വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 2.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.55.1
उषित्वा रजनीम् तत्र राजपुत्रावरिम्दमौ ।
महर्षिमभिवाद्याथ जग्मतुस्तम् गिरिम् प्रति ॥ २.५५.१ ॥
അവിടെ രാത്രി കഴിച്ച്, ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന ആ രണ്ടു രാജകുമാരന്മാർ മഹർഷിയെ വണങ്ങി ആ പർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
2.55.2
तेषाम् चैव स्वस्त्ययनम् महर्षिः स चकार ह ।
प्रस्थिताम्श्चैव तान् प्रेक्ष्यपिता पुत्रानिवान्वगात् ॥ २.५५.२ ॥
മഹർഷി അവർക്ക് സ്വസ്ത്യയനം ചെയ്തു; പുറപ്പെടുന്ന അവരെ കണ്ട്, പിതാവ് പുത്രന്മാരെ അനുഗമിക്കുന്നതുപോലെ അദ്ദേഹം അവരെ പിന്തുടർന്നു.
2.55.3
ततः प्रचक्रमे वक्तुम् वचनम् स महामुनिः ।
भर्द्वाजो महातेजा रामम् सत्यपराक्रमम् ॥ २.५५.३ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാമുനിയായ, മഹാതേജസ്വിയായ ഭരദ്വാജൻ സത്യപരാക്രമിയായ രാമനോട് വാക്കുകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി.
2.55.4
गङ्गायमुनयोः सन्धिमासाद्य मनुजर्षभौ ।
कालिन्दीमनुगच्छेताम् नदीम् पश्चान्मुखाश्रिताम् ॥ २.५५.४ ॥
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഗംഗയും യമുനയും സംഗമിക്കുന്നിടത്തെത്തി, പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഒഴുകുന്ന ആ യമുനാനദിയെ പിന്തുടർന്ന് പോകുക.
2.55.5
अथासाद्य तु कालिन्दीं शीघ्रस्रोतसमापगाम् ।
तस्यास्तीर्थम् प्रचरितम् पुराणम् प्रेक्ष्य राघवौ ॥ २.५५.५ ॥
പിന്നെ വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന കാളിന്ദിയിൽ എത്തി, അതിന്റെ പുരാതനവും ഏറെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതുമായ കടവ് കണ്ട്, ഹേ രാഘവരേ,
2.55.6
तत्र यूयम् प्लवम् कृत्वा तरतांशुमतीं नदीम् ।
ततो न्यग्रोधमासाद्य महान्तम् हरितच्छदम् ॥ २.५५.६ ॥
അവിടെ നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഒരു ചങ്ങാടം ഉണ്ടാക്കി അംശുമതി നദി കടക്കുക; പിന്നെ പച്ചിലകളുള്ള വലിയ പേരാലിൽ എത്തുക.
2.55.7
विवृद्धम् बहुभिर्वऋक्षैह् श्यामम् सिद्धोपसेवितम् ।
तस्मै सीताञ्जलिम् कृत्वा प्रयुञ्जीताशिषः शिवाः ॥ २.५५.७ ॥
കരടികളും കുരങ്ങന്മാരും നിറഞ്ഞ, കറുത്ത, സിദ്ധമുനികൾ സേവിക്കുന്ന ആ വളർന്ന വൃക്ഷത്തിന് സീത അഞ്ജലി ചെയ്ത് ശുഭാശംസകൾ തേടട്ടെ.
2.55.8
समासाद्य तु तम् वृक्षम् वसेद्वातिक्रमेत वा ।
क्रोशमात्रम् ततो गत्वा नीलम् द्रक्ष्यथ काननम् ॥ २.५५.८ ॥
ആ വൃക്ഷത്തിനരികെ എത്തി താമസിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ കടന്നുപോകാം. പിന്നെ ഒരു ക്രോശദൂരം പോയാൽ നീലനിറമുള്ള കാട് കാണാം.
2.55.9
पलाशबदरीमिश्रम् रम्यम् वम्शैश्च यामुनैः ।
स पन्थाश्चित्रकूटस्य गतः सुबहुशो मया ॥ २.५५.९ ॥
പലാശ, ബദരി മരങ്ങൾ കലർന്നതും യമുനാതീരത്തെ മുളകളാൽ മനോഹരവുമായ ആ വഴി ചിത്രകൂടത്തിലേക്കുള്ളതാണ്; ഞാൻ അതിലൂടെ പലതവണ പോയിട്ടുണ്ട്.
2.55.11
रम्ये मार्दवयुक्तश्च वनदावैर्विपर्जितः ।
अभिवाद्य तथेत्युक्त्वा रामेण विनिवर्तितः ।
उपावृत्ते मुनौ तस्मिन् रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ २.५५.११ ॥
മനോഹരവും മൃദുവുമായ, കാട്ടുതീയില്ലാത്ത ആ സ്ഥലത്ത്, മുനിയെ വന്ദിച്ച് 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു പറഞ്ഞ് രാമൻ അദ്ദേഹത്തെ മടക്കി അയച്ചു. ആ മുനി മടങ്ങിയപ്പോൾ രാമൻ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
2.55.13
कृतपुण्याः स्म सौमित्रे मुनिर्यन्नोऽनुकम्पते ।
सीतामेवाग्रतः कृत्वा कालिन्दीम् जग्मतुर्नदीम् ।
अथा साद्य तु कालिन्दीम् शीघ्रस्रोतोवहाम् नदीम् ॥ २.५५.१३ ॥
സുമിത്രാപുത്രാ, മുനി നമ്മോട് ദയ കാണിക്കുന്നതിനാൽ നാം പുണ്യവാന്മാരാണ്. സീതയെ മുന്നിൽ നിർത്തി അവർ കാളിന്ദി നദിയിലേക്ക് പോയി. വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന കാളിന്ദിയിൽ എത്തി—
2.55.14
तौ काष्ठसम्घातमथो चक्रतुस्तु महाप्लवम् ॥ २.५५.१४ ॥
അവർ ഇരുവരും മരക്കഷണങ്ങൾ കെട്ടി ഒരു വലിയ തോണി ഉണ്ടാക്കി.
2.55.15
शुष्कैर्वम्शैः समास्तीर्णमुशीरैश्च समावृतम् ।
ततो वेतसशाखाश्च जम्बूशाखाश्च वीर्यवान् ॥ २.५५.१५ ॥
ഉണങ്ങിയ മുളകളാൽ നിരത്തുകയും ഉശീര പുല്ലിനാൽ മൂടുകയും ചെയ്തത്; പിന്നെ വീരനായ ലക്ഷ്മണൻ വേതസശാഖകളാലും ജംബുശാഖകളാലും.
2.55.16
चकार लक्ष्मणश्छित्वा सीतायाः सुखमासनम् ।
तत्र श्रियमिवाचिन्त्याम् रामो दाशरथिः प्रियाम् ॥ २.५५.१६ ॥
ലക്ഷ്മണൻ മുറിച്ച് സീതയ്ക്ക് സുഖകരമായ ആസനം ഉണ്ടാക്കി; അവിടെ ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ പ്രിയയെ, ചിന്തിക്കാനാകാത്ത ശോഭപോലെ (ഇരുത്തി).
2.55.18
प्लवे कठिनकाजम् च रामश्चक्रे सहायुधैः ।
आरोप्य प्रथमम् सीताम् सम्घाटम् प्रतिगृह्य तौ ॥ २.५५.१८ ॥
രാമൻ ആയുധങ്ങളോടൊപ്പം തോണിയിൽ കടുത്ത മരം (കെട്ടി); ആദ്യം സീതയെ കയറ്റി, ആ രണ്ടുപേരും ബന്ധിച്ച ഘടന പിടിച്ചു.
2.55.19
ततः प्रतेरतुर्य त्तौ वीरौ दशरथात्मजौ ।
कालिन्दीमध्यमायाता सीता त्वेनामवन्दत ॥ २.५५.१९ ॥
പിന്നെ ആ രണ്ടു വീര ദശരഥപുത്രന്മാരും കടന്നു; കാളിന്ദിയുടെ മധ്യത്തിലെത്തിയപ്പോൾ സീത ആ നദിയെ വന്ദിച്ചു.
2.55.20
स्वस्ति देवि तरामि त्वाम् पार्येन्मे पतिर्वतम् ।
यक्ष्ये त्वाम् गोनहस्रेण सुराघटशतेन च ॥ २.५५.२० ॥
സ്വസ്തി ഉണ്ടാകട്ടെ, ദേവീ! ഞാൻ നിന്നെ കടക്കുന്നു; എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ വ്രതം അക്കരെ എത്തിക്കണേ. ലക്ഷം പശുക്കളെയും നൂറ് കുടം സുരയും കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ യജിക്കും.
2.55.21
स्वस्ति प्रत्यागते रामे पुरीमिक्ष्वाकुपालिताम् ।
कालिन्दीमथ सीता तु याचमाना कृताञ्जलिः ॥ २.५५.२१ ॥
രാമൻ മടങ്ങി ഇക്ഷ്വാകുക്കൾ പാലിച്ച പുരിയിലെത്തുമ്പോൾ സ്വസ്തി ഉണ്ടാകട്ടെ. പിന്നെ സീത കൈകൂപ്പി കാളിന്ദിയോട് യാചിച്ചു.
2.55.22
तीरमेवाभिसम्प्राप्ता दक्षिणम् वरवर्णिनी ।
ततः प्लवेनाम्शुमतीम् शीघ्रगामूर्मिमालिनीम् ॥ २.५५.२२ ॥
സുന്ദരവർണ്ണയായ സീത ദക്ഷിണതീരത്തെത്തി. പിന്നീട് തോണിയിൽ വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന, തിരമാലകളാകുന്ന മാല ചാർത്തിയ അംശുമതി നദി കടന്നു.
2.55.23
तीरजैर्बहुभिर्वृक्षैः सम्तेरुर्यमुनाम् नदीम् ।
ते तीर्णाः प्लवमुत्सृज्य प्रस्थाय यमुनावनात् ॥ २.५५.२३ ॥
തീരത്തുള്ള പല മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവർ യമുന നദി കടന്നു. നദി കടന്ന ശേഷം തോണി ഉപേക്ഷിച്ച് യമുനാവനത്തിൽ നിന്ന് യാത്ര തുടർന്നു.
2.55.24
श्यामम् न्यग्रोधमासेदुः शीतलम् हरितच्छदम् ।
न्य्ग्रोधम् तमुपागम्य वैदेहि वाक्यमब्रवीत् ॥ २.५५.२४ ॥
കറുത്ത നിറമുള്ളതും തണുപ്പുള്ളതും പച്ചയില ചാർത്തിയതുമായ ആലമരത്തിൽ അവരെത്തി. ആ ആലമരത്തിനരികെ വന്ന് വൈദേഹി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
2.55.25
नमस्तेऽन्तु महावृक्ष पारयेन्मे पतिर्वतम् ।
कौसल्याम् चैव पश्येयम् सुमित्राम् च यशस्विनीम् ॥ २.५५.२५ ॥
മഹാവൃക്ഷമേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. എന്റെ പതി തന്റെ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കട്ടെ; യശസ്വിനിയായ കൗസല്യയെയും സുമിത്രയെയും ഞാൻ കാണട്ടെ.
2.55.26
अवलोक्य ततः सीतामायाचन्तीमनिन्दिताम् ॥ २.५५.२६ ॥
അപ്പോൾ കുറ്റമറ്റവളായ സീത പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് കണ്ട്.
2.55.27
दयिताम् च विधेयम् च रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
सीतामादाय गच्छ त्वमग्रतो भरतानुज ॥ २.५५.२७ ॥
പ്രിയയും അനുസരണയുള്ളവളുമായ സീതയെ നോക്കി രാമൻ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു: "ഭരതാനുജാ, സീതയെ കൂട്ടി നീ മുന്നേ പോകൂ."
2.55.28
पृष्ठतोऽहम् गमिष्यामि सायुधो द्विपदाम् वर ।
यद्यत्फलम् प्रार्थयते पुष्पम् वा जनकात्मजा ॥ २.५५.२८ ॥
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ ആയുധമേന്തി പിന്നാലെ വരാം. ജനകപുത്രി ഏതേത് ഫലമോ പുഷ്പമോ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ,
2.55.29
तत्तत्प्रदद्या वैदेह्या यत्रास्य रमते मनः ।
गच्चतोस्तु तयोर्मध्ये बभूव जनकात्मजा ॥ २.५५.२९ ॥
വൈദേഹിക്ക് ഏതു നൽകണമോ, ഏതിൽ അവളുടെ മനസ്സ് രമിക്കുന്നുവോ അതു നൽകണം. അവർ ഇരുവരും നടക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ മധ്യേ ജനകപുത്രി ആയിരുന്നു.
2.55.30
मातङ्गयोर्मद्यगता शुभा नागवधूरिव ।
एकैकम् पादपम् गुल्मम् लताम् वा पुष्पशालिनीम् ॥ २.५५.३० ॥
രണ്ട് ആനകൾക്കിടയിൽ നടന്ന ആ ശുഭയായ സ്ത്രീ നാഗവധുവിനെപ്പോലെയായിരുന്നു; ഓരോ വൃക്ഷത്തെയും കുറ്റിച്ചെടിയെയും പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ വള്ളിയെയും അവൾ നോക്കി.
2.55.31
अदृष्टपूर्वाम् पश्यन्ती रामम् पप्रच्छ साऽबला ।
रमणीयान् बहुविधान् पादपान् कुसुमोत्कटान् ॥ २.५५.३१ ॥
മുമ്പൊരിക്കലും കാണാത്ത, പല തരത്തിലുള്ള സുന്ദരമായ, പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങളെ കണ്ട് ആ മൃദുലയായ സ്ത്രീ രാമനോട് ചോദിച്ചു.
2.55.32
सीतावचनसम्रब्द अनयामास लक्स्मणः ।
विचित्रवालुकजलाम् हससारसनादिताम् ॥ २.५५.३२ ॥
സീതയുടെ വാക്കു കേട്ട് ഉത്സാഹിതനായ ലക്ഷ്മണൻ, വിചിത്രമായ മണൽത്തിട്ടയും ജലവുമുള്ള, ഹംസങ്ങളുടെയും സാരസങ്ങളുടെയും ശബ്ദം നിറഞ്ഞ നദിയിലേക്ക് അവരെ കൊണ്ടുപോയി.
2.55.33
रेमे जनकराजस्य तदा प्रेक्ष्य सुता नदीम् ।
क्रोशमात्रम् ततो गत्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मनौ ॥ २.५५.३३ ॥
അപ്പോൾ ജനകരാജാവിന്റെ പുത്രി നദി കണ്ട് സന്തോഷിച്ചു. പിന്നീട് ഒരു ക്രോശം നടന്ന് രാമനും ലക്ഷ്മണനും എന്ന സഹോദരന്മാർ അവിടെയെത്തി.
2.55.34
बहून्मेध्यान् मृगान् हत्वा चेरतुर्यमुनावने ।
विहृत्य ते बर्हिणपूगनादिते ।
शुभे वने वानरवारणायुते ।
समम् नदीवप्रमुपेत्य सम्मतम् ।
निवासमाजग्मु रदीनदर्शनाः ॥ २.५५.३४ ॥
യമുനാവനത്തിൽ പല പവിത്രമൃഗങ്ങളെ വധിച്ച് അവർ സഞ്ചരിച്ചു. മയിൽക്കൂട്ടങ്ങളുടെ കൂവലാൽ മുഴങ്ങുന്ന, കുരങ്ങുകളും ആനകളും നിറഞ്ഞ ആ മനോഹര വനത്തിൽ ചുറ്റിനടന്ന്, നദീതീരത്തിലെ സമതലമായ, ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലത്തെത്തി അവർ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങി.