ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.56.1
अथ रात्र्याम् व्यतीतायाम् अवसुप्तम् अनन्तरम् ।
प्रबोधयाम् आस शनैः लक्ष्मणम् रघु नन्दनः ॥ २.५६.१ ॥
ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಮಲಗಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ರಘುನಂದನ ರಾಮನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದನು.
2.56.2
सौमित्रे शृणु वन्यानाम् वल्गु व्याहरताम् स्वनम् ।
सम्प्रतिष्ठामहे कालः प्रस्थानस्य परम् तप ॥ २.५६.२ ॥
ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಮಗನೇ, ಕಾಡಿನ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳು; ಈಗ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ, ಶತ್ರುತಾಪಕನೇ.
2.56.3
स सुप्तः समये भ्रात्रा लक्ष्मणः प्रतिबोधितः ।
जहौ निद्राम् च तन्द्रीम् च प्रसक्तम् च पथि श्रमम् ॥ २.५६.३ ॥
ಸಹೋದರನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಲು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ನಿದ್ರೆ, ತೂಕಡಿಕೆ ಮತ್ತು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದ್ದ ಆಯಾಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
2.56.4
ततौत्थाय ते सर्वे स्पृष्ट्वा नद्याः शिवम् जलम् ।
पन्थानम् ऋषिणा उद्दिष्टम् चित्र कूटस्य तम् ययुः ॥ २.५६.४ ॥
ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು, ನದಿಯ ಶುಭ ಜಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಋಷಿ ತೋರಿಸಿದ ಚಿತ್ರಕೂಟದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು.
2.56.5
ततः सम्प्रस्थितः काले रामः सौमित्रिणा सह ।
सीताम् कमल पत्र अक्षीम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.५६.५ ॥
ನಂತರ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ರಾಮನು, ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಮಗನೊಂದಿಗೆ, ಕಮಲದ ದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಸೀತೆಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.56.6
आदीप्तान् इव वैदेहि सर्वतः पुष्पितान् नगान् ।
स्वैः पुष्पैः किम्शुकान् पश्य मालिनः शिशिर अत्यये ॥ २.५६.६ ॥
ವೈದೇಹಿ, ನೋಡು, ಶಿಶಿರ ಋತು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವಾಗ ತಮ್ಮದೇ ಹೂವುಗಳ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಕಿಂಶುಕ ಮರಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅರಳಿ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
2.56.7
पश्य भल्लातकान् फुल्लान् नरैः अनुपसेवितान् ।
फल पत्रैः अवनतान् नूनम् शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ २.५६.७ ॥
ನೋಡು, ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಭಲ್ಲಾತಕ ಮರಗಳನ್ನು; ಮನುಷ್ಯರು ಸೇರದವು, ಹಣ್ಣು ಎಲೆಗಳಿಂದ ಬಾಗಿದವು. ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕಬಲ್ಲೆ.
2.56.8
पश्य द्रोण प्रमाणानि लम्बमानानि लक्ष्मण ।
मधूनि मधु कारीभिः सम्भृतानि नगे नगे ॥ २.५६.८ ॥
ನೋಡು ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ದ್ರೋಣ ಪ್ರಮಾಣದ ತೂಗಾಡುವ ಜೇನು ಗೂಡುಗಳನ್ನು; ಪ್ರತಿ ಮರದಲ್ಲೂ ಜೇನ್ನೊಣಗಳು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದವು.
2.56.9
एष क्रोशति नत्यूहः तम् शिखी प्रतिकूजति ।
रमणीये वन उद्देशे पुष्प सम्स्तर सम्कटे ॥ २.५६.९ ॥
ಇಗೋ ನತ್ಯೂಹ ಪಕ್ಷಿ ಕೂಗುತ್ತಿದೆ, ನವಿಲು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದೆ; ಹೂಬಿಸಿಲಿನ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ರಮ್ಯ ವನಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ.
2.56.10
मातम्ग यूथ अनुसृतम् पक्षि सम्घ अनुनादितम् ।
चित्र कूटम् इमम् पश्य प्रवृद्ध शिखरम् गिरिम् ॥ २.५६.१० ॥
ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಸಮೂಹಗಳ ಧ್ವನಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ, ಎತ್ತರದ ಶಿಖರಗಳ ಈ ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡು.
2.56.11
समभूमितले रम्ये द्रुमैर्बहुभिरावृते ।
पुण्ये रम्स्यामहे तात चित्रकूटस्य कानने ॥ २.५६.११ ॥
ಪ್ರಿಯ ತಮ್ಮಾ, ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ರಮಣೀಯವಾದ, ಅನೇಕ ಮರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ಪುಣ್ಯದ ಚಿತ್ರಕೂಟ ವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂತೋಷಪಡುವೆವು.
2.56.12
ततः तौ पाद चारेण गच्चन्तौ सह सीतया ।
रम्यम् आसेदतुः शैलम् चित्र कूटम् मनो रमम् ॥ २.५६.१२ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾ, ರಮ್ಯವಾದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
2.56.13
तम् तु पर्वतम् आसाद्य नाना पक्षि गण आयुतम् ।
बहुमूलफलम् रम्यम् सम्पन्नम् सरसोदकम् ॥ २.५६.१३ ॥
ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದರು; ಅದು ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಹೇರಳ ಬೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸಂಪನ್ನವಾಗಿತ್ತು, ರಮಣೀಯವಾಗಿತ್ತು, ಸರೋವರದಂತಹ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
2.56.14
मनोज्ञोऽयम् गिरिः सौम्य नानाद्रुमलतायुतः ।
बहुमूलफलो रम्यः स्वाजीवः प्रतिभाति मे ॥ २.५६.१४ ॥
ಸೌಮ್ಯನೇ! ಈ ಪರ್ವತವು ಅನೇಕ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಮನೋಹರವಾಗಿದೆ; ಹೇರಳ ಬೇರು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ರಮ್ಯವಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಸಾಧನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
2.56.15
मनयश्च महात्मानो वसन्त्य शिलोच्चये ।
अयम् वासो भवेत् तावद् अत्र सौम्य रमेमहि ॥ २.५६.१५ ॥
ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಮುನಿಗಳು ಈ ಬಂಡೆಗಳ ರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸೌಮ್ಯನೇ! ಇದೇ ಈಗ ನಮ್ಮ ವಾಸಸ್ಥಳವಾಗಲಿ; ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಆನಂದಿಸೋಣ.
2.56.16
अभिगम्याश्रमम् सर्वे वाल्मीकि मभिवादयन् ॥ २.५६.१६ ॥
ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿದರು.
2.56.17
तान्महर्षिः प्रमुदितः पूजयामास धर्मवित् ।
आस्यतामिति चोवाच स्वागतम् तु निवेद्य च ॥ २.५६.१७ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞ ಮಹರ್ಷಿಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, 'ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದರು.
2.56.18
ततोऽब्रवीन्महाबाहुर्लकमणम् लक्ष्मणाग्रजः ।
सम्निवेद्य यथान्याय मात्मानमृष्ये प्रभुः ॥ २.५६.१८ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಅಣ್ಣನಾದ ಪ್ರಭು ರಾಮನು ಋಷಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತನ್ನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.56.19
लक्ष्मण आनय दारूणि दृढानि च वराणि च ।
कुरुष्व आवसथम् सौम्य वासे मे अभिरतम् मनः ॥ २.५६.१९ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಮರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ. ಸೌಮ್ಯನೇ, ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗಿದೆ.
2.56.20
तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा सौमित्रिर् विविधान् द्रुमान् ।
आजहार ततः चक्रे पर्ण शालाम् अरिम् दम ॥ २.५६.२० ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಮಗನು ಬಗೆಬಗೆಯ ಮರಗಳನ್ನು ತಂದನು; ಬಳಿಕ, ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಎಲೆಗಳ ಕುಟೀರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
2.56.21
ताम् निष्ठताम् बद्धकटाम् दृष्ट्वा रमः सुदर्शनाम् ।
शुश्रूषमाणम् एक अग्रम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.५६.२१ ॥
ಕಟ್ಟಿದ ಚಾಪೆಗಳಿಂದ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಸುಂದರ ಕುಟೀರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕುರಿತು ರಾಮನು ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.
2.56.22
ऐणेयम् माम्सम् आहृत्य शालाम् यक्ष्यामहे वयम् ।
कर्त्व्यम् वास्तुशमनम् सौमित्रे चिरजीवभिः ॥ २.५६.२२ ॥
ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಮಗನೇ, ಜಿಂಕೆಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಂದು ನಾವು ಈ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡೋಣ. ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಬಯಸುವವರು ವಾಸ್ತುಶಾಂತಿ ಮಾಡಬೇಕು.
2.56.23
मृगम् हत्वाऽऽनय क्षिप्रम् लक्ष्मणेह शुभेक्षणकर्तव्यः शास्त्रदृष्टो हि विधिर्दर्ममनुस्मर ॥ २.५६.२३ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಇಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕೊಂದು ತಾ. ಶುಭನೇತ್ರನೇ, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ವಿಧಿಯನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು.
2.56.24
भ्रातुर्वचन माज्ञाय लक्ष्मणः परवीरहा ।
चकार स यथोक्तम् च तम् रामः पुनरब्रवीत् ॥ २.५६.२४ ॥
ಸಹೋದರನ ಮಾತನ್ನು ಅರಿತು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಮಾಡಿದನು; ಆಗ ರಾಮನು ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು.
2.56.25
इणेयम् श्रपयस्वैतच्च्चालाम् यक्ष्यमहे वयम् ।
त्वरसौम्य मुहूर्तोऽयम् ध्रुवश्च दिवसोऽप्ययम् ॥ २.५६.२५ ॥
ಈ ಜಿಂಕೆಮಾಂಸವನ್ನು ಬೇಯಿಸು; ಅದರಿಂದ ನಾವು ಯಜ್ಞ ಮಾಡೋಣ. ಸೌಮ್ಯನೇ, ಬೇಗ ಮಾಡು; ಈ ಮುಹೂರ್ತವೂ ಈ ದಿನವೂ ಶುಭಕರ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ.
2.56.26
स लक्ष्मणः कृष्ण मृगम् हत्वा मेध्यम् पतापवान् ।
अथ चिक्षेप सौमित्रिः समिद्धे जात वेदसि ॥ २.५६.२६ ॥
ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಪ್ಪು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕೊಂದು, ನಂತರ ಸೌಮಿತ್ರಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದನು.
2.56.27
तम् तु पक्वम् समाज्ञाय निष्टप्तम् चिन्न शोणितम् ।
लक्ष्मणः पुरुष व्याघ्रम् अथ राघवम् अब्रवीत् ॥ २.५६.२७ ॥
ಅದು ಬೆಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುಟ್ಟು ರಕ್ತ ಬಸಿದಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನಾದ ರಾಘವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.56.28
अयम् कृष्णः समाप्त अन्गः शृतः कृष्ण मृगो यथा ।
देवता देव सम्काश यजस्व कुशलो हि असि ॥ २.५६.२८ ॥
ಈ ಕಪ್ಪು ಜಿಂಕೆಯ ಅಂಗಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಂದಿವೆ. ದೇವಸಮಾನನೇ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡು; ನೀನು ಇದರಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು.
2.56.29
रामः स्नात्वा तु नियतः गुणवान् जप्य कोविदः ।
सम्ग्रहेणाकरोत्सर्वान् मन्त्रान् सत्रावसानिकान् ॥ २.५६.२९ ॥
ರಾಮನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನಿಯಮಬದ್ಧನಾಗಿ, ಗುಣವಂತನಾಗಿ, ಜಪದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ, ಯಜ್ಞಸತ್ರದ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಪಠಿಸಿದನು.
2.56.30
इष्ट्वा देवगणान् सर्वान् विवेशावसथम् शुचिः ।
बभूव च मनोह्लादो रामस्यामिततेजसः ॥ २.५६.३० ॥
ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ ರಾಮನು ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಮನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.
2.56.31
वैश्वदेवबलिम् कृत्वा रौद्रम् वैष्णवमेव च ।
वास्तुसम्शमनीयानि मङ्गलानि प्रवर्तयन् ॥ २.५६.३१ ॥
ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನರ್ಪಿಸಿ, ರುದ್ರನಿಗೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ, ವಾಸ್ತು-ಶಾಂತಿಯಂತಹ ಮಂಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತ.
2.56.32
जपम् च न्यायतः कृत्वा स्नात्वा नद्याम् यथाविधि ।
पाप सम्शमनम् रामः चकार बलिम् उत्तमम् ॥ २.५६.३२ ॥
ವಿಧಿಯಂತೆ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಾಪ ಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಲಿಯನ್ನರ್ಪಿಸಿದನು.
2.56.33
वेदिस्थलविधानानि चैत्यान्यायतनानि च ।
आश्रमस्यानुरूपाणि स्थापयामास राघवः ॥ २.५६.३३ ॥
ರಾಘವನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿ ವೇದಿ-ಸ್ಥಳಗಳು, ಚೈತ್ಯಗಳು, ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.
2.56.34
वन्यैर्माल्यैः फलैर्मूलैः पक्वैर्माम्सैर्यथाविधि ।
अद्भर्जपैश्च वेदोक्तै र्धर्भैश्च ससमित्कुशैः ॥ २.५६.३४ ॥
ಕಾಡಿನ ಮಾಲೆಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಗಡ್ಡೆಗಳು, ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರ, ಯಥಾವಿಧಿ ನೀರು, ಜಪ, ವೇದೋಕ್ತ ಕರ್ಮಗಳು, ಸಮಿತ್ತು ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಯೊಂದಿಗೆ.
2.56.35
तौ तर्पयित्वा भूतानि राघवौ सह सीतया ।
तदा विविशतुः शालाम् सुशुभाम् शुभलक्षणौ ॥ २.५६.३५ ॥
ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ರಾಘವರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಆಗ ಆ ಸುಂದರ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಶುಭಲಕ್ಷಣರಾಗಿದ್ದರು.
2.56.36
ताम् वृक्ष पर्णच् चदनाम् मनोज्ञाम् ।
यथा प्रदेशम् सुकृताम् निवाताम् ।
वासाय सर्वे विविशुः समेताः ।
सभाम् यथा देव गणाः सुधर्माम् ॥ २.५६.३६ ॥
ಮರದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಹೊದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮನೋಹರವಾದ, ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ಗಾಳಿ ತಾಗದ ಆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ದೇವಗಣಗಳು ಸುಧರ್ಮಾ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ.
2.56.37
अनेक नाना मृग पक्षि सम्कुले ।
विचित्र पुष्प स्तबलैः द्रुमैः युते ।
वन उत्तमे व्याल मृग अनुनादिते ।
तथा विजह्रुः सुसुखम् जित इन्द्रियाः ॥ २.५६.३७ ॥
ಅನೇಕ ವಿಧದ ಮೃಗ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ವಿಚಿತ್ರ ಹೂವು ಗೊಂಚಲುಗಳ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಗಳ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಉತ್ತಮ ವನದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು ಹೀಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಖದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದರು.
2.56.38
सुरम्यम् आसाद्य तु चित्र कूटम् ।
नदीम् च ताम् माल्यवतीम् सुतीर्थाम् ।
ननन्द हृष्टः मृग पक्षि जुष्टाम् ।
जहौ च दुह्खम् पुर विप्रवासात् ॥ २.५६.३८ ॥
ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯವಾದ ಚಿತ್ರಕೂಟವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥಗಳುಳ್ಳ ಮಾಲ್ಯವತೀ ನದಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಮೃಗಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ನಗರದಿಂದ ಪ್ರವಾಸದ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.