വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 2.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.79.1
ततः प्रभात समये दिवसे अथ चतुर्दशे ।
समेत्य राज कर्तारः भरतम् वाक्यम् अब्रुवन् ॥ २.७९.१ ॥
പിന്നെ പ്രഭാതസമയത്ത്, പതിന്നാലാം ദിവസം, രാജ്യഭരണം നടത്തുന്ന മന്ത്രിമാർ ഒത്തുചേർന്ന് ഭരതനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
2.79.2
गतः दशरथः स्वर्गम् यो नो गुरुतरः गुरुः ।
रामम् प्रव्राज्य वै ज्येष्ठम् लक्ष्मणम् च महा बलम् ॥ २.७९.२ ॥
ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം ഏറ്റവും വലിയ ഗുരുവായ ദശരഥൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു; ജ്യേഷ്ഠനായ രാമനെയും മഹാബലനായ ലക്ഷ്മണനെയും വനവാസത്തിനയച്ച ശേഷം.
2.79.3
त्वम् अद्य भव नो राजा राज पुत्र महा यशः ।
सम्गत्या न अपराध्नोति राज्यम् एतत् अनायकम् ॥ २.७९.३ ॥
മഹായശസ്വിയായ രാജകുമാരാ, ഇന്ന് നീ ഞങ്ങളുടെ രാജാവാകണം; നായകനില്ലാത്ത ഈ രാജ്യം പാരമ്പര്യാവകാശത്താൽ നിന്റേതാണ്.
2.79.4
आभिषेचनिकम् सर्वम् इदम् आदाय राघव ।
प्रतीक्षते त्वाम् स्व जनः श्रेणयः च नृप आत्मज ॥ २.७९.४ ॥
രാഘവാ, അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഈ സാമഗ്രികളെല്ലാം എടുത്തുകൊണ്ട്; നിന്റെ സ്വജനങ്ങളും ശ്രേണികളും നിനക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു, രാജപുത്രാ.
2.79.5
राज्यम् गृहाण भरत पितृ पैतामहम् महत् ।
अभिषेचय च आत्मानम् पाहि च अस्मान् नर ऋषभ ॥ २.७९.५ ॥
ഭരതാ, നിന്റെ പിതൃപിതാമഹന്മാരുടെ ഈ മഹത്തായ രാജ്യം സ്വീകരിക്കൂ; നിന്നെത്തന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കൂ, നരശ്രേഷ്ഠാ.
2.79.6
आभिषेचनिकम् भाण्डम् कृत्वा सर्वम् प्रदक्षिणम् ।
भरतः तम् जनम् सर्वम् प्रत्युवाच धृत व्रतः ॥ २.७९.६ ॥
അഭിഷേകസാമഗ്രികളെല്ലാം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ഭരതൻ ആ ജനങ്ങളോടെല്ലാം മറുപടി പറഞ്ഞു.
2.79.7
ज्येष्ठस्य राजता नित्यम् उचिता हि कुलस्य नः ।
न एवम् भवन्तः माम् वक्तुम् अर्हन्ति कुशला जनाः ॥ २.७९.७ ॥
മൂത്തവനാണ് രാജ്യം ഭരിക്കേണ്ടത്; അതാണ് എന്നും നമ്മുടെ കുലത്തിന് ഉചിതം. വിവേകമുള്ള ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് യോജിച്ചതല്ല.
2.79.8
रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति मही पतिः ।
अहम् तु अरण्ये वत्स्यामि वर्षाणि नव पन्च च ॥ २.७९.८ ॥
രാമനാണ് നമ്മുടെ മൂത്ത സഹോദരൻ; അവനാണ് ഭൂമിയുടെ അധിപനാകുക. ഞാനോ പതിനാലു വർഷം കാട്ടിൽ വസിക്കും.
2.79.9
युज्यताम् महती सेना चतुर् अन्ग महा बला ।
आनयिष्याम्य् अहम् ज्येष्ठम् भ्रातरम् राघवम् वनात् ॥ २.७९.९ ॥
നാലംഗങ്ങളുള്ള മഹത്തായ, ശക്തമായ സേന സജ്ജമാക്കട്ടെ. മൂത്ത സഹോദരൻ രാഘവനായ രാമനെ ഞാൻ കാട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവരും.
2.79.10
आभिषेचनिकम् चैव सर्वम् एतत् उपस्कृतम् ।
पुरः कृत्य गमिष्यामि राम हेतोर् वनम् प्रति ॥ २.७९.१० ॥
രാജാഭിഷേകത്തിനുള്ള സകല സാമഗ്രികളും ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. അവയെ മുന്നിൽ വെച്ച് രാമനു വേണ്ടി ഞാൻ കാട്ടിലേക്കു പോകും.
2.79.11
तत्र एव तम् नर व्याघ्रम् अभिषिच्य पुरः कृतम् ।
आनेष्यामि तु वै रामम् हव्य वाहम् इव अध्वरात् ॥ २.७९.११ ॥
അവിടെത്തന്നെ, മുന്നിൽ വെച്ച അഭിഷേകത്താൽ ആ നരശ്രേഷ്ഠനായ രാമനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, യാഗത്തിൽനിന്ന് ഹവ്യവാഹനനെ കൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെ രാമനെ ഞാൻ കാട്ടിൽനിന്ന് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരും.
2.79.12
न सकामा करिष्यामि स्वम् इमाम् मातृ गन्धिनीम् ।
वने वत्स्याम्य् अहम् दुर्गे रामः राजा भविष्यति ॥ २.७९.१२ ॥
അമ്മയുടെ കളങ്കം വഹിക്കുന്ന ഈ രാജ്യത്തെ ഞാൻ ആഗ്രഹം സഫലമായവനായി ഭരിക്കില്ല. ദുർഗമമായ കാട്ടിൽ ഞാൻ വസിക്കും; രാമൻ തന്നെ രാജാവാകും.
2.79.13
क्रियताम् शिल्पिभिः पन्थाः समानि विषमाणि च ।
रक्षिणः च अनुसम्यान्तु पथि दुर्ग विचारकाः ॥ २.७९.१३ ॥
ശില്പികൾ വഴി സമമായ സ്ഥലങ്ങളിലും വിഷമമായ സ്ഥലങ്ങളിലും ശരിയാക്കട്ടെ; കാവൽക്കാർ ദുർഗമമായ വഴികളെ പരിശോധിക്കുന്നവരായി വഴിയിൽ അനുഗമിക്കട്ടെ.
2.79.14
एवम् सम्भाषमाणम् तम् राम हेतोर् नृप आत्मजम् ।
प्रत्युवाच जनः सर्वः श्रीमद् वाक्यम् अनुत्तमम् ॥ २.७९.१४ ॥
രാമനുവേണ്ടി ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച രാജപുത്രനോട് എല്ലാ ജനങ്ങളും അതുല്യവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ വാക്കുകളാൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.
2.79.15
एवम् ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीर् उपतिष्ठताम् ।
यः त्वम् ज्येष्ठे नृप सुते पृथिवीम् दातुम् इच्चसि ॥ २.७९.१५ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്ന നിനക്ക്, രാജപുത്രാ, പത്മയായ ശ്രീ അടുത്തെത്തട്ടെ; മൂത്ത സഹോദരന് നീ ഭൂമി നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവല്ലോ.
2.79.16
अनुत्तमम् तत् वचनम् नृप आत्मज ।
प्रभाषितम् सम्श्रवणे निशम्य च ।
प्रहर्षजाः तम् प्रति बाष्प बिन्दवो ।
निपेतुर् आर्य आनन नेत्र सम्भवाः ॥ २.७९.१६ ॥
രാജപുത്രന്റെ ആ അതുല്യമായ വാക്ക് കേട്ട്, സന്തോഷത്താൽ ജനിച്ച കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ ശ്രേഷ്ഠരുടെ മുഖങ്ങളിൽ നിന്നും കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അവന്റെ മേൽ വീണു.
2.79.17
ऊचुस् ते वचनम् इदम् निशम्य हृष्टाः ।
सामात्याः सपरिषदो वियात शोकाः ।
पन्थानम् नर वर भक्तिमान् जनः च ।
व्यादिष्टः तव वचनाच् च शिल्पि वर्गः ॥ २.७९.१७ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് സന്തുഷ്ടരായ അവർ മന്ത്രിമാരോടും സഭയോടും കൂടി ദുഃഖം നീങ്ങിയവരായി പറഞ്ഞു: വഴിക്കായി ഭക്തരായ ജനങ്ങളും ശില്പിസംഘവും നിന്റെ വാക്കാൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.