رامايانا فالميكي · السارغا 2.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.58.1
प्रत्याश्वस्तः यदा राजा मोहात् प्रत्यागतः पुनः ।
थाजुहाव तम् सूतम् राम वृत्त अन्त कारणात् ॥ २.५८.१ ॥
عندما أفاق الملك من غيبوبته واستعاد وعيه، استدعى السائق ليعرف ما جرى لراما.
2.58.2
तदा सूतो महाराज कृताञ्जलिरुपस्थितः।
राममेव अनुशोचन्तं दुःखशोकसमन्वितम् ॥ २.५८.२ ॥
فحينئذ، أيها الملك العظيم، وقف السائق أمامه مطوي اليدين، يحزن على راما وحده، ممتلئاً بالحزن والأسى.
2.58.3
वृद्धम् परम सम्तप्तम् नव ग्रहम् इव द्विपम् ।
विनिःश्वसन्तम् ध्यायन्तम् अस्वस्थम् इव कुन्जरम् ॥ २.५८.३ ॥
كان شيخاً شديد الكرب، كفيلٍ أُمسك به تمساح للتو، يتنفس الصعداء ويغرق في التفكير، كفيلٍ مريض.
2.58.4
राजा तु रजसा सूतम् ध्वस्त अङ्गम् समुपस्थितम् ।
अश्रु पूर्ण मुखम् दीनम् उवाच परम आर्तवत् ॥ २.५८.४ ॥
لكن الملك، لما رأى السائق مقترباً، مغبّر الجسد، مضطرب الأطراف، ووجهه مملوء بالدموع، بائساً، تكلم في غاية الأسى.
2.58.5
क्व नु वत्स्यति धर्म आत्मा वृक्ष मूलम् उपाश्रितः ।
सो अत्यन्त सुखितः सूत किम् अशिष्यति राघवः ॥ २.५८.५ ॥
أين سيسكن راما ذو النفس الصالحة، وقد لجأ إلى أصل شجرة؟ وماذا سيأكل الراغافا الذي نشأ في أعظم الرفاهية؟
2.58.6
दुःखस्यानुचितो दुःखम् सुमन्त्र शयनोचितः ।
भूमि पाल आत्मजो भूमौ शेते कथम् अनाथवत् ॥ २.५८.६ ॥
يا سومنترا! الذي لا يستحق الألم يعاني الألم؛ وابن الملك، الجدير بالفراش، كيف يرقد على الأرض كيتيم؟
2.58.7
यम् यान्तम् अनुयान्ति स्म पदाति रथ कुञ्जराः ।
स वत्स्यति कथम् रामः विजनम् वनम् आश्रितः ॥ २.५८.७ ॥
ذاك الذي كان المشاة والعربات والفيلة تتبعه عند ذهابه، كيف يعيش راما في الغابة المقفرة وقد لجأ إليها؟
2.58.8
व्यालैः मृगैः आचरितम् कृष्ण सर्प निषेवितम् ।
कथम् कुमारौ वैदेह्या सार्धम् वनम् उपस्थितौ ॥ २.५८.८ ॥
كيف وصل الأميران مع فيدهي إلى تلك الغابة التي تجوبها الوحوش والغزلان وتسكنها الثعابين السوداء؟
2.58.9
सुकुमार्या तपस्विन्या सुमन्त्र सह सीतया ।
राज पुत्रौ कथम् पादैः अवरुह्य रथात् गतौ ॥ २.५८.९ ॥
يا سومانترا، كيف نزل الأميران من العربة ومضيا على أقدامهما مع سيتا الرقيقة الزاهدة؟
2.58.10
सिद्ध अर्थः खलु सूत त्वम् येन दृष्टौ मम आत्मजौ ।
वन अन्तम् प्रविशन्तौ ताव् अश्विनाव् इव मन्दरम् ॥ २.५८.१० ॥
يا سائق العربة، لقد نجحت حقاً، لأنك رأيت ابنيّ يدخلان طرف الغابة، كالأشوينين ذاهبين إلى جبل مندرا.
2.58.11
किम् उवाच वचो रामः किम् उवाच च लक्ष्मणः ।
सुमन्त्र वनम् आसाद्य किम् उवाच च मैथिली ॥ २.५८.११ ॥
ماذا قال راما؟ وماذا قال لاكشمانا؟ يا سومانترا، ماذا قالت ميثيلي بعد أن بلغت الغابة؟
2.58.12
आसितम् शयितम् भुक्तम् सूत रामस्य कीर्तय ।
जीविष्याम्यहमेतेन ययातिरिव साधुषु ॥ २.५८.१२ ॥
يا سائق العربة، اروِ لي جلوس راما ونومه وطعامه. بهذا وحده سأحيا، كما عاش ياياتي بين الصالحين.
2.58.13
उवाच वाचा राजानम् स बाष्प परिर्बद्धया ॥ २.५८.१३ ॥
تكلم إلى الملك بصوت مخنوق بالدموع.
2.58.14
अब्रवीन् माम् महा राज धर्मम् एव अनुपालयन् ।
अन्जलिम् राघवः कृत्वा शिरसा अभिप्रणम्य च ॥ २.५८.१४ ॥
"أيها الملك العظيم، قال لي راغافا وهو يحفظ الدارما." ضم كفيه وانحنى برأسه تعظيماً.
2.58.15
सूत मद्वचनात् तस्य तातस्य विदित आत्मनः ।
शिरसा वन्दनीयस्य वन्द्यौ पादौ महात्मनः ॥ २.५८.१५ ॥
"يا سوتا، بكلامي، انحنِ برأسك عند قدمي أبي، العارف بذاته، العظيم الروح، الجدير بالتبجيل."
2.58.16
सर्वम् अन्तः पुरम् वाच्यम् सूत मद्वचनात्त्वया ।
आरोग्यम् अविशेषेण यथा अर्हम् च अभिवादनम् ॥ २.५८.१६ ॥
"يا سوتا، بكلامي، قل لكل من في القصر الداخلي: السلامة للجميع، والتحية بما يليق بكل واحد."
2.58.17
माता च मम कौसल्या कुशलम् च अभिवादनम् ।
अप्रमादम् च वक्तव्या ब्रूयाश्चैमिदम् वचः ॥ २.५८.१७ ॥
"قل لأمي كوساليا السلامة والتحية؛ وقل لها أن تكون حذرة؛ وقل لها هذه الكلمات أيضاً."
2.58.18
धर्मनित्या यथाकालमग्न्यगारपरा भव ।
देवि देवस्य पादौ च देववत् परिपालय ॥ २.५८.१८ ॥
"أيتها الملكة، اثبتي في الدارما، وكوني مكرسة في وقتها لبيت النار؛ وكما للإله، اعتني بقدمي الإله (الملك)."
2.58.19
अभिमानम् च मानम् च त्यक्त्वा वर्तस्व मातृषु ।
अनु राजान मार्याम् च कैकेयीमम्ब कारय ॥ २.५८.१९ ॥
اترك الكبرياء والاعتداد بالنفس، وتصرّف مع الأمهات. اخدم الملك والسيدة النبيلة كيكيي كما تخدم أمّك.
2.58.20
कुमारे भरते वृत्तिर्वर्तितव्याच राजवत् ।
अर्थज्येष्ठा हि राजानो राजधर्ममनुस्मर ॥ २.५८.२० ॥
وتجاه الأمير بهرata ينبغي أن يكون سلوكك كسلوك الملك، فالملوك يجعلون الثروة في المقام الأول؛ فاذكر إذن واجب الملوك.
2.58.21
भरतः कुशलम् वाच्यो वाच्यो मद् वचनेन च ।
सर्वास्व एव यथा न्यायम् वृत्तिम् वर्तस्व मातृषु ॥ २.५८.२१ ॥
أبلغ بهرata تحيّتي وسؤالي عن حاله، وتصرّف مع جميع الأمهات بالعدل والإنصاف.
2.58.22
वक्तव्यः च महा बाहुर् इक्ष्वाकु कुल नन्दनः ।
पितरम् यौवराज्यस्थो राज्यस्थम् अनुपालय ॥ २.५८.२२ ॥
وقل أيضًا لبهرata، ذي الذراعين القويتين وبهجة سلالة إكشفاكو: ما دمت وليّ العهد، فاحفظ أباك الجالس على العرش وارعه.
2.58.23
अतिक्रान्तवया राजा मास्मैनम् व्यवरोरुधः ।
कुमारराज्ये जीव त्वम् तस्यैवाज्ञ्प्रवर्तनाम् ॥ २.५८.२३ ॥
فالملك قد تقدّم في السن؛ فلا تحبسه ولا تعترض سبيله. عِش وليًّا للعهد لا تنفذ إلا أوامره.
2.58.24
अब्रवीच्चापि माम् भूयो भृशमश्रूणि वर्तयन् ।
मातेव मम माता ते द्रष्टव्या पुत्रगर्धिनी ॥ २.५८.२४ ॥
وقال لي مرارًا وهو يذرف الدموع: «ينبغي أن تُرعى أمّك كما ترعى أمّي، فهي تشتاق إلى ابنها».
2.58.25
रामः राजीव ताम्र अक्षो भृशम् अश्रूणि अवर्तयत् ॥ २.५८.२५ ॥
راما، ذو العينين الحمراوين كاللوتس، أخذ يذرف الدموع بغزارة.
2.58.26
लक्ष्मणः तु सुसम्क्रुद्धो निह्श्वसन् वाक्यम् अब्रवीत् ।
केन अयम् अपराधेन राज पुत्रः विवासितः ॥ २.५८.२६ ॥
قال لاكشمانا، وقد غضب غضبًا شديدًا وتنهد تنهدًا عميقًا: «بأي ذنب نُفي هذا الأمير؟»
2.58.27
राज्ञा तु खलु कैकेय्या लघु त्वाश्रित्य शासनम् ।
कृतम् कार्यमकार्यम् वा वयम् येनाभिपीडिताः ॥ २.५८.२७ ॥
إن الملك، بتسرّع خضوعًا لأمر كايكيي، فعل ما يليق وما لا يليق، وبذلك قد أُصبنا نحن بالضيق.
2.58.28
यदि प्रव्राजितः रामः लोभ कारण कारितम् ।
वर दान निमित्तम् वा सर्वथा दुष्कृतम् कृतम् ॥ २.५८.२८ ॥
إن كان راما قد نُفي بسبب الطمع أو من أجل وعد بالمنحة، فهذا الفعل سيئ تمامًا.
2.58.29
इदम् तावद्यथाकाममीश्वरस्य कृते कृतम् ।
रामस्य तु परित्यागे न हेतुम् उपलक्षये ॥ २.५८.२९ ॥
كل هذا جرى وفق إرادة السيد، غير أني لا أدرك سببًا لإقصاء راما.
2.58.30
असमीक्ष्य समारब्धम् विरुद्धम् बुद्धि लाघवात् ।
जनयिष्यति सम्क्रोशम् राघवस्य विवासनम् ॥ २.५८.३० ॥
إن هذا الفعل، الذي بُدئ دون تروٍّ وخلافًا للدارما بسبب خفة العقل، سيثير صرخة بين الناس بسبب نفي راغافا.
2.58.31
अहम् तावन् महा राजे पितृत्वम् न उपलक्षये ।
भ्राता भर्ता च बन्धुः च पिता च मम राघवः ॥ २.५८.३१ ॥
أما الملك العظيم، فلا أرى فيه صفة الأب. أما أنا فراغava هو الأخ والسيد والقريب والأب.
2.58.32
सर्व लोक प्रियम् त्यक्त्वा सर्व लोक हिते रतम् ।
सर्व लोको अनुरज्येत कथम् त्वा अनेन कर्मणा ॥ २.५८.३२ ॥
بعد أن تُبعد من يحبه العالم كله ومن هو مخلص لخير العالم كله، كيف يبقى العالم كله متعلقا بك بسبب هذا الفعل؟
2.58.33
सर्वप्रजाभिरामम् हि रामम् प्रव्राज्य धार्मिकम् ।
सर्वलोकम् विरुध्येमम् कथम् राजा भविष्यसि ॥ २.५८.३३ ॥
بعد أن تنفي راما، بهجة جميع الرعايا البارّ، وتعارض هذا العالم كله، كيف ستصبح ملكا؟
2.58.34
जानकी तु महा राज निःश्वसन्ती तपस्विनी ।
भूत उपहत चित्ता इव विष्ठिता वृष्मृता स्थिता ॥ २.५८.३४ ॥
أما جانكي، أيها الملك العظيم، فقد ظلت واقفة وهي تتنهد بعمق، الزاهدة، كأن عقلها قد أصابه روح شريرة.
2.58.35
अदृष्ट पूर्व व्यसना राज पुत्री यशस्विनी ।
तेन दुह्खेन रुदती न एव माम् किम्चित् अब्रवीत् ॥ २.५८.३५ ॥
الأميرة المشهورة التي لم ترَ من قبل مثل هذه المصيبة، بكت من ذلك الحزن ولم تقل لي شيئا.
2.58.36
उद्वीक्षमाणा भर्तारम् मुखेन परिशुष्यता ।
मुमोच सहसा बाष्पम् माम् प्रयान्तम् उदीक्ष्य सा ॥ २.५८.३६ ॥
نظرت إلى زوجها بوجه قد جف، ولما رأتني أرحل، انهمرت الدموع منها فجأة.
2.58.37
तथैव रामः अश्रु मुखः कृत अन्जलिः ।
स्थितः अभवल् लक्ष्मण बाहु पालितः स्थितः ।
तथैव सीता रुदती तपस्विनी ।
निरीक्षते राज रथम् तथैव माम् ॥ २.५८.३७ ॥
وكذلك وقف راما والدموع على وجهه ويداه مضمومتان تحية، يسنده ذراع لاكشمانا. وكذلك كانت سيتا، الزاهدة، تبكي وتنظر إلى عربة الملك وإليّ.