வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.54.1
ते तु तस्मिन् महा वृक्षौषित्वा रजनीम् शिवाम् ।
विमले अभ्युदिते सूर्ये तस्मात् देशात् प्रतस्थिरे ॥ २.५४.१ ॥
அவர்கள் அந்த பெரிய மரக்கூட்டத்தின் கீழ் மங்கல இரவைக் கழித்து, தெளிந்த சூரியன் உதித்ததும் அந்த இடத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.
2.54.2
यत्र भागीरथी गन्गा यमुनाम् अभिवर्तते ।
जग्मुस् तम् देशम् उद्दिश्य विगाह्य सुमहद् वनम् ॥ २.५४.२ ॥
பாகீரதி கங்கை யமுனையை நோக்கிப் பாயும் அந்த இடத்தை இலக்காகக் கொண்டு, அவர்கள் மிகப் பெரிய காட்டுக்குள் நுழைந்து சென்றனர்.
2.54.3
ते भूमिम् आगान् विविधान् देशामः च अपि मनो रमान् ।
अदृष्ट पूर्वान् पश्यन्तः तत्र तत्र यशस्विनः ॥ २.५४.३ ॥
புகழ்மிக்க அவர்கள், முன்பு ஒருபோதும் பார்த்திராத, பல்வேறு மனங்கவரும் நிலங்களை அடைந்து, அங்கங்கே அவற்றைக் கண்டவாறு சென்றனர்.
2.54.4
यथा क्षेमेण गच्चन् स पश्यमः च विविधान् द्रुमान् ।
निवृत्त मात्रे दिवसे रामः सौमित्रिम् अब्रवीत् ॥ २.५४.४ ॥
இவ்வாறு பாதுகாப்பாக நடந்து, பல்வேறு மரங்களைக் கண்டவாறு, பகல் முடியும் தருவாயில் ராமன் சௌமித்ரியிடம் கூறினான்.
2.54.5
प्रयागम् अभितः पश्य सौमित्रे धूमम् उन्नतम् ।
अग्नेर् भगवतः केतुम् मन्ये सम्निहितः मुनिः ॥ २.५४.५ ॥
சௌமித்ரியே, பிரயாகையைச் சுற்றிப் பார், உயர எழும் புகையைக் காண்; அருகில் ஒரு முனிவர் இருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன், இது புனித அக்கினியின் கொடி.
2.54.6
नूनम् प्राप्ताः स्म सम्भेदम् गन्गा यमुनयोः वयम् ।
तथा हि श्रूयते शम्ब्दो वारिणा वारि घट्टितः ॥ २.५४.६ ॥
நிச்சயமாக நாம் கங்கை யமுனைகளின் சங்கமத்தை அடைந்துவிட்டோம்; நீர் நீரில் மோதும் ஒலி கேட்கிறதே.
2.54.7
दारूणि परिभिन्नानि वनजैः उपजीविभिः ।
भरद्वाज आश्रमे च एते दृश्यन्ते विविधा द्रुमाः ॥ २.५४.७ ॥
காட்டில் வாழ்வோரால் பிளக்கப்பட்ட விறகுகளும், பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்தில் இதோ பலவகையான மரங்களும் காணப்படுகின்றன.
2.54.8
धन्विनौ तौ सुखम् गत्वा लम्बमाने दिवा करे ।
गन्गा यमुनयोह् सम्धौ प्रापतुर् निलयम् मुनेः ॥ २.५४.८ ॥
வில்லேந்திய அவ்விருவரும் இனிதாகச் சென்று, கதிரவன் தாழ்ந்து கொண்டிருந்தபோது கங்கையும் யமுனையும் கூடும் சங்கமத்தில் முனிவரின் இல்லத்தை அடைந்தனர்.
2.54.9
रामः तु आश्रमम् आसाद्य त्रासयन् मृग पक्षिणः ।
गत्वा मुहूर्तम् अध्वानम् भरद्वाजम् उपागमत् ॥ २.५४.९ ॥
இராமன் ஆசிரமத்தை அடைந்து, மான்களையும் பறவைகளையும் மிரட்டியபடி, சிறிது தூரம் நடந்து பரத்வாஜரை அணுகினான்.
2.54.10
ततः तु आश्रमम् आसाद्य मुनेर् दर्शन कान्क्षिणौ ।
सीतया अनुगतौ वीरौ दूरात् एव अवतस्थतुः ॥ २.५४.१० ॥
பின்னர் ஆசிரமத்தை அடைந்து, முனிவரைக் காணும் விருப்பத்தோடு, சீதையுடன் பின்தொடர்ந்து வந்த இரு வீரர்களும் தொலைவிலேயே நின்றனர்.
2.54.11
स प्रविश्य महात्मानमृषिम् शिष्यगणैर्वऋतम् ।
सम्शितव्रतमेकाग्रम् तपसा लब्धचक्षुषम् ॥ २.५४.११ ॥
அவர் மகாத்மாவான முனிவரிடம் நுழைந்தார்; அவர் சீடர் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டிருந்தார், கடுமையான விரதம் கொண்டவர், ஒருமுகப்பட்டவர், தவத்தால் உள்ஒளி பெற்றவர்.
2.54.12
हुत अग्नि होत्रम् दृष्ट्वा एव महा भागम् कृत अन्जलिः ।
रामः सौमित्रिणा सार्धम् सीतया च अभ्यवादयत् ॥ २.५४.१२ ॥
அக்கினிஹோத்ரம் நடைபெறுவதைக் கண்டு, அந்த மகாபாகரை நோக்கி, கைகூப்பிய இராமன் சௌமித்திரியுடனும் சீதையுடனும் சேர்ந்து வணங்கினான்.
2.54.13
न्यवेदयत च आत्मानम् तस्मै लक्ष्मण पूर्वजः ।
पुत्रौ दशरथस्य आवाम् भगवन् राम लक्ष्मणौ ॥ २.५४.१३ ॥
மூத்தவரான ராமன் அவருக்குத் தன்னை அறிவித்தார்: "ஐயனே! நாங்கள் இருவரும் தசரதனின் மகன்கள், ராமனும் லக்ஷ்மணனும்."
2.54.14
भार्या मम इयम् वैदेही कल्याणी जनक आत्मजा ।
माम् च अनुयाता विजनम् तपो वनम् अनिन्दिता ॥ २.५४.१४ ॥
"இவள் என் மனைவி வைதேஹி, மங்களமானவள், ஜனகனின் மகள்; இந்தத் தனிமையான தவவனத்தில் என்னைப் பின்தொடர்ந்து வந்தவள், குற்றமற்றவள்."
2.54.15
पित्रा प्रव्राज्यमानम् माम् सौमित्रिर् अनुजः प्रियः ।
अयम् अन्वगमद् भ्राता वनम् एव दृढ व्रतः ॥ २.५४.१५ ॥
"தந்தையால் நாடு கடத்தப்பட்ட என்னை, என் அன்பிற்குரிய இளைய சகோதரன் சௌமித்திரி, உறுதிமிக்க விரதமுடையவன், இதோ இந்தக் காட்டிற்கு பின்தொடர்ந்து வந்தான்."
2.54.16
पित्रा नियुक्ता भगवन् प्रवेष्यामः तपो वनम् ।
धर्मम् एव आचरिष्यामः तत्र मूल फल अशनाः ॥ २.५४.१६ ॥
"தந்தையின் கட்டளைப்படி, ஐயனே, நாங்கள் தவவனத்தில் நுழைவோம்; அங்கே கிழங்கும் கனியும் உண்டு தருமத்தையே கடைப்பிடிப்போம்."
2.54.17
तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा राज पुत्रस्य धीमतः ।
उपानयत धर्म आत्मा गाम् अर्घ्यम् उदकम् ततः ॥ २.५४.१७ ॥
அந்த அறிவுள்ள அரசகுமாரனின் சொற்களைக் கேட்டு, தர்மாத்மாவான அம்முனிவர் பசுவையும், அர்க்கியத்தையும், நீரையும் கொண்டு வந்தார்.
2.54.18
नानाविधानन्नरसान् वन्यमूलफलाश्रयान् ।
तेभ्यो ददौ तप्ततपा वासम् चैवाभ्यकल्पयत् ॥ २.५४.१८ ॥
பலவிதமான உணவுச் சுவைகளையும், காட்டின் கிழங்கு, கனிகளையும் அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்; தவத்தால் தூய்மையான அம்முனிவர் அவர்களுக்குத் தங்குமிடத்தையும் ஏற்பாடு செய்தார்.
2.54.19
मृग पक्षिभिर् आसीनो मुनिभिः च समन्ततः ।
रामम् आगतम् अभ्यर्च्य स्वागतेन आह तम् मुनिः ॥ २.५४.१९ ॥
மான்களும் பறவைகளும் சூழ, முனிவர்கள் நடுவே அமர்ந்திருந்த அந்த முனிவர், வந்த ராமரை வரவேற்று வணங்கி அவரிடம் கூறினார்.
2.54.20
प्रतिगृह्य च ताम् अर्चाम् उपविष्टम् स राघवम् ।
भरद्वाजो अब्रवीद् वाक्यम् धर्म युक्तम् इदम् तदा ॥ २.५४.२० ॥
அந்த வரவேற்பை ஏற்றுக்கொண்டு அமர்ந்திருந்த ராகவரிடம் அப்போது பரத்வாஜர் தர்மத்திற்கு ஏற்ற இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
2.54.21
चिरस्य खलु काकुत्स्थ पश्यामि त्वाम् इह आगतम् ।
श्रुतम् तव मया च इदम् विवासनम् अकारणम् ॥ २.५४.२१ ॥
ஓ காகுத்ஸ்த, நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு உண்மையாக உன்னை இங்கு வந்திருப்பதாகக் காண்கிறேன். உன் இந்த நாடுகடத்தல் காரணமின்றி நிகழ்ந்தது என்று நான் கேள்விப்பட்டேன்.
2.54.22
अवकाशो विविक्तः अयम् महा नद्योह् समागमे ।
पुण्यः च रमणीयः च वसतु इह भगान् सुखम् ॥ २.५४.२२ ॥
இரண்டு பெரிய ஆறுகள் கூடும் இந்த இடம் தனிமையானது, புனிதமானது, அழகானது. பூஜ்யரே, நீர் இங்கு சுகமாக வசிக்கலாம்.
2.54.23
एवम् उक्तः तु वचनम् भरद्वाजेन राघवः ।
प्रत्युवाच शुभम् वाक्यम् रामः सर्व हिते रतः ॥ २.५४.२३ ॥
பரத்வாஜரால் இவ்வாறு உரையாடப்பட்ட ராகவ ராமர், அனைவரின் நன்மையில் ஈடுபட்டவராக மங்கலமான வார்த்தைகளால் பதில் கூறினார்.
2.54.24
भगवन्न् इत आसन्नः पौर जानपदो जनः ।
सुदर्शमिह माम् प्रेक्ष्य मन्येऽह मिममाश्रमम् ॥ २.५४.२४ ॥
பகவானே, இங்கிருந்து அருகிலேயே நகர மற்றும் ஊர் மக்கள் வசிக்கின்றனர். இங்கே என்னைக் கண்டு அவர்கள் எளிதில் தரிசனம் பெறுவர் என்று இந்த ஆசிரமத்தைப் பற்றி நான் நினைக்கிறேன்.
2.54.25
आगमिष्यति वैदेहीम् माम् च अपि प्रेक्षको जनः ।
अनेन कारणेन अहम् इह वासम् न रोचये ॥ २.५४.२५ ॥
வைதேஹியையும் என்னையும் காண மக்கள் வருவார்கள். இந்தக் காரணத்தால் இங்கு வசிக்க எனக்கு விருப்பமில்லை.
2.54.26
एक अन्ते पश्य भगवन्न् आश्रम स्थानम् उत्तमम् ।
रमते यत्र वैदेही सुख अर्हा जनक आत्मजा ॥ २.५४.२६ ॥
பகவரே, ஒரு ஓரத்தில் உள்ள இந்த உயர்ந்த ஆசிரம இடத்தைப் பாருங்கள். சுகத்திற்குத் தகுதியான ஜனகனின் மகள் வைதேஹி இங்கு மகிழ்ச்சியாக இருப்பாள்.
2.54.27
एतत् श्रुत्वा शुभम् वाक्यम् भरद्वाजो महा मुनिः ।
राघवस्य ततः वाक्यम् अर्थ ग्राहकम् अब्रवीत् ॥ २.५४.२७ ॥
ராகவனின் இந்த சுபமான சொல்லைக் கேட்டு, மகாமுனிவர் பரத்வாஜர் பொருள் நிறைந்த சொற்களைக் கூறினார்.
2.54.28
दश क्रोशैतः तात गिरिर् यस्मिन् निवत्स्यसि ।
महर्षि सेवितः पुण्यः सर्वतः सुख दर्शनः ॥ २.५४.२८ ॥
அன்பனே, இங்கிருந்து பத்து குரோசத் தொலைவில் அந்த மலை உள்ளது. அங்கு நீ வசிப்பாய். அது மகரிஷிகளால் சேவிக்கப்பட்டது, புனிதமானது, எல்லாப் பக்கமும் இனிய காட்சியைத் தருவது.
2.54.29
गो लान्गूल अनुचरितः वानर ऋष्क निषेवितः ।
चित्र कूटैति ख्यातः गन्ध मादन सम्निभः ॥ २.५४.२९ ॥
அது குரங்குகளாலும் கரடிகளாலும் சேவிக்கப்படுவது; கோலாங்கூல வகைக் குரங்குகள் உலவுவது. சித்திரகூடம் என்று புகழ்பெற்றது; கந்தமாதனத்தைப் போன்றது.
2.54.30
यावता चित्र कूटस्य नरः शृन्गाणि अवेक्षते ।
कल्याणानि समाधत्ते न पापे कुरुते मनः ॥ २.५४.३० ॥
சித்திரகூடத்தின் சிகரங்களை ஒரு மனிதன் பார்க்கும் அளவுக்கு, அவன் நல்லவற்றில் மனதைச் செலுத்துவான்; தீமையில் மனதைச் செலுத்த மாட்டான்.
2.54.31
ऋषयः तत्र बहवो विहृत्य शरदाम् शतम् ।
तपसा दिवम् आरूधाः कपाल शिरसा सह ॥ २.५४.३१ ॥
அங்கு பல முனிவர்கள் நூறு சரத் காலங்கள் வாழ்ந்து, தவத்தால் கபால-சிரசுடன் சேர்ந்து வானுலகை அடைந்தனர்.
2.54.32
प्रविविक्तम् अहम् मन्ये तम् वासम् भवतः सुखम् ।
इह वा वन वासाय वस राम मया सह ॥ २.५४.३२ ॥
உங்கள் இந்த வாசம் தனிமையானதும் இனிமையானதும் என்று நான் நினைக்கிறேன். ராமா, வனவாசத்திற்காக இங்கேயே என்னுடன் வாழுங்கள்.
2.54.33
स रामम् सर्व कामैः तम् भरद्वाजः प्रिय अतिथिम् ।
सभार्यम् सह च भ्रात्रा प्रतिजग्राह धर्मवित् ॥ २.५४.३३ ॥
தர்மத்தை அறிந்த பரத்வாஜர், மனைவியும் சகோதரனும் உடன் வந்த அன்புக்குரிய விருந்தினரான ராமரை எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்படி ஏற்றுக்கொண்டார்.
2.54.34
तस्य प्रयागे रामस्य तम् महर्षिम् उपेयुषः ।
प्रपन्ना रजनी पुण्या चित्राः कथयतः कथाः ॥ २.५४.३४ ॥
பிரயாகையில் ராமர் அந்த மகரிஷியை அடைந்த பின், புனிதமான இரவு வந்தது; அவர்கள் அற்புதமான கதைகளைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தனர்.
2.54.35
सीतातृतीय काकुत्स्थह् परिश्रान्तः सुखोचितः ।
भरद्वाजाश्रमे रम्ये ताम् रात्रि मवस्त्सुखम् ॥ २.५४.३५ ॥
சீதையுடன் மூவரானவராய், களைத்துப் போயிருந்த, சுகத்திற்குப் பழகிய காகுத்ஸ்தர் ராமர், பரத்வாஜரின் இனிய ஆசிரமத்தில் அந்த இரவை சுகமாகக் கழித்தார்.
2.54.36
प्रभातायाम् रजन्याम् तु भरद्वाजम् उपागमत् ।
उवाच नर शार्दूलो मुनिम् ज्वलित तेजसम् ॥ २.५४.३६ ॥
இரவு விடிந்ததும், நரசார்தூலரான ராமர் பரத்வாஜரை அணுகி, ஒளிவீசும் தேஜஸ் கொண்ட முனிவரிடம் பேசினார்.
2.54.37
शर्वरीम् भवनन्न् अद्य सत्य शील तव आश्रमे ।
उषिताः स्म इह वसतिम् अनुजानातु नो भवान् ॥ २.५४.३७ ॥
சத்திய சீலரே, இன்று இரவு நாங்கள் உங்கள் ஆசிரமத்தில் தங்கினோம். இங்கிருந்து செல்ல எங்களுக்கு அனுமதி அளியுங்கள்.
2.54.38
रात्र्याम् तु तस्याम् व्युष्टायाम् भरद्वाजो अब्रवीद् इदम् ।
मधु मूल फल उपेतम् चित्र कूटम् व्रज इति ह ॥ २.५४.३८ ॥
அந்த இரவு கழிந்து விடியற்காலையில் பரத்வாஜர் இவ்வாறு கூறினார்: "தேனும், கிழங்குகளும், கனிகளும் நிறைந்த சித்ரகூடத்திற்குச் செல்லுங்கள்."
2.54.39
वासमौपयिकम् मन्ये तव राम महाबल ।
नानानगगणोपेतः किन्नरोरगसेवितह् ॥ २.५४.३९ ॥
மகாபலனாகிய ராமரே, அது உமக்குத் தங்குவதற்குப் பொருத்தமான இடம் என்று நான் கருதுகிறேன். அது பல மரத் தொகுதிகளால் நிறைந்தது, கின்னரர்களும் நாகர்களும் அடிக்கடி வரும் இடம்.
2.54.40
मयूरनादाभिरुतो गजराजनिषेवितः ।
गम्यताम् भवता शैलश्चित्रकूटः स विश्रुतः ॥ २.५४.४० ॥
மயில்களின் குரல்களால் எதிரொலிக்கும், யானைத் தலைவர்களால் சேவிக்கப்படும் அந்த புகழ்பெற்ற சித்ரகூட மலைக்கு நீங்கள் செல்லலாம்.
2.54.41
पुण्यश्च रमणीयश्च बहुमूलफलायुतः ।
तत्र कुन्जर यूथानि मृग यूथानि च अभितः ॥ २.५४.४१ ॥
அது புனிதமும் அழகும் நிறைந்தது, பல கிழங்குகளும் கனிகளும் நிறைந்தது. அங்கே சுற்றிலும் யானைக் கூட்டங்களும் மான் கூட்டங்களும் உள்ளன.
2.54.42
विचरन्ति वन अन्तेषु तानि द्रक्ष्यसि राघव ।
सरित्प्रस्रवणप्रस्थान् दरीकन्धरनिर्घरान् ॥ २.५४.४२ ॥
ராகவரே, அவை வனத்தின் ஓரங்களில் சஞ்சரிக்கின்றன; அவற்றை நீங்கள் காண்பீர்கள். ஆறுகள், ஊற்றுகள் நிறைந்த மேட்டுநிலங்கள், குகைகள், பள்ளத்தாக்குகள், அருவிகள்.
2.54.43
चरतः सीतया सार्धम् नन्दिष्यति मनस्तव ।
प्रहृष्ट कोयष्टिक कोकिल स्वनैः ।
र्विनादितम् तम् वसुधा धरम् शिवम् ।
मृगैः च मत्तैः बहुभिः च कुन्जरैः ।
सुरम्यम् आसाद्य समावस आश्रमम् ॥ २.५४.४३ ॥
சீதையுடன் சஞ்சரிக்கையில் உன் மனம் மகிழும். குயில்களின் இனிய ஒலியாலும் நரிகளின் ஆரவாரத்தாலும் ஒலிக்கும், பூமியைத் தாங்கும் அந்த மங்கலமான மலையில், மதம் கொண்ட பல மான்களும் யானைகளும் இருக்கும் இந்த மிக அழகிய ஆசிரமத்தை அடைந்து வசி.