Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.54.1
ते तु तस्मिन् महा वृक्षौषित्वा रजनीम् शिवाम् ।
विमले अभ्युदिते सूर्ये तस्मात् देशात् प्रतस्थिरे ॥ २.५४.१ ॥
Nachdem sie die glückverheißende Nacht unter jenem Kreis großer Bäume verbracht hatten, brachen sie, als die klare Sonne aufgegangen war, von jenem Ort auf.
2.54.2
यत्र भागीरथी गन्गा यमुनाम् अभिवर्तते ।
जग्मुस् तम् देशम् उद्दिश्य विगाह्य सुमहद् वनम् ॥ २.५४.२ ॥
Auf jene Gegend zu, wo die Bhāgīrathī Gaṅgā zur Yamunā strömt, zogen sie, in einen sehr weiten Wald eindringend, weiter.
2.54.3
ते भूमिम् आगान् विविधान् देशामः च अपि मनो रमान् ।
अदृष्ट पूर्वान् पश्यन्तः तत्र तत्र यशस्विनः ॥ २.५४.३ ॥
Jene Ruhmreichen gelangten in mannigfaltige, entzückende Gegenden, die sie zuvor nie gesehen hatten, und betrachteten sie hier und dort.
2.54.4
यथा क्षेमेण गच्चन् स पश्यमः च विविधान् द्रुमान् ।
निवृत्त मात्रे दिवसे रामः सौमित्रिम् अब्रवीत् ॥ २.५४.४ ॥
Während sie wohlbehalten dahinzogen und die mannigfaltigen Bäume betrachteten, sprach Rāma, als der Tag eben zu Ende ging, zu Saumitri.
2.54.5
प्रयागम् अभितः पश्य सौमित्रे धूमम् उन्नतम् ।
अग्नेर् भगवतः केतुम् मन्ये सम्निहितः मुनिः ॥ २.५४.५ ॥
O Saumitri, schau ringsum nach Prayāga, auf den hoch aufsteigenden Rauch! Ich glaube, ein Weiser ist in der Nähe; dies ist das Banner des heiligen Feuers.
2.54.6
नूनम् प्राप्ताः स्म सम्भेदम् गन्गा यमुनयोः वयम् ।
तथा हि श्रूयते शम्ब्दो वारिणा वारि घट्टितः ॥ २.५४.६ ॥
Gewiss sind wir an den Zusammenfluss von Gaṅgā und Yamunā gelangt, denn man hört das Geräusch von Wasser, das auf Wasser trifft.
2.54.7
दारूणि परिभिन्नानि वनजैः उपजीविभिः ।
भरद्वाज आश्रमे च एते दृश्यन्ते विविधा द्रुमाः ॥ २.५४.७ ॥
Holz, gespalten von denen, die vom Wald leben, und im Einsiedlerhaus Bharadvājas sieht man diese vielfältigen Bäume.
2.54.8
धन्विनौ तौ सुखम् गत्वा लम्बमाने दिवा करे ।
गन्गा यमुनयोह् सम्धौ प्रापतुर् निलयम् मुनेः ॥ २.५४.८ ॥
Die beiden Bogenschützen gelangten, bequem wandernd, als die Sonne tief stand, zur Wohnstätte des Weisen am Zusammenfluss von Gaṅgā und Yamunā.
2.54.9
रामः तु आश्रमम् आसाद्य त्रासयन् मृग पक्षिणः ।
गत्वा मुहूर्तम् अध्वानम् भरद्वाजम् उपागमत् ॥ २.५४.९ ॥
Rāma erreichte die Einsiedelei, scheuchte Hirsche und Vögel auf, ging eine Weile den Weg und trat zu Bharadvāja.
2.54.10
ततः तु आश्रमम् आसाद्य मुनेर् दर्शन कान्क्षिणौ ।
सीतया अनुगतौ वीरौ दूरात् एव अवतस्थतुः ॥ २.५४.१० ॥
Dann erreichten die beiden Helden, die Sītā folgte, die Einsiedelei, wünschten den Weisen zu sehen und blieben aus der Ferne stehen.
2.54.11
स प्रविश्य महात्मानमृषिम् शिष्यगणैर्वऋतम् ।
सम्शितव्रतमेकाग्रम् तपसा लब्धचक्षुषम् ॥ २.५४.११ ॥
Er trat zu dem großherzigen Weisen, umgeben von Schülerscharen, fest in seinen Gelübden, gesammelt, der durch Askese inneres Schauen erlangt hatte.
2.54.12
हुत अग्नि होत्रम् दृष्ट्वा एव महा भागम् कृत अन्जलिः ।
रामः सौमित्रिणा सार्धम् सीतया च अभ्यवादयत् ॥ २.५४.१२ ॥
Als er das Feueropfer sah und den hochgesegneten Weisen erblickte, grüßte Rāma mit gefalteten Händen zusammen mit Saumitri und Sītā ihn.
2.54.13
न्यवेदयत च आत्मानम् तस्मै लक्ष्मण पूर्वजः ।
पुत्रौ दशरथस्य आवाम् भगवन् राम लक्ष्मणौ ॥ २.५४.१३ ॥
Der ältere Rāma gab sich ihm zu erkennen: "Verehrter Herr, wir beide sind die Söhne Daśarathas, Rāma und Lakṣmaṇa."
2.54.14
भार्या मम इयम् वैदेही कल्याणी जनक आत्मजा ।
माम् च अनुयाता विजनम् तपो वनम् अनिन्दिता ॥ २.५४.१४ ॥
"Dies ist meine Gemahlin Vaidehī, die Gütige, Tochter Janakas, die mir in diesen einsamen Büßerwald gefolgt ist; sie ist tadellos."
2.54.15
पित्रा प्रव्राज्यमानम् माम् सौमित्रिर् अनुजः प्रियः ।
अयम् अन्वगमद् भ्राता वनम् एव दृढ व्रतः ॥ २.५४.१५ ॥
"Als mich unser Vater in die Verbannung schickte, folgte mir dieser mein geliebter jüngerer Bruder Saumitri, standhaft im Gelübde, in den Wald."
2.54.16
पित्रा नियुक्ता भगवन् प्रवेष्यामः तपो वनम् ।
धर्मम् एव आचरिष्यामः तत्र मूल फल अशनाः ॥ २.५४.१६ ॥
"Auf Geheiß unseres Vaters, Verehrter, werden wir in den Büßerwald eintreten und dort, von Wurzeln und Früchten lebend, nur das Dharma üben."
2.54.17
तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा राज पुत्रस्य धीमतः ।
उपानयत धर्म आत्मा गाम् अर्घ्यम् उदकम् ततः ॥ २.५४.१७ ॥
Als der rechtschaffene Weise die Worte des klugen Prinzen gehört hatte, brachte er ihnen eine Kuh, Ehrengabe und Wasser.
2.54.18
नानाविधानन्नरसान् वन्यमूलफलाश्रयान् ।
तेभ्यो ददौ तप्ततपा वासम् चैवाभ्यकल्पयत् ॥ २.५४.१८ ॥
Er gab ihnen Speisen vielerlei Art sowie Wurzeln und Früchte des Waldes, und der durch Askese geläuterte Weise bereitete ihnen auch eine Wohnstatt.
2.54.19
मृग पक्षिभिर् आसीनो मुनिभिः च समन्ततः ।
रामम् आगतम् अभ्यर्च्य स्वागतेन आह तम् मुनिः ॥ २.५४.१९ ॥
Umgeben von Hirschen und Vögeln, rings von Weisen umsessen, ehrte der Weise den angekommenen Rāma mit Willkommensworten und sprach zu ihm.
2.54.20
प्रतिगृह्य च ताम् अर्चाम् उपविष्टम् स राघवम् ।
भरद्वाजो अब्रवीद् वाक्यम् धर्म युक्तम् इदम् तदा ॥ २.५४.२० ॥
Die Ehrung annehmend, sprach Bharadvāja damals diese dharma-gemäßen Worte zu dem sitzenden Rāghava.
2.54.21
चिरस्य खलु काकुत्स्थ पश्यामि त्वाम् इह आगतम् ।
श्रुतम् तव मया च इदम् विवासनम् अकारणम् ॥ २.५४.२१ ॥
O Kākutstha, nach langer Zeit sehe ich dich wahrlich hier angekommen. Und ich habe gehört, dass diese deine Verbannung ohne Grund geschah.
2.54.22
अवकाशो विविक्तः अयम् महा नद्योह् समागमे ।
पुण्यः च रमणीयः च वसतु इह भगान् सुखम् ॥ २.५४.२२ ॥
Dieser abgelegene Ort am Zusammenfluss zweier großer Flüsse ist heilig und lieblich. Möge der Verehrungswürdige hier in Behagen wohnen.
2.54.23
एवम् उक्तः तु वचनम् भरद्वाजेन राघवः ।
प्रत्युवाच शुभम् वाक्यम् रामः सर्व हिते रतः ॥ २.५४.२३ ॥
So von Bharadvāja angesprochen, antwortete Rāghava Rāma, dem Wohl aller hingegeben, mit verheißungsvollen Worten.
2.54.24
भगवन्न् इत आसन्नः पौर जानपदो जनः ।
सुदर्शमिह माम् प्रेक्ष्य मन्येऽह मिममाश्रमम् ॥ २.५४.२४ ॥
Verehrungswürdiger, nahe von hier leben die Leute der Stadt und des Landes. Wenn sie mich hier sehen, werden sie mich leicht zu Gesicht bekommen; so denke ich über diese Einsiedelei.
2.54.25
आगमिष्यति वैदेहीम् माम् च अपि प्रेक्षको जनः ।
अनेन कारणेन अहम् इह वासम् न रोचये ॥ २.५४.२५ ॥
Auch Vaidehī und mich werden die Leute aufsuchen, um uns zu sehen. Aus diesem Grund gefällt mir ein Aufenthalt hier nicht.
2.54.26
एक अन्ते पश्य भगवन्न् आश्रम स्थानम् उत्तमम् ।
रमते यत्र वैदेही सुख अर्हा जनक आत्मजा ॥ २.५४.२६ ॥
Ehrwürdiger Herr, seht diesen vortrefflichen Einsiedlerplatz in einem Winkel an, wo Vaidehī, Janakas Tochter, des Glücks würdig, sich erfreuen wird.
2.54.27
एतत् श्रुत्वा शुभम् वाक्यम् भरद्वाजो महा मुनिः ।
राघवस्य ततः वाक्यम् अर्थ ग्राहकम् अब्रवीत् ॥ २.५४.२७ ॥
Als der große Weise Bharadvāja diese verheißungsvolle Rede Rāghavas gehört hatte, sprach er sinnvolle Worte.
2.54.28
दश क्रोशैतः तात गिरिर् यस्मिन् निवत्स्यसि ।
महर्षि सेवितः पुण्यः सर्वतः सुख दर्शनः ॥ २.५४.२८ ॥
Lieber, zehn krośas von hier entfernt liegt der Berg, auf dem du wohnen wirst: von großen Sehern besucht, heilig und nach allen Seiten hin erfreulich anzusehen.
2.54.29
गो लान्गूल अनुचरितः वानर ऋष्क निषेवितः ।
चित्र कूटैति ख्यातः गन्ध मादन सम्निभः ॥ २.५४.२९ ॥
Auf diesem Berg streifen Langur-Affen umher; Affen und Bären suchen ihn auf. Unter dem Namen Chitrakūṭa berühmt, gleicht er dem Gandhamādana.
2.54.30
यावता चित्र कूटस्य नरः शृन्गाणि अवेक्षते ।
कल्याणानि समाधत्ते न पापे कुरुते मनः ॥ २.५४.३० ॥
Solange ein Mensch die Gipfel von Chitrakūṭa erblickt, richtet er seinen Sinn auf das Heilsame, und sein Sinn wendet sich nicht dem Bösen zu.
2.54.31
ऋषयः तत्र बहवो विहृत्य शरदाम् शतम् ।
तपसा दिवम् आरूधाः कपाल शिरसा सह ॥ २.५४.३१ ॥
Dort stiegen viele Weise, nachdem sie hundert Herbste verbracht hatten, durch Askese zum Himmel empor, zusammen mit ihren Schädelschalen-Häuptern.
2.54.32
प्रविविक्तम् अहम् मन्ये तम् वासम् भवतः सुखम् ।
इह वा वन वासाय वस राम मया सह ॥ २.५४.३२ ॥
Ich finde, dieser Aufenthalt von dir ist abgelegen und angenehm. O Rāma, für das Leben im Wald, bleib hier bei mir.
2.54.33
स रामम् सर्व कामैः तम् भरद्वाजः प्रिय अतिथिम् ।
सभार्यम् सह च भ्रात्रा प्रतिजग्राह धर्मवित् ॥ २.५४.३३ ॥
Bharadvāja, der Kenner des Dharma, empfing Rāma, seinen lieben Gast, zusammen mit seiner Gattin und seinem Bruder, und erfüllte alle Wünsche.
2.54.34
तस्य प्रयागे रामस्य तम् महर्षिम् उपेयुषः ।
प्रपन्ना रजनी पुण्या चित्राः कथयतः कथाः ॥ २.५४.३४ ॥
In Prayāga, als Rāma jenen großen Weisen erreicht hatte, brach die gesegnete Nacht herein, und sie erzählten weiter wunderbare Geschichten.
2.54.35
सीतातृतीय काकुत्स्थह् परिश्रान्तः सुखोचितः ।
भरद्वाजाश्रमे रम्ये ताम् रात्रि मवस्त्सुखम् ॥ २.५४.३५ ॥
Mit Sītā als Dritter verbrachte Rāma, der Kakutstha-Nachkomme, sehr müde und an Bequemlichkeit gewöhnt, jene Nacht glücklich in Bharadvājas lieblicher Einsiedelei.
2.54.36
प्रभातायाम् रजन्याम् तु भरद्वाजम् उपागमत् ।
उवाच नर शार्दूलो मुनिम् ज्वलित तेजसम् ॥ २.५४.३६ ॥
Als die Nacht vergangen und die Morgendämmerung gekommen war, trat Rāma, der Tiger unter den Menschen, zu Bharadvāja und sprach zu dem strahlend glänzenden Weisen.
2.54.37
शर्वरीम् भवनन्न् अद्य सत्य शील तव आश्रमे ।
उषिताः स्म इह वसतिम् अनुजानातु नो भवान् ॥ २.५४.३७ ॥
O Weiser von wahrhaftigem Wesen, wir haben diese Nacht in deiner Einsiedelei verbracht. Erlaube uns nun, von hier aufzubrechen.
2.54.38
रात्र्याम् तु तस्याम् व्युष्टायाम् भरद्वाजो अब्रवीद् इदम् ।
मधु मूल फल उपेतम् चित्र कूटम् व्रज इति ह ॥ २.५४.३८ ॥
Als jene Nacht vergangen und die Morgenröte gekommen war, sprach Bharadvāja: "Geht nach Citrakūṭa, reich an Honig, Wurzeln und Früchten."
2.54.39
वासमौपयिकम् मन्ये तव राम महाबल ।
नानानगगणोपेतः किन्नरोरगसेवितह् ॥ २.५४.३९ ॥
O Rāma von großer Kraft, ich halte dies für eine geeignete Wohnstätte für dich; sie ist reich an vielen Baumhainen und wird von Kinnaras und Schlangen besucht.
2.54.40
मयूरनादाभिरुतो गजराजनिषेवितः ।
गम्यताम् भवता शैलश्चित्रकूटः स विश्रुतः ॥ २.५४.४० ॥
Begib dich zum berühmten Berg Citrakūṭa, der vom Schreien der Pfauen widerhallt und von den königlichen Elefanten besucht wird.
2.54.41
पुण्यश्च रमणीयश्च बहुमूलफलायुतः ।
तत्र कुन्जर यूथानि मृग यूथानि च अभितः ॥ २.५४.४१ ॥
Er ist heilig und lieblich, reich an vielen Wurzeln und Früchten; dort streifen überall Elefantenherden und Hirschherden umher.
2.54.42
विचरन्ति वन अन्तेषु तानि द्रक्ष्यसि राघव ।
सरित्प्रस्रवणप्रस्थान् दरीकन्धरनिर्घरान् ॥ २.५४.४२ ॥
O Rāghava, sie streifen am Waldrand umher, und du wirst sie sehen: Hochebenen von Flüssen und Quellen, Höhlen, Schluchten und Wasserfälle.
2.54.43
चरतः सीतया सार्धम् नन्दिष्यति मनस्तव ।
प्रहृष्ट कोयष्टिक कोकिल स्वनैः ।
र्विनादितम् तम् वसुधा धरम् शिवम् ।
मृगैः च मत्तैः बहुभिः च कुन्जरैः ।
सुरम्यम् आसाद्य समावस आश्रमम् ॥ २.५४.४३ ॥
Während du mit Sītā umherschweifst, wird dein Geist sich erfreuen. Nachdem du diese überaus reizvolle Einsiedelei auf jenem heilbringenden Berg erreicht hast, der die Erde trägt, widerhallend vom freudigen Rufen der Kuckucke und Schakale, inmitten zahlreicher berauschter Hirsche und Elefanten, so wohne hier.