، إنك تؤلم سيتا وتؤلمني أنا أيضاً.
2.53.31
न च सीता त्वया हीना न च अहम् अपि राघव ।
मुहूर्तम् अपि जीवावो जलान् मत्स्याव् इव उद्धृतौ ॥ २.५३.३१ ॥
لا سيتا ولا أنا نستطيع أن نعيش لحظة واحدة دونك يا راغافا؛ سنكون كسمكتين أُخرجتا من الماء.
2.53.32
न हि तातम् न शत्रुघ्नम् न सुमित्राम् परम् तप ।
द्रष्टुम् इच्चेयम् अद्य अहम् स्वर्गम् वा अपि त्वया विना ॥ २.५३.३२ ॥
يا مُحرِق الأعداء، بدونك لا أرغب اليوم في رؤية أبينا ولا شاتروغنا ولا سومიترا، ولا حتى الجنة.
2.53.33
ततस्तत्र सुखासीने नातिदूरे निरीक्ष्य ताम् ।
न्यग्रोधे सुकृताम् शय्याम् भेजाते धर्मवत्सलौ ॥ २.५३.३३ ॥
ثم، إذ رأياها جالسة في راحة ليس بعيداً، توجّه المحبّان للدهرما إلى فراش مُعدّ جيداً تحت شجرة البانيان.
2.53.34
स लक्ष्मणस्य उत्तम पुष्कलम् वचो ।
निशम्य च एवम् वन वासम् आदरात् ।
समाः समस्ता विदधे परम् तपः ।
प्रपद्य धर्मम् सुचिराय राघवः ॥ २.५३.३४ ॥
وبعد أن سمع راغافا كلمات لكشمانا الفاضلة الوافرة، قبل بتوقير حياة الغابة، وعزم، متخذاً الدهرما ملاذاً، على ممارسة أسمى التقشف سنين طويلة.
2.53.35
ततस्तु तस्मिन् विजने वने तदा ।
महाबलौ राघववम्शवर्धनौ ।
न तौ भयम् सम्भ्रममभ्युपेयतु ।
र्यथैव सिम्हौ गिरिसानुगोचरौ ॥ २.५३.३५ ॥
عندئذ، في تلك الغابة الخالية، لم يشعر الاثنان الجبّاران اللذان يزيدان سلالة رغو بخوف ولا اضطراب، كما لا يشعر بهما أسدان يجوسان على سفوح الجبال.