Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.79.1
ततः प्रभात समये दिवसे अथ चतुर्दशे ।
समेत्य राज कर्तारः भरतम् वाक्यम् अब्रुवन् ॥ २.७९.१ ॥
Dann, bei Tagesanbruch, am vierzehnten Tag, versammelten sich die Minister, die die Geschäfte des Reiches führten, und sprachen diese Worte zu Bharata.
2.79.2
गतः दशरथः स्वर्गम् यो नो गुरुतरः गुरुः ।
रामम् प्रव्राज्य वै ज्येष्ठम् लक्ष्मणम् च महा बलम् ॥ २.७९.२ ॥
Daśaratha, unser größter Lehrer und Vater, ist in den Himmel gegangen, nachdem er Rāma, den Ältesten, und den mächtigen Lakṣmaṇa in die Verbannung geschickt hatte.
2.79.3
त्वम् अद्य भव नो राजा राज पुत्र महा यशः ।
सम्गत्या न अपराध्नोति राज्यम् एतत् अनायकम् ॥ २.७९.३ ॥
O Prinz von großem Ruhm, werde nun unser König; dieses Reich ohne Herrscher gehört dir von Rechts wegen durch Abstammung und darf nicht vernachlässigt werden.
2.79.4
आभिषेचनिकम् सर्वम् इदम् आदाय राघव ।
प्रतीक्षते त्वाम् स्व जनः श्रेणयः च नृप आत्मज ॥ २.७९.४ ॥
O Nachkomme Raghus, nimm all dieses Krönungsgerät; dein eigenes Volk und die Gilden erwarten dich, o Sohn des Königs.
2.79.5
राज्यम् गृहाण भरत पितृ पैतामहम् महत् ।
अभिषेचय च आत्मानम् पाहि च अस्मान् नर ऋषभ ॥ २.७९.५ ॥
O Bharata, nimm dieses große Reich deiner Väter und Vorväter an; salbe dich und beschütze uns, o Bester der Menschen.
2.79.6
आभिषेचनिकम् भाण्डम् कृत्वा सर्वम् प्रदक्षिणम् ।
भरतः तम् जनम् सर्वम् प्रत्युवाच धृत व्रतः ॥ २.७९.६ ॥
Nachdem er alle Krönungsgefäße ehrfurchtsvoll umschritten hatte, antwortete Bharata, standhaft in seinem Gelübde, all diesen Menschen.
2.79.7
ज्येष्ठस्य राजता नित्यम् उचिता हि कुलस्य नः ।
न एवम् भवन्तः माम् वक्तुम् अर्हन्ति कुशला जनाः ॥ २.७९.७ ॥
Das Königtum des Ältesten ist für unser Geschlecht stets angemessen. Ihr Klugen, es steht euch nicht zu, mir so etwas zu sagen.
2.79.8
रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति मही पतिः ।
अहम् तु अरण्ये वत्स्यामि वर्षाणि नव पन्च च ॥ २.७९.८ ॥
Rāma ist unser älterer Bruder, und er wird gewiss Herr der Erde sein. Ich selbst aber werde vierzehn Jahre im Wald wohnen.
2.79.9
युज्यताम् महती सेना चतुर् अन्ग महा बला ।
आनयिष्याम्य् अहम् ज्येष्ठम् भ्रातरम् राघवम् वनात् ॥ २.७९.९ ॥
Möge ein großes, gewaltiges vierteiliges Heer bereitgestellt werden. Ich werde meinen älteren Bruder Rāghava Rāma aus dem Wald zurückbringen.
2.79.10
आभिषेचनिकम् चैव सर्वम् एतत् उपस्कृतम् ।
पुरः कृत्य गमिष्यामि राम हेतोर् वनम् प्रति ॥ २.७९.१० ॥
Alle diese Gegenstände für die Krönung sind bereitet. Sie vor mir hertragend, werde ich um Rāmas willen in den Wald gehen.
2.79.11
तत्र एव तम् नर व्याघ्रम् अभिषिच्य पुरः कृतम् ।
आनेष्यामि तु वै रामम् हव्य वाहम् इव अध्वरात् ॥ २.७९.११ ॥
Dort werde ich jenen Tiger unter den Menschen mit den vor ihm bereitgestellten Krönungsgaben salben und Rāma aus dem Wald zurückbringen, wie man das Opferfeuer vom Ritual holt.
2.79.12
न सकामा करिष्यामि स्वम् इमाम् मातृ गन्धिनीम् ।
वने वत्स्याम्य् अहम् दुर्गे रामः राजा भविष्यति ॥ २.७९.१२ ॥
Dieses Reich, das den Makel meiner Mutter trägt, werde ich nicht nach meinem Wunsch als das Meine genießen. Ich werde in dem unwegsamen Wald wohnen, und Rāma allein wird König sein.
2.79.13
क्रियताम् शिल्पिभिः पन्थाः समानि विषमाणि च ।
रक्षिणः च अनुसम्यान्तु पथि दुर्ग विचारकाः ॥ २.७९.१३ ॥
Die Handwerker sollen den Weg herrichten, das Ebene und das Unebene; und die Wächter, Prüfer der schwierigen Pässe, sollen auf dem Weg dicht folgen.
2.79.14
एवम् सम्भाषमाणम् तम् राम हेतोर् नृप आत्मजम् ।
प्रत्युवाच जनः सर्वः श्रीमद् वाक्यम् अनुत्तमम् ॥ २.७९.१४ ॥
Dem Königssohn, der so um Rāmas willen sprach, antwortete das ganze Volk mit glanzvollen, unübertroffenen Worten.
2.79.15
एवम् ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीर् उपतिष्ठताम् ।
यः त्वम् ज्येष्ठे नृप सुते पृथिवीम् दातुम् इच्चसि ॥ २.७९.१५ ॥
Möge Padmā, Śrī, dir zur Seite stehen, o Königssohn, der du so sprichst, denn du willst dem ältesten Bruder die Erde geben.
2.79.16
अनुत्तमम् तत् वचनम् नृप आत्मज ।
प्रभाषितम् सम्श्रवणे निशम्य च ।
प्रहर्षजाः तम् प्रति बाष्प बिन्दवो ।
निपेतुर् आर्य आनन नेत्र सम्भवाः ॥ २.७९.१६ ॥
Als sie jene unübertreffliche Rede des Königssohns gehört hatten, fielen Tränen der Freude, aus den Gesichtern und Augen der Edlen entstanden, auf ihn nieder.
2.79.17
ऊचुस् ते वचनम् इदम् निशम्य हृष्टाः ।
सामात्याः सपरिषदो वियात शोकाः ।
पन्थानम् नर वर भक्तिमान् जनः च ।
व्यादिष्टः तव वचनाच् च शिल्पि वर्गः ॥ २.७९.१७ ॥
O Bester der Menschen, erfreut über deine Worte, sprachen sie mit den Ministern und der Versammlung, frei von Kummer: Auf dein Wort hin wurden das ergebene Volk und die Zunft der Handwerker für den Weg bestimmt.