Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.79.1
ततः प्रभात समये दिवसे अथ चतुर्दशे ।
समेत्य राज कर्तारः भरतम् वाक्यम् अब्रुवन् ॥ २.७९.१ ॥
Entonces, al amanecer, en el decimocuarto día, los ministros que gobernaban el reino se reunieron y dijeron estas palabras a Bharata.
2.79.2
गतः दशरथः स्वर्गम् यो नो गुरुतरः गुरुः ।
रामम् प्रव्राज्य वै ज्येष्ठम् लक्ष्मणम् च महा बलम् ॥ २.७९.२ ॥
Daśaratha, nuestro más venerable maestro y padre, ha ido al cielo, después de enviar al exilio a Rāma, el mayor, y al poderoso Lakṣmaṇa.
2.79.3
त्वम् अद्य भव नो राजा राज पुत्र महा यशः ।
सम्गत्या न अपराध्नोति राज्यम् एतत् अनायकम् ॥ २.७९.३ ॥
Oh príncipe de gran renombre, sé ahora nuestro rey; este reino, sin gobernante, te pertenece por derecho de descendencia y no debe quedar desatendido.
2.79.4
आभिषेचनिकम् सर्वम् इदम् आदाय राघव ।
प्रतीक्षते त्वाम् स्व जनः श्रेणयः च नृप आत्मज ॥ २.७९.४ ॥
Oh descendiente de Raghu, toma todos estos objetos de coronación; tu propio pueblo y los gremios te esperan, oh hijo del rey.
2.79.5
राज्यम् गृहाण भरत पितृ पैतामहम् महत् ।
अभिषेचय च आत्मानम् पाहि च अस्मान् नर ऋषभ ॥ २.७९.५ ॥
Oh Bharata, acepta este gran reino de tus padres y abuelos; conságrate y protégenos, oh mejor de los hombres.
2.79.6
आभिषेचनिकम् भाण्डम् कृत्वा सर्वम् प्रदक्षिणम् ।
भरतः तम् जनम् सर्वम् प्रत्युवाच धृत व्रतः ॥ २.७९.६ ॥
Habiendo dado la vuelta ritual a todos los objetos de coronación, Bharata, firme en su voto, respondió a todas aquellas gentes.
2.79.7
ज्येष्ठस्य राजता नित्यम् उचिता हि कुलस्य नः ।
न एवम् भवन्तः माम् वक्तुम् अर्हन्ति कुशला जनाः ॥ २.७९.७ ॥
La realeza del mayor es siempre adecuada para nuestra familia. Sabios, no os corresponde hablarme así.
2.79.8
रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति मही पतिः ।
अहम् तु अरण्ये वत्स्यामि वर्षाणि नव पन्च च ॥ २.७९.८ ॥
Rāma es nuestro hermano mayor, y él en verdad será el señor de la tierra. En cuanto a mí, viviré en el bosque durante catorce años.
2.79.9
युज्यताम् महती सेना चतुर् अन्ग महा बला ।
आनयिष्याम्य् अहम् ज्येष्ठम् भ्रातरम् राघवम् वनात् ॥ २.७९.९ ॥
Que se prepare un gran ejército de cuatro divisiones, poderoso. Traeré de vuelta del bosque a mi hermano mayor, Rāghava Rāma.
2.79.10
आभिषेचनिकम् चैव सर्वम् एतत् उपस्कृतम् ।
पुरः कृत्य गमिष्यामि राम हेतोर् वनम् प्रति ॥ २.७९.१० ॥
Todos estos objetos para la coronación están preparados. Poniéndolos delante, iré hacia el bosque por causa de Rāma.
2.79.11
तत्र एव तम् नर व्याघ्रम् अभिषिच्य पुरः कृतम् ।
आनेष्यामि तु वै रामम् हव्य वाहम् इव अध्वरात् ॥ २.७९.११ ॥
Allí mismo, habiendo ungido a aquel tigre entre los hombres con los objetos dispuestos ante él, traeré a Rāma de vuelta del bosque, como se trae el fuego del sacrificio.
2.79.12
न सकामा करिष्यामि स्वम् इमाम् मातृ गन्धिनीम् ।
वने वत्स्याम्य् अहम् दुर्गे रामः राजा भविष्यति ॥ २.७९.१२ ॥
No haré mía, para disfrutarla a mi antojo, esta tierra que lleva la mancha de mi madre. Viviré en el bosque inhóspito, y Rāma será el único rey.
2.79.13
क्रियताम् शिल्पिभिः पन्थाः समानि विषमाणि च ।
रक्षिणः च अनुसम्यान्तु पथि दुर्ग विचारकाः ॥ २.७९.१३ ॥
Que los artesanos preparen el camino, allanando lo llano y lo escabroso, y que los guardias, inspectores de los pasos difíciles, sigan de cerca por el camino.
2.79.14
एवम् सम्भाषमाणम् तम् राम हेतोर् नृप आत्मजम् ।
प्रत्युवाच जनः सर्वः श्रीमद् वाक्यम् अनुत्तमम् ॥ २.७९.१४ ॥
Al hijo del rey, que así hablaba por causa de Rāma, todo el pueblo respondió con palabras gloriosas e incomparables.
2.79.15
एवम् ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीर् उपतिष्ठताम् ।
यः त्वम् ज्येष्ठे नृप सुते पृथिवीम् दातुम् इच्चसि ॥ २.७९.१५ ॥
Que Padmā, Śrī, te asista, oh hijo del rey, mientras así hablas, pues deseas dar la tierra a tu hermano mayor.
2.79.16
अनुत्तमम् तत् वचनम् नृप आत्मज ।
प्रभाषितम् सम्श्रवणे निशम्य च ।
प्रहर्षजाः तम् प्रति बाष्प बिन्दवो ।
निपेतुर् आर्य आनन नेत्र सम्भवाः ॥ २.७९.१६ ॥
Al escuchar aquel discurso incomparable del hijo del rey, lágrimas nacidas de la alegría cayeron sobre él, brotando de los rostros y ojos nobles.
2.79.17
ऊचुस् ते वचनम् इदम् निशम्य हृष्टाः ।
सामात्याः सपरिषदो वियात शोकाः ।
पन्थानम् नर वर भक्तिमान् जनः च ।
व्यादिष्टः तव वचनाच् च शिल्पि वर्गः ॥ २.७९.१७ ॥
Oh mejor de los hombres, al oír tus palabras, ellos, alegres, junto con los ministros y la asamblea, libres de pesar, dijeron: por tu orden han sido designados para el camino el pueblo devoto y el gremio de artesanos.