Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.88.1
तत् श्रुत्वा निपुणम् सर्वम् भरतः सह मन्त्रिभिः ।
इन्गुदी मूलम् आगम्य राम शय्याम् अवेक्ष्य ताम् ॥ २.८८.१ ॥
Tendo ouvido tudo isso com atenção, Bharata chegou com seus ministros à raiz da árvore iṅgudī e contemplou o leito de Rāma.
2.88.2
अब्रवीद् जननीः सर्वा इह तेन महात्मना ।
शर्वरी शयिता भूमौ इदम् अस्य विमर्दितम् ॥ २.८८.२ ॥
Disse a todas as mães: "Aqui, no chão, este magnânimo passou a noite; este é o leito que ele pressionou."
2.88.3
महा भाग कुलीनेन महा भागेन धीमता ।
जातो दशरथेन ऊर्व्याम् न रामः स्वप्तुम् अर्हति ॥ २.८८.३ ॥
"Ó mães de grande fortuna! Rāma, nascido de nobre linhagem do afortunado e sábio Daśaratha, não merece dormir sobre a terra."
2.88.4
अजिन उत्तर सम्स्तीर्णे वर आस्तरण सम्चये ।
शयित्वा पुरुष व्याघ्रः कथम् शेते मही तले ॥ २.८८.४ ॥
"Como agora jaz Rāma, o tigre entre os homens, sobre a terra nua, ele que costumava deitar-se numa pilha de peles de cervo e finas colchas?"
2.88.5
प्रासाद अग्र विमानेषु वलभीषु च सर्वदा ।
हैम राजत भौमेषु वर आस्त्ररण शालिषु ॥ २.८८.५ ॥
"Ele, que sempre dormia nas partes altas dos palácios, em mansões e terraços, sobre pisos de ouro e prata, em câmaras ricas em finas colchas."
2.88.6
पुष्प सम्चय चित्रेषु चन्दन अगरु गन्धिषु ।
पाण्डुर अभ्र प्रकाशेषु शुक सम्घ रुतेषु च ॥ २.८८.६ ॥
"Ele, que dormia em câmaras adornadas com montes de flores, perfumadas de sândalo e aloés, brilhantes como nuvens brancas, ressoando com os cantos de bandos de papagaios."
2.88.7
प्रासादवरवर्येषु शीतवत्सु सुगन्धिषु ।
उषित्वा मेरुकल्पेषु कृतकाम्चनभित्तिषु ॥ २.८८.७ ॥
Tendo habitado nos melhores dos excelentes palácios, frescos e perfumados, semelhantes ao monte Meru, de muros dourados,
2.88.8
गीत वादित्र निर्घोषैर् वर आभरण निह्स्वनैः ।
मृदन्ग वर शब्दैः च सततम् प्रतिबोधितः ॥ २.८८.८ ॥
Era sempre despertado pelo som do canto e dos instrumentos, pelo tilintar das belas joias e pelo som de excelentes tambores.
2.88.9
बन्दिभिर् वन्दितः काले बहुभिः सूत मागधैः ।
गाथाभिर् अनुरूपाभिः स्तुतिभिः च परम्तपः ॥ २.८८.९ ॥
Ó flagelo dos inimigos! No momento certo, era louvado por muitos bardos, cocheiros e panegiristas, com versos e louvores adequados.
2.88.10
अश्रद्धेयम् इदम् लोके न सत्यम् प्रतिभाति मा ।
मुह्यते खलु मे भावः स्वप्नो अयम् इति मे मतिः ॥ २.८८.१० ॥
Isto é inacreditável no mundo; não me parece verdadeiro. Minha mente certamente está confusa; meu pensamento é que isto é um sonho.
2.88.11
न नूनम् दैवतम् किम्चित् कालेन बलवत्तरम् ।
यत्र दाशरथी रामो भूमौ एवम् शयीत सः ॥ २.८८.११ ॥
Certamente não há deus mais poderoso que o tempo, pois Rāma, filho de Daśaratha, jaz assim no chão.
2.88.12
विदेह राजस्य सुता सीता च प्रिय दर्शना ।
दयिता शयिता भूमौ स्नुषा दशरथस्य च ॥ २.८८.१२ ॥
Sītā, filha do rei de Videha, de bela aparência, amada e nora de Daśaratha, também jaz no chão.
2.88.13
इयम् शय्या मम भ्रातुर् इदम् हि परिवर्तितम् ।
स्थण्डिले कठिने सर्वम् गात्रैर् विमृदितम् तृणम् ॥ २.८८.१३ ॥
Esta é a cama do meu irmão, pois sobre o chão duro seus membros esmagaram por completo a grama e a transformaram assim.
2.88.14
मन्ये साभरणा सुप्ता सीता अस्मिन् शयने तदा ।
तत्र तत्र हि दृश्यन्ते सक्ताः कनक बिन्दवः ॥ २.८८.१४ ॥
Acho que Sītā, adornada com joias, dormiu nesta cama naquela ocasião, pois aqui e ali se veem gotas de ouro aderidas.
2.88.15
उत्तरीयम् इह आसक्तम् सुव्यक्तम् सीतया तदा ।
तथा ह्य् एते प्रकाशन्ते सक्ताः कौशेय तन्तवः ॥ २.८८.१५ ॥
Aqui o manto superior de Sītā estava claramente preso naquele tempo, e assim estes fios de seda aparecem aderidos e brilhando.
2.88.16
मन्ये भर्तुः सुखा शय्या येन बाला तपस्विनी ।
सुकुमारी सती दुह्खम् न विजानाति मैथिली ॥ २.८८.१६ ॥
Acho que a cama do marido era tão confortável que esta jovem, austera, delicada e fiel Maithilī não conhece o sofrimento.
2.88.17
हा हन्तास्मि नृशम्सोऽहम् यत्सभार्यः कृतेमम ।
ईदृशीं राघवः शय्यामधिशेते ह्यानाथवत् ॥ २.८८.१७ ॥
Ai de mim! Sou cruel, pois fiz com que Rāghava, com sua esposa, repousasse em tal leito, como um desamparado.
2.88.18
सार्वभौम कुले जातः सर्व लोक सुख आवहः ।
सर्व लोक प्रियः त्यक्त्वा राज्यम् प्रियम् अनुत्तमम् ॥ २.८८.१८ ॥
Nascido na linhagem dos soberanos universais, trazedor de alegria a todos os mundos, querido por todo o povo, abandonou o reino, o mais querido e supremo...
2.88.19
कथम् इन्दीवर श्यामो रक्त अक्षः प्रिय दर्शनः ।
सुख भागी च दुह्ख अर्हः शयितो भुवि राघवः ॥ २.८८.१९ ॥
Como pode Rāghava, escuro como um lótus azul, de olhos vermelhos, agradável de ver, digno de felicidade, estar deitado no chão, digno apenas de sofrimento?
2.88.20
धन्यः खलु महाभागो लक्ष्मणः शुभलक्षमणः ।
भ्रातरम् विषमे काले यो राममनुवर्तते ॥ २.८८.२० ॥
Verdadeiramente abençoado e muito afortunado é Lakṣmaṇa, de sinais auspiciosos, que segue seu irmão Rāma mesmo em tempo difícil.
2.88.21
सिद्ध अर्था खलु वैदेही पतिम् या अनुगता वनम् ।
वयम् सम्शयिताः सर्वे हीनाः तेन महात्मना ॥ २.८८.२१ ॥
Verdadeiramente realizada está Vaidehī, que seguiu seu esposo à floresta; mas todos nós estamos em dúvida, privados daquele de grande alma.
2.88.22
अकर्ण धारा पृथिवी शून्या इव प्रतिभाति मा ।
गते दशरथे स्वर्गे रामे च अरण्यम् आश्रिते ॥ २.८८.२२ ॥
Com Daśaratha ido para o céu e Rāma tendo buscado refúgio na floresta, a terra me parece vazia, como um barco sem leme.
2.88.23
न च प्रार्थयते कश्चिन् मनसा अपि वसुम्धराम् ।
वने अपि वसतः तस्य बाहु वीर्य अभिरक्षिताम् ॥ २.८८.२३ ॥
Embora ele habite na floresta, ninguém, nem mesmo em pensamento, cobiça esta terra, protegida pelo poder de seus braços.
2.88.24
शून्य सम्वरणा रक्षाम् अयन्त्रित हय द्विपाम् ।
अपावृत पुर द्वाराम् राज धानीम् अरक्षिताम् ॥ २.८८.२४ ॥
A capital real está desprotegida: suas defesas vazias, seus cavalos e elefantes sem controle, as portas da cidade abertas, sem proteção.
2.88.25
अप्रहृष्ट बलाम् न्यूनाम् विषमस्थाम् अनावृताम् ।
शत्रवो न अभिमन्यन्ते भक्ष्यान् विष कृतान् इव ॥ २.८८.२५ ॥
Os inimigos não respeitam um reino cujo exército perdeu o ânimo, está enfraquecido, numa situação precária e desprotegido; ele torna-se presa deles, como alimento envenenado.
2.88.26
अद्य प्रभृति भूमौ तु शयिष्ये अहम् तृणेषु वा ।
फल मूल अशनो नित्यम् जटा चीराणि धारयन् ॥ २.८८.२६ ॥
A partir de hoje dormirei no chão ou sobre a relva, comendo sempre frutos e raízes, usando cabelos emaranhados e vestes de casca.
2.88.27
तस्य अर्थम् उत्तरम् कालम् निवत्स्यामि सुखम् वने ।
तम् प्रतिश्रवम् आमुच्य न अस्य मिथ्या भविष्यति ॥ २.८८.२७ ॥
Por causa dele viverei felizmente na floresta por mais tempo; se aquela promessa fosse abandonada, a sua palavra tornar-se-ia falsa.
2.88.28
वसन्तम् भ्रातुर् अर्थाय शत्रुघ्नो मा अनुवत्स्यति ।
लक्ष्मणेन सह तु आर्यो अयोध्याम् पालयिष्यति ॥ २.८८.२८ ॥
Śatrughna, que permanece pelo bem do seu irmão, seguir-me-á; e o nobre, junto com Lakṣmaṇa, protegerá Ayodhyā.
2.88.29
अभिषेक्ष्यन्ति काकुत्स्थम् अयोध्यायाम् द्विजातयः ।
अपि मे देवताः कुर्युर् इमम् सत्यम् मनो रथम् ।
प्रसाद्यमानः शिरसा मया स्वयम् ।
बहु प्रकारम् यदि न प्रपत्स्यते ॥ २.८८.२९ ॥
Em Ayodhyā os brâmanes ungirão o descendente de Kakutstha; que os deuses tornem verdadeiro este desejo do meu coração—mesmo que ele, aplacado por mim mesmo de muitas maneiras com a cabeça inclinada, não o obtenha—.
2.88.30
ततोन्रुवत्सयामि चिराय राघवम् ।
वनेचरम् नह्रुति माम्रुपेक्षित्रुम् ॥ २.८८.३० ॥
Então viverei muito tempo na floresta por Rāghava; ele, que percorre a floresta, não poderá negligenciar-me ao ver a minha aflição.