வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.61.1
वनम् गते धर्म परे रामे रमयताम् वरे ।
कौसल्या रुदती स्वार्ता भर्तारम् इदम् अब्रवीत् ॥ २.६१.१ ॥
தர்மத்தில் ஈடுபட்ட, மகிழ்விப்பவர்களில் சிறந்த ராமன் காட்டுக்குச் சென்றபோது, துயருற்ற கௌசல்யை அழுதுகொண்டே தன் கணவரிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.
2.61.2
यद्यपि त्रिषु लोकेषु प्रथितम् ते मयद् यशः ।
सानुक्रोशो वदान्यः च प्रिय वादी च राघवः ॥ २.६१.२ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் உன் புகழ் பரவியிருந்தாலும், ராகவன் இரக்கமுள்ளவனும், வள்ளலும், இனிய சொற்களைப் பேசுபவனுமாவான்.
2.61.3
कथम् नर वर श्रेष्ठ पुत्रौ तौ सह सीतया ।
दुह्खितौ सुख सम्वृद्धौ वने दुह्खम् सहिष्यतः ॥ २.६१.३ ॥
நர சிறந்தவரே, சுகத்தில் வளர்ந்த அந்த இரு மகன்களும் சீதையுடன் காட்டில் துயருற்று எப்படித் துன்பத்தைத் தாங்குவார்கள்?
2.61.4
सा नूनम् तरुणी श्यामा सुकुमारी सुख उचिता ।
कथम् उष्णम् च शीतम् च मैथिली प्रसहिष्यते ॥ २.६१.४ ॥
அவள் நிச்சயமாக இளம், கருநிறம் கொண்ட, மென்மையான, சுகத்திற்கு ஏற்றவள்; மைதிலி வெப்பத்தையும் குளிரையும் எப்படித் தாங்குவாள்?
2.61.5
भुक्त्वा अशनम् विशाल अक्षी सूप दम्श अन्वितम् शुभम् ।
वन्यम् नैवारम् आहारम् कथम् सीता उपभोक्ष्यते ॥ २.६१.५ ॥
விசாலக் கண்களை உடையவள் சீதை, சூப்புடன் சுவையூட்டப்பட்ட நல்ல உணவை உண்டவள்; காட்டு நீவார அரிசி உணவை எப்படி உண்பாள்?
2.61.6
गीत वादित्र निर्घोषम् श्रुत्वा शुभम् अनिन्दिता ।
कथम् क्रव्य अद सिम्हानाम् शब्दम् श्रोष्यति अशोभनम् ॥ २.६१.६ ॥
பாடல் மற்றும் இசைக்கருவிகளின் இனிய ஒலியைக் கேட்ட குற்றமற்ற சீதை, இறைச்சி உண்ணும் சிங்கங்களின் அமங்கல ஒலியை எப்படிக் கேட்பாள்?
2.61.7
महा इन्द्र ध्वज सम्काशः क्व नु शेते महा भुजः ।
भुजम् परिघ सम्काशम् उपधाय महा बलः ॥ २.६१.७ ॥
மஹேந்திர கொடியைப் போன்ற மகாபாகு ராமன் இப்போது எங்கே படுத்திருக்கிறான்? இரும்புத் தண்டைப் போன்ற தன் தோளைத் தலையணையாகக் கொண்டு மகாபலசாலி எங்கே உறங்குகிறான்?
2.61.8
पद्म वर्णम् सुकेश अन्तम् पद्म निह्श्वासम् उत्तमम् ।
कदा द्रक्ष्यामि रामस्य वदनम् पुष्कर ईक्षणम् ॥ २.६१.८ ॥
தாமரை நிறமும், அழகிய கேசமும், தாமரை மணம் கொண்ட சிறந்த மூச்சும் உடைய, தாமரைக் கண்களை உடைய ராமனின் முகத்தை நான் எப்போது காண்பேன்?
2.61.9
वज्र सारमयम् नूनम् हृदयम् मे न सम्शयः ।
अपश्यन्त्या न तम् यद् वै फलति इदम् सहस्रधा ॥ २.६१.९ ॥
என் இதயம் வைரத்தின் சாரத்தால் ஆனது என்பதில் சந்தேகமில்லை; அவனைக் காணாமலே இது ஆயிரம் துண்டுகளாகப் பிளக்கவில்லையே.
2.61.10
यत्त्वया करुणम् कर्म व्यपोह्य मम बान्धवाः ।
निरस्ता परिधावन्ति सुखार्हः कृपणा वने ॥ २.६१.१० ॥
நீ என் உறவினர்களை விலக்கித் தள்ளி இப்படிப்பட்ட இரக்கமற்ற செயலைச் செய்தாய்; சுகத்திற்குத் தகுதியுடையவர்கள் அவர்கள், இப்போது வனத்தில் துன்புற்று அலைகிறார்கள்.
2.61.11
यदि पञ्चदशे वर्षे राघवः पुनरेष्यति ।
जह्याद्राज्यम् च कोशम् च भरतो नोपल्स्ख्यते ॥ २.६१.११ ॥
பதினைந்தாம் ஆண்டில் ராகவன் திரும்பி வந்தால், பரதன் அரசையும் கருவூலத்தையும் விட்டுவிடுவான் என்று தோன்றவில்லை; அவன் காணப்படமாட்டான்.
2.61.12
भोजयन्ति किल श्राद्धे केचित्स्वनेव बान्धवान् ।
ततः पश्चात्समीक्षन्ते कृतकार्या द्विजर्षभान् ॥ २.६१.१२ ॥
சிலர் சிராத்தத்தில் தங்கள் சொந்த உறவினர்களுக்கே உணவளிக்கிறார்கள்; பின்னர், தங்கள் காரியம் முடிந்ததும், சிறந்த பிராமணர்களைக் கூட திரும்பிப் பார்ப்பதில்லை.
2.61.13
तत्र ये गुणवन्तश्च विद्वाम्सश्च द्विजातयः ।
न पश्चात्तेऽभिमन्यन्ते सुधामपि सुरोपमाः ॥ २.६१.१३ ॥
அங்கு நற்குணமும் கல்வியும் உடைய த்விஜர்கள், தேவர்களுக்கு ஒப்பானவர்கள் என்றாலும், அமுதையே பெற்றாலும் பின்னர் அதனால் சினம் கொள்வதில்லை.
2.61.14
ब्राह्मणेष्वपि तृप्तेषु पश्चाद्भोक्तुम् द्विजर्षभाः ।
नाभ्युपैतुमलम् प्राज्ञाः शृङ्गच्चेदमिवर्ष्भाः ॥ २.६१.१४ ॥
பிராமணர்கள் திருப்தியடைந்த பின்னரும், பின்னர் உண்பதற்காக சிறந்த த்விஜர்கள், அறிவுடையோர் என்றாலும், வரமாட்டார்கள்; கொம்பு அறுபட்ட காளைகள் போல.
2.61.15
एवम् कनीयसा भ्रात्रा भुक्तम् राज्यम् विशाम् पते ।
भ्राता ज्येष्ठा वरिष्ठाः च किम् अर्थम् न अवमम्स्यते ॥ २.६१.१५ ॥
இவ்வாறு, மக்களின் தலைவரே, இளைய சகோதரனால் ராஜ்யம் அனுபவிக்கப்படுகிறது; மூத்தவரும் சிறந்தவருமான சகோதரர் எதற்காக அவமதிக்கப்படுகிறார்?
2.61.16
न परेण आहृतम् भक्ष्यम् व्याघ्रः खादितुम् इच्चति ।
एवम् एव नर व्याघ्रः पर लीढम् न मम्स्यते ॥ २.६१.१६ ॥
புலி பிறரால் கொண்டுவரப்பட்ட இரையை உண்ண விரும்பாது; அதுபோலவே, நரப்புலியே, பிறரால் நக்கப்பட்டதை அது ஏற்காது.
2.61.17
हविर् आज्यम् पुरोडाशाः कुशा यूपाः च खादिराः ।
न एतानि यात यामानि कुर्वन्ति पुनर् अध्वरे ॥ २.६१.१७ ॥
ஹவிஸ், நெய், புரோடாசம், குசப் புல், காதிர மரத்தாலான யூபங்கள்—இவை பழையவாகிவிட்டால், யாகத்தில் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை.
2.61.18
तथा हि आत्तम् इदम् राज्यम् हृत साराम् सुराम् इव ।
न अभिमन्तुम् अलम् रामः नष्ट सोमम् इव अध्वरम् ॥ २.६१.१८ ॥
அதுபோலவே, சாரம் பறிக்கப்பட்ட மதுவைப் போன்ற இந்த ராஜ்யம் எடுக்கப்பட்டுவிட்டது; சோமம் இழந்த யாகத்தைப் போல, ராமனால் இதை தன்னுடையதாகக் கருத இயலாது.
2.61.19
न एवम् विधम् असत्कारम् राघवो मर्षयिष्यति ।
बलवान् इव शार्दूलो बालधेर् अभिमर्शनम् ॥ २.६१.१९ ॥
ராகவன் இத்தகைய அவமதிப்பைப் பொறுக்க மாட்டான்; வலிமையான புலி வாலைத் தொடுவதைப் பொறுக்காததுபோல்.
2.61.20
नैतस्य सहिता लोका भयम् कुर्युर्महामृधे ।
अधर्मम् त्विह धर्मात्मा लोकम् धर्मेण योजयेत् ॥ २.६१.२० ॥
பெரும் போரில் அவருக்கு எதிராக ஒன்றுசேர்ந்த உலகங்களும் அச்சத்தை உண்டாக்க முடியாது; தர்மாத்மா அதர்மத்தையும் தர்மத்தோடு இணைத்துவிடுவார்.
2.61.21
नन्वसौ काञ्चनैर्बाणैर्महावीर्यो महाभुजः ।
युगान्त इव भूतानि सागरानपि निर्दहेत् ॥ २.६१.२१ ॥
நிச்சயமாக அவர், மகாவீரர், பெரும் தோள்களுடையவர், பொன்னாலான அம்புகளால் யுகமுடிவைப் போல உயிர்களையும் கடல்களையும்கூட எரித்துவிடுவார்.
2.61.22
स तादृशः सिम्ह बलो वृषभ अक्षो नर ऋषभः ।
स्वयम् एव हतः पित्रा जलजेन आत्मजो यथा ॥ २.६१.२२ ॥
சிங்க வலிமையும், காளைக் கண்களும் கொண்ட அந்த நரசிரேஷ்டன், தந்தையாலேயே, தாமரையில் பிறந்தவன் தன் மகனைக் கொன்றதுபோல் அழிக்கப்பட்டான்.
2.61.23
द्विजाति चरितः धर्मः शास्त्र दृष्टः सनातनः ।
यदि ते धर्म निरते त्वया पुत्रे विवासिते ॥ २.६१.२३ ॥
இருபிறப்பாளர்களால் ஒழுகப்படுவதும், சாஸ்திரங்களில் காணப்படுவதுமான சனாதன தர்மம், உன்னால் தர்மநிரதனான மகன் நாடுகடத்தப்பட்டிருந்தால்...
2.61.24
गतिर् एवाक् पतिर् नार्या द्वितीया गतिर् आत्मजः ।
तृतीया ज्ञातयो राजमः चतुर्थी न इह विद्यते ॥ २.६१.२४ ॥
பெண்ணுக்கு முதல் புகலிடம் கணவன்; இரண்டாவது மகன்; மூன்றாவது உறவினர்கள்; அரசே, நான்காவது புகலிடம் இங்கு காணப்படவில்லை.
2.61.25
तत्र त्वम् चैव मे न अस्ति रामः च वनम् आश्रितः ।
न वनम् गन्तुम् इच्चामि सर्वथा हि हता त्वया ॥ २.६१.२५ ॥
அங்கே உனக்கும் எனக்கும் இடமில்லை; ராமன் வனத்தை அடைந்துவிட்டான். நான் வனத்துக்குப் போக விரும்பவில்லை; எல்லா வகையிலும் நீ என்னை அழித்துவிட்டாய்.
2.61.26
हतम् त्वया राज्यम् इदम् सराष्ट्रम् ।
हतः तथा आत्मा सह मन्त्रिभिः च ।
हता सपुत्रा अस्मि हताः च पौराः ।
सुतः च भार्या च तव प्रहृष्टौ ॥ २.६१.२६ ॥
நீ இந்த அரசையும் நாட்டையும் அழித்துவிட்டாய்; அமைச்சர்களுடன் அரசனும் அழிந்தான். மகனுடன் நான் அழிந்தேன், குடிமக்களும் அழிந்தனர்; உன் மகனும் மனைவியும் மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளனர்.
2.61.27
इमाम् गिरम् दारुण शब्द सम्श्रिताम् ।
निशम्य राजा अपि मुमोह दुह्खितः ।
ततः स शोकम् प्रविवेश पार्थिवः ।
स्वदुष्कृतम् च अपि पुनः तदा अस्मरत् ॥ २.६१.२७ ॥
கொடிய சொற்கள் நிறைந்த இந்தப் பேச்சைக் கேட்ட அரசனும் துயரத்தால் மயங்கினான். அப்போது அந்த அரசன் துயரில் ஆழ்ந்தான்; தன் சொந்தத் தவற்றையும் மீண்டும் நினைத்தான்.