رامايانا فالميكي · السارغا 2.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.88.1
तत् श्रुत्वा निपुणम् सर्वम् भरतः सह मन्त्रिभिः ।
इन्गुदी मूलम् आगम्य राम शय्याम् अवेक्ष्य ताम् ॥ २.८८.१ ॥
ولما سمع بharata كل ذلك بعناية، جاء مع وزرائه إلى جذر شجرة إنغودي، ونظر إلى فراش راما.
2.88.2
अब्रवीद् जननीः सर्वा इह तेन महात्मना ।
शर्वरी शयिता भूमौ इदम् अस्य विमर्दितम् ॥ २.८८.२ ॥
قال لجميع الأمهات: "هنا على الأرض قضى هذا العظيم النفس ليلته؛ وهذا هو الفراش الذي ضغطه."
2.88.3
महा भाग कुलीनेन महा भागेन धीमता ।
जातो दशरथेन ऊर्व्याम् न रामः स्वप्तुम् अर्हति ॥ २.८८.३ ॥
"أيتها الأمهات ذوات الحظ العظيم! إن راما، المولود من سلالة نبيلة لداشرثا ذي الحظ العظيم والحكيم، لا يستحق أن ينام على الأرض."
2.88.4
अजिन उत्तर सम्स्तीर्णे वर आस्तरण सम्चये ।
शयित्वा पुरुष व्याघ्रः कथम् शेते मही तले ॥ २.८८.४ ॥
"كيف يرقد الآن على الأرض العارية راما، نمر الرجال، الذي اعتاد أن ينام على كومة من جلود الغزلان والأغطية الفاخرة؟"
2.88.5
प्रासाद अग्र विमानेषु वलभीषु च सर्वदा ।
हैम राजत भौमेषु वर आस्त्ररण शालिषु ॥ २.८८.५ ॥
"الذي كان ينام دائمًا في أعالي القصور وفي القاعات والشرفات، على أرضيات من الذهب والفضة، في حجرات غنية بالأغطية الفاخرة."
2.88.6
पुष्प सम्चय चित्रेषु चन्दन अगरु गन्धिषु ।
पाण्डुर अभ्र प्रकाशेषु शुक सम्घ रुतेषु च ॥ २.८८.६ ॥
"الذي كان ينام في حجرات مزينة بأكوام من الزهور، عابقة بعطر الصندل والعود، مشرقة كالغيوم البيضاء، يتردد فيها صياح أسراب الببغاوات."
2.88.7
प्रासादवरवर्येषु शीतवत्सु सुगन्धिषु ।
उषित्वा मेरुकल्पेषु कृतकाम्चनभित्तिषु ॥ २.८८.७ ॥
وقد أقام في أفضل القصور الفاخرة، الباردة العطرة، الشبيهة بجبل ميرو، ذات الجدران المذهبة،
2.88.8
गीत वादित्र निर्घोषैर् वर आभरण निह्स्वनैः ।
मृदन्ग वर शब्दैः च सततम् प्रतिबोधितः ॥ २.८८.८ ॥
كان يُوقَظ دائمًا بأصوات الغناء والآلات الموسيقية، وبرنين الحلي الفاخرة، وبأصوات الطبول الممتازة.
2.88.9
बन्दिभिर् वन्दितः काले बहुभिः सूत मागधैः ।
गाथाभिर् अनुरूपाभिः स्तुतिभिः च परम्तपः ॥ २.८८.९ ॥
يا مُحرق الأعداء، في الوقت المناسب كان يمدحه كثير من المنشدين وسائقي العربات والمداحين، بأبيات وتسابيح تليق به.
2.88.10
अश्रद्धेयम् इदम् लोके न सत्यम् प्रतिभाति मा ।
मुह्यते खलु मे भावः स्वप्नो अयम् इति मे मतिः ॥ २.८८.१० ॥
هذا أمر لا يُصدَّق في العالم، ولا يبدو لي حقيقيًا. إن ذهني لفي حيرة حقًا؛ وفكري يقول إن هذا حلم.
2.88.11
न नूनम् दैवतम् किम्चित् कालेन बलवत्तरम् ।
यत्र दाशरथी रामो भूमौ एवम् शयीत सः ॥ २.८८.११ ॥
لا شك أنه لا يوجد إله أقوى من الزمن، فها هو راما ابن داشاراثا يرقد على الأرض هكذا.
2.88.12
विदेह राजस्य सुता सीता च प्रिय दर्शना ।
दयिता शयिता भूमौ स्नुषा दशरथस्य च ॥ २.८८.१२ ॥
وسيتا ابنة ملك فيديها، الجميلة المنظر، الحبيبة وكنّة داشاراثا، ترقد هي أيضًا على الأرض.
2.88.13
इयम् शय्या मम भ्रातुर् इदम् हि परिवर्तितम् ।
स्थण्डिले कठिने सर्वम् गात्रैर् विमृदितम् तृणम् ॥ २.८८.१३ ॥
هذا فراش أخي، فعلى الأرض الصلبة قد ضغطت أعضاؤه العشب تماما فغيّرته هكذا.
2.88.14
मन्ये साभरणा सुप्ता सीता अस्मिन् शयने तदा ।
तत्र तत्र हि दृश्यन्ते सक्ताः कनक बिन्दवः ॥ २.८८.१४ ॥
أظن أن سيتا المزينة بالحلي كانت نائمة على هذا الفراش حينها، إذ ترى هنا وهناك قطرات من الذهب عالقة.
2.88.15
उत्तरीयम् इह आसक्तम् सुव्यक्तम् सीतया तदा ।
तथा ह्य् एते प्रकाशन्ते सक्ताः कौशेय तन्तवः ॥ २.८८.१५ ॥
هنا كان الرداء العلوي لسيتا عالقا بوضوح في ذلك الوقت، وهكذا تظهر هذه الخيوط الحريرية متعلقة لامعة.
2.88.16
मन्ये भर्तुः सुखा शय्या येन बाला तपस्विनी ।
सुकुमारी सती दुह्खम् न विजानाति मैथिली ॥ २.८८.१६ ॥
أظن أن فراش زوجها كان مريحا، فلذلك لا تعرف هذه الفتاة الزاهدة الرقيقة الوفية ميثيلي الحزن.
2.88.17
हा हन्तास्मि नृशम्सोऽहम् यत्सभार्यः कृतेमम ।
ईदृशीं राघवः शय्यामधिशेते ह्यानाथवत् ॥ २.८८.१७ ॥
آه! ما أقسى قلبي، إذ جعلت راغافا مع زوجته ينام على مثل هذا الفراش كأنه بلا معين.
2.88.18
सार्वभौम कुले जातः सर्व लोक सुख आवहः ।
सर्व लोक प्रियः त्यक्त्वा राज्यम् प्रियम् अनुत्तमम् ॥ २.८८.१८ ॥
المولود في سلالة الملوك الكونيين، الجالب للسعادة لكل العوالم، المحبوب لدى جميع الناس، ترك المملكة، وهي أحب شيء وأسمى شيء...
2.88.19
कथम् इन्दीवर श्यामो रक्त अक्षः प्रिय दर्शनः ।
सुख भागी च दुह्ख अर्हः शयितो भुवि राघवः ॥ २.८८.१९ ॥
كيف يرقد راغافا، الداكن كزهرة اللوتس الزرقاء، أحمر العينين، البهي المنظر، المستحق للسعادة، على الأرض مستحقًا للحزن وحده؟
2.88.20
धन्यः खलु महाभागो लक्ष्मणः शुभलक्षमणः ।
भ्रातरम् विषमे काले यो राममनुवर्तते ॥ २.८८.२० ॥
مبارك حقًا وعظيم الحظ هو لakshmana، ذو العلامات المباركة، الذي يتبع أخاه راما حتى في الزمن العسير.
2.88.21
सिद्ध अर्था खलु वैदेही पतिम् या अनुगता वनम् ।
वयम् सम्शयिताः सर्वे हीनाः तेन महात्मना ॥ २.८८.२१ ॥
حقًا قد تحقق مقصد فايدهي التي تبعت زوجها إلى الغابة؛ أما نحن جميعًا فقد وقعنا في الشك، محرومين من ذلك العظيم النفس.
2.88.22
अकर्ण धारा पृथिवी शून्या इव प्रतिभाति मा ।
गते दशरथे स्वर्गे रामे च अरण्यम् आश्रिते ॥ २.८८.२२ ॥
بعد أن ذهب داشاراتا إلى السماء ولجأ راما إلى الغابة، تبدو لي الأرض خالية كقارب بلا سكان، كزورق بلا دفة.
2.88.23
न च प्रार्थयते कश्चिन् मनसा अपि वसुम्धराम् ।
वने अपि वसतः तस्य बाहु वीर्य अभिरक्षिताम् ॥ २.८८.२३ ॥
ومع أنه يقيم في الغابة، لا يطمع أحد ولو في نفسه في هذه الأرض المحمية بقوة ذراعيه.
2.88.24
शून्य सम्वरणा रक्षाम् अयन्त्रित हय द्विपाम् ।
अपावृत पुर द्वाराम् राज धानीम् अरक्षिताम् ॥ २.८८.२४ ॥
العاصمة الملكية بلا حراسة: حصونها خالية، وخيولها وفيلتها بلا ضبط، وأبواب مدينتها مفتوحة، والعاصمة غير محمية.
2.88.25
अप्रहृष्ट बलाम् न्यूनाम् विषमस्थाम् अनावृताम् ।
शत्रवो न अभिमन्यन्ते भक्ष्यान् विष कृतान् इव ॥ २.८८.२५ ॥
لا يحترم الأعداءُ مملكةً جيشُها فاقدُ الحماس، ناقصٌ، في وضعٍ متأزم، وغيرُ محمية؛ فتصبح لهم فريسةً كطعامٍ مسموم.
2.88.26
अद्य प्रभृति भूमौ तु शयिष्ये अहम् तृणेषु वा ।
फल मूल अशनो नित्यम् जटा चीराणि धारयन् ॥ २.८८.२६ ॥
من اليوم سأنام على الأرض أو على العشب، آكلًا الثمار والجذور دائمًا، لابسًا الجدائل وثياب اللحاء.
2.88.27
तस्य अर्थम् उत्तरम् कालम् निवत्स्यामि सुखम् वने ।
तम् प्रतिश्रवम् आमुच्य न अस्य मिथ्या भविष्यति ॥ २.८८.२७ ॥
من أجله سأقيم في الغابة بسعادة مدةً أطول؛ فإن أُخلِفَ ذلك العهد صار قولُه كذبًا.
2.88.28
वसन्तम् भ्रातुर् अर्थाय शत्रुघ्नो मा अनुवत्स्यति ।
लक्ष्मणेन सह तु आर्यो अयोध्याम् पालयिष्यति ॥ २.८८.२८ ॥
وسيتبعني شatrughna الذي يبقى من أجل أخيه؛ وسيحمي النبيلُ أيوديا مع لكشمانا.
2.88.29
अभिषेक्ष्यन्ति काकुत्स्थम् अयोध्यायाम् द्विजातयः ।
अपि मे देवताः कुर्युर् इमम् सत्यम् मनो रथम् ।
प्रसाद्यमानः शिरसा मया स्वयम् ।
बहु प्रकारम् यदि न प्रपत्स्यते ॥ २.८८.२९ ॥
سيُتَوَّجُ في أيوديا سليلُ كاكوتستها (راما) على يد البراهمة؛ فلتُحقق الآلهةُ أمنيةَ قلبي هذه—حتى لو لم ينلها، وقد استرضيتُه بنفسي بطرق شتى مطأطئًا رأسي—.
2.88.30
ततोन्रुवत्सयामि चिराय राघवम् ।
वनेचरम् नह्रुति माम्रुपेक्षित्रुम् ॥ २.८८.३० ॥
عندئذٍ سأقيم في الغابة زمنًا طويلًا من أجل راغافا؛ فهو المتجول في الغابة لن يتجاهلني حين يرى كربي.