رامايانا فالميكي · السارغا 2.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.54.1
ते तु तस्मिन् महा वृक्षौषित्वा रजनीम् शिवाम् ।
विमले अभ्युदिते सूर्ये तस्मात् देशात् प्रतस्थिरे ॥ २.५४.१ ॥
وبعد أن قضوا الليلة المباركة تحت تلك المجموعة من الأشجار العظيمة، ولما أشرقت الشمس الصافية، انطلقوا من ذلك المكان.
2.54.2
यत्र भागीरथी गन्गा यमुनाम् अभिवर्तते ।
जग्मुस् तम् देशम् उद्दिश्य विगाह्य सुमहद् वनम् ॥ २.५४.२ ॥
متجهين نحو المنطقة التي يتدفق فيها نهر بهاجيراثي غانغا باتجاه يامونا، توغلوا في غابة شاسعة جدًا وواصلوا السير.
2.54.3
ते भूमिम् आगान् विविधान् देशामः च अपि मनो रमान् ।
अदृष्ट पूर्वान् पश्यन्तः तत्र तत्र यशस्विनः ॥ २.५४.३ ॥
وصل أولئك المشهورون إلى أراضٍ متنوعة وساحرة لم يروها من قبل، وكانوا ينظرون إليها هنا وهناك.
2.54.4
यथा क्षेमेण गच्चन् स पश्यमः च विविधान् द्रुमान् ।
निवृत्त मात्रे दिवसे रामः सौमित्रिम् अब्रवीत् ॥ २.५४.४ ॥
وبينما كانوا يمضون بأمان ينظرون إلى الأشجار المتنوعة، ومع انتهاء النهار، قال راما لسوميتري.
2.54.5
प्रयागम् अभितः पश्य सौमित्रे धूमम् उन्नतम् ।
अग्नेर् भगवतः केतुम् मन्ये सम्निहितः मुनिः ॥ २.५४.५ ॥
يا سوميتري، انظر حول برايياغا إلى الدخان المرتفع! أظن أن حكيمًا قريب، فهذه راية النار المقدسة.
2.54.6
नूनम् प्राप्ताः स्म सम्भेदम् गन्गा यमुनयोः वयम् ।
तथा हि श्रूयते शम्ब्दो वारिणा वारि घट्टितः ॥ २.५४.६ ॥
لا شك أننا وصلنا إلى ملتقى الغانغا واليامونا، فإننا نسمع صوت الماء وهو يضرب الماء.
2.54.7
दारूणि परिभिन्नानि वनजैः उपजीविभिः ।
भरद्वाज आश्रमे च एते दृश्यन्ते विविधा द्रुमाः ॥ २.५४.७ ॥
حطب مشقوق قطعه من يعيشون من الغابة، وفي ناسك بharadvāja ترى هذه الأشجار المتنوعة.
2.54.8
धन्विनौ तौ सुखम् गत्वा लम्बमाने दिवा करे ।
गन्गा यमुनयोह् सम्धौ प्रापतुर् निलयम् मुनेः ॥ २.५४.८ ॥
وصل الرجلان الرامیان بالقوس، بعد أن مشيا في راحة والشمس تميل، إلى مسكن الحكيم عند ملتقى الغانغا واليامونا.
2.54.9
रामः तु आश्रमम् आसाद्य त्रासयन् मृग पक्षिणः ।
गत्वा मुहूर्तम् अध्वानम् भरद्वाजम् उपागमत् ॥ २.५४.९ ॥
وصل راما إلى الناسك، مُروِّعاً الغزلان والطيور، وسار قليلاً في الطريق ثم اقترب من بharadvāja.
2.54.10
ततः तु आश्रमम् आसाद्य मुनेर् दर्शन कान्क्षिणौ ।
सीतया अनुगतौ वीरौ दूरात् एव अवतस्थतुः ॥ २.५४.१० ॥
ثم، لما بلغا الناسك، وهما يرغبان في رؤية الحكيم، وقد تبعتهما سيتا، وقفا الأبطالان من بعيد.
2.54.11
स प्रविश्य महात्मानमृषिम् शिष्यगणैर्वऋतम् ।
सम्शितव्रतमेकाग्रम् तपसा लब्धचक्षुषम् ॥ २.५४.११ ॥
دخل على الحكيم العظيم النفس، المحاط بجماعات من التلاميذ، الثابت في نذوره، المركّز، الذي نال البصيرة الباطنة بالتقشف.
2.54.12
हुत अग्नि होत्रम् दृष्ट्वा एव महा भागम् कृत अन्जलिः ।
रामः सौमित्रिणा सार्धम् सीतया च अभ्यवादयत् ॥ २.५४.१२ ॥
ولما رأى راما إقامة قربان النار ورأى ذلك الحكيم عظيم الحظ، حيّاه بكفين مضمومتين مع سوميتري وسيتا.
2.54.13
न्यवेदयत च आत्मानम् तस्मै लक्ष्मण पूर्वजः ।
पुत्रौ दशरथस्य आवाम् भगवन् राम लक्ष्मणौ ॥ २.५४.१३ ॥
فعرّفه الأخ الأكبر راما بنفسه: "أيها الجليل، نحن الاثنان ابنا داشاراتا، راما ولاكشمانا."
2.54.14
भार्या मम इयम् वैदेही कल्याणी जनक आत्मजा ।
माम् च अनुयाता विजनम् तपो वनम् अनिन्दिता ॥ २.५४.१४ ॥
"هذه زوجتي فايدهي، المباركة، ابنة جاناكا، التي تبعتني إلى هذه الغابة الموحشة للتقشف؛ وهي لا عيب فيها."
2.54.15
पित्रा प्रव्राज्यमानम् माम् सौमित्रिर् अनुजः प्रियः ।
अयम् अन्वगमद् भ्राता वनम् एव दृढ व्रतः ॥ २.५४.१५ ॥
"لما نفاني أبونا إلى المنفى، تبعني إلى هذه الغابة هذا أخي الأصغر الحبيب سوميتري، الثابت في عهده."
2.54.16
पित्रा नियुक्ता भगवन् प्रवेष्यामः तपो वनम् ।
धर्मम् एव आचरिष्यामः तत्र मूल फल अशनाः ॥ २.५४.१६ ॥
"بأمر أبينا، أيها الجليل، سندخل الغابة الموحشة للتقشف، وهناك نعيش على الجذور والثمار ولا نتبع إلا الدهرما."
2.54.17
तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा राज पुत्रस्य धीमतः ।
उपानयत धर्म आत्मा गाम् अर्घ्यम् उदकम् ततः ॥ २.५४.१७ ॥
وبعد أن سمع الراهب ذو النفس الصالحة كلام الأمير الحكيم، قدّم لهم بقرةً وماءً للإكرام وماءً.
2.54.18
नानाविधानन्नरसान् वन्यमूलफलाश्रयान् ।
तेभ्यो ददौ तप्ततपा वासम् चैवाभ्यकल्पयत् ॥ २.५४.१८ ॥
قدّم لهم أطعمةً شتى ومن جذور الغابة وثمارها، وهيّأ لهم الراهب المصفّى بالتقشف مسكنًا أيضًا.
2.54.19
मृग पक्षिभिर् आसीनो मुनिभिः च समन्ततः ।
रामम् आगतम् अभ्यर्च्य स्वागतेन आह तम् मुनिः ॥ २.५४.१९ ॥
جالسًا محاطًا بالغزلان والطيور، وبالحكماء من كل جانب، كرّم هذا الحكيم راما القادم بكلمات الترحيب، وقال له.
2.54.20
प्रतिगृह्य च ताम् अर्चाम् उपविष्टम् स राघवम् ।
भरद्वाजो अब्रवीद् वाक्यम् धर्म युक्तम् इदम् तदा ॥ २.५४.२० ॥
قبِل بهارادفاجا ذلك التكريم، ثم قال حينئذٍ لراغافا الجالس هذه الكلمات الموافقة للدارما.
2.54.21
चिरस्य खलु काकुत्स्थ पश्यामि त्वाम् इह आगतम् ।
श्रुतम् तव मया च इदम् विवासनम् अकारणम् ॥ २.५४.२१ ॥
يا كاكوتستها، بعد زمن طويل أراك حقًا قد وصلت إلى هنا، وقد سمعتُ أن نفيك هذا كان بلا سبب.
2.54.22
अवकाशो विविक्तः अयम् महा नद्योह् समागमे ।
पुण्यः च रमणीयः च वसतु इह भगान् सुखम् ॥ २.५४.२२ ॥
هذا المكان المنعزل عند ملتقى نهرين عظيمين مقدس وبهيج. فليقم المبجَّل هنا في راحة.
2.54.23
एवम् उक्तः तु वचनम् भरद्वाजेन राघवः ।
प्रत्युवाच शुभम् वाक्यम् रामः सर्व हिते रतः ॥ २.५४.२३ ॥
وبعد أن خاطبه بهارادفاجا بهذا، أجاب راغافا راما، المنكب على خير الجميع، بكلمات مباركة.
2.54.24
भगवन्न् इत आसन्नः पौर जानपदो जनः ।
सुदर्शमिह माम् प्रेक्ष्य मन्येऽह मिममाश्रमम् ॥ २.५४.२४ ॥
أيها المبجَّل، قريبًا من هنا يعيش أهل المدينة والريف. وإذ يرونني هنا فسيسهل عليهم أن ينالوا رؤيتي؛ هكذا أظن عن هذا المتعبَّد.
2.54.25
आगमिष्यति वैदेहीम् माम् च अपि प्रेक्षको जनः ।
अनेन कारणेन अहम् इह वासम् न रोचये ॥ २.५४.२५ ॥
وسيأتي الناس أيضاً ليروا فيدهي وأنا. ولهذا السبب لا أحب الإقامة هنا.
2.54.26
एक अन्ते पश्य भगवन्न् आश्रम स्थानम् उत्तमम् ।
रमते यत्र वैदेही सुख अर्हा जनक आत्मजा ॥ २.५४.२६ ॥
أيها الجليل، انظر إلى موضع الصومعة الممتاز هذا في ناحية، حيث تسعد فيدهي، ابنة جنَكا، الجديرة بالسعادة.
2.54.27
एतत् श्रुत्वा शुभम् वाक्यम् भरद्वाजो महा मुनिः ।
राघवस्य ततः वाक्यम् अर्थ ग्राहकम् अब्रवीत् ॥ २.५४.२७ ॥
ولما سمع الحكيم العظيم بهاردواجا هذا القول المبارك من راغافا، تكلم بكلام ذي معنى.
2.54.28
दश क्रोशैतः तात गिरिर् यस्मिन् निवत्स्यसि ।
महर्षि सेवितः पुण्यः सर्वतः सुख दर्शनः ॥ २.५४.२८ ॥
يا بني، على بعد عشرة كروشا من هنا جبل ستقيم فيه، يرتاده كبار الرائين، مقدس، ممتع المنظر من كل جهة.
2.54.29
गो लान्गूल अनुचरितः वानर ऋष्क निषेवितः ।
चित्र कूटैति ख्यातः गन्ध मादन सम्निभः ॥ २.५४.२९ ॥
يجوبه قرود اللانغور، ويرتاده القرود والدببة. مشهور باسم تشيتراكوتا، وهو شبيه بغاندامادانا.
2.54.30
यावता चित्र कूटस्य नरः शृन्गाणि अवेक्षते ।
कल्याणानि समाधत्ते न पापे कुरुते मनः ॥ २.५४.३० ॥
بقدر ما ينظر الإنسان إلى قمم تشيتراكوتا، يثبت عقله على الخير، ولا يميل قلبه إلى الشر.
2.54.31
ऋषयः तत्र बहवो विहृत्य शरदाम् शतम् ।
तपसा दिवम् आरूधाः कपाल शिरसा सह ॥ २.५४.३१ ॥
هناك عاش كثير من الحكماء مئة خريف، وصعدوا إلى السماء بالتقشف مع رؤوسهم الشبيهة بجماجم الأوعية.
2.54.32
प्रविविक्तम् अहम् मन्ये तम् वासम् भवतः सुखम् ।
इह वा वन वासाय वस राम मया सह ॥ २.५४.३२ ॥
أظن أن مسكنك هذا منعزل وممتع. يا راما، من أجل حياة الغابة، أقم هنا معي.
2.54.33
स रामम् सर्व कामैः तम् भरद्वाजः प्रिय अतिथिम् ।
सभार्यम् सह च भ्रात्रा प्रतिजग्राह धर्मवित् ॥ २.५४.३३ ॥
استقبل بهاردفاج، العارف بالدارما، راما ضيفه العزيز مع زوجته وأخيه، محققًا له كل رغبة.
2.54.34
तस्य प्रयागे रामस्य तम् महर्षिम् उपेयुषः ।
प्रपन्ना रजनी पुण्या चित्राः कथयतः कथाः ॥ २.५४.३४ ॥
في براياغا، لما اقترب راما من ذلك الحكيم العظيم، حلّ الليل المبارك، وظلّا يرويان حكايات عجيبة.
2.54.35
सीतातृतीय काकुत्स्थह् परिश्रान्तः सुखोचितः ।
भरद्वाजाश्रमे रम्ये ताम् रात्रि मवस्त्सुखम् ॥ २.५४.३५ ॥
مع سيتا كثالثة، أقام راما من سلالة كاكوتستها، المنهك جدًا والمعتاد على الراحة، تلك الليلة بسعادة في ناسك بهاردفاج الجميل.
2.54.36
प्रभातायाम् रजन्याम् तु भरद्वाजम् उपागमत् ।
उवाच नर शार्दूलो मुनिम् ज्वलित तेजसम् ॥ २.५४.३६ ॥
لما انقضى الليل وجاء الفجر، دنا راما، نمر بين البشر، من بهاردفاج وخاطب الحكيم المتوهج بالبهاء.
2.54.37
शर्वरीम् भवनन्न् अद्य सत्य शील तव आश्रमे ।
उषिताः स्म इह वसतिम् अनुजानातु नो भवान् ॥ २.५४.३७ ॥
أيها الحكيم ذو السلوك الصادق، لقد بتنا هذه الليلة في صومعتك، فأذن لنا الآن بالرحيل من هنا.
2.54.38
रात्र्याम् तु तस्याम् व्युष्टायाम् भरद्वाजो अब्रवीद् इदम् ।
मधु मूल फल उपेतम् चित्र कूटम् व्रज इति ह ॥ २.५४.३८ ॥
ولما انقضت تلك الليلة وطلع الفجر، قال بهاردواجا: «اذهبوا إلى تشيترا كوطا، الغنية بالعسل والجذور والثمار.»
2.54.39
वासमौपयिकम् मन्ये तव राम महाबल ।
नानानगगणोपेतः किन्नरोरगसेवितह् ॥ २.५४.३९ ॥
أيها راما عظيم القوة، أرى أن ذلك مكان مناسب لسكناك؛ فهو غني بأدغال كثيرة من الأشجار، ويرتاده الكِنّارا والثعابين.
2.54.40
मयूरनादाभिरुतो गजराजनिषेवितः ।
गम्यताम् भवता शैलश्चित्रकूटः स विश्रुतः ॥ २.५४.४० ॥
فلتذهب إلى جبل تشيترا كوطا المشهور، الذي يتردد فيه صياح الطواويس ويرتاده فيلة الملوك.
2.54.41
पुण्यश्च रमणीयश्च बहुमूलफलायुतः ।
तत्र कुन्जर यूथानि मृग यूथानि च अभितः ॥ २.५४.४१ ॥
إنه مقدس وبهيج، غني بكثير من الجذور والثمار؛ وهناك، في كل مكان، تتجول قطعان الفيلة وقطعان الغزلان.
2.54.42
विचरन्ति वन अन्तेषु तानि द्रक्ष्यसि राघव ।
सरित्प्रस्रवणप्रस्थान् दरीकन्धरनिर्घरान् ॥ २.५४.४२ ॥
أيها الراغافا، إنها تتجول على أطراف الغابة، وستراها: هضاب الأنهار والينابيع، والكهوف، والأودية، والشلالات.
2.54.43
चरतः सीतया सार्धम् नन्दिष्यति मनस्तव ।
प्रहृष्ट कोयष्टिक कोकिल स्वनैः ।
र्विनादितम् तम् वसुधा धरम् शिवम् ।
मृगैः च मत्तैः बहुभिः च कुन्जरैः ।
सुरम्यम् आसाद्य समावस आश्रमम् ॥ २.५४.४३ ॥
وأنت تتجول مع سيتا سيبتهج قلبك. فلتبلغ هذا الم ascetic الأجمل جدا على ذلك الجبل المبارك الحامل للأرض، المدوّي بأصوات الفرح للكوكيل وابن آوى، وبين غزلان وفيلة كثيرة مخمورة، ولتقم هنا.