Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.70.1
भरते ब्रुवति स्वप्नम् दूताः ते क्लान्त वाहनाः ।
प्रविश्य असह्य परिखम् रम्यम् राज गृहम् पुरम् ॥ २.७०.१ ॥
Während Bharata von seinem Traum sprach, betraten die Boten mit erschöpften Reittieren die herrliche Königsstadt Rāja-gṛha, deren Gräben unüberwindbar waren.
2.70.2
समागम्य तु राज्ञा च राज पुत्रेण च अर्चिताः ।
राज्ञः पादौ गृहीत्वा तु तम् ऊचुर् भरतम् वचः ॥ २.७०.२ ॥
Nachdem sie den König und den königlichen Prinzen getroffen und von ihnen geehrt worden waren, umfassten die Boten die Füße des Königs und sprachen zu Bharata diese Worte.
2.70.3
पुरोहितः त्वा कुशलम् प्राह सर्वे च मन्त्रिणः ।
त्वरमाणः च निर्याहि कृत्यम् आत्ययिकम् त्वया ॥ २.७०.३ ॥
Der Hauspriester erkundigte sich nach deinem Wohlergehen, und alle Minister sprachen: 'Beeile dich und brich auf; du hast eine dringende Angelegenheit zu erledigen.'
2.70.4
इमानि च महार्हाणि वस्त्राण्याभरणानि च ।
प्रतिगृह्य विशालाक्ष मातुलस्य च दापय ॥ २.७०.४ ॥
O du Breitäugiger, nimm diese kostbaren Gewänder und Schmuckstücke entgegen und lass sie deinem mütterlichen Onkel überbringen.
2.70.5
अत्र विम्शति कोट्यः तु नृपतेर् मातुलस्य ते ।
दश कोट्यः तु सम्पूर्णाः तथैव च नृप आत्मज ॥ २.७०.५ ॥
Hier sind zwanzig Crore für den König, und für deinen mütterlichen Onkel zehn Crore vollständig; ebenso, o Prinz.
2.70.6
प्रतिगृह्य च तत् सर्वम् स्वनुरक्तः सुहृज् जने ।
दूतान् उवाच भरतः कामैः सम्प्रतिपूज्य तान् ॥ २.७०.६ ॥
Nachdem er all dies empfangen hatte und seinen Freunden wohlgesinnt war, ehrte Bharata die Boten reichlich mit dem, was sie wünschten, und sprach zu ihnen:
2.70.7
कच्चित् सुकुशली राजा पिता दशरथो मम ।
कच्चिच् च अरागता रामे लक्ष्मणे वा महात्मनि ॥ २.७०.७ ॥
Geht es meinem Vater, König Daśaratha, gut und ist er glücklich? Und sind der großmütige Rāma und Lakṣmaṇa frei von Krankheit?
2.70.8
आर्या च धर्म निरता धर्मज्ञा धर्म दर्शिनी ।
अरोगा च अपि कौसल्या माता रामस्य धीमतः ॥ २.७०.८ ॥
Ist auch die edle Kausalyā, dem Dharma ergeben, des Dharma kundig, das Dharma schauend, die Mutter des weisen Rāma, frei von Krankheit?
2.70.9
कच्चित् सुमित्रा धर्मज्ञा जननी लक्ष्मणस्य या ।
शत्रुघ्नस्य च वीरस्य सारोगा च अपि मध्यमा ॥ २.७०.९ ॥
Sind auch Sumitrā, die des Dharma kundig ist und die Mutter Lakṣmaṇas ist, und die mittlere Königin, Mutter des heldenhaften Śatrughna, völlig frei von Krankheit?
2.70.10
आत्म कामा सदा चण्डी क्रोधना प्राज्ञ मानिनी ।
अरोगा च अपि कैकेयी माता मे किम् उवाच ह ॥ २.७०.१० ॥
Ist auch meine Mutter Kaikeyī, stets eigenwillig, wild, zornig, klug und stolz, frei von Krankheit? Und was hat sie gesagt?
2.70.11
एवम् उक्ताः तु ते दूता भरतेन महात्मना ।
ऊचुः सम्प्रश्रितम् वाक्यम् इदम् तम् भरतम् तदा ॥ २.७०.११ ॥
Von dem großmütigen Bharata so angesprochen, sprachen die Boten da diese ehrerbietigen Worte zu Bharata.
2.70.12
कुशलाः ते नर व्याघ्र येषाम् कुशलम् इच्चसि ।
श्रीश्च त्वाम् वृणुते पद्मा युज्यताम् चापि ते रकः ॥ २.७०.१२ ॥
Wohlauf sind sie, o Tiger unter den Menschen, deren Wohl du wünschst; mögen Śrī und Padmā dich erwählen und dein Glück sich mit dir verbinden.
2.70.13
भरतः च अपि तान् दूतान् एवम् उक्तः अभ्यभाषत ।
आपृच्चे अहम् महा राजम् दूताः सम्त्वरयन्ति माम् ॥ २.७०.१३ ॥
Als die Boten so zu ihm gesprochen hatten, antwortete auch Bharata: "Ich verabschiede mich vom großen König; die Boten drängen mich."
2.70.14
एवम् उक्त्वा तु तान् दूतान् भरतः पार्थिव आत्मजः ।
दूतैः सम्चोदितः वाक्यम् मातामहम् उवाच ह ॥ २.७०.१४ ॥
Nachdem er so zu jenen Boten gesprochen hatte, richtete Bharata, der Sohn des Königs, von den Boten angetrieben, diese Worte an seinen Großvater mütterlicherseits.
2.70.15
राजन् पितुर् गमिष्यामि सकाशम् दूत चोदितः ।
पुनर् अपि अहम् एष्यामि यदा मे त्वम् स्मरिष्यसि ॥ २.७०.१५ ॥
"O König, vom Boten angetrieben, werde ich zu meinem Vater gehen; und wenn du meiner gedenkst, werde ich wieder zurückkehren."
2.70.16
भरतेन एवम् उक्तः तु नृपो मातामहः तदा ।
तम् उवाच शुभम् वाक्यम् शिरस्य् आघ्राय राघवम् ॥ २.७०.१६ ॥
So von Bharata angesprochen, roch der König, sein Großvater mütterlicherseits, da am Haupt des Rāghava (Bharata) und sprach zu ihm diese glückbringenden Worte.
2.70.17
गच्च तात अनुजाने त्वाम् कैकेयी सुप्रजाः त्वया ।
मातरम् कुशलम् ब्रूयाः पितरम् च परम् तप ॥ २.७०.१७ ॥
"Geh, mein Kind; ich erlaube dir es. Durch dich hat Kaikeyī einen guten Sohn. Sag deiner Mutter, dass es mir gut geht, und auch deinem Vater, o Asket."
2.70.18
पुरोहितम् च कुशलम् ये च अन्ये द्विज सत्तमाः ।
तौ च तात महा इष्वासौ भ्रातरु राम लक्ष्मणौ ॥ २.७०.१८ ॥
"Sag dem Hauspriester und den anderen besten der Zweimalgeborenen, dass es mir gut geht; und, mein Kind, sag diesen beiden großen Bogenschützenbrüdern, Rāma und Lakṣmaṇa, dass es auch mir gut geht."
2.70.19
तस्मै हस्ति उत्तमामः चित्रान् कम्बलान् अजिनानि च ।
अभिसत्कृत्य कैकेयो भरताय धनम् ददौ ॥ २.७०.१९ ॥
Mit Ehren gab der König von Kekaya Bharata die besten Elefanten, bunte Decken und Felle sowie Reichtümer.
2.70.20
रुक्म निष्क सहस्रे द्वे षोडश अश्व शतानि च ।
सत्कृत्य कैकेयी पुत्रम् केकयो धनम् आदिशत् ॥ २.७०.२० ॥
Den Sohn Kaikeyīs ehrend, befahl der König von Kekaya, Reichtümer zu geben: zweitausend Gold-Niṣkas und sechzehnhundert Pferde.
2.70.21
तथा अमात्यान् अभिप्रेतान् विश्वास्यामः च गुण अन्वितान् ।
ददाव् अश्व पतिः शीघ्रम् भरताय अनुयायिनः ॥ २.७०.२१ ॥
Ebenso gab Aśvapati Bharata rasch geliebte, vertrauenswürdige, tugendhafte Minister und Gefolgsleute.
2.70.22
ऐरावतान् ऐन्द्र शिरान् नागान् वै प्रिय दर्शनान् ।
खरान् शीघ्रान् सुसम्युक्तान् मातुलो अस्मै धनम् ददौ ॥ २.७०.२२ ॥
Sein Onkel mütterlicherseits gab ihm Reichtümer: Elefanten wie Airāvata, mit Köpfen wie Indras Elefant und anmutig anzusehen, und schnelle, gut angeschirrte Esel.
2.70.23
अन्तः पुरे अतिसम्वृद्धान् व्याघ्र वीर्य बल अन्वितान् ।
दम्ष्ट्र आयुधान् महा कायान् शुनः च उपायनम् ददौ ॥ २.७०.२३ ॥
Auch große Hunde gab er als Geschenk, im inneren Palast aufgezogen, mit der Tapferkeit und Kraft eines Tigers, deren Reißzähne ihre Waffen waren.
2.70.24
स मातामहम् आपृच्च्य मातुलम् च युधा जितम् ।
रथम् आरुह्य भरतः शत्रुघ्न सहितः ययौ ॥ २.७०.२४ ॥
Bharata verabschiedete sich von seinem Großvater mütterlicherseits und seinem Onkel Yudhājit, bestieg seinen Streitwagen und brach zusammen mit Śatrughna auf.
2.70.25
बभूव ह्यस्य हृदते चिन्ता सुमहती तदा ।
त्वरया चापि दूतानाम् स्वप्नस्यापि च दर्शनात् ॥ २.७०.२५ ॥
Da entstand in seinem Herzen große Sorge, wegen der Eile der Boten und auch wegen des Traumes, den er gesehen hatte.
2.70.26
स स्ववेश्माभ्यतिक्रम्य नरनागश्वसम्वृतम् ।
प्रपेदे सुमहच्छ्रीमान् राजमार्गमनुत्तमम् ॥ २.७०.२६ ॥
Nachdem er sein eigenes Haus hinter sich gelassen hatte, gelangte er auf die vortrefflichste Königsstraße, umgeben von Menschen, Elefanten und Pferden.
2.70.27
अभ्यतीत्य ततोऽपश्यदन्तः पुरमुदारधीः ।
ततस्तद्भरतः श्रीमानाविवेशानिवारितः ॥ २.७०.२७ ॥
Weitergegangen, sah der edelgesinnte den inneren Palast; dann trat der glanzvolle Bharata ungehindert ein.
2.70.28
स माता महमापृच्च्य मातुलम् च युधाजितम् ।
रथमारुह्य भरतः शत्रुघ्नसहितो ययौ ॥ २.७०.२८ ॥
Nachdem er sich vom Großvater mütterlicherseits und vom Onkel Yudhājit verabschiedet hatte, bestieg Bharata den Wagen und fuhr zusammen mit Śatrughna davon.
2.70.29
रथान् मण्डल चक्रामः च योजयित्वा परः शतम् ।
उष्ट्र गो अश्व खरैः भृत्या भरतम् यान्तम् अन्वयुः ॥ २.७०.२९ ॥
Mehr als hundert Wagen und Karren mit runden Rädern anspannend, folgten die Diener mit Kamelen, Rindern, Pferden und Eseln dem abreisenden Bharata.
2.70.30
बलेन गुप्तः भरतः महात्मा ।
सह आर्यकस्य आत्म समैः अमात्यैः ।
आदाय शत्रुघ्नम् अपेत शत्रुर् ।
गृहात् ययौ सिद्धैव इन्द्र लोकात् ॥ २.७०.३० ॥
Von seiner Schar beschützt, brach der großmütige Bharata von zu Hause auf, mit Āryaka und ihm ebenbürtigen Ministern, Śatrughna mit sich nehmend, frei von Feinden, wie die Vollendeten, die aus der Welt Indras scheiden.