வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.58.1
प्रत्याश्वस्तः यदा राजा मोहात् प्रत्यागतः पुनः ।
थाजुहाव तम् सूतम् राम वृत्त अन्त कारणात् ॥ २.५८.१ ॥
மயக்கத்திலிருந்து மீண்டு மன்னன் மீண்டும் நினைவு பெற்றபோது, ராமனின் செய்தியை அறிவதற்காக அந்தத் தேரோட்டியை அழைத்தான்.
2.58.2
तदा सूतो महाराज कृताञ्जलिरुपस्थितः।
राममेव अनुशोचन्तं दुःखशोकसमन्वितम् ॥ २.५८.२ ॥
அப்போது, ஓ மகாராஜா, தேரோட்டி கைகூப்பியபடி அருகில் வந்து நின்றான்; ராமனுக்காகவே வருந்தி, துயரமும் துக்கமும் நிறைந்தவனாய் இருந்தான்.
2.58.3
वृद्धम् परम सम्तप्तम् नव ग्रहम् इव द्विपम् ।
विनिःश्वसन्तम् ध्यायन्तम् अस्वस्थम् इव कुन्जरम् ॥ २.५८.३ ॥
அவன் முதியவன்; மிகவும் துயருற்றிருந்தான். புதிதாகப் பிடிபட்ட முதலையால் பற்றப்பட்ட யானையைப் போலவும், பெருமூச்சு விட்டுக் கவலையில் ஆழ்ந்த, நோய்வாய்ப்பட்ட யானையைப் போலவும் இருந்தான்.
2.58.4
राजा तु रजसा सूतम् ध्वस्त अङ्गम् समुपस्थितम् ।
अश्रु पूर्ण मुखम् दीनम् उवाच परम आर्तवत् ॥ २.५८.४ ॥
ஆனால் மன்னன், தூசியில் படிந்து சிதறிய உடலுடனும், கண்ணீர் நிறைந்த முகத்துடனும், துயருடனும் அருகில் வந்த தேரோட்டியைக் கண்டு, மிகுந்த வேதனையுடன் பேசினான்.
2.58.5
क्व नु वत्स्यति धर्म आत्मा वृक्ष मूलम् उपाश्रितः ।
सो अत्यन्त सुखितः सूत किम् अशिष्यति राघवः ॥ २.५८.५ ॥
ஓ தேரோட்டியே! அந்த தர்மாத்மா ராகவன் மரத்தடியில் தங்கி எங்கே வசிப்பான்? மிகுந்த சுகத்தில் வளர்ந்த அவன் என்ன உண்பான்?
2.58.6
दुःखस्यानुचितो दुःखम् सुमन्त्र शयनोचितः ।
भूमि पाल आत्मजो भूमौ शेते कथम् अनाथवत् ॥ २.५८.६ ॥
ஓ சுமந்திரா! துன்பத்திற்குத் தகுதியில்லாதவன் துன்பம் அனுபவிக்கிறான்; படுக்கைக்குத் தகுந்தவனான மன்னனின் மகன் அனாதையைப் போல நிலத்தில் எப்படித் தூங்குகிறான்?
2.58.7
यम् यान्तम् अनुयान्ति स्म पदाति रथ कुञ्जराः ।
स वत्स्यति कथम् रामः विजनम् वनम् आश्रितः ॥ २.५८.७ ॥
எவன் செல்லும்போது காலாட்படையும், தேர்களும், யானைகளும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனவோ, அந்த ராமன் ஆளரவமற்ற காட்டைச் சார்ந்து எவ்வாறு வசிப்பான்?
2.58.8
व्यालैः मृगैः आचरितम् कृष्ण सर्प निषेवितम् ।
कथम् कुमारौ वैदेह्या सार्धम् वनम् उपस्थितौ ॥ २.५८.८ ॥
கொடிய விலங்குகளும் மான்களும் திரியும், கருநாகங்கள் வாழும் அந்தக் காட்டுக்கு, வைதேஹியுடன் அந்த இரு இளவரசர்கள் எவ்வாறு வந்து சேர்ந்தனர்?
2.58.9
सुकुमार्या तपस्विन्या सुमन्त्र सह सीतया ।
राज पुत्रौ कथम् पादैः अवरुह्य रथात् गतौ ॥ २.५८.९ ॥
சுமந்திரா! மென்மையான, தவம் செய்பவளைப் போன்ற சீதையுடன் அந்த இரு இளவரசர்களும் தேரிலிருந்து இறங்கி கால்நடையாக எவ்வாறு சென்றனர்?
2.58.10
सिद्ध अर्थः खलु सूत त्वम् येन दृष्टौ मम आत्मजौ ।
वन अन्तम् प्रविशन्तौ ताव् अश्विनाव् इव मन्दरम् ॥ २.५८.१० ॥
சூதனே! நீ உண்மையிலேயே வெற்றி பெற்றாய்; ஏனெனில், மந்தர மலையை நோக்கிச் செல்லும் அசுவினி தேவர்களைப் போல் காட்டின் எல்லையில் நுழையும் என் அந்த இரு மகன்களையும் நீ கண்டாய்.
2.58.11
किम् उवाच वचो रामः किम् उवाच च लक्ष्मणः ।
सुमन्त्र वनम् आसाद्य किम् उवाच च मैथिली ॥ २.५८.११ ॥
ராமன் என்ன சொன்னான்? லக்ஷ்மணன் என்ன சொன்னான்? சுமந்திரா! காட்டை அடைந்தபின் மைதிலி என்ன சொன்னாள்?
2.58.12
आसितम् शयितम् भुक्तम् सूत रामस्य कीर्तय ।
जीविष्याम्यहमेतेन ययातिरिव साधुषु ॥ २.५८.१२ ॥
சூதனே! ராமனின் அமர்வு, உறக்கம், உணவு பற்றிச் சொல். இதைக் கொண்டே நான் உயிர் வாழ்வேன்; சாதுக்களிடையே யயாதி வாழ்ந்ததுபோல.
2.58.13
उवाच वाचा राजानम् स बाष्प परिर्बद्धया ॥ २.५८.१३ ॥
கண்ணீரால் தடைபட்ட குரலில் அவன் அரசனிடம் சொன்னான்.
2.58.14
अब्रवीन् माम् महा राज धर्मम् एव अनुपालयन् ।
अन्जलिम् राघवः कृत्वा शिरसा अभिप्रणम्य च ॥ २.५८.१४ ॥
"மகாராஜாவே, தர்மத்தைக் காத்துக்கொண்டு ராகவன் என்னிடம் சொன்னான்." கைகூப்பித் தலை தாழ்த்திப் வணங்கினான்.
2.58.15
सूत मद्वचनात् तस्य तातस्य विदित आत्मनः ।
शिरसा वन्दनीयस्य वन्द्यौ पादौ महात्मनः ॥ २.५८.१५ ॥
"சூதனே, என் சொல்லால் அவரது பாதங்களை, தலைவணங்கத்தக்க அறிவுடைய பெருமான் தந்தையின் பாதங்களை வணங்கு."
2.58.16
सर्वम् अन्तः पुरम् वाच्यम् सूत मद्वचनात्त्वया ।
आरोग्यम् अविशेषेण यथा अर्हम् च अभिवादनम् ॥ २.५८.१६ ॥
"சூதனே, என் சொல்லால் அந்தப்புரத்தில் அனைவருக்கும் சொல்: உடல்நலம், அவரவர் தகுதிக்கேற்ற வணக்கம்."
2.58.17
माता च मम कौसल्या कुशलम् च अभिवादनम् ।
अप्रमादम् च वक्तव्या ब्रूयाश्चैमिदम् वचः ॥ २.५८.१७ ॥
"என் தாய் கௌசல்யைக்கு நலமும் வணக்கமும் சொல்; கவனமாக இருக்கச் சொல்; இந்தச் சொல்லையும் சொல்."
2.58.18
धर्मनित्या यथाकालमग्न्यगारपरा भव ।
देवि देवस्य पादौ च देववत् परिपालय ॥ २.५८.१८ ॥
"தேவியே, தர்மத்தில் நிலைத்திரு, தக்க காலத்தில் அக்னிகிருகத்தில் ஈடுபட்டிரு; தெய்வம்போல் தேவரின் பாதங்களைப் பேணு."
2.58.19
अभिमानम् च मानम् च त्यक्त्वा वर्तस्व मातृषु ।
अनु राजान मार्याम् च कैकेयीमम्ब कारय ॥ २.५८.१९ ॥
பெருமிதத்தையும் மானத்தையும் விட்டு, தாய்மார்களிடம் நடந்துகொள். மன்னனையும் ஆர்யையான கைகேயியையும் தாயாக நினைத்துப் பணிவிடை செய்.
2.58.20
कुमारे भरते वृत्तिर्वर्तितव्याच राजवत् ।
अर्थज्येष्ठा हि राजानो राजधर्ममनुस्मर ॥ २.५८.२० ॥
இளவரசன் பரதனிடம் அரசனுக்குரிய முறையில் நடந்துகொள்ள வேண்டும். அரசர்கள் பொருளையே முதன்மையாகக் கொள்வர்; ஆகவே அரசதர்மத்தை நினைவில் கொள்.
2.58.21
भरतः कुशलम् वाच्यो वाच्यो मद् वचनेन च ।
सर्वास्व एव यथा न्यायम् वृत्तिम् वर्तस्व मातृषु ॥ २.५८.२१ ॥
பரதனிடம் என் சார்பில் நலம் விசாரித்ததாகச் சொல். எல்லா தாய்மார்களிடமும் முறைப்படி நடந்துகொள்.
2.58.22
वक्तव्यः च महा बाहुर् इक्ष्वाकु कुल नन्दनः ।
पितरम् यौवराज्यस्थो राज्यस्थम् अनुपालय ॥ २.५८.२२ ॥
இக்ஷ்வாகு குலத்திற்கு மகிழ்ச்சி தருபவனும் பெருந்தோள் உடையவனுமான அவனிடம் இதையும் சொல்: இளவரசனாக இருந்து அரியணையில் இருக்கும் தந்தையைப் பாதுகாத்துப் பணிவிடை செய்.
2.58.23
अतिक्रान्तवया राजा मास्मैनम् व्यवरोरुधः ।
कुमारराज्ये जीव त्वम् तस्यैवाज्ञ्प्रवर्तनाम् ॥ २.५८.२३ ॥
மன்னன் வயது முதிர்ந்தவர்; அவரைத் தடுக்காதே. இளவரசன் நிலையில் நீ அவருடைய ஆணைப்படியே வாழ்.
2.58.24
अब्रवीच्चापि माम् भूयो भृशमश्रूणि वर्तयन् ।
मातेव मम माता ते द्रष्टव्या पुत्रगर्धिनी ॥ २.५८.२४ ॥
அவன் மீண்டும் மீண்டும் கண்ணீர் விட்டுக்கொண்டு என்னிடம் சொன்னான்: என் தாய் போல் உன் தாயும் காணப்பட வேண்டியவள்; அவள் மகனுக்காக ஏங்குபவள்.
2.58.25
रामः राजीव ताम्र अक्षो भृशम् अश्रूणि अवर्तयत् ॥ २.५८.२५ ॥
தாமரை போன்ற சிவந்த கண்களை உடைய ராமன் மிகவும் கண்ணீர் சிந்தினான்.
2.58.26
लक्ष्मणः तु सुसम्क्रुद्धो निह्श्वसन् वाक्यम् अब्रवीत् ।
केन अयम् अपराधेन राज पुत्रः विवासितः ॥ २.५८.२६ ॥
மிகவும் சினந்த இலக்குவன் பெருமூச்சு விட்டவாறு சொன்னான்: "எந்தக் குற்றத்தால் இந்த அரசகுமாரன் நாடு கடத்தப்பட்டான்?"
2.58.27
राज्ञा तु खलु कैकेय्या लघु त्वाश्रित्य शासनम् ।
कृतम् कार्यमकार्यम् वा वयम् येनाभिपीडिताः ॥ २.५८.२७ ॥
அரசன் கைகேயியின் கட்டளையை அவசரமாக ஏற்று, தகுந்ததோ தகாததோ எதைச் செய்தானோ, அதனால்தான் நாம் துன்புறுகிறோம்.
2.58.28
यदि प्रव्राजितः रामः लोभ कारण कारितम् ।
वर दान निमित्तम् वा सर्वथा दुष्कृतम् कृतम् ॥ २.५८.२८ ॥
ராமன் பேராசையாலோ அல்லது வரம் அளித்ததற்காகவோ நாடு கடத்தப்பட்டிருந்தால், அது முழுக்க முழுக்க தீய செயலாகும்.
2.58.29
इदम् तावद्यथाकाममीश्वरस्य कृते कृतम् ।
रामस्य तु परित्यागे न हेतुम् उपलक्षये ॥ २.५८.२९ ॥
இது அனைத்தும் அரசனின் விருப்பப்படி செய்யப்பட்டது; ஆனால் ராமனைக் கைவிடுவதற்கான காரணத்தை நான் காணவில்லை.
2.58.30
असमीक्ष्य समारब्धम् विरुद्धम् बुद्धि लाघवात् ।
जनयिष्यति सम्क्रोशम् राघवस्य विवासनम् ॥ २.५८.३० ॥
ஆராயாமல், அறிவின் இலேசால் தொடங்கப்பட்ட இந்தத் தர்மத்திற்கு முரணான செயல், ராகவனின் நாடுகடத்தலால் மக்களிடையே அழுகையை உண்டாக்கும்.
2.58.31
अहम् तावन् महा राजे पितृत्वम् न उपलक्षये ।
भ्राता भर्ता च बन्धुः च पिता च मम राघवः ॥ २.५८.३१ ॥
மகாராஜாவில் தந்தையின் தன்மையை நான் காணவில்லை. எனக்கு ராகவனே சகோதரன், தலைவன், உறவினன், தந்தை.
2.58.32
सर्व लोक प्रियम् त्यक्त्वा सर्व लोक हिते रतम् ।
सर्व लोको अनुरज्येत कथम् त्वा अनेन कर्मणा ॥ २.५८.३२ ॥
உலகம் அனைவருக்கும் பிரியமானவரும், உலகின் நலத்தில் ஈடுபட்டவருமானவரை விட்டுவிட்டு, இந்தச் செயலால் உலகம் உம்மிடம் எப்படி அன்பு கொள்ளும்?
2.58.33
सर्वप्रजाभिरामम् हि रामम् प्रव्राज्य धार्मिकम् ।
सर्वलोकम् विरुध्येमम् कथम् राजा भविष्यसि ॥ २.५८.३३ ॥
எல்லா மக்களுக்கும் மகிழ்ச்சி தரும் தர்மவானான ராமனை வனவாசம் அனுப்பி, இந்த உலகம் முழுவதையும் எதிர்த்து, நீர் எப்படி அரசனாவீர்?
2.58.34
जानकी तु महा राज निःश्वसन्ती तपस्विनी ।
भूत उपहत चित्ता इव विष्ठिता वृष्मृता स्थिता ॥ २.५८.३४ ॥
ஆனால் ஜானகி, மகாராஜாவே, பெருமூச்சு விட்ட தவசினி, பேய் பிடித்தவளைப் போல மனம் கலங்கி நின்றாள்.
2.58.35
अदृष्ट पूर्व व्यसना राज पुत्री यशस्विनी ।
तेन दुह्खेन रुदती न एव माम् किम्चित् अब्रवीत् ॥ २.५८.३५ ॥
முன்பு ஒருபோதும் இத்தகைய துன்பத்தைக் கண்டிராத புகழ்மிக்க அரசகுமாரி, அந்தத் துயரத்தால் அழுதுகொண்டே எனக்கு எதுவும் சொல்லவில்லை.
2.58.36
उद्वीक्षमाणा भर्तारम् मुखेन परिशुष्यता ।
मुमोच सहसा बाष्पम् माम् प्रयान्तम् उदीक्ष्य सा ॥ २.५८.३६ ॥
கணவனை நோக்கிப் பார்த்தவளாய், வாடிய முகத்துடன், நான் செல்வதைக் கண்டு அவள் திடீரென கண்ணீர் சிந்தினாள்.
2.58.37
तथैव रामः अश्रु मुखः कृत अन्जलिः ।
स्थितः अभवल् लक्ष्मण बाहु पालितः स्थितः ।
तथैव सीता रुदती तपस्विनी ।
निरीक्षते राज रथम् तथैव माम् ॥ २.५८.३७ ॥
அதேபோல் ராமன் கண்ணீர் வடிக்கும் முகத்துடன், கைகூப்பி நின்றான்; லட்சுமணனின் கரத்தால் தாங்கப்பட்டு அவன் நின்றே இருந்தான். அதேபோல் அழுது கொண்டிருந்த தபஸ்வினியான சீதை அரசரின் தேரையும் என்னையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.