ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 2.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.71.1
स प्रान् मुखो राज गृहात् अभिनिर्याय वीर्यवान् ।
ततः सुदामाम् द्युतिमान् सम्तीर्वावेक्ष्य ताम् नदीम् ॥ २.७१.१ ॥
勇猛な彼は王宮から東に向かって出発した。その後、輝く彼はスダーマー川を渡り、それを眺めた。
2.71.2
ह्लादिनीम् दूर पाराम् च प्रत्यक् स्रोतः तरन्गिणीम् ।
शतद्रूम् अतरत् श्रीमान् नदीम् इक्ष्वाकु नन्दनः ॥ २.७१.२ ॥
イクシュヴァーク族の喜び、栄光ある王子は、爽やかで遠い岸を持ち、西へ波を立てて流れるシャタドルー川を渡った。
2.71.3
एल धाने नदीम् तीर्त्वा प्राप्य च अपर पर्पटान् ।
शिलाम् आकुर्वतीम् तीर्त्वा आग्नेयम् शल्य कर्तनम् ॥ २.७१.३ ॥
エーラダーナ川を渡り、遠くのパルパタに着き、シーラー川とアークルヴァティー川を渡って、火の力を持つ棘抜きの地に至った。
2.71.4
सत्य सम्धः शुचिः श्रीमान् प्रेक्षमाणः शिला वहाम् ।
अत्ययात् स महा शैलान् वनम् चैत्र रथम् प्रति ॥ २.७१.४ ॥
誓いに忠実で清らかな栄光ある彼は、シーラーヴァハー川を眺めながら大山を越え、チャイトララタの森へ向かった。
2.71.5
सरस्वतीम् च गङ्गाम् च उग्मेन प्रतिपद्य च ।
उत्तरम् वीरमत्स्यानाम् भारुण्डम् प्राविशद्वनम् ॥ २.७१.५ ॥
サラスヴァティー川とガンガー川を激しい流れで渡り、勇魚族の北にあるバールンダの森に入った。
2.71.6
वेगिनीम् च कुलिन्ग आख्याम् ह्रादिनीम् पर्वत आवृताम् ।
यमुनाम् प्राप्य सम्तीर्णो बलम् आश्वासयत् तदा ॥ २.७१.६ ॥
速く流れ、清らかで、クリンガと呼ばれ山々に囲まれたヤムナー川に着き、渡り終えると、彼は軍勢を安心させた。
2.71.7
शीतीकृत्य तु गात्राणि क्लान्तान् आश्वास्य वाजिनः ।
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च प्रायात् आदाय च उदकम् ॥ २.७१.७ ॥
疲れた馬の体を冷やし、馬をなぐさめ、そこで沐浴して水を飲み、水も携えて進んだ。
2.71.8
राज पुत्रः महा अरण्यम् अनभीक्ष्ण उपसेवितम् ।
भद्रः भद्रेण यानेन मारुतः खम् इव अत्ययात् ॥ २.७१.८ ॥
王子は人の少ない大森林を、バドラという吉祥の乗り物で、風が空を渡るように通り抜けた。
2.71.9
भागीरथीम् दुष्प्रतरामम्शुधाने महानदीम् ।
उपायाद्राघवस्तूर्णम् प्राग्वटे विश्रुते पुरे ॥ २.७१.९ ॥
ラグの子はすぐに、渡りがたく日光のような流れをもつ大河バーギーラティーに至り、名高いプラグヴァタの町に近づいた。
2.71.10
स गङ्गाम् प्राग्वटे तीर्त्वे समायात्कुटिकोष्ठिकाम् ।
सबलस्ताम् स तीर्त्वाथ समायाद्धर्मवर्धनम् ॥ २.७१.१० ॥
プラーグヴァタの渡し場でガンガーに至り、軍とともにクティコーシュティカーの集落に着き、それを渡って、ダルマヴァルダナに至った。
2.71.11
तोरणम् दक्षिण अर्धेन जम्बू प्रस्थम् उपागमत् ।
वरूथम् च ययौ रम्यम् ग्रामम् दशरथ आत्मजः ॥ २.७१.११ ॥
門の南側を通って彼はジャンブープラスタに至り、ダシャラタの子は美しい村ヴァルータへ向かった。
2.71.12
तत्र रम्ये वने वासम् कृत्वा असौ प्रान् मुखो ययौ ।
उद्यानम् उज्जिहानायाः प्रियका यत्र पादपाः ॥ २.७१.१२ ॥
そこで美しい森に宿営してから、彼は東を向いて進み、プリヤカの木々があるウッジハーナーの園へ向かった。
2.71.13
सालाम्स् तु प्रियकान् प्राप्य शीघ्रान् आस्थाय वाजिनः ।
अनुज्ञाप्य अथ भरतः वाहिनीम् त्वरितः ययौ ॥ २.७१.१३ ॥
沙羅樹と祈利耶迦樹のもとに着き、速い馬に乗り、そののち軍勢に別れを告げて、バラタは急ぎ進んだ。
2.71.14
वासम् कृत्वा सर्व तीर्थे तीर्त्वा च उत्तानकाम् नदीम् ।
अन्या नदीः च विविधाः पार्वतीयैः तुरम् गमैः ॥ २.७१.१४ ॥
サルヴァ・ティールタに宿営し、ウッターナカー川を渡り、山産の馬の力で他の様々な川も渡って。
2.71.15
हस्ति पृष्ठकम् आसाद्य कुटिकाम् अत्यवर्तत ।
ततार च नर व्याघ्रः लौहित्ये स कपीवतीम् ॥ २.७१.१५ ॥
象の背に乗って彼はクティカーを越えた；人中の虎である彼はラウヒティヤにてカピーヴァティーを渡った。
2.71.16
एक साले स्थाणुमतीम् विनते गोमतीम् नदीम् ।
कलिन्ग नगरे च अपि प्राप्य साल वनम् तदा ॥ २.७१.१६ ॥
エーカ・サーラでスターヌマティーを、ヴィナタでゴーマティー川を渡り、カリンガの町に着いて、そのとき沙羅の林に至った。
2.71.17
भरतः क्षिप्रम् आगच्चत् सुपरिश्रान्त वाहनः ।
वनम् च समतीत्य आशु शर्वर्याम् अरुण उदये ॥ २.७१.१७ ॥
バラタは急ぎ到着した。乗り物はひどく疲れ果てていた。森を速やかに抜け、夜が明けて暁の時に着いた。
2.71.18
अयोध्याम् मनुना राज्ञा निर्मिताम् स ददर्श ह ।
ताम् पुरीम् पुरुष व्याघ्रः सप्त रात्र उषिटः पथि ॥ २.७१.१८ ॥
マヌ王が築いたアヨーディヤーを彼は見た。道中で七夜を過ごしてから、その人中の虎はその都を見た。
2.71.19
अयोध्याम् अग्रतः दृष्ट्वा रथे सारथिम् अब्रवीत् ।
एषा न अतिप्रतीता मे पुण्य उद्याना यशस्विनी ॥ २.७१.१९ ॥
前方にアヨーディヤーが見えると、彼は戦車の御者に言った。功徳の庭園を持つこの名高い都は、もう私にはあまり好ましく思えない。
2.71.20
अयोध्या दृश्यते दूरात् सारथे पाण्डु मृत्तिका ।
यज्वभिर् गुण सम्पन्नैः ब्राह्मणैः वेद पारगैः ॥ २.७१.२० ॥
御者よ、遠くからアヨーディヤーが見える。淡い土色の城壁を持つ都で、そこには供犠を行い、徳を備え、ヴェーダに通じたバラモンたちが住んでいる。
2.71.21
भूयिष्ठम् ऋषैः आकीर्णा राज ऋषि वर पालिता ।
अयोध्यायाम् पुरा शब्दः श्रूयते तुमुलो महान् ॥ २.७१.२१ ॥
大部分が聖仙で満ち、最も優れた王仙によって守られた都。かつてアヨーディヤーでは、大きく騒がしい音が聞こえていた。
2.71.22
समन्तान् नर नारीणाम् तम् अद्य न शृणोम्य् अहम् ।
उद्यानानि हि साय अह्ने क्रीडित्वा उपरतैः नरैः ॥ २.७१.२२ ॥
四方から聞こえた男女の声を、今日私は聞いていない。昼も夕方も庭園で遊んでいた人々は、今はもう静まっている。
2.71.23
समन्तात् विप्रधावद्भिः प्रकाशन्ते मम अन्यदा ।
तानि अद्य अनुरुदन्ति इव परित्यक्तानि कामिभिः ॥ २.७१.२३ ॥
かつて人々が四方を駆け回っていた頃、それらは私には輝いて見えた。今日、恋人たちに見捨てられたそれらは、まるで泣いているかのようだ。
2.71.24
अरण्य भूता इव पुरी सारथे प्रतिभाति मे ।
न हि अत्र यानैः दृश्यन्ते न गजैः न च वाजिभिः ॥ २.७१.२४ ॥
御者よ、この都は私には森のように見える。ここには車も象も馬も見えない。
2.71.25
निर्यान्तः वा अभियान्तः वा नर मुख्या यथा पुरम् ।
उद्यानानि पुरा भान्ति मत्तप्रमुदितानि च ॥ २.७१.२५ ॥
以前は、主だった人々が町へ出入りし、酔って喜ぶ人々で庭園が輝いていた。
2.71.26
जनानाम् रतिसम्योगेष्वत्यन्तगुणवन्ति च ।
तान्येतान्यद्य वश्यामि निरानन्दानि सर्वशः ॥ २.७१.२६ ॥
人々の喜びの集いにおいて極めて優れていた場所を、今私は全く喜びのないものとして語ろう。
2.71.27
स्रस्तपर्णैरनुपथम् विक्रोशद्भिरिव द्रुमैः ।
नाद्यापि श्रूयते शब्दो मत्तानाम् मृगपक्षिणाम् ॥ २.७१.२७ ॥
道沿いの落葉した木々はまるで泣き叫んでいるかのようだ。だが今日でさえ、酔ったけものや鳥の声は聞こえない。
2.71.28
सम्रक्ताम् मधुराम् वाणीम् कलम् व्याहरताम् बहु ।
चन्दनागुरुसम्पृक्तो धूपसम्मूर्चितोऽतुलः ॥ २.७१.२८ ॥
多くの人々が澄んだ甘い声で柔らかく語り合い、栴檀と沈香を混ぜた香の比類ない香りが漂っていた。
2.71.29
प्रवाति पवनः श्रीमान् किम् नु नाद्य यथापुरम् ।
भेरीमृदङ्गवीणानाम् कोणसम्घट्टितः पुनः ॥ २.७१.२९ ॥
あの輝かしい風は、今日はなぜ以前のように吹かないのか。太鼓や両面太鼓、ヴィーナーの撥に当たって再び響いていたものを。
2.71.30
किमद्य शब्दो विरतः सदाऽदीनगतिः पुरा ।
अनिष्टानि च पापानि पश्यामि विविधानि च ॥ २.७१.३० ॥
以前はいつも衰えることなく響いていたあの音が、今日はなぜ止んでしまったのか。私は様々な不吉で罪深い兆しを見ている。
2.71.31
निमित्तानि अमनोज्ञानि तेन सीदति ते मनः ।
सर्वथा कुशलम् सूत दुर्लभम् मम बन्धुषु ॥ २.७१.३१ ॥
不吉な兆しが現れ、それゆえお前の心は沈んでいる。御者よ、私の親族の間で万事につけて無事であることは得がたい。
2.71.32
तथा ह्यसति सम्मोहे हृदयम् सीदतीव मे ।
विषण्णः शान्तहृदयस्त्रस्तः सुलुलितेन्द्रियः ॥ २.७१.३२ ॥
このように、真の迷いの原因がなくとも、私の心は沈むかのようだ。私は沈み、怯え、感覚は大いに乱れている。
2.71.33
भरतः प्रविवेशाशु पुरीमिक्ष्वाकुपालिताम् ।
द्वारेण वैजयन्तेन प्राविशत् श्रान्त वाहनः ॥ २.७१.३३ ॥
バラタはイクシュヴァーク族が守る都市に速やかに入った。疲れた馬車とともに、ヴァイジャヤンタという門から入った。
2.71.34
द्वाह्स्थैः उत्थाय विजयम् पृष्टः तैः सहितः ययौ ।
स तु अनेक अग्र हृदयो द्वाह्स्थम् प्रत्यर्च्य तम् जनम् ॥ २.७१.३४ ॥
門に控えていた人々は立ち上がり、勝利の祝福とともに彼の安否を尋ねた。彼はその人々と共に進んだが、心は多くの思いに占められていた。門番やその人々に、彼は敬意をもって応えた。
2.71.35
सूतम् अश्व पतेः क्लान्तम् अब्रवीत् तत्र राघवः ।
किमहम् त्वरयानीतः कारणेन विनानघ ॥ २.७१.३५ ॥
そこでラーガヴァは、馬の主の疲れた御者に言った。「罪なき者よ、何の理由もなく、なぜこれほど急いで私を連れてきたのか。」
2.71.36
अशुभाशङ्कि हृदयम् शीलम् च पततीव मे ।
श्रुता नो यादृशाः पूर्वम् नृपतीनाम् विनाशने ॥ २.७१.३६ ॥
私の心は凶事を恐れて満ち、私の性格さえも崩れ落ちるかのようだ。昔、王たちが滅んだ時にも、このような事が起きたと我々は聞いている。
2.71.37
आकाराः तान् अहम् सर्वान् इह पश्यामि सारथे ।
सम्मार्जनविहीनानि परुषाण्युपलक्षये ॥ २.७१.३७ ॥
御者よ、ここにそれらの兆しがすべて見える。掃き清められず、荒れ果てて顧みられていない。
2.71.38
असम्यतकवाटानि श्रीविहीनानि सर्वशः ।
बलिकर्मविहीनानि धूपसम्मेदनेन च ॥ २.७१.३८ ॥
扉はきちんと閉じられず、すっかり輝きを失い、供犠の儀礼もなく、香煙の立ちこめることもない。
2.71.39
अनाशितकुटुम्बानि प्रभाहीनजनानि च ।
अलक्स्मीकानि पश्यामि कुटुम्बिभवनान्यहम् ॥ २.७१.३९ ॥
家族が食事をしていない家々、人々が輝きを失った家々、不運の印に覆われた家々が見える。
2.71.40
अपेतमाल्यशोभानि असम्मृष्टाजिराणि च ।
देवागाराणि शून्यानि न चाभान्ति यथापुरम् ॥ २.७१.४० ॥
花飾りの輝きを失い、中庭は掃かれず、がらんとした神殿は、以前のようには輝いていない。
2.71.41
देवतार्चाः प्रविद्धाश्च यज्ञ्गोष्ठ्यस्तथाविधाः ।
माल्यापणेषु राजन्ते नाद्य पण्यानि वा तथा ॥ २.७१.४१ ॥
神々の像は打ち捨てられ、祭儀の集まりも同様である。花屋も、今日では品物を売る店も輝いていない。
2.71.42
दृश्यन्ते वणिजोऽप्यद्य न यथापूर्वमत्रवै ।
ध्यानसम्विग्नहृदयाः नष्टव्यापारयन्त्रिताः ॥ २.७१.४२ ॥
今日では商人さえもかつてのようにはここに見えない。彼らの心は思い悩んで乱れ、商売が傾いて身動きがとれずにいる。
2.71.43
देवायतनचैत्येषुदीनाः पक्षिगणास्तथा ॥ २.७१.४३ ॥
寺院や塔の中でも、鳥の群れは同じく沈んで見えた。
2.71.44
मलिनम् च अश्रु पूर्ण अक्षम् दीनम् ध्यान परम् कृशम् ।
सस्त्री पुम्सम् च पश्यामि जनम् उत्कण्ठितम् पुरे ॥ २.७१.४४ ॥
町では男も女も、顔はくすみ、目には涙をため、悲しみに沈み、思いに浸り、痩せて不安げにしているのが見える。
2.71.45
तानि अनिष्टानि अयोध्यायाम् प्रेक्ष्य राज गृहम् ययौ ॥ २.७१.४५ ॥
アヨーディヤーでそれらの不吉な兆しを見て、彼は王宮へ向かった。
2.71.46
ताम् शून्य शृन्ग अटक वेश्म रथ्याम् ।
रजो अरुण द्वार कपाट यन्त्राम् ।
दृष्ट्वा पुरीम् इन्द्र पुरी प्रकाशाम् ।
दुह्खेन सम्पूर्णतरः बभूव ॥ २.७१.४६ ॥
空っぽの尖塔と楼台、塵に赤く染まった通り、扉と閂のある、インドラの都のように輝く都を見て、彼はますます深い悲しみに満たされた。
2.71.47
बहूनि पश्यन् मनसो अप्रियाणि ।
यानि अन्न्यदा न अस्य पुरे बभूवुः ।
अवाक् शिरा दीन मना नहृष्टः ।
पितुर् महात्मा प्रविवेश वेश्म ॥ २.७१.४७ ॥
町で彼は、以前にはなかった心を痛める多くの出来事を目にした。うなだれ、心沈んで喜ぶこともなく、その偉大な方は父の館へ入って行った。