Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.58.1
प्रत्याश्वस्तः यदा राजा मोहात् प्रत्यागतः पुनः ।
थाजुहाव तम् सूतम् राम वृत्त अन्त कारणात् ॥ २.५८.१ ॥
Als der König sich von seiner Ohnmacht erholte und wieder zu sich kam, rief er den Wagenlenker, um den Verlauf von Rāmas Geschick zu erfahren.
2.58.2
तदा सूतो महाराज कृताञ्जलिरुपस्थितः।
राममेव अनुशोचन्तं दुःखशोकसमन्वितम् ॥ २.५८.२ ॥
Da trat der Wagenlenker, o großer König, mit gefalteten Händen herzu, der um Rāma allein trauerte und voller Leid und Kummer war.
2.58.3
वृद्धम् परम सम्तप्तम् नव ग्रहम् इव द्विपम् ।
विनिःश्वसन्तम् ध्यायन्तम् अस्वस्थम् इव कुन्जरम् ॥ २.५८.३ ॥
Er war alt und tief erschüttert, wie ein Elefant, den ein Krokodil eben gepackt hat, seufzte schwer und war in Gedanken versunken wie ein kranker Elefant.
2.58.4
राजा तु रजसा सूतम् ध्वस्त अङ्गम् समुपस्थितम् ।
अश्रु पूर्ण मुखम् दीनम् उवाच परम आर्तवत् ॥ २.५८.४ ॥
Doch der König, als er den Wagenlenker herankommen sah, staubbedeckt, mit verstörten Gliedern und tränenerfülltem Gesicht, elend, sprach in großer Qual.
2.58.5
क्व नु वत्स्यति धर्म आत्मा वृक्ष मूलम् उपाश्रितः ।
सो अत्यन्त सुखितः सूत किम् अशिष्यति राघवः ॥ २.५८.५ ॥
Wo wird der rechtschaffene Rāma wohnen, Zuflucht suchend am Fuß eines Baumes? Was wird Rāghava essen, der in größtem Wohlstand aufgewachsen ist?
2.58.6
दुःखस्यानुचितो दुःखम् सुमन्त्र शयनोचितः ।
भूमि पाल आत्मजो भूमौ शेते कथम् अनाथवत् ॥ २.५८.६ ॥
O Sumantra, er, der das Leid nicht verdient, erduldet Leid; der Königssohn, der eines Bettes würdig ist, wie liegt er am Boden wie ein Verlassener?
2.58.7
यम् यान्तम् अनुयान्ति स्म पदाति रथ कुञ्जराः ।
स वत्स्यति कथम् रामः विजनम् वनम् आश्रितः ॥ २.५८.७ ॥
Ihm, den Fußsoldaten, Streitwagen und Elefanten folgten, wenn er ging – wie wird Rāma im einsamen Wald wohnen, dorthin geflüchtet?
2.58.8
व्यालैः मृगैः आचरितम् कृष्ण सर्प निषेवितम् ।
कथम् कुमारौ वैदेह्या सार्धम् वनम् उपस्थितौ ॥ २.५८.८ ॥
Wie mögen diese beiden Prinzen mit Vaidehī in jenen Wald gelangt sein, der von wilden Tieren und Hirschen durchstreift und von schwarzen Schlangen bewohnt wird?
2.58.9
सुकुमार्या तपस्विन्या सुमन्त्र सह सीतया ।
राज पुत्रौ कथम् पादैः अवरुह्य रथात् गतौ ॥ २.५८.९ ॥
O Sumantra, wie sind die beiden Prinzen mit der zarten, asketischen Sītā vom Wagen gestiegen und zu Fuß weitergegangen?
2.58.10
सिद्ध अर्थः खलु सूत त्वम् येन दृष्टौ मम आत्मजौ ।
वन अन्तम् प्रविशन्तौ ताव् अश्विनाव् इव मन्दरम् ॥ २.५८.१० ॥
O Wagenlenker, du hast dein Ziel wahrlich erreicht, denn du hast meine beiden Söhne am Waldrand eintreten sehen, wie die Aśvins, die zum Berg Mandara gehen.
2.58.11
किम् उवाच वचो रामः किम् उवाच च लक्ष्मणः ।
सुमन्त्र वनम् आसाद्य किम् उवाच च मैथिली ॥ २.५८.११ ॥
Welche Worte sprach Rāma? Was sagte Lakṣmaṇa? O Sumantra, was sagte Maithilī, als sie den Wald erreicht hatte?
2.58.12
आसितम् शयितम् भुक्तम् सूत रामस्य कीर्तय ।
जीविष्याम्यहमेतेन ययातिरिव साधुषु ॥ २.५८.१२ ॥
O Wagenlenker, erzähle von Rāmas Sitzen, Schlafen und Essen. Nur davon werde ich leben, wie Yayāti unter den Rechtschaffenen lebte.
2.58.13
उवाच वाचा राजानम् स बाष्प परिर्बद्धया ॥ २.५८.१३ ॥
Er sprach zum König mit einer von Tränen erstickten Stimme.
2.58.14
अब्रवीन् माम् महा राज धर्मम् एव अनुपालयन् ।
अन्जलिम् राघवः कृत्वा शिरसा अभिप्रणम्य च ॥ २.५८.१४ ॥
"Großer König, das Dharma bewahrend, sprach Rāghava zu mir." Die Handflächen zusammengelegt und das Haupt geneigt, verneigte er sich.
2.58.15
सूत मद्वचनात् तस्य तातस्य विदित आत्मनः ।
शिरसा वन्दनीयस्य वन्द्यौ पादौ महात्मनः ॥ २.५८.१५ ॥
"Sūta, in meinem Namen neige das Haupt zu den Füßen meines Vaters, des selbsterkannten, hochverehrten Großen."
2.58.16
सर्वम् अन्तः पुरम् वाच्यम् सूत मद्वचनात्त्वया ।
आरोग्यम् अविशेषेण यथा अर्हम् च अभिवादनम् ॥ २.५८.१६ ॥
"Sūta, in meinem Namen sag allen im inneren Palast: Wohlergehen für alle, und Grüße, wie es jedem gebührt."
2.58.17
माता च मम कौसल्या कुशलम् च अभिवादनम् ।
अप्रमादम् च वक्तव्या ब्रूयाश्चैमिदम् वचः ॥ २.५८.१७ ॥
"Sag meiner Mutter Kausalyā mein Wohl und meinen Gruß; sag ihr auch, sie solle achtsam sein; und sprich auch diese Worte."
2.58.18
धर्मनित्या यथाकालमग्न्यगारपरा भव ।
देवि देवस्य पादौ च देववत् परिपालय ॥ २.५८.१८ ॥
"O Königin, sei beständig im Dharma, zur rechten Zeit dem Feuerhaus ergeben; und wie einem Gott diene den Füßen des Gottes (des Königs)."
2.58.19
अभिमानम् च मानम् च त्यक्त्वा वर्तस्व मातृषु ।
अनु राजान मार्याम् च कैकेयीमम्ब कारय ॥ २.५८.१९ ॥
Lege Stolz und Selbstachtung ab und verhalte dich gegenüber den Müttern richtig. Diene dem König und der edlen Kaikeyī wie einer Mutter.
2.58.20
कुमारे भरते वृत्तिर्वर्तितव्याच राजवत् ।
अर्थज्येष्ठा हि राजानो राजधर्ममनुस्मर ॥ २.५८.२० ॥
Gegenüber dem Prinzen Bharata soll dein Verhalten dem eines Königs entsprechen, denn Könige stellen den Besitz an erste Stelle; bedenke daher die Pflicht der Könige.
2.58.21
भरतः कुशलम् वाच्यो वाच्यो मद् वचनेन च ।
सर्वास्व एव यथा न्यायम् वृत्तिम् वर्तस्व मातृषु ॥ २.५८.२१ ॥
Richte Bharata meine Grüße und frage nach seinem Wohlergehen aus. Gegenüber allen Müttern verhalte dich gerecht.
2.58.22
वक्तव्यः च महा बाहुर् इक्ष्वाकु कुल नन्दनः ।
पितरम् यौवराज्यस्थो राज्यस्थम् अनुपालय ॥ २.५८.२२ ॥
Sage auch Bharata, dem Starkarmigen, der Freude des Ikṣvāku-Geschlechts: Solange du Thronfolger bist, beschütze und diene deinem Vater, der auf dem Thron sitzt.
2.58.23
अतिक्रान्तवया राजा मास्मैनम् व्यवरोरुधः ।
कुमारराज्ये जीव त्वम् तस्यैवाज्ञ्प्रवर्तनाम् ॥ २.५८.२३ ॥
Der König ist schon alt; halte ihn nicht ein und hindere ihn nicht. Lebe als Thronfolger und folge allein seinen Befehlen.
2.58.24
अब्रवीच्चापि माम् भूयो भृशमश्रूणि वर्तयन् ।
मातेव मम माता ते द्रष्टव्या पुत्रगर्धिनी ॥ २.५८.२४ ॥
Immer wieder, Tränen vergießend, sprach er zu mir: »Deine Mutter muss ebenso wie meine Mutter geachtet werden, denn sie sehnt sich nach ihrem Sohn.«
2.58.25
रामः राजीव ताम्र अक्षो भृशम् अश्रूणि अवर्तयत् ॥ २.५८.२५ ॥
Rāma, mit lotusroten Augen, vergoss reichlich Tränen.
2.58.26
लक्ष्मणः तु सुसम्क्रुद्धो निह्श्वसन् वाक्यम् अब्रवीत् ।
केन अयम् अपराधेन राज पुत्रः विवासितः ॥ २.५८.२६ ॥
Lakṣmaṇa, zutiefst erzürnt und seufzend, sprach: "Wegen welchen Vergehens wurde dieser Königssohn verbannt?"
2.58.27
राज्ञा तु खलु कैकेय्या लघु त्वाश्रित्य शासनम् ।
कृतम् कार्यमकार्यम् वा वयम् येनाभिपीडिताः ॥ २.५८.२७ ॥
Wahrlich, der König hat, dem Befehl Kaikeyīs hastig nachgebend, getan, was recht oder unrecht war, und dadurch sind wir bedrängt worden.
2.58.28
यदि प्रव्राजितः रामः लोभ कारण कारितम् ।
वर दान निमित्तम् वा सर्वथा दुष्कृतम् कृतम् ॥ २.५८.२८ ॥
Wenn Rāma aus Habgier oder wegen einer Gabe verbannt wurde, so ist dies durchaus eine böse Tat.
2.58.29
इदम् तावद्यथाकाममीश्वरस्य कृते कृतम् ।
रामस्य तु परित्यागे न हेतुम् उपलक्षये ॥ २.५८.२९ ॥
All dies geschah nach dem Willen des Herrn; doch ich kann keinen Grund für die Verstoßung Rāmas erkennen.
2.58.30
असमीक्ष्य समारब्धम् विरुद्धम् बुद्धि लाघवात् ।
जनयिष्यति सम्क्रोशम् राघवस्य विवासनम् ॥ २.५८.३० ॥
Diese Tat, ohne Überlegung und dem Dharma zuwider aus Leichtsinn begonnen, wird unter dem Volk Geschrei über Rāghavas Verbannung hervorrufen.
2.58.31
अहम् तावन् महा राजे पितृत्वम् न उपलक्षये ।
भ्राता भर्ता च बन्धुः च पिता च मम राघवः ॥ २.५८.३१ ॥
Was den großen König betrifft, so erkenne ich in ihm kein Vatertum. Für mich sind Rāghava Bruder, Herr, Verwandter und Vater.
2.58.32
सर्व लोक प्रियम् त्यक्त्वा सर्व लोक हिते रतम् ।
सर्व लोको अनुरज्येत कथम् त्वा अनेन कर्मणा ॥ २.५८.३२ ॥
Wenn du ihn verstoßt, der allen Welten lieb ist und dem Wohl aller Welten hingegeben, wie soll dann die ganze Welt dir durch diese Tat zugetan bleiben?
2.58.33
सर्वप्रजाभिरामम् हि रामम् प्रव्राज्य धार्मिकम् ।
सर्वलोकम् विरुध्येमम् कथम् राजा भविष्यसि ॥ २.५८.३३ ॥
Wenn du Rāma, den gerechten Liebling aller Untertanen, verbannst und dich gegen diese ganze Welt stellst, wie willst du König werden?
2.58.34
जानकी तु महा राज निःश्वसन्ती तपस्विनी ।
भूत उपहत चित्ता इव विष्ठिता वृष्मृता स्थिता ॥ २.५८.३४ ॥
Jānakī aber, o großer König, seufzte tief auf; die Asketin stand da, als wäre ihr Geist von einem Dämon getroffen, und blieb regungslos.
2.58.35
अदृष्ट पूर्व व्यसना राज पुत्री यशस्विनी ।
तेन दुह्खेन रुदती न एव माम् किम्चित् अब्रवीत् ॥ २.५८.३५ ॥
Die berühmte Prinzessin, die nie zuvor ein solches Unglück gesehen hatte, weinte vor Schmerz und sagte mir kein einziges Wort.
2.58.36
उद्वीक्षमाणा भर्तारम् मुखेन परिशुष्यता ।
मुमोच सहसा बाष्पम् माम् प्रयान्तम् उदीक्ष्य सा ॥ २.५८.३६ ॥
Mit einem vertrockneten Gesicht ihren Gemahl anblickend, sah sie mich fortgehen und vergoss plötzlich Tränen.
2.58.37
तथैव रामः अश्रु मुखः कृत अन्जलिः ।
स्थितः अभवल् लक्ष्मण बाहु पालितः स्थितः ।
तथैव सीता रुदती तपस्विनी ।
निरीक्षते राज रथम् तथैव माम् ॥ २.५८.३७ ॥
Ebenso stand Rāma da, mit Tränen im Gesicht und gefalteten Händen zum Gruß, von Lakṣmaṇas Arm gestützt. Ebenso blickte Sītā, die Asketin, weinend auf den Wagen des Königs und auf mich.