Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.1.1
प्रविश्य तु महारण्यं दण्डकारण्यमात्मवान्।
रामो ददर्श दुर्धर्षस्तापसाश्रममण्डलम् ॥ ३.१.१ ॥
Nachdem er den großen Wald, den Daṇḍaka-Wald, betreten hatte, sah Rāma, selbstbeherrscht und unbezwingbar, den Kreis der Einsiedeleien der Asketen.
3.1.2
कुशचीरपरिक्षिप्तं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समावृतम्।
यथा प्रदीप्तं दुर्दर्शं गगने सूर्यमण्डलम् ॥ ३.१.२ ॥
Umgeben von Kuśa-Gras und Rindengewändern, umhüllt von brahmanischem Glanz, war er schwer anzuschauen, wie eine leuchtende Sonnenscheibe am Himmel.
3.1.3
शरण्यं सर्वभूतानां सुसम्मृष्टाजिरं सदा।
मृगैर्बहुभिराकीर्णं पक्षिसंघैः समावृतम् ॥ ३.१.३ ॥
Zuflucht für alle Wesen, sein Hof stets gut gefegt, erfüllt von vielen Hirschen und umgeben von Vogelschwärmen.
3.1.4
पूजितं चोपनृत्तं च नित्यमप्सरसां गणैः।
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैरजिनैः कुशैः ॥ ३.१.४ ॥
Stets von Scharen von Apsaras verehrt, wo sie tanzten, war es geschmückt mit weiten Feueraltären, Schöpflöffeln und Gefäßen, Antilopenfellen und Kuśa-Gras.
3.1.5
समिद्भिस्तोयकलशैः फलमूलैश्च शोभितम्।
आरण्यैश्च महावृक्षैः पुण्यैः स्वादुफलैर्वृतम् ॥ ३.१.५ ॥
Geschmückt mit Brennholz, Wasserkrügen, Früchten und Wurzeln, umgeben von großen Waldbäumen und heiligen Bäumen mit süßen Früchten.
3.1.6
बलिहोमार्चितं पुण्यं ब्रह्मघोषनिनादितम्।
पुष्पैश्चान्यैः परिक्षिप्तं पद्मिन्या च सपद्मया ॥ ३.१.६ ॥
Geehrt mit Opfergaben und Spenden, heilig, widerhallend vom Gesang der Veden, umgeben von anderen Blumen und einem Lotusteich.
3.1.7
फलमूलाशनैर्दान्तैश्चीरकृष्णाजिनाम्बरैः।
सूर्यवैश्वानराभैश्च पुराणैर्मुनिभिर्युतम् ॥ ३.१.७ ॥
Erfüllt von uralten Weisen, die sich von Früchten und Wurzeln nähren, selbstbeherrscht, in Rinde und schwarze Antilopenfelle gekleidet, strahlend wie die Sonne und das Opferfeuer Vaiśvānara.
3.1.8
पुण्यैश्च नियताहारैः शोभितं परमर्षिभिः।
तद् ब्रह्मभवनप्रख्यं ब्रह्मघोषनिनादितम् ॥ ३.१.८ ॥
Geschmückt von heiligen großen Weisen mit geordneter Lebensweise, glich jene Einsiedelei der Welt Brahmās und hallte wider vom Gesang der Veden.
3.1.9
ब्रह्मविद्भिर्महाभागैर्ब्राह्मणैरुपशोभितम्।
तद् दृष्ट्वा राघवः श्रीमांस्तापसाश्रममण्डलम् ॥ ३.१.९ ॥
Als er jenen Kreis von Einsiedeleien der Asketen sah, geschmückt von Brahman-Kennern und hochbeglückten Brahmanen, der glanzvolle Rāghava (Rāma).
3.1.10
अभ्यगच्छन्महातेजा विज्यं कृत्वा महद् धनुः।
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते रामं दृष्ट्वा महर्षयः ॥ ३.१.१० ॥
Der an Glanz Große ging mit gespanntem großem Bogen voran; jene großen Weisen, mit göttlichem Wissen begabt, sahen Rāma.
3.1.11
अभिजग्मुस्तदा प्रीता वैदेहीं च यशस्विनीम्।
ते तु सोममिवोद्यन्तं दृष्ट्वा वै धर्मचारिणम् ॥ ३.१.११ ॥
Da gingen sie erfreut auch zu der ruhmreichen Vaidehī (Sītā); denn sie hatten Rāma, den Wandler im Dharma, wie den aufgehenden Mond gesehen.
3.1.12
लक्ष्मणं चैव दृष्ट्वा तु वैदेहीं च यशस्विनीम्।
मङ्गलानि प्रयुञ्जानाः प्रत्यगृह्णन् दृढव्रताः ॥ ३.१.१२ ॥
Nachdem sie Lakṣmaṇa und auch die ruhmreiche Vaidehī (Sītā) gesehen hatten, empfingen die gelübdefesten Weisen sie unter Ausrufen glückbringender Worte.
3.1.13
रूपसंहननं लक्ष्मीं सौकुमार्यं सुवेषताम्।
ददृशुर्विस्मिताकारा रामस्य वनवासिनः ॥ ३.१.१३ ॥
Die Waldbewohner betrachteten mit erstauntem Gesichtsausdruck Rāmas Gestalt, seinen kräftigen Körperbau, seinen Glanz, seine Zartheit und sein schönes Erscheinungsbild.
3.1.14
वैदेहीं लक्ष्मणं रामं नेत्रैरनिमिषैरिव।
आश्चर्यभूतान् ददृशुः सर्वे ते वनवासिनः ॥ ३.१.१४ ॥
Alle Waldbewohner betrachteten Vaidehī, Lakṣmaṇa und Rāma mit unverwandten Augen, als wären sie Wunderwesen.
3.1.15
अत्रैनं हि महाभागाः सर्वभूतहिते रताः।
अतिथिं पर्णशालायां राघवं संन्यवेशयन् ॥ ३.१.१५ ॥
Diese hochbeglückten, dem Wohl aller Wesen ergebenen Menschen nahmen Rāghava als Gast in der Blatthütte auf.
3.1.16
ततो रामस्य सत्कृत्य विधिना पावकोपमाः।
आजह्रुस्ते महाभागाः सलिलं धर्मचारिणः ॥ ३.१.१६ ॥
Dann ehrten jene hochbeglückten, feuergleichen, dharma-wandelnden Menschen Rāma nach der Regel und brachten ihm Wasser.
3.1.17
मङ्गलानि प्रयुञ्जाना मुदा परमया युताः।
मूलं पुष्पं फलं सर्वमाश्रमं च महात्मनः ॥ ३.१.१७ ॥
Unter glückverheißenden Riten, erfüllt von höchster Freude, boten sie dem Großseelen Wurzeln, Blumen, Früchte und alles dar, auch die Einsiedelei.
3.1.18
निवेदयित्वा धर्मज्ञास्ते तु प्राञ्जलयोऽब्रुवन्।
धर्मपालो जनस्यास्य शरण्यश्च महायशाः ॥ ३.१.१८ ॥
Nachdem sie ihre Gabe dargebracht hatten, sprachen jene Kenner des dharma mit gefalteten Händen: "Dieser ist der Beschützer des dharma dieses Volkes, seine Zuflucht und von großem Ruhm."
3.1.19
पूजनीयश्च मान्यश्च राजा दण्डधरो गुरुः।
इन्द्रस्यैव चतुर्भागः प्रजा रक्षति राघव ॥ ३.१.१९ ॥
Der König ist verehrungswürdig, angesehen, Träger des Strafstabs und ein Lehrer; wie ein Viertel Indras selbst beschützt er das Volk, o Rāghava.
3.1.20
राजा तस्माद् वरान् भोगान् रम्यान् भुङ्क्ते नमस्कृतः।
ते वयं भवता रक्ष्या भवद्विषयवासिनः।
नगरस्थो वनस्थो वा त्वं नो राजा जनेश्वरः ॥ ३.१.२० ॥
Daher genießt der König, durch Verneigung geehrt, die herrlichen und lieblichen Freuden. Wir wohnen in deinem Reich und müssen von dir beschützt werden. Ob in der Stadt oder im Wald, du bist unser König, der Herr der Menschen.
3.1.21
न्यस्तदण्डा वयं राजञ्जितक्रोधा जितेन्द्रियाः।
रक्षणीयास्त्वया शश्वद् गर्भभूतास्तपोधनाः ॥ ३.१.२१ ॥
O König, wir haben den Strafstab niedergelegt; wir haben den Zorn besiegt und unsere Sinne bezwungen. Askese ist unser Reichtum; du musst uns stets beschützen wie einen Keim im Mutterleib.
3.1.22
एवमुक्त्वा फलैर्मूलैः पुष्पैरन्यैश्च राघवम्।
वन्यैश्च विविधाहारैः सलक्ष्मणमपूजयन् ॥ ३.१.२२ ॥
So sprechend ehrten sie Rāghava zusammen mit Lakṣmaṇa mit Früchten, Wurzeln, Blumen, anderen Waldgaben und vielerlei Speisen.
3.1.23
तथान्ये तापसाः सिद्धा रामं वैश्वानरोपमाः।
न्यायवृत्ता यथान्यायं तर्पयामासुरीश्वरम् ॥ ३.१.२३ ॥
Ebenso erfreuten die anderen vollendeten Asketen, die wie das Opferfeuer leuchteten und gerecht lebten, den Herrn Rāma gemäß der Vorschrift.