والمیکی رامائن · سرگ 2.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.55.1
उषित्वा रजनीम् तत्र राजपुत्रावरिम्दमौ ।
महर्षिमभिवाद्याथ जग्मतुस्तम् गिरिम् प्रति ॥ २.५५.१ ॥
وہاں رات گزار کر دشمنوں کو زیر کرنے والے ان دونوں شہزادوں نے مہارشی کو پرنام کیا اور پھر اس پہاڑ کی طرف روانہ ہو گئے۔
2.55.2
तेषाम् चैव स्वस्त्ययनम् महर्षिः स चकार ह ।
प्रस्थिताम्श्चैव तान् प्रेक्ष्यपिता पुत्रानिवान्वगात् ॥ २.५५.२ ॥
مہارشی نے ان کی بھلائی کے لیے سواستیائن کیا، اور روانہ ہوتے ہوئے ان کو دیکھ کر، جیسے باپ بیٹوں کے پیچھے جاتا ہے، ویسے ہی وہ ان کے پیچھے چلے۔
2.55.3
ततः प्रचक्रमे वक्तुम् वचनम् स महामुनिः ।
भर्द्वाजो महातेजा रामम् सत्यपराक्रमम् ॥ २.५५.३ ॥
تب اس مہامنی، مہاتیجسوی بھرد واج نے ستیہ پراکرمی رام سے بات کہنی شروع کی۔
2.55.4
गङ्गायमुनयोः सन्धिमासाद्य मनुजर्षभौ ।
कालिन्दीमनुगच्छेताम् नदीम् पश्चान्मुखाश्रिताम् ॥ २.५५.४ ॥
اے انسانوں میں سب سے افضل دونوں بہادرو، گنگا اور جمنا کے سنگم پر پہنچ کر مغرب کی طرف بہنے والی اس جمنا ندی کے ساتھ ساتھ چلو۔
2.55.5
अथासाद्य तु कालिन्दीं शीघ्रस्रोतसमापगाम् ।
तस्यास्तीर्थम् प्रचरितम् पुराणम् प्रेक्ष्य राघवौ ॥ २.५५.५ ॥
پھر تیز بہاؤ والی کالندی ندی تک پہنچ کر، اس کے قدیم اور بہت استعمال ہونے والے گھاٹ کو دیکھ کر، اے راگھومانو،
2.55.6
तत्र यूयम् प्लवम् कृत्वा तरतांशुमतीं नदीम् ।
ततो न्यग्रोधमासाद्य महान्तम् हरितच्छदम् ॥ २.५५.६ ॥
وہاں تم دونوں ایک کشتی بنا کر انشومتی ندی پار کرنا؛ پھر سبز پتوں والے ایک بڑے برگد کے درخت تک پہنچنا۔
2.55.7
विवृद्धम् बहुभिर्वऋक्षैह् श्यामम् सिद्धोपसेवितम् ।
तस्मै सीताञ्जलिम् कृत्वा प्रयुञ्जीताशिषः शिवाः ॥ २.५५.७ ॥
ریچھوں اور بندروں سے بھرے، سیاہ رنگ، سِدّھ رِشیوں کے خدمت گزار اُس وسیع درخت کو سیتا ہاتھ جوڑ کر سلام کریں اور بھلائی کی دعائیں مانگیں۔
2.55.8
समासाद्य तु तम् वृक्षम् वसेद्वातिक्रमेत वा ।
क्रोशमात्रम् ततो गत्वा नीलम् द्रक्ष्यथ काननम् ॥ २.५५.८ ॥
اُس درخت تک پہنچ کر ٹھہر سکتے ہو یا آگے نکل سکتے ہو۔ پھر ایک کروش چل کر تم نیلا جنگل دیکھو گے۔
2.55.9
पलाशबदरीमिश्रम् रम्यम् वम्शैश्च यामुनैः ।
स पन्थाश्चित्रकूटस्य गतः सुबहुशो मया ॥ २.५५.९ ॥
ڈھاک اور بیر کے درختوں سے ملا ہوا، یمنا کے علاقے کے بانسوں سے خوبصورت وہ راستہ چتراکوٹ کا ہے، جس پر میں بارہا چلا ہوں۔
2.55.11
रम्ये मार्दवयुक्तश्च वनदावैर्विपर्जितः ।
अभिवाद्य तथेत्युक्त्वा रामेण विनिवर्तितः ।
उपावृत्ते मुनौ तस्मिन् रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ २.५५.११ ॥
خوبصورت اور نرم، جنگلی آگ سے دور اُس مقام پر، منی کو سلام کرکے 'ایسا ہی ہو' کہہ کر رام نے انہیں واپس بھیج دیا۔ جب وہ منی لوٹ گئے تو رام نے لکشمن سے کہا۔
2.55.13
कृतपुण्याः स्म सौमित्रे मुनिर्यन्नोऽनुकम्पते ।
सीतामेवाग्रतः कृत्वा कालिन्दीम् जग्मतुर्नदीम् ।
अथा साद्य तु कालिन्दीम् शीघ्रस्रोतोवहाम् नदीम् ॥ २.५५.१३ ॥
اے سمتراکے بیٹے، ہم پُنیہ والے ہیں کیونکہ منی ہم پر مہربانی فرماتے ہیں۔ سیتا کو آگے رکھ کر وہ کالندی ندی کی طرف گئے۔ تیز بہاؤ والی کالندی ندی تک پہنچ کر—
2.55.14
तौ काष्ठसम्घातमथो चक्रतुस्तु महाप्लवम् ॥ २.५५.१४ ॥
ان دونوں نے لکڑیوں کا گٹھا باندھ کر ایک بڑا بیڑا بنایا۔
2.55.15
शुष्कैर्वम्शैः समास्तीर्णमुशीरैश्च समावृतम् ।
ततो वेतसशाखाश्च जम्बूशाखाश्च वीर्यवान् ॥ २.५५.१५ ॥
خشک بانسوں سے بچھایا گیا اور اُشیر گھاس سے ڈھکا ہوا؛ پھر بید کی شاخوں اور جامن کی شاخوں سے، بہادر لکشمن نے۔
2.55.16
चकार लक्ष्मणश्छित्वा सीतायाः सुखमासनम् ।
तत्र श्रियमिवाचिन्त्याम् रामो दाशरथिः प्रियाम् ॥ २.५५.१६ ॥
لکشمن نے کاٹ کر سیتا کے لیے آرام دہ نشست بنائی؛ وہاں دشرتھ کے بیٹے رام نے پیاری کو، گویا ناقابلِ تصور حسن (بٹھایا)۔
2.55.18
प्लवे कठिनकाजम् च रामश्चक्रे सहायुधैः ।
आरोप्य प्रथमम् सीताम् सम्घाटम् प्रतिगृह्य तौ ॥ २.५५.१८ ॥
رام نے ہتھیاروں سمیت بیڑے پر سخت لکڑی (باندھی)؛ پہلے سیتا کو سوار کرا کے، ان دونوں نے بندھے ہوئے ڈھانچے کو تھام لیا۔
2.55.19
ततः प्रतेरतुर्य त्तौ वीरौ दशरथात्मजौ ।
कालिन्दीमध्यमायाता सीता त्वेनामवन्दत ॥ २.५५.१९ ॥
پھر وہ دونوں بہادر دشرتھ کے بیٹے پار ہوئے؛ کالندی کے وسط میں پہنچ کر سیتا نے اسی دریا کو سلام کیا۔
2.55.20
स्वस्ति देवि तरामि त्वाम् पार्येन्मे पतिर्वतम् ।
यक्ष्ये त्वाम् गोनहस्रेण सुराघटशतेन च ॥ २.५५.२० ॥
سوستی ہو، دیوی! میں تجھے پار کرتی ہوں؛ میرے شوہر کا عہد مجھے پار لگائے۔ لاکھوں گایوں اور سو گھڑے شراب سے میں تیری پوجا کروں گی۔
2.55.21
स्वस्ति प्रत्यागते रामे पुरीमिक्ष्वाकुपालिताम् ।
कालिन्दीमथ सीता तु याचमाना कृताञ्जलिः ॥ २.५५.२१ ॥
رام کے لوٹ کر اِکشواکو کی محفوظ کردہ نگری پہنچنے پر سوستی ہو۔ پھر سیتا نے ہاتھ جوڑ کر کالندی سے التجا کی۔
2.55.22
तीरमेवाभिसम्प्राप्ता दक्षिणम् वरवर्णिनी ।
ततः प्लवेनाम्शुमतीम् शीघ्रगामूर्मिमालिनीम् ॥ २.५५.२२ ॥
خوبصورت رنگت والی سیتا جنوبی کنارے پر پہنچیں۔ پھر کشتی کے ذریعے تیز بہنے والی، لہروں کی مالا پہنے ہوئے انشومتی ندی کو عبور کیا۔
2.55.23
तीरजैर्बहुभिर्वृक्षैः सम्तेरुर्यमुनाम् नदीम् ।
ते तीर्णाः प्लवमुत्सृज्य प्रस्थाय यमुनावनात् ॥ २.५५.२३ ॥
کنارے پر اگے ہوئے بہت سے درختوں کے درمیان سے انہوں نے یمنا ندی عبور کی۔ ندی پار کر کے کشتی چھوڑ دی اور یمنا کے جنگل سے آگے روانہ ہوئے۔
2.55.24
श्यामम् न्यग्रोधमासेदुः शीतलम् हरितच्छदम् ।
न्य्ग्रोधम् तमुपागम्य वैदेहि वाक्यमब्रवीत् ॥ २.५५.२४ ॥
وہ ایک سیاہی مائل، ٹھنڈے اور سبز پتوں والے برگد کے پاس پہنچے۔ اس برگد کے قریب آ کر وَیدیہی نے یہ بات کہی۔
2.55.25
नमस्तेऽन्तु महावृक्ष पारयेन्मे पतिर्वतम् ।
कौसल्याम् चैव पश्येयम् सुमित्राम् च यशस्विनीम् ॥ २.५५.२५ ॥
اے مہا درخت، تجھے سلام ہو۔ میرے شوہر اپنا عہد پورا کریں، اور میں یشسوی کوسلیا اور سمتر کو دیکھوں۔
2.55.26
अवलोक्य ततः सीतामायाचन्तीमनिन्दिताम् ॥ २.५५.२६ ॥
تب بے قصور سیتا کو دعا کرتے دیکھ کر۔
2.55.27
दयिताम् च विधेयम् च रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
सीतामादाय गच्छ त्वमग्रतो भरतानुज ॥ २.५५.२७ ॥
پیاری اور فرمانبردار سیتا کو دیکھ کر رام نے لکشمن سے کہا: "اے بھرت کے چھوٹے بھائی، سیتا کو لے کر تم آگے چلو۔"
2.55.28
पृष्ठतोऽहम् गमिष्यामि सायुधो द्विपदाम् वर ।
यद्यत्फलम् प्रार्थयते पुष्पम् वा जनकात्मजा ॥ २.५५.२८ ॥
اے انسانوں میں سب سے افضل، میں ہتھیار لے کر پیچھے پیچھے چلوں گا۔ جنک کی بیٹی جو جو پھل یا پھول مانگے،
2.55.29
तत्तत्प्रदद्या वैदेह्या यत्रास्य रमते मनः ।
गच्चतोस्तु तयोर्मध्ये बभूव जनकात्मजा ॥ २.५५.२९ ॥
ویدیہی کو جو دیا جائے، جس میں اس کا دل خوش ہو وہی دیا جائے۔ وہ دونوں چل رہے تھے اور ان کے درمیان جنک کی بیٹی تھی۔
2.55.30
मातङ्गयोर्मद्यगता शुभा नागवधूरिव ।
एकैकम् पादपम् गुल्मम् लताम् वा पुष्पशालिनीम् ॥ २.५५.३० ॥
دو ہاتھیوں کے بیچ چلتی وہ بابرکت عورت ناگ کی بیوی جیسی تھی؛ وہ ہر درخت، جھاڑی اور پھولوں سے لدی بیل کو دیکھتی تھی۔
2.55.31
अदृष्टपूर्वाम् पश्यन्ती रामम् पप्रच्छ साऽबला ।
रमणीयान् बहुविधान् पादपान् कुसुमोत्कटान् ॥ २.५५.३१ ॥
پہلے کبھی نہ دیکھے گئے، طرح طرح کے خوبصورت، پھولوں سے لدے درختوں کو دیکھتی ہوئی اس نازک عورت نے رام سے پوچھا۔
2.55.32
सीतावचनसम्रब्द अनयामास लक्स्मणः ।
विचित्रवालुकजलाम् हससारसनादिताम् ॥ २.५५.३२ ॥
سیتا کی بات سن کر پرجوش لکشمن انہیں ایسی ندی تک لے گئے جس کا پانی اور ریتیلا کنارا عجیب تھا اور جو ہنسوں اور سارسوں کی آواز سے گونج رہی تھی۔
2.55.33
रेमे जनकराजस्य तदा प्रेक्ष्य सुता नदीम् ।
क्रोशमात्रम् ततो गत्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मनौ ॥ २.५५.३३ ॥
تب جنک راجہ کی بیٹی ندی دیکھ کر خوش ہوئیں۔ پھر ایک کوس چل کر رام اور لکشمن دونوں بھائی وہاں پہنچے۔
2.55.34
बहून्मेध्यान् मृगान् हत्वा चेरतुर्यमुनावने ।
विहृत्य ते बर्हिणपूगनादिते ।
शुभे वने वानरवारणायुते ।
समम् नदीवप्रमुपेत्य सम्मतम् ।
निवासमाजग्मु रदीनदर्शनाः ॥ २.५५.३४ ॥
یمونا کے جنگل میں بہت سے پاکیزہ ہرنوں کو مار کر وہ گھومتے پھرے۔ مور کی ٹولیوں کی آوازوں سے گونجتے، بندروں اور ہاتھیوں سے بھرے اس خوبصورت جنگل میں سیر کر کے، دریا کے کنارے کی ہموار اور پسندیدہ جگہ پر پہنچ کر وہ اپنی قیام گاہ کو واپس آئے۔