Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.16.1
अथ पञ्चवटीं गच्छन्नन्तरा रघुनन्दनः।
आससाद महाकायं गृध्रं भीमपराक्रमम् ॥ ३.१६.१ ॥
Als Rāma, die Freude der Raghus, auf dem Weg nach Pañcavaṭī ging, stieß er unterwegs auf einen riesigen Geier von schrecklicher Kraft.
3.16.2
तं दृष्ट्वा तौ महाभागौ वनस्थं रामलक्ष्मणौ।
मेनाते राक्षसं पक्षिं ब्रुवाणौ को भवानिति ॥ ३.१६.२ ॥
Als die beiden hochgesegneten Rāma und Lakṣmaṇa den im Wald lebenden Vogel sahen, hielten sie ihn für einen Rākṣasa-Vogel und fragten: »Wer bist du?«
3.16.3
ततो मधुरया वाचा सौम्यया प्रीणयन्निव।
उवाच वत्स मां विद्धि वयस्यं पितुरात्मनः ॥ ३.१६.३ ॥
Dann sprach er mit sanfter, süßer Stimme, wie um sie zu erfreuen: »Liebes Kind, wisse, dass ich ein Freund deines Vaters bin.«
3.16.4
स तं पितृसखं मत्वा पूजयामास राघवः।
स तस्य कुलमव्यग्रमथ पप्रच्छ नाम च ॥ ३.१६.४ ॥
Rāghava, der ihn für einen Freund seines Vaters hielt, ehrte ihn; dann fragte er ruhig nach seiner Abstammung und seinem Namen.
3.16.5
रामस्य वचनं श्रुत्वा कुलमात्मानमेव च।
आचचक्षे द्विजस्तस्मै सर्वभूतसमुद्भवम् ॥ ३.१६.५ ॥
Als er Rāmas Worte hörte, erzählte ihm der zweimal geborene Vogel seine Abstammung und seine eigene Geschichte, beginnend mit dem Ursprung aller Wesen.
3.16.6
पूर्वकाले महाबाहो ये प्रजापतयोऽभवन्।
तान् मे निगदतः सर्वानादितः शृणु राघव ॥ ३.१६.६ ॥
»In früheren Zeiten, o Rāghava mit den starken Armen, hörst du von allen Herren der Geschöpfe, die entstanden — höre sie alle von Anfang an, wie ich sie dir nenne.«
3.16.7
कर्दमः प्रथमस्तेषां विकृतस्तदनन्तरम्।
शेषश्च संश्रयश्चैव बहुपुत्रश्च वीर्यवान् ॥ ३.१६.७ ॥
Unter ihnen war der erste Kardama, danach Vikṛta. Dann Śeṣa und Saṃśraya, und der Mächtige mit vielen Söhnen.
3.16.8
स्थाणुर्मरीचरत्रिश्च क्रतुश्चैव महाबलः।
पुलस्त्यश्चाङ्गिराश्चैव प्रचेताः पुलहस्तथा ॥ ३.१६.८ ॥
Sthāṇu, Marīci und Atri, und der sehr starke Kratu; Pulastya, Aṅgiras, Pracetas und ebenso Pulaha.
3.16.9
दक्षो विवस्वानपरोऽरिष्टनेमिश्च राघव।
कश्यपश्च महातेजास्तेषामासीच्च पश्चिमः ॥ ३.१६.९ ॥
Dakṣa, Vivasvān und ein anderer, Ariṣṭanemi, o Rāghava; und der strahlende Kaśyapa — er war der letzte von ihnen.
3.16.10
प्रजापतेस्तु दक्षस्य बभूवुरिति विश्रुताः।
षष्टिर्दुहितरो राम यशस्विन्यो महायशः ॥ ३.१६.१० ॥
Berühmt ist, dass dem Prajāpati Dakṣa sechzig Töchter geboren wurden; o Rāma, sie waren ruhmreich und von großem Ansehen.
3.16.11
कश्यपः प्रतिजग्राह तासामष्टौ सुमध्यमाः।
अदितिं च दितिं चैव दनूमपि च कालकाम् ॥ ३.१६.११ ॥
Kaśyapa nahm acht von ihnen, schlanke Taillen: Aditi und Diti, Danu und auch Kālakā.
3.16.12
ताम्रां क्रोधवशां चैव मनुं चाप्यनलामपि।
तास्तु कन्यास्ततः प्रीतः कश्यपः पुनरब्रवीत् ॥ ३.१६.१२ ॥
Tāmrā, Krodhavaśā, Manu und auch Analā. Erfreut über jene Jungfrauen sprach Kaśyapa wieder.
3.16.13
पुत्रांस्त्रैलोक्यभर्तॄन् वै जनयिष्यथ मत्समान्।
अदितिस्तन्मना राम दितिश्च दनुरेव च ॥ ३.१६.१३ ॥
Rāma, ihr werdet Söhne gebären, Herren der drei Welten und mir gleich. Aditi, Diti und Danu werden, den Sinn darauf gerichtet, ebenso handeln.
3.16.14
कालका च महाबाहो शेषास्त्वमनसोऽभवन्।
अदित्यां जज्ञिरे देवास्त्रयस्त्रिंशदरिंदम ॥ ३.१६.१४ ॥
Mächtigarmiger, Kālakā und die übrigen wurden missgestimmt. Aus Aditi wurden die dreiunddreißig Götter geboren, o Bezwinger der Feinde.
3.16.15
आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ च परंतप।
दितिस्त्वजनयत् पुत्रान् दैत्यांस्तात यशस्विनः ॥ ३.१६.१५ ॥
Die Ādityas, Vasus, Rudras und die beiden Aśvins, o Versenger der Feinde. Diti aber gebar Söhne, die berühmten Daityas, mein Lieber.
3.16.16
तेषामियं वसुमती पुराऽऽसीत् सवनार्णवा।
दनुस्त्वजनयत् पुत्रमश्वग्रीवमरिंदम ॥ ३.१६.१६ ॥
Einst gehörte ihnen diese Erde, Vasumatī, vom Meer umgürtet. Danu gebar einen Sohn, Aśvagrīva, o Bezwinger der Feinde.
3.16.17
नरकं कालकं चैव कालकापि व्यजायत।
क्रौञ्चीं भासीं तथा श्येनीं धृतराष्ट्रीं तथा शुकीम् ॥ ३.१६.१७ ॥
Kālakā gebar Naraka und Kālaka, außerdem Krauñcī, Bhāsī, Śyenī, Dhṛtarāṣṭrī und Śukī.
3.16.18
ताम्रा तु सुषुवे कन्याः पञ्चैता लोकविश्रुताः।
उलूकाञ्जनयत् क्रौञ्ची भासी भासान् व्यजायत ॥ ३.१६.१८ ॥
Tāmrā gebar diese fünf Töchter, in den Welten berühmt. Krauñcī gebar Eulen, und aus Bhāsī entstanden die Falken.
3.16.19
श्येनी श्येनांश्च गृध्रांश्च व्यजायत सुतेजसः।
धृतराष्ट्री तु हंसांश्च कलहंसाश्च सर्वशः ॥ ३.१६.१९ ॥
Śyenī gebar Falken und Geier von großem Glanz; und Dhṛtarāṣṭrī gebar Schwäne und Flamingos, in jeder Art.
3.16.20
चक्रवाकांश्च भद्रं ते विजज्ञे सापि भामिनी।
शुकी नतां विजज्ञे तु नतायां विनता सुता ॥ ३.१६.२० ॥
Mögest du Glück haben; auch jene Schöne gebar die Rostgänse. Śukī gebar Natā, und Vinatā war die Tochter der Natā.
3.16.21
दश क्रोधवशा राम विजज्ञेऽप्यात्मसंभवाः।
मृगीं च मृगमन्दां च हरीं भद्रमदामपि ॥ ३.१६.२१ ॥
O Rāma, Krodhavaśā gebar zehn selbstgeborene Töchter: die Hirschkuh, Mṛga-mandā, Harī und auch Bhadramadā.
3.16.22
मातङ्गीमथ शार्दूलीं श्वेतां च सुरभीं तथा।
सर्वलक्षणसम्पन्नां सुरसां कद्रुकामपि ॥ ३.१६.२२ ॥
Mātaṅgī, Śārdūlī, Śvetā und Surabhī, sowie Surasā, mit allen glückverheißenden Zeichen, und auch Kadrukā.
3.16.23
अपत्यं तु मृगाः सर्वे मृग्या नरवरोत्तम।
ऋक्षाश्च मृगमन्दायाः सृमराश्चमरास्तथा ॥ ३.१६.२३ ॥
O bester der Männer, alle Hirsche sind Nachkommen der Hirschkuh; die Bären, Sṛmaras und Yaks sind Nachkommen der Mṛga-mandā.
3.16.24
ततस्त्विरावतीं नाम जज्ञे भद्रमदा सुताम्।
तस्यास्त्वैरावतः पुत्रो लोकनाथो महागजः ॥ ३.१६.२४ ॥
Dann gebar Bhadramadā eine Tochter namens Airāvatī; ihr Sohn war Airāvata, der Herr der Welten, der große Elefant.
3.16.25
हर्याश्च हरयोऽपत्यं वानराश्च तपस्विनः।
गोलाङ्गूलाश्च शार्दूली व्याघ्रांश्चाजनयत् सुतान् ॥ ३.१६.२५ ॥
Von Haryā stammten die Hari, die Vānara und die Asketen; die Golāṅgūla und die Tigerin Śārdūlī gebaren Tiger als Söhne.
3.16.26
मातङ्ग्यास्त्वथ मातङ्गा अपत्यं मनुजर्षभ।
दिशागजं तु काकुत्स्थ श्वेता व्यजनयत् सुतम् ॥ ३.१६.२६ ॥
Von Mātaṅgī stammten die Mātaṅga, die Elefanten; und, o bester der Menschen, o Nachkomme des Kakutstha, gebar Śvetā einen Sohn namens Diśāgaja, den Elefanten der Himmelsrichtungen.
3.16.27
ततो दुहितरौ राम सुरभिर्द्वे व्यजायत।
रोहिणीं नाम भद्रं ते गन्धर्वीं च यशस्विनीम् ॥ ३.१६.२७ ॥
Dann, o Rāma, gebar Surabhi zwei Töchter: Rohiṇī, und die berühmte Gandharvī — möge es dir wohlergehen.
3.16.28
रोहिण्यजनयद् गावो गन्धर्वी वाजिनः सुतान्।
सुरसाजनयन्नागान् राम कद्रूश्च पन्नगान् ॥ ३.१६.२८ ॥
Rohiṇī gebar die Kühe; die Gandharvī gebar die Pferde als Söhne. Surasā gebar die Nāga, o Rāma, und Kadrū gebar die Schlangen.
3.16.29
मनुर्मनुष्याञ्जनयत् कश्यपस्य महात्मनः।
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्यान् शूद्रांश्च मनुजर्षभ ॥ ३.१६.२९ ॥
Manu, Sohn des großherzigen Kaśyapa, zeugte die Menschen: Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras, o bester der Menschen.
3.16.30
मुखतो ब्राह्मणा जाता उरसः क्षत्रियास्तथा।
ऊरुभ्यां जज्ञिरे वैश्याः पद्भ्यां शूद्रा इति श्रुतिः ॥ ३.१६.३० ॥
Die Brahmanen entstanden aus dem Mund, die Kṣatriyas ebenso aus der Brust; die Vaiśyas entstanden aus den Schenkeln, und die Śūdras aus den Füßen — so sagt die Śruti.
3.16.31
सर्वान् पुण्यफलान् वृक्षाननलापि व्यजायत।
विनता च शुकीपौत्री कद्रूश्च सुरसास्वसा ॥ ३.१६.३१ ॥
Analā gebar alle Bäume, die verdienstvolle Früchte tragen. Vinatā, Enkelin Śukīs, und Kadrū, Schwester Surasās, gehörten ebenfalls zu dieser Linie.
3.16.32
कद्रूर्नागसहस्रं तु विजज्ञे धरणीधरान्।
द्वौ पुत्रौ विनतायास्तु गरुडोऽरुण एव च ॥ ३.१६.३२ ॥
Kadrū gebar tausend Nāgas, die Träger der Erde. Vinatā hatte zwei Söhne: Garuḍa und Aruṇa.
3.16.33
तस्माज्जातोऽहमरुणात् सम्पातिश्च ममाग्रजः।
जटायुरिति मां विद्धि श्येनीपुत्रमरिंदम ॥ ३.१६.३३ ॥
Von jenem Aruṇa wurde ich geboren, und mein älterer Bruder ist Sampāti. Wisse, dass ich Jaṭāyu bin, Sohn der Śyenī, o Bezwinger der Feinde.
3.16.34
सोऽहं वाससहायस्ते भविष्यामि यदीच्छसि।
इदं दुर्गं हि कान्तारं मृगराक्षससेवितम्।
सीतां च तात रक्षिष्ये त्वयि याते सलक्ष्मणे ॥ ३.१६.३४ ॥
Wenn du es wünschst, werde ich dein Gefährte in deiner Behausung sein. Dieser Wald ist schwer zu durchqueren und wird von Hirschen und Rākṣasas bewohnt. Lieber Sohn, wenn du mit Lakṣmaṇa fortgegangen bist, werde ich Sītā beschützen.
3.16.35
जटायुषं तु प्रतिपूज्य राघवो
मुदा परिष्वज्य च संनतोऽभवत् ।
पितुर्हि शुश्राव सखित्वमात्मवा-
ञ्जटायुषा संकथितं पुनः पुनः ॥ ३.१६.३५ ॥
Jaṭāyu ehrend, umarmte ihn der Rāghava freudig und verneigte sich tief. Der Selbstbeherrschte hörte von der Freundschaft seines Vaters, die Jaṭāyu immer wieder erzählte.
3.16.36
स तत्र सीतां परिदाय मैथिलीं
सहैव तेनातिबलेन पक्षिणा।
जगाम तां पञ्चवटीं सलक्ष्मणो
रिपून् दिधक्षन् शलभानिवानलः ॥ ३.१६.३६ ॥
Dort, nachdem er Maithilī Sītā jenem überaus mächtigen Vogel anvertraut hatte, brach er mit Lakṣmaṇa nach Pañcavaṭī auf, wie ein Feuer, das Feinde wie Motten verbrennen will.