Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.70.1
भरते ब्रुवति स्वप्नम् दूताः ते क्लान्त वाहनाः ।
प्रविश्य असह्य परिखम् रम्यम् राज गृहम् पुरम् ॥ २.७०.१ ॥
Enquanto Bharata falava do sonho, os mensageiros, com as montarias exaustas, entraram na bela cidade real de Rāja-gṛha, cujos fossos eram intransponíveis.
2.70.2
समागम्य तु राज्ञा च राज पुत्रेण च अर्चिताः ।
राज्ञः पादौ गृहीत्वा तु तम् ऊचुर् भरतम् वचः ॥ २.७०.२ ॥
Tendo encontrado o rei e o príncipe real, e sido honrados por eles, os mensageiros tomaram os pés do rei e disseram a Bharata estas palavras.
2.70.3
पुरोहितः त्वा कुशलम् प्राह सर्वे च मन्त्रिणः ।
त्वरमाणः च निर्याहि कृत्यम् आत्ययिकम् त्वया ॥ २.७०.३ ॥
O sacerdote da casa perguntou pelo teu bem-estar, e todos os ministros disseram: 'Apressa-te e parte; tens um assunto urgente a tratar.'
2.70.4
इमानि च महार्हाणि वस्त्राण्याभरणानि च ।
प्रतिगृह्य विशालाक्ष मातुलस्य च दापय ॥ २.७०.४ ॥
Ó tu de olhos largos, recebe estas preciosas vestes e ornamentos e manda-os enviar ao teu tio materno.
2.70.5
अत्र विम्शति कोट्यः तु नृपतेर् मातुलस्य ते ।
दश कोट्यः तु सम्पूर्णाः तथैव च नृप आत्मज ॥ २.७०.५ ॥
Aqui estão vinte crores para o rei, e para o teu tio materno dez crores completos; igualmente, ó príncipe.
2.70.6
प्रतिगृह्य च तत् सर्वम् स्वनुरक्तः सुहृज् जने ।
दूतान् उवाच भरतः कामैः सम्प्रतिपूज्य तान् ॥ २.७०.६ ॥
Tendo recebido tudo aquilo, e sendo afetuoso para com os seus amigos, Bharata honrou plenamente os mensageiros com o que desejavam, e disse-lhes:
2.70.7
कच्चित् सुकुशली राजा पिता दशरथो मम ।
कच्चिच् च अरागता रामे लक्ष्मणे वा महात्मनि ॥ २.७०.७ ॥
Meu pai, o rei Daśaratha, está bem e feliz? E o magnânimo Rāma e Lakṣmaṇa estão livres de doença?
2.70.8
आर्या च धर्म निरता धर्मज्ञा धर्म दर्शिनी ।
अरोगा च अपि कौसल्या माता रामस्य धीमतः ॥ २.७०.८ ॥
E a nobre Kausalyā, devotada ao dharma, conhecedora do dharma, que vê o dharma, mãe do sábio Rāma, está livre de doença?
2.70.9
कच्चित् सुमित्रा धर्मज्ञा जननी लक्ष्मणस्य या ।
शत्रुघ्नस्य च वीरस्य सारोगा च अपि मध्यमा ॥ २.७०.९ ॥
Sumitrā, que conhece o dharma e é mãe de Lakṣmaṇa, e a rainha do meio, mãe do heroico Śatrughna, estão totalmente livres de doença?
2.70.10
आत्म कामा सदा चण्डी क्रोधना प्राज्ञ मानिनी ।
अरोगा च अपि कैकेयी माता मे किम् उवाच ह ॥ २.७०.१० ॥
Minha mãe Kaikeyī, sempre voluntariosa, feroz, iracunda, astuta e orgulhosa, está livre de doença? E o que ela disse?
2.70.11
एवम् उक्ताः तु ते दूता भरतेन महात्मना ।
ऊचुः सम्प्रश्रितम् वाक्यम् इदम् तम् भरतम् तदा ॥ २.७०.११ ॥
Assim interpelados pelo magnânimo Bharata, os mensageiros então disseram a Bharata estas palavras respeitosas.
2.70.12
कुशलाः ते नर व्याघ्र येषाम् कुशलम् इच्चसि ।
श्रीश्च त्वाम् वृणुते पद्मा युज्यताम् चापि ते रकः ॥ २.७०.१२ ॥
Estão bem, ó tigre entre os homens, aqueles cujo bem-estar desejas; que Śrī e Padmā te escolham, e que a tua fortuna se una a ti.
2.70.13
भरतः च अपि तान् दूतान् एवम् उक्तः अभ्यभाषत ।
आपृच्चे अहम् महा राजम् दूताः सम्त्वरयन्ति माम् ॥ २.७०.१३ ॥
Quando os mensageiros lhe falaram assim, Bharata também respondeu: "Despeço-me do grande rei; os mensageiros me apressam."
2.70.14
एवम् उक्त्वा तु तान् दूतान् भरतः पार्थिव आत्मजः ।
दूतैः सम्चोदितः वाक्यम् मातामहम् उवाच ह ॥ २.७०.१४ ॥
Tendo dito isso aos mensageiros, Bharata, filho do rei, instado pelos mensageiros, dirigiu estas palavras ao avô materno.
2.70.15
राजन् पितुर् गमिष्यामि सकाशम् दूत चोदितः ।
पुनर् अपि अहम् एष्यामि यदा मे त्वम् स्मरिष्यसि ॥ २.७०.१५ ॥
"Ó rei, instado pelo mensageiro, irei à presença de meu pai; e quando te lembrares de mim, voltarei de novo."
2.70.16
भरतेन एवम् उक्तः तु नृपो मातामहः तदा ।
तम् उवाच शुभम् वाक्यम् शिरस्य् आघ्राय राघवम् ॥ २.७०.१६ ॥
Assim interpelado por Bharata, o rei, seu avô materno, então cheirou a cabeça de Rāghava (Bharata) e lhe dirigiu estas palavras auspiciosas.
2.70.17
गच्च तात अनुजाने त्वाम् कैकेयी सुप्रजाः त्वया ।
मातरम् कुशलम् ब्रूयाः पितरम् च परम् तप ॥ २.७०.१७ ॥
"Vai, querido filho; eu te concedo licença. Por meio de ti, Kaikeyī tem um bom filho. Diz à tua mãe que estou bem, e também a teu pai, ó asceta."
2.70.18
पुरोहितम् च कुशलम् ये च अन्ये द्विज सत्तमाः ।
तौ च तात महा इष्वासौ भ्रातरु राम लक्ष्मणौ ॥ २.७०.१८ ॥
"Diz ao sacerdote doméstico e aos outros melhores dos duas vezes nascidos que estou bem; e, querido filho, diz àqueles dois grandes irmãos arqueiros, Rāma e Lakṣmaṇa, que eu também estou bem."
2.70.19
तस्मै हस्ति उत्तमामः चित्रान् कम्बलान् अजिनानि च ।
अभिसत्कृत्य कैकेयो भरताय धनम् ददौ ॥ २.७०.१९ ॥
Com honra, o rei de Kekaya deu a Bharata os melhores elefantes, cobertores coloridos, peles e riquezas.
2.70.20
रुक्म निष्क सहस्रे द्वे षोडश अश्व शतानि च ।
सत्कृत्य कैकेयी पुत्रम् केकयो धनम् आदिशत् ॥ २.७०.२० ॥
Honrando o filho de Kaikeyī, o rei de Kekaya ordenou que se entregassem riquezas: dois mil niṣkas de ouro e mil e seiscentos cavalos.
2.70.21
तथा अमात्यान् अभिप्रेतान् विश्वास्यामः च गुण अन्वितान् ।
ददाव् अश्व पतिः शीघ्रम् भरताय अनुयायिनः ॥ २.७०.२१ ॥
Igualmente, Aśvapati deu rapidamente a Bharata ministros queridos, confiáveis e virtuosos, e seguidores.
2.70.22
ऐरावतान् ऐन्द्र शिरान् नागान् वै प्रिय दर्शनान् ।
खरान् शीघ्रान् सुसम्युक्तान् मातुलो अस्मै धनम् ददौ ॥ २.७०.२२ ॥
Seu tio materno deu-lhe riquezas: elefantes semelhantes a Airāvata, de cabeças como a do elefante de Indra e belos de ver, e asnos rápidos e bem atrelados.
2.70.23
अन्तः पुरे अतिसम्वृद्धान् व्याघ्र वीर्य बल अन्वितान् ।
दम्ष्ट्र आयुधान् महा कायान् शुनः च उपायनम् ददौ ॥ २.७०.२३ ॥
Deu também como presente cães de grande porte, criados no palácio interior, dotados da bravura e força de um tigre, com presas como armas.
2.70.24
स मातामहम् आपृच्च्य मातुलम् च युधा जितम् ।
रथम् आरुह्य भरतः शत्रुघ्न सहितः ययौ ॥ २.७०.२४ ॥
Bharata despediu-se do avô materno e do tio Yudhājit, subiu no seu carro e partiu junto com Śatrughna.
2.70.25
बभूव ह्यस्य हृदते चिन्ता सुमहती तदा ।
त्वरया चापि दूतानाम् स्वप्नस्यापि च दर्शनात् ॥ २.७०.२५ ॥
Então surgiu em seu coração uma grande ansiedade, pela pressa dos mensageiros e também pela visão do sonho.
2.70.26
स स्ववेश्माभ्यतिक्रम्य नरनागश्वसम्वृतम् ।
प्रपेदे सुमहच्छ्रीमान् राजमार्गमनुत्तमम् ॥ २.७०.२६ ॥
Ao passar de sua própria morada, chegou à mais excelente via real, cercada de homens, elefantes e cavalos.
2.70.27
अभ्यतीत्य ततोऽपश्यदन्तः पुरमुदारधीः ।
ततस्तद्भरतः श्रीमानाविवेशानिवारितः ॥ २.७०.२७ ॥
Tendo avançado, o de mente nobre viu o palácio interior; então o glorioso Bharata nele entrou, sem ser impedido.
2.70.28
स माता महमापृच्च्य मातुलम् च युधाजितम् ।
रथमारुह्य भरतः शत्रुघ्नसहितो ययौ ॥ २.७०.२८ ॥
Após despedir-se do avô materno e do tio Yudhājit, Bharata subiu no carro e partiu junto com Śatrughna.
2.70.29
रथान् मण्डल चक्रामः च योजयित्वा परः शतम् ।
उष्ट्र गो अश्व खरैः भृत्या भरतम् यान्तम् अन्वयुः ॥ २.७०.२९ ॥
Atrelando mais de cem carros e carroças de rodas redondas, com camelos, bois, cavalos e asnos, os servos seguiram Bharata na partida.
2.70.30
बलेन गुप्तः भरतः महात्मा ।
सह आर्यकस्य आत्म समैः अमात्यैः ।
आदाय शत्रुघ्नम् अपेत शत्रुर् ।
गृहात् ययौ सिद्धैव इन्द्र लोकात् ॥ २.७०.३० ॥
Protegido por sua escolta, o magnânimo Bharata partiu de casa com Āryaka e ministros iguais a ele, levando Śatrughna consigo, livre de inimigos, como os seres perfeitos que deixam o mundo de Indra.