رامايانا فالميكي · السارغا 2.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.55.1
उषित्वा रजनीम् तत्र राजपुत्रावरिम्दमौ ।
महर्षिमभिवाद्याथ जग्मतुस्तम् गिरिम् प्रति ॥ २.५५.१ ॥
بعد أن قضى الأميران، قاهرا الأعداء، الليلة هناك، حيّيا الحكيم الكبير بإجلال ثم مضيا نحو ذلك الجبل.
2.55.2
तेषाम् चैव स्वस्त्ययनम् महर्षिः स चकार ह ।
प्रस्थिताम्श्चैव तान् प्रेक्ष्यपिता पुत्रानिवान्वगात् ॥ २.५५.२ ॥
أدّى الحكيم طقس الدعاء بالسلامة لأجلهما، ولما رآهما ينطلقان تبعهما كما يتبع الأب أبناءه.
2.55.3
ततः प्रचक्रमे वक्तुम् वचनम् स महामुनिः ।
भर्द्वाजो महातेजा रामम् सत्यपराक्रमम् ॥ २.५५.३ ॥
فبدأ الحكيم الكبير بهاراد واجا، ذو الجلال العظيم، يخاطب راما، صاحب البأس الصادق.
2.55.4
गङ्गायमुनयोः सन्धिमासाद्य मनुजर्षभौ ।
कालिन्दीमनुगच्छेताम् नदीम् पश्चान्मुखाश्रिताम् ॥ २.५५.४ ॥
يا أيها الثوران بين البشر، عندما تبلغان ملتقى الغانج واليامونا، فاتبعا نهر اليامونا الجاري نحو الغرب.
2.55.5
अथासाद्य तु कालिन्दीं शीघ्रस्रोतसमापगाम् ।
तस्यास्तीर्थम् प्रचरितम् पुराणम् प्रेक्ष्य राघवौ ॥ २.५५.५ ॥
ثم بلوغكما نهر كاليندي سريع الجريان، ورؤيتكما مخاضته القديمة المطروقة كثيرا، يا راغافا،
2.55.6
तत्र यूयम् प्लवम् कृत्वा तरतांशुमतीं नदीम् ।
ततो न्यग्रोधमासाद्य महान्तम् हरितच्छदम् ॥ २.५५.६ ॥
هناك، بعد أن تصنعا طوفًا، اعبرا نهر أنشوماتي؛ ثم بعد أن تبلغا شجرة تين هندية عظيمة ذات أوراق خضراء،
2.55.7
विवृद्धम् बहुभिर्वऋक्षैह् श्यामम् सिद्धोपसेवितम् ।
तस्मै सीताञ्जलिम् कृत्वा प्रयुञ्जीताशिषः शिवाः ॥ २.५५.७ ॥
لتقدّم سيتا لتلك الشجرة الواسعة الداكنة، التي يعمرها كثير من الدببة والقرود ويخدمها الحكماء الكاملون، تحية الأنجلي وتطلب بركات مباركة.
2.55.8
समासाद्य तु तम् वृक्षम् वसेद्वातिक्रमेत वा ।
क्रोशमात्रम् ततो गत्वा नीलम् द्रक्ष्यथ काननम् ॥ २.५५.८ ॥
عند بلوغ تلك الشجرة، يمكن أن تقيموا عندها أو تتجاوزوها؛ ثم بعد أن تسيروا كروشا واحدا سترون الغابة الزرقاء الداكنة.
2.55.9
पलाशबदरीमिश्रम् रम्यम् वम्शैश्च यामुनैः ।
स पन्थाश्चित्रकूटस्य गतः सुबहुशो मया ॥ २.५५.९ ॥
ذلك الطريق، المختلط بأشجار البلاش والبدري، والجميل بأشجار الخيزران في منطقة اليامونا، هو الطريق إلى تشيترَكوتا، وقد سلكته مرارا كثيرة.
2.55.11
रम्ये मार्दवयुक्तश्च वनदावैर्विपर्जितः ।
अभिवाद्य तथेत्युक्त्वा रामेण विनिवर्तितः ।
उपावृत्ते मुनौ तस्मिन् रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ २.५५.११ ॥
في ذلك المكان الجميل اللطيف الخالي من حرائق الغابات، بعد أن حيّا الحكيم وقال «ليكن كذلك»، أعاده راما. ولما عاد ذلك الحكيم، خاطب راما لكشمانا.
2.55.13
कृतपुण्याः स्म सौमित्रे मुनिर्यन्नोऽनुकम्पते ।
सीतामेवाग्रतः कृत्वा कालिन्दीम् जग्मतुर्नदीम् ।
अथा साद्य तु कालिन्दीम् शीघ्रस्रोतोवहाम् नदीम् ॥ २.५५.१३ ॥
«يا ابن سومِترا، إننا لمباركون حقا، إذ يُظهر لنا الحكيم رحمته». ومضَوا وسيتا أمامهم نحو نهر كالندي؛ فلما بلغوا نهر كالندي سريع الجريان—
2.55.14
तौ काष्ठसम्घातमथो चक्रतुस्तु महाप्लवम् ॥ २.५५.१४ ॥
وربط الاثنان حزمة من الخشب وصنعا طوفا كبيرا.
2.55.15
शुष्कैर्वम्शैः समास्तीर्णमुशीरैश्च समावृतम् ।
ततो वेतसशाखाश्च जम्बूशाखाश्च वीर्यवान् ॥ २.५५.१५ ॥
مفروشًا بالخيزران الجاف ومغطّى بعشب الأوشيرا؛ ثم الشجاع لاكشمانا بأغصان الصفصاف وأغصان الجامبو.
2.55.16
चकार लक्ष्मणश्छित्वा सीतायाः सुखमासनम् ।
तत्र श्रियमिवाचिन्त्याम् रामो दाशरथिः प्रियाम् ॥ २.५५.१६ ॥
قطع لاكشمانا وصنع لسيتا مقعدًا مريحًا؛ وهناك أجلس راما، ابن داسارَثا، حبيبته كأنها جلال لا يُتصوَّر.
2.55.18
प्लवे कठिनकाजम् च रामश्चक्रे सहायुधैः ।
आरोप्य प्रथमम् सीताम् सम्घाटम् प्रतिगृह्य तौ ॥ २.५५.१८ ॥
صنع راما، ومعه أسلحته، من الخشب الصلب الطوف؛ وبعد أن أجلس سيتا أولًا، أمسك الاثنان بالهيكل المربوط.
2.55.19
ततः प्रतेरतुर्य त्तौ वीरौ दशरथात्मजौ ।
कालिन्दीमध्यमायाता सीता त्वेनामवन्दत ॥ २.५५.१९ ॥
ثم عبر البطلان، ابنا داسارَثا؛ ولما بلغت سيتا وسط الكاليندي، انحنت لها.
2.55.20
स्वस्ति देवि तरामि त्वाम् पार्येन्मे पतिर्वतम् ।
यक्ष्ये त्वाम् गोनहस्रेण सुराघटशतेन च ॥ २.५५.२० ॥
السلامة لك أيتها الإلهة! إني أعبرك؛ فليوصلني نذر زوجي إلى الضفة الأخرى. سأعبدك بمئة ألف بقرة ومئة جرة من الخمر.
2.55.21
स्वस्ति प्रत्यागते रामे पुरीमिक्ष्वाकुपालिताम् ।
कालिन्दीमथ सीता तु याचमाना कृताञ्जलिः ॥ २.५५.२१ ॥
السلامة عند عودة راما إلى المدينة التي يحميها بنو إكشواكو. ثم راحت سيتا، ويداها مضمومتان، تتضرع إلى الكاليندي.
2.55.22
तीरमेवाभिसम्प्राप्ता दक्षिणम् वरवर्णिनी ।
ततः प्लवेनाम्शुमतीम् शीघ्रगामूर्मिमालिनीम् ॥ २.५५.२२ ॥
وصلت سيتا ذات البشرة الجميلة إلى الضفة الجنوبية، وعبرت بالطوف نهر أمشوماتي السريع المتوج بالأمواج.
2.55.23
तीरजैर्बहुभिर्वृक्षैः सम्तेरुर्यमुनाम् नदीम् ।
ते तीर्णाः प्लवमुत्सृज्य प्रस्थाय यमुनावनात् ॥ २.५५.२३ ॥
عبروا نهر اليامونا بين الأشجار الكثيرة النابتة على الضفة؛ وبعد العبور تركوا الطوف وانطلقوا من غابة اليامونا.
2.55.24
श्यामम् न्यग्रोधमासेदुः शीतलम् हरितच्छदम् ।
न्य्ग्रोधम् तमुपागम्य वैदेहि वाक्यमब्रवीत् ॥ २.५५.२४ ॥
وصلوا إلى شجرة بانيان داكنة باردة ذات أوراق خضراء؛ وعند الاقتراب منها قالت وَيْدِهي هذه الكلمات.
2.55.25
नमस्तेऽन्तु महावृक्ष पारयेन्मे पतिर्वतम् ।
कौसल्याम् चैव पश्येयम् सुमित्राम् च यशस्विनीम् ॥ २.५५.२५ ॥
سلام عليك أيتها الشجرة العظيمة! ليُتمّ زوجي نذره، وليُتح لي أن أرى كوسلياء وسوميترا المجيدتين.
2.55.26
अवलोक्य ततः सीतामायाचन्तीमनिन्दिताम् ॥ २.५५.२६ ॥
ثم لما رأى سيتا الطاهرة تدعو،
2.55.27
दयिताम् च विधेयम् च रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
सीतामादाय गच्छ त्वमग्रतो भरतानुज ॥ २.५५.२७ ॥
ولما رأى راما حبيبته سيتا المطيعة قال للكشمانا: «يا أخا بهاراتا الأصغر، خذ سيتا وسر أمامنا.»
2.55.28
पृष्ठतोऽहम् गमिष्यामि सायुधो द्विपदाम् वर ।
यद्यत्फलम् प्रार्थयते पुष्पम् वा जनकात्मजा ॥ २.५५.२८ ॥
يا أفضل البشر، سأسير من خلف مسلحًا. أيُّ ثمرة أو زهرة تشتهيها ابنة جاناكا،
2.55.29
तत्तत्प्रदद्या वैदेह्या यत्रास्य रमते मनः ।
गच्चतोस्तु तयोर्मध्ये बभूव जनकात्मजा ॥ २.५५.२९ ॥
ما يُعطى لفايدهي، وما يسرّ قلبها، فليُعطَ لها. وبينما كان الاثنان يسيران، كانت ابنة جاناكا في وسطهما.
2.55.30
मातङ्गयोर्मद्यगता शुभा नागवधूरिव ।
एकैकम् पादपम् गुल्मम् लताम् वा पुष्पशालिनीम् ॥ २.५५.३० ॥
كانت، وهي تسير بين الفيلين، المرأة المباركة كزوجة لحية؛ تنظر إلى كل شجرة وكل أدغال وكل لبلاب مزدهر بالزهور.
2.55.31
अदृष्टपूर्वाम् पश्यन्ती रामम् पप्रच्छ साऽबला ।
रमणीयान् बहुविधान् पादपान् कुसुमोत्कटान् ॥ २.५५.३१ ॥
وهي ترى أشجارًا جميلة متنوعة، مثقلة بالأزهار، لم تَرَ مثلها من قبل، سألت تلك المرأة الرقيقة راما.
2.55.32
सीतावचनसम्रब्द अनयामास लक्स्मणः ।
विचित्रवालुकजलाम् हससारसनादिताम् ॥ २.५५.३२ ॥
استجاب لكلمات سيتا بحماس، فقاد لكشمانا الاثنتين إلى نهر ذي ضفاف رملية عجيبة وماء صافٍ، يتردد فيه صياح البجع والكراكي.
2.55.33
रेमे जनकराजस्य तदा प्रेक्ष्य सुता नदीम् ।
क्रोशमात्रम् ततो गत्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मनौ ॥ २.५५.३३ ॥
عندئذٍ فرحت ابنة الملك جاناكا حين رأت النهر. ثم بعد أن سارا كروشاً واحداً، وصل الأخوان راما ولكشمانا إلى هناك.
2.55.34
बहून्मेध्यान् मृगान् हत्वा चेरतुर्यमुनावने ।
विहृत्य ते बर्हिणपूगनादिते ।
शुभे वने वानरवारणायुते ।
समम् नदीवप्रमुपेत्य सम्मतम् ।
निवासमाजग्मु रदीनदर्शनाः ॥ २.५५.३४ ॥
بعد أن قتلوا كثيرا من الغزلان الطاهرة، تجوّلوا في غابة نهر اليامونا. وبينما كانوا يتنقلون في تلك الغابة الجميلة، التي يتردد فيها صدى صياح أسراب الطواويس وتعج بالقرود والفيلة، بلغوا ضفة النهر المستوية البهيجة، ثم عادوا إلى مسكنهم.