வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.88.1
तत् श्रुत्वा निपुणम् सर्वम् भरतः सह मन्त्रिभिः ।
इन्गुदी मूलम् आगम्य राम शय्याम् अवेक्ष्य ताम् ॥ २.८८.१ ॥
இதையெல்லாம் நன்கு கேட்ட பரதன் அமைச்சர்களுடன் இங்குதி மரத்தின் அடிக்கு வந்து, ராமனின் அந்தப் படுக்கையைப் பார்த்தான்.
2.88.2
अब्रवीद् जननीः सर्वा इह तेन महात्मना ।
शर्वरी शयिता भूमौ इदम् अस्य विमर्दितम् ॥ २.८८.२ ॥
அவன் எல்லா அன்னையரிடமும் கூறினான்: "இந்த மகாத்மா இங்கே நிலத்தில் இரவைக் கழித்தான்; இது அவன் கிடந்து நசுக்கிய படுக்கை."
2.88.3
महा भाग कुलीनेन महा भागेन धीमता ।
जातो दशरथेन ऊर्व्याम् न रामः स्वप्तुम् अर्हति ॥ २.८८.३ ॥
"மகா பாக்கியமுள்ள அன்னையரே! உயர் குலத்தில் பிறந்த, மகா பாக்கியவானும் அறிவுள்ளவனுமான தசரதனின் மகன் ராமன் பூமியில் உறங்கத் தகுந்தவனல்ல."
2.88.4
अजिन उत्तर सम्स्तीर्णे वर आस्तरण सम्चये ।
शयित्वा पुरुष व्याघ्रः कथम् शेते मही तले ॥ २.८८.४ ॥
"மான் தோல்களும் சிறந்த விரிப்புகளின் குவியலும் விரிக்கப்பட்ட படுக்கையில் படுத்த அந்தப் புருஷசிங்கம் ராமன் இப்போது நிலத்தின் மீது எப்படிப் படுக்கிறான்?"
2.88.5
प्रासाद अग्र विमानेषु वलभीषु च सर्वदा ।
हैम राजत भौमेषु वर आस्त्ररण शालिषु ॥ २.८८.५ ॥
"அரண்மனை மேல்மாடங்களிலும், விமானங்களிலும், மேல்தளங்களிலும், பொன்னும் வெள்ளியும் பதித்த மண் தளங்களிலும், சிறந்த விரிப்புகள் நிறைந்த இடங்களிலும் எப்போதும் படுத்திருந்தவன்."
2.88.6
पुष्प सम्चय चित्रेषु चन्दन अगरु गन्धिषु ।
पाण्डुर अभ्र प्रकाशेषु शुक सम्घ रुतेषु च ॥ २.८८.६ ॥
"மலர்க்குவியல்களால் அழகுபெற்ற, சந்தனமும் அகில் மணமும் கமழும், வெண்மேகம் போல் ஒளிரும், கிளிக் கூட்டங்களின் ஒலி எதிரொலிக்கும் இடங்களில் படுத்திருந்தவன்."
2.88.7
प्रासादवरवर्येषु शीतवत्सु सुगन्धिषु ।
उषित्वा मेरुकल्पेषु कृतकाम्चनभित्तिषु ॥ २.८८.७ ॥
குளிர்ந்தவையும் நறுமணம் மிக்கவையுமான சிறந்த அரண்மனைகளின் மேன்மையானவற்றில், மேரு மலைக்கு ஒப்பான, சுவர்கள் பொன்னால் அமைந்த மாளிகைகளில் அவர் தங்கியிருந்தார்.
2.88.8
गीत वादित्र निर्घोषैर् वर आभरण निह्स्वनैः ।
मृदन्ग वर शब्दैः च सततम् प्रतिबोधितः ॥ २.८८.८ ॥
பாடல்களின், இசைக் கருவிகளின் ஒலியாலும், சிறந்த அணிகலன்களின் கலகலப்பாலும், சிறந்த மிருதங்கத்தின் ஒலியாலும் அவர் எப்போதும் விழிப்பூட்டப்பட்டார்.
2.88.9
बन्दिभिर् वन्दितः काले बहुभिः सूत मागधैः ।
गाथाभिर् अनुरूपाभिः स्तुतिभिः च परम्तपः ॥ २.८८.९ ॥
பகைவரை வாட்டுபவரே! உரிய வேளையில் பல பாடகர்களாலும், சூதர்களாலும், மாகதர்களாலும் தகுந்த பாடல்களாலும் புகழுரைகளாலும் அவர் வாழ்த்தப்பட்டார்.
2.88.10
अश्रद्धेयम् इदम् लोके न सत्यम् प्रतिभाति मा ।
मुह्यते खलु मे भावः स्वप्नो अयम् इति मे मतिः ॥ २.८८.१० ॥
இது உலகில் நம்பமுடியாததாகவும் உண்மையற்றதாகவும் எனக்குத் தோன்றுகிறது. என் மனம் நிச்சயமாக மயங்குகிறது; இது ஒரு கனவு என்று என் புத்தி கருதுகிறது.
2.88.11
न नूनम् दैवतम् किम्चित् कालेन बलवत्तरम् ।
यत्र दाशरथी रामो भूमौ एवम् शयीत सः ॥ २.८८.११ ॥
காலத்தை விடப் பலமான தெய்வம் நிச்சயமாக எதுவும் இல்லை; தசரதனின் மகனான ராமர் இவ்வாறு தரையில் படுத்திருக்கிறாரே.
2.88.12
विदेह राजस्य सुता सीता च प्रिय दर्शना ।
दयिता शयिता भूमौ स्नुषा दशरथस्य च ॥ २.८८.१२ ॥
விதேக மன்னனின் மகளும், காண்பதற்கு இனியவளும், அன்புக்குரிய மனைவியும், தசரதனின் மருமகளுமான சீதையும் தரையில் படுத்திருக்கிறாள்.
2.88.13
इयम् शय्या मम भ्रातुर् इदम् हि परिवर्तितम् ।
स्थण्डिले कठिने सर्वम् गात्रैर् विमृदितम् तृणम् ॥ २.८८.१३ ॥
இது என் சகோதரனின் படுக்கை; கடின மண் தரையில் அவனுடைய உடல்கள் புல்லை முழுவதும் அழுத்தி இப்படி மாற்றியுள்ளன.
2.88.14
मन्ये साभरणा सुप्ता सीता अस्मिन् शयने तदा ।
तत्र तत्र हि दृश्यन्ते सक्ताः कनक बिन्दवः ॥ २.८८.१४ ॥
அப்போது ஆபரணங்களோடு சீதை இந்தப் படுக்கையில் உறங்கினாள் என்று நினைக்கிறேன்; ஏனெனில் இங்குமங்கும் தங்கத் துளிகள் ஒட்டிக்கொண்டிருப்பதைக் காண்கிறோம்.
2.88.15
उत्तरीयम् इह आसक्तम् सुव्यक्तम् सीतया तदा ।
तथा ह्य् एते प्रकाशन्ते सक्ताः कौशेय तन्तवः ॥ २.८८.१५ ॥
இங்கே சீதையின் மேலாடை அப்போது தெளிவாகச் சிக்கியிருந்தது; அதுபோலவே இந்த பட்டு நூல்கள் ஒட்டிக்கொண்டு விளங்குகின்றன.
2.88.16
मन्ये भर्तुः सुखा शय्या येन बाला तपस्विनी ।
सुकुमारी सती दुह्खम् न विजानाति मैथिली ॥ २.८८.१६ ॥
கணவனின் படுக்கை சுகமானது என்று நினைக்கிறேன்; அதனால் இந்த இளம் தவக்கோலத்தினளான, மென்மையான, உண்மையுள்ள மைதிலி துன்பத்தை அறியவில்லை.
2.88.17
हा हन्तास्मि नृशम्सोऽहम् यत्सभार्यः कृतेमम ।
ईदृशीं राघवः शय्यामधिशेते ह्यानाथवत् ॥ २.८८.१७ ॥
ஐயோ! நான் எவ்வளவு கொடியவன்; மனைவியுடன் இருக்கும் ராகவன் இப்படிப்பட்ட படுக்கையில் ஆதரவற்றவனைப் போல படுக்கும்படி நான் செய்துவிட்டேன்.
2.88.18
सार्वभौम कुले जातः सर्व लोक सुख आवहः ।
सर्व लोक प्रियः त्यक्त्वा राज्यम् प्रियम् अनुत्तमम् ॥ २.८८.१८ ॥
சார்வபௌம குலத்தில் பிறந்தவன், எல்லா உலகங்களுக்கும் இன்பம் தருபவன், அனைவருக்கும் அன்பானவன்; மிகச் சிறந்த, தனக்கு மிகப் பிரியமான அரசை விட்டு...
2.88.19
कथम् इन्दीवर श्यामो रक्त अक्षः प्रिय दर्शनः ।
सुख भागी च दुह्ख अर्हः शयितो भुवि राघवः ॥ २.८८.१९ ॥
நீலத் தாமரை போல் கருநிறமும், சிவந்த கண்களும், காண இனிய தோற்றமும் கொண்ட ராகவன், இன்பத்திற்குத் தகுந்தவர் துன்பத்திற்குத் தகுந்தவராய் எவ்வாறு தரையில் படுத்திருக்கிறார்?
2.88.20
धन्यः खलु महाभागो लक्ष्मणः शुभलक्षमणः ।
भ्रातरम् विषमे काले यो राममनुवर्तते ॥ २.८८.२० ॥
நற்குறிகள் கொண்ட மகாபாக்கியசாலியான லக்ஷ்மணன் உண்மையிலேயே பாக்கியவான்; கடினமான காலத்திலும் சகோதரன் ராமனைப் பின்தொடர்கிறான்.
2.88.21
सिद्ध अर्था खलु वैदेही पतिम् या अनुगता वनम् ।
वयम् सम्शयिताः सर्वे हीनाः तेन महात्मना ॥ २.८८.२१ ॥
கணவனைப் பின்தொடர்ந்து காட்டுக்குச் சென்ற வைதேஹி உண்மையிலேயே நிறைவேறிய நோக்கம் உடையவள்; ஆனால் நாம் அனைவரும் அந்த மகாத்மாவை இழந்து ஐயத்தில் ஆழ்ந்துள்ளோம்.
2.88.22
अकर्ण धारा पृथिवी शून्या इव प्रतिभाति मा ।
गते दशरथे स्वर्गे रामे च अरण्यम् आश्रिते ॥ २.८८.२२ ॥
தசரதன் சொர்க்கம் சென்றபின்னும், ராமன் காட்டில் தஞ்சம் புகுந்தபின்னும், இந்த பூமி சுக்கான் இல்லாத படகு போல் வெறுமையாகத் தோன்றுகிறது.
2.88.23
न च प्रार्थयते कश्चिन् मनसा अपि वसुम्धराम् ।
वने अपि वसतः तस्य बाहु वीर्य अभिरक्षिताम् ॥ २.८८.२३ ॥
காட்டில் வசித்தாலும் அவனுடைய புயபலத்தால் காக்கப்படும் இந்தப் பூமியை எவரும் மனதாலும் விரும்புவதில்லை.
2.88.24
शून्य सम्वरणा रक्षाम् अयन्त्रित हय द्विपाम् ।
अपावृत पुर द्वाराम् राज धानीम् अरक्षिताम् ॥ २.८८.२४ ॥
தலைநகரின் பாதுகாப்பு வெறுமையாகிவிட்டது; குதிரைகளும் யானைகளும் கட்டுப்பாடின்றி உள்ளன; நகர வாயில்கள் திறந்து கிடக்கின்றன; அரச தலைநகரம் பாதுகாப்பின்றி உள்ளது.
2.88.25
अप्रहृष्ट बलाम् न्यूनाम् विषमस्थाम् अनावृताम् ।
शत्रवो न अभिमन्यन्ते भक्ष्यान् विष कृतान् इव ॥ २.८८.२५ ॥
படை உற்சாகம் இழந்து, குறைந்து, நிலையற்ற நிலையில் காவலின்றி இருக்கும் நகரத்தை எதிரிகள் மதிப்பதில்லை; அது விஷம் கலந்த உணவைப் போல் (அவர்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது).
2.88.26
अद्य प्रभृति भूमौ तु शयिष्ये अहम् तृणेषु वा ।
फल मूल अशनो नित्यम् जटा चीराणि धारयन् ॥ २.८८.२६ ॥
இன்று முதல் நான் தரையிலோ புல்லிலோ உறங்குவேன்; எப்போதும் பழங்களும் கிழங்குகளும் உண்டு, சடையும் மரவுரியும் அணிந்திருப்பேன்.
2.88.27
तस्य अर्थम् उत्तरम् कालम् निवत्स्यामि सुखम् वने ।
तम् प्रतिश्रवम् आमुच्य न अस्य मिथ्या भविष्यति ॥ २.८८.२७ ॥
அதற்காக மேலும் காலம் வனத்தில் மகிழ்ச்சியாக வசிப்பேன்; அந்த வாக்குறுதியை விட்டுவிட்டால் அவருடைய வார்த்தை பொய்யாகிவிடும்.
2.88.28
वसन्तम् भ्रातुर् अर्थाय शत्रुघ्नो मा अनुवत्स्यति ।
लक्ष्मणेन सह तु आर्यो अयोध्याम् पालयिष्यति ॥ २.८८.२८ ॥
சகோதரனுக்காக வாழும் சத்ருக்னன் என்னைப் பின்தொடர்வான்; லக்ஷ்மணனுடன் சேர்ந்து ஆர்யர் அயோத்தியைக் காப்பார்.
2.88.29
अभिषेक्ष्यन्ति काकुत्स्थम् अयोध्यायाम् द्विजातयः ।
अपि मे देवताः कुर्युर् इमम् सत्यम् मनो रथम् ।
प्रसाद्यमानः शिरसा मया स्वयम् ।
बहु प्रकारम् यदि न प्रपत्स्यते ॥ २.८८.२९ ॥
அயோத்தியில் பிராமணர்கள் காகுத்ஸ்தனை (ராமனை) அபிஷேகிப்பார்கள்; தேவர்கள் என் இந்த விருப்பத்தை உண்மையாக்கட்டும்; அவர் தலை வணங்கி, பல வழிகளில் தானே சமாதானப்படுத்தப்பட்டாலும் அதை அடையாமல் போனால்—.
2.88.30
ततोन्रुवत्सयामि चिराय राघवम् ।
वनेचरम् नह्रुति माम्रुपेक्षित्रुम् ॥ २.८८.३० ॥
பின்னர் நான் நீண்ட காலம் ராகவனுக்காக வனத்தில் வசிப்பேன்; வனத்தில் வாழும் அவர் என் துன்பத்தைக் கண்டு என்னை அலட்சியம் செய்ய மாட்டார்.