رامايانا فالميكي · السارغا 2.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.71.1
स प्रान् मुखो राज गृहात् अभिनिर्याय वीर्यवान् ।
ततः सुदामाम् द्युतिमान् सम्तीर्वावेक्ष्य ताम् नदीम् ॥ २.७१.१ ॥
خرج الشجاع من القصر الملكي متجهًا نحو الشرق. ثم عبر المتألق نهر سُدامَا ونظر إليه.
2.71.2
ह्लादिनीम् दूर पाराम् च प्रत्यक् स्रोतः तरन्गिणीम् ।
शतद्रूम् अतरत् श्रीमान् नदीम् इक्ष्वाकु नन्दनः ॥ २.७१.२ ॥
عبر المجيد سرور سلالة إكشفاكو نهر شاتادرو، المنعش ذا الضفاف البعيدة، الجاري نحو الغرب بأمواجه.
2.71.3
एल धाने नदीम् तीर्त्वा प्राप्य च अपर पर्पटान् ।
शिलाम् आकुर्वतीम् तीर्त्वा आग्नेयम् शल्य कर्तनम् ॥ २.७१.३ ॥
بعد أن عبر نهر إيلادهانا ووصل إلى بارباتا البعيدة، وعبر نهري شيلا وآكورفاتي، وصل إلى موضع شالياكارتانا الناري.
2.71.4
सत्य सम्धः शुचिः श्रीमान् प्रेक्षमाणः शिला वहाम् ।
अत्ययात् स महा शैलान् वनम् चैत्र रथम् प्रति ॥ २.७१.४ ॥
كان صادق العهد، طاهرًا، مجيدًا، يتأمل نهر شيلافاها، فتجاوز الجبال العظيمة متجهًا نحو غابة تشايتراراثا.
2.71.5
सरस्वतीम् च गङ्गाम् च उग्मेन प्रतिपद्य च ।
उत्तरम् वीरमत्स्यानाम् भारुण्डम् प्राविशद्वनम् ॥ २.७१.५ ॥
بعد أن عبر السرسواتي والغانغا بتيار عنيف، دخل غابة بهاروندا شمال شعب فيراماتسيا.
2.71.6
वेगिनीम् च कुलिन्ग आख्याम् ह्रादिनीम् पर्वत आवृताम् ।
यमुनाम् प्राप्य सम्तीर्णो बलम् आश्वासयत् तदा ॥ २.७१.६ ॥
بعد أن وصل إلى نهر يامونا السريع المنعش، المسمى كولينغا، المحاط بالجبال، وعبره، طمأن الجيش حينئذ.
2.71.7
शीतीकृत्य तु गात्राणि क्लान्तान् आश्वास्य वाजिनः ।
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च प्रायात् आदाय च उदकम् ॥ २.७१.७ ॥
وبعد أن أراح أجسام الخيول المنهوكة وطمأنها، اغتسل هناك وشرب، وأخذ الماء معه ومضى.
2.71.8
राज पुत्रः महा अरण्यम् अनभीक्ष्ण उपसेवितम् ।
भद्रः भद्रेण यानेन मारुतः खम् इव अत्ययात् ॥ २.७१.८ ॥
اجتاز ابن الملك تلك الغابة الكبرى القليلة الارتياد، في المركبة المباركة المسماة بهدرا، كما تعبر الريح السماء.
2.71.9
भागीरथीम् दुष्प्रतरामम्शुधाने महानदीम् ।
उपायाद्राघवस्तूर्णम् प्राग्वटे विश्रुते पुरे ॥ २.७१.९ ॥
وصل راغافا سريعاً إلى النهر العظيم بهاغيراثي، الصعب العبور، الذي تجري مياهه كأشعة الشمس، وأتى إلى المدينة الشهيرة براغفاطا.
2.71.10
स गङ्गाम् प्राग्वटे तीर्त्वे समायात्कुटिकोष्ठिकाम् ।
सबलस्ताम् स तीर्त्वाथ समायाद्धर्मवर्धनम् ॥ २.७१.१० ॥
عند معبر براغفاطا بلغ نهر الغانغا، ومع جيشه وصل إلى مستوطنة كوتيكوشتيكا؛ وبعد أن عبرها جاء إلى دهارمافاردهانا.
2.71.11
तोरणम् दक्षिण अर्धेन जम्बू प्रस्थम् उपागमत् ।
वरूथम् च ययौ रम्यम् ग्रामम् दशरथ आत्मजः ॥ २.७१.११ ॥
مر من الجانب الجنوبي للبوابة فوصل إلى جامبوبرasta، وذهب ابن داشاراتا إلى قرية فاروثا الجميلة.
2.71.12
तत्र रम्ये वने वासम् कृत्वा असौ प्रान् मुखो ययौ ।
उद्यानम् उज्जिहानायाः प्रियका यत्र पादपाः ॥ २.७१.१२ ॥
وبعد أن أقام في الغابة الجميلة، انطلق متجهاً نحو الشرق، إلى حديقة أوججيهانا حيث تقوم أشجار بриякا.
2.71.13
सालाम्स् तु प्रियकान् प्राप्य शीघ्रान् आस्थाय वाजिनः ।
अनुज्ञाप्य अथ भरतः वाहिनीम् त्वरितः ययौ ॥ २.७१.१३ ॥
وصل بهاراتا إلى أشجار السال والبرياكا، فامتطى الخيول السريعة، ثم صرف الجيش وأسرع في السير.
2.71.14
वासम् कृत्वा सर्व तीर्थे तीर्त्वा च उत्तानकाम् नदीम् ।
अन्या नदीः च विविधाः पार्वतीयैः तुरम् गमैः ॥ २.७१.१४ ॥
بعد أن أقام في سارفا تيرثا وعبر نهر أوتانَكا، وعبر أنهارًا أخرى متنوعة بخيول الجبال.
2.71.15
हस्ति पृष्ठकम् आसाद्य कुटिकाम् अत्यवर्तत ।
ततार च नर व्याघ्रः लौहित्ये स कपीवतीम् ॥ २.७१.१५ ॥
امتطى ظهر فيل فعبر نهر كوتيكا؛ وعبر ذلك النمر بين البشر نهر كابيفاتي عند لوهتيا.
2.71.16
एक साले स्थाणुमतीम् विनते गोमतीम् नदीम् ।
कलिन्ग नगरे च अपि प्राप्य साल वनम् तदा ॥ २.७१.१६ ॥
عند إيكا سالا عبر نهر ستانوماتي، وعند فيناتا نهر غوماتي؛ ولما وصل إلى مدينة كالينغا بلغ حينئذ غابة السال.
2.71.17
भरतः क्षिप्रम् आगच्चत् सुपरिश्रान्त वाहनः ।
वनम् च समतीत्य आशु शर्वर्याम् अरुण उदये ॥ २.७१.१७ ॥
جاء بهاراتا سريعًا، وكانت مركوباته منهكة تمامًا؛ وبعد أن اجتاز الغابة بسرعة، وصل عند الفجر حين انقضى الليل.
2.71.18
अयोध्याम् मनुना राज्ञा निर्मिताम् स ददर्श ह ।
ताम् पुरीम् पुरुष व्याघ्रः सप्त रात्र उषिटः पथि ॥ २.७१.१८ ॥
رأى أيوديا التي بناها الملك مانو؛ وبعد أن أقام سبع ليال في الطريق، رأى ذلك النمر بين البشر تلك المدينة.
2.71.19
अयोध्याम् अग्रतः दृष्ट्वा रथे सारथिम् अब्रवीत् ।
एषा न अतिप्रतीता मे पुण्य उद्याना यशस्विनी ॥ २.७१.१९ ॥
ولما رأى أيوديا أمامه، قال لسائق العربة: هذه المدينة المجيدة ذات الحدائق المباركة لم تعد مرضية لي كثيرا.
2.71.20
अयोध्या दृश्यते दूरात् सारथे पाण्डु मृत्तिका ।
यज्वभिर् गुण सम्पन्नैः ब्राह्मणैः वेद पारगैः ॥ २.७१.२० ॥
أيها السائق، أيوديا تُرى من بعيد شاحبة التراب، حيث يسكن البراهمة الذين يقيمون القرابين، المتصفون بالفضائل، العارفون بالفيدا.
2.71.21
भूयिष्ठम् ऋषैः आकीर्णा राज ऋषि वर पालिता ।
अयोध्यायाम् पुरा शब्दः श्रूयते तुमुलो महान् ॥ २.७१.२१ ॥
مملوءة في معظمها بالحكماء، يحميها أفضل الملوك الحكماء. كان يُسمع في أيوديا قديما صوت عظيم صاخب.
2.71.22
समन्तान् नर नारीणाम् तम् अद्य न शृणोम्य् अहम् ।
उद्यानानि हि साय अह्ने क्रीडित्वा उपरतैः नरैः ॥ २.७१.२२ ॥
من كل جانب لا أسمع اليوم ذلك الصوت للرجال والنساء؛ فالناس الذين لعبوا في الحدائق نهارا ومساء قد كفّوا الآن.
2.71.23
समन्तात् विप्रधावद्भिः प्रकाशन्ते मम अन्यदा ।
तानि अद्य अनुरुदन्ति इव परित्यक्तानि कामिभिः ॥ २.७१.२३ ॥
في أوقات أخرى، حين كان الناس يركضون في كل جانب، كانت تبدو لي مشرقة. أما اليوم، فقد هجرها عشاقها فكأنها تبكي.
2.71.24
अरण्य भूता इव पुरी सारथे प्रतिभाति मे ।
न हि अत्र यानैः दृश्यन्ते न गजैः न च वाजिभिः ॥ २.७१.२४ ॥
أيها السائق، تبدو لي هذه المدينة كأنها غابة؛ فلا تُرى هنا مركبات ولا فيلة ولا خيول.
2.71.25
निर्यान्तः वा अभियान्तः वा नर मुख्या यथा पुरम् ।
उद्यानानि पुरा भान्ति मत्तप्रमुदितानि च ॥ २.७१.२५ ॥
كما كان من قبل، حين كان الرجال الأفاضل يخرجون من المدينة أو يدخلون إليها، فكانت الحدائق تتلألأ بالمخمورين والمبتهجين.
2.71.26
जनानाम् रतिसम्योगेष्वत्यन्तगुणवन्ति च ।
तान्येतान्यद्य वश्यामि निरानन्दानि सर्वशः ॥ २.७१.२६ ॥
تلك الأماكن التي كانت أعظم فضلاً لاجتماعات لذّة الناس، سأصفها اليوم بأنها خالية تماماً من البهجة.
2.71.27
स्रस्तपर्णैरनुपथम् विक्रोशद्भिरिव द्रुमैः ।
नाद्यापि श्रूयते शब्दो मत्तानाम् मृगपक्षिणाम् ॥ २.७१.२७ ॥
تبدو الأشجار ذات الأوراق المتساقطة على امتداد الطريق كأنها تصرخ، ومع ذلك لا يُسمع اليوم صوت الحيوانات والطيور المخمورة.
2.71.28
सम्रक्ताम् मधुराम् वाणीम् कलम् व्याहरताम् बहु ।
चन्दनागुरुसम्पृक्तो धूपसम्मूर्चितोऽतुलः ॥ २.७१.२८ ॥
كان كثيرون يتكلمون بهدوء بأصوات صافية عذبة، وكان العطر الذي لا مثيل له من البخور الممزوج بالصندل والعود ينتشر في كل مكان.
2.71.29
प्रवाति पवनः श्रीमान् किम् नु नाद्य यथापुरम् ।
भेरीमृदङ्गवीणानाम् कोणसम्घट्टितः पुनः ॥ २.७१.२९ ॥
لماذا لا تهب اليوم تلك الريح المجيدة كما كانت من قبل، تصطدم بمضارب الطبول والمريدنغات والفينات فتتردد من جديد؟
2.71.30
किमद्य शब्दो विरतः सदाऽदीनगतिः पुरा ।
अनिष्टानि च पापानि पश्यामि विविधानि च ॥ २.७१.३० ॥
لماذا توقف اليوم ذلك الصوت الذي كان دائماً يمضي بلا وهن من قبل؟ إنني أرى علامات شتى مشؤومة وآثمة.
2.71.31
निमित्तानि अमनोज्ञानि तेन सीदति ते मनः ।
सर्वथा कुशलम् सूत दुर्लभम् मम बन्धुषु ॥ २.७१.३१ ॥
ظهرت علامات سيئة، ولهذا يضطرب قلبك. أيها السائق، إن السلامة التامة بين أقاربي أمر عسير.
2.71.32
तथा ह्यसति सम्मोहे हृदयम् सीदतीव मे ।
विषण्णः शान्तहृदयस्त्रस्तः सुलुलितेन्द्रियः ॥ २.७१.३२ ॥
وهكذا، حتى دون سبب حقيقي للاضطراب، يبدو أن قلبي يغرق. أنا منكسر ومرعوب، وحواسي مضطربة للغاية.
2.71.33
भरतः प्रविवेशाशु पुरीमिक्ष्वाकुपालिताम् ।
द्वारेण वैजयन्तेन प्राविशत् श्रान्त वाहनः ॥ २.७१.३३ ॥
دخل بهرata المدينة سريعًا، المدينة التي يحرسها بنو إيكشفاكو؛ ومع مركباته المنهكة دخل من البوابة المسماة فايجاياندا.
2.71.34
द्वाह्स्थैः उत्थाय विजयम् पृष्टः तैः सहितः ययौ ।
स तु अनेक अग्र हृदयो द्वाह्स्थम् प्रत्यर्च्य तम् जनम् ॥ २.७१.३४ ॥
نهض الرجال المرابطون عند البوابة، وحيّوه بتمنّي النصر وسألوا عن خيره. مضى معهم، لكن ذهنه كان مشغولًا بأفكار كثيرة؛ فردّ التحية بالإكرام لحارس البوابة ولأولئك القوم.
2.71.35
सूतम् अश्व पतेः क्लान्तम् अब्रवीत् तत्र राघवः ।
किमहम् त्वरयानीतः कारणेन विनानघ ॥ २.७१.३५ ॥
قال الراغافا هناك للسائق المنهك لصاحب الخيل: «أيها البريء من العيب، لماذا جيء بي على عجل كهذا دون سبب؟»
2.71.36
अशुभाशङ्कि हृदयम् शीलम् च पततीव मे ।
श्रुता नो यादृशाः पूर्वम् नृपतीनाम् विनाशने ॥ २.७१.३६ ॥
قلبي مملوء خوفًا من الشر، وكأن طبعي نفسه يسقط. لقد سمعنا أنه في الأزمان الماضية، عند هلاك الملوك، وقعت أمور كهذه.
2.71.37
आकाराः तान् अहम् सर्वान् इह पश्यामि सारथे ।
सम्मार्जनविहीनानि परुषाण्युपलक्षये ॥ २.७१.३७ ॥
أيها السائق، أرى هنا تلك العلامات كلها: غير مكنوسة، خشنة ومهملة.
2.71.38
असम्यतकवाटानि श्रीविहीनानि सर्वशः ।
बलिकर्मविहीनानि धूपसम्मेदनेन च ॥ २.७१.३८ ॥
أبوابها غير موصودة إحكاماً، خالية تماماً من البهاء، بلا قرابين طقسية، ولا امتزاج لدخان البخور فيها.
2.71.39
अनाशितकुटुम्बानि प्रभाहीनजनानि च ।
अलक्स्मीकानि पश्यामि कुटुम्बिभवनान्यहम् ॥ २.७१.३९ ॥
أرى بيوت الأسر التي لم تأكل، حيث يفتقر الناس إلى البهاء، وقد وُسمت بالنحس.
2.71.40
अपेतमाल्यशोभानि असम्मृष्टाजिराणि च ।
देवागाराणि शून्यानि न चाभान्ति यथापुरम् ॥ २.७१.४० ॥
المعابد التي زال عنها بهاء الأكاليل، وفناؤها غير مكنوس، وهي خالية، لم تعد تلمع كما كانت من قبل.
2.71.41
देवतार्चाः प्रविद्धाश्च यज्ञ्गोष्ठ्यस्तथाविधाः ।
माल्यापणेषु राजन्ते नाद्य पण्यानि वा तथा ॥ २.७१.४१ ॥
صور الآلهة مُلقاة مطروحة، وكذلك مجالس القرابين؛ ولا تتألق محلات الزهور، ولا أسواق البضائع اليوم.
2.71.42
दृश्यन्ते वणिजोऽप्यद्य न यथापूर्वमत्रवै ।
ध्यानसम्विग्नहृदयाः नष्टव्यापारयन्त्रिताः ॥ २.७१.४२ ॥
ولا يُرى التجار هنا اليوم كما كانوا من قبل؛ قلوبهم مضطربة بالهموم، ومقيدون بخراب تجارتهم.
2.71.43
देवायतनचैत्येषुदीनाः पक्षिगणास्तथा ॥ २.७१.४३ ॥
وفي المعابد والمزارات بدت أسراب الطيور حزينة كذلك.
2.71.44
मलिनम् च अश्रु पूर्ण अक्षम् दीनम् ध्यान परम् कृशम् ।
सस्त्री पुम्सम् च पश्यामि जनम् उत्कण्ठितम् पुरे ॥ २.७१.४४ ॥
أرى في المدينة رجالًا ونساءً، وجوههم باهتة، وعيونهم مليئة بالدموع، حزينين، غارقين في التفكير، هزيلين وقلقين.
2.71.45
तानि अनिष्टानि अयोध्यायाम् प्रेक्ष्य राज गृहम् ययौ ॥ २.७१.४५ ॥
ولما رأى هذه الشؤم في أيوديا، مضى إلى القصر الملكي.
2.71.46
ताम् शून्य शृन्ग अटक वेश्म रथ्याम् ।
रजो अरुण द्वार कपाट यन्त्राम् ।
दृष्ट्वा पुरीम् इन्द्र पुरी प्रकाशाम् ।
दुह्खेन सम्पूर्णतरः बभूव ॥ २.७१.४६ ॥
ولما رأى تلك المدينة، بأبراجها وشرفاتها الخالية، وشوارعها المحمرة بالغبار، وأبوابها ومغاليقها، المتألقة كمدينة إندرا، امتلأ حزنًا أكثر.
2.71.47
बहूनि पश्यन् मनसो अप्रियाणि ।
यानि अन्न्यदा न अस्य पुरे बभूवुः ।
अवाक् शिरा दीन मना नहृष्टः ।
पितुर् महात्मा प्रविवेश वेश्म ॥ २.७१.४७ ॥
رأى أشياء كثيرة مؤلمة للنفس لم تحدث في المدينة من قبل. مطأطئ الرأس، حزين القلب، غير مبتهج، دخل ذلك العظيم الروح دار أبيه.