Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.21.1
स पुनः पतितां दृष्ट्वा क्रोधाच्छूर्पणखां पुनः।
उवाच व्यक्तया वाचा तामनर्थार्थमागताम् ॥ ३.२१.१ ॥
Als er sie wieder am Boden liegen sah, sprach er im Zorn erneut mit klaren Worten zu Śūrpaṇakhā, die zu einem unheilvollen Zweck gekommen war.
3.21.2
मया त्विदानीं शूरास्ते राक्षसाः पिशिताशनाः।
त्वत्प्रियार्थं विनिर्दिष्टाः किमर्थं रुद्यते पुनः ॥ ३.२१.२ ॥
Nun habe ich zu deiner Freude deine tapferen Rākṣasas, die Fleischfresser, bestimmt. Warum weinst du nun wieder?
3.21.3
भक्ताश्चैवानुरक्ताश्च हिताश्च मम नित्यशः।
हन्यमाना न हन्यन्ते न न कुर्युर्वचो मम ॥ ३.२१.३ ॥
Meine Ergebenen, Getreuen und stets Wohlgesinnten werden auch dann nicht erschlagen, wenn man sie schlägt; sie würden meinem Wort niemals zuwiderhandeln.
3.21.4
किमेतच्छ्रोतुमिच्छामि कारणं यत्कृते पुनः।
हा नाथेति विनर्दन्ती सर्पवच्चेष्टसे क्षितौ ॥ ३.२१.४ ॥
Ich möchte den Grund hören, weshalb du dich wie eine Schlange auf dem Boden windest und »Weh, mein Herr!« rufst.
3.21.5
अनाथवद् विलपसि किं नु नाथे मयि स्थिते।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ मा मैवं वैक्लव्यं त्यज्यतामिति ॥ ३.२१.५ ॥
Warum klagst du wie eine Schutzlose, während ich hier bin? Steh auf, steh auf! Sei nicht so; laß diese Verzagtheit fahren.
3.21.6
इत्येवमुक्ता दुर्धर्षा खरेण परिसान्त्विता।
विमृज्य नयने सास्रे खरं भ्रातरमब्रवीत् ॥ ३.२१.६ ॥
So angesprochen und von Khara getröstet, wischte die unbezwingbare Śūrpaṇakhā ihre tränenden Augen ab und sprach zu ihrem Bruder Khara.
3.21.7
अस्मीदानीमहं प्राप्ता हतश्रवणनासिका।
शोणितौघपरिक्लिन्ना त्वया च परिसान्त्विता ॥ ३.२१.७ ॥
Nun bin ich gekommen, Ohren und Nase abgeschnitten, in einem Blutstrom getränkt, und von dir getröstet.
3.21.8
प्रेषिताश्च त्वया शूरा राक्षसास्ते चतुर्दश।
निहन्तुं राघवं घोरं मत्प्रियार्थं सलक्ष्मणम् ॥ ३.२१.८ ॥
Und die vierzehn heldenhaften Rākṣasas, die du geschickt hast, um den schrecklichen Rāghava samt Lakṣmaṇa zu töten, zu meiner Freude.
3.21.9
ते तु रामेण सामर्षाः शूलपट्टिशपाणयः।
समरे निहताः सर्वे सायकैर्मर्मभेदिभिः ॥ ३.२१.९ ॥
Sie alle, voll Zorn, mit Speeren und Eisenkeulen in den Händen, wurden im Kampf von Rāma mit lebenswichtige Stellen durchbohrenden Pfeilen erschlagen.
3.21.10
तान् भूमौ पतितान् दृष्ट्वा क्षणेनैव महाजवान्।
रामस्य च महत्कर्म महांस्त्रासोऽभवन्मम ॥ ३.२१.१० ॥
Als ich jene schnellen und mächtigen auf dem Boden liegen sah, in einem Augenblick, und Rāmas große Tat sah, erhob sich in mir großer Schrecken.
3.21.11
सास्मि भीता समुद्विग्ना विषण्णा च निशाचर।
शरणं त्वां पुनः प्राप्ता सर्वतो भयदर्शिनी ॥ ३.२१.११ ॥
O Nachtwandler, ich bin verängstigt, tief erregt und niedergeschlagen; überall Gefahr sehend, bin ich wieder gekommen, um deinen Schutz zu suchen.
3.21.12
विषादनक्राध्युषिते परित्रासोर्मिमालिनि।
किं मां न त्रायसे मग्नां विपुले शोकसागरे ॥ ३.२१.१२ ॥
Warum rettest du mich nicht, die ich in diesem weiten Ozean des Kummers versinke, voller Krokodile der Verzweiflung und umkränzt von Wellen des Schreckens?
3.21.13
एते च निहता भूमौ रामेण निशितैः शरैः।
ये च मे पदवीं प्राप्ता राक्षसाः पिशिताशनाः ॥ ३.२१.१३ ॥
Und diese Rākṣasas, die Fleischfresser, die sich mir in den Weg stellten und von Rāmas scharfen Pfeilen am Boden erschlagen wurden.
3.21.14
मयि ते यद्यनुक्रोशो यदि रक्षःसु तेषु च।
रामेण यदि शक्तिस्ते तेजो वास्ति निशाचर ॥ ३.२१.१४ ॥
O Nachtwandler, wenn du Mitleid mit mir oder diesen Rākṣasas hast, und wenn du die Kraft oder den Mut besitzt, dich Rāma zu stellen.
3.21.15
दण्डकारण्यनिलयं जहि राक्षसकण्टकम्।
यदि रामममित्रघ्नं न त्वमद्य वधिष्यसि ॥ ३.२१.१५ ॥
Wenn du heute Rāma nicht erschlägst, der im Daṇḍaka-Wald wohnt, der Dorn der Rākṣasas und Vernichter der Feinde.
3.21.16
तव चैवाग्रतः प्राणांस्त्यक्ष्यामि निरपत्रपा।
बुद्ध्याहमनुपश्यामि न त्वं रामस्य संयुगे ॥ ३.२१.१६ ॥
Vor deinen Augen werde ich mein Leben hingeben, denn ich sehe mit meinem Verstand, dass du im Kampf nicht gegen Rāma bestehen kannst.
3.21.17
स्थातुं प्रतिमुखे शक्तः सबलोऽपि महारणे।
शूरमानी न शूरस्त्वं मिथ्यारोपितविक्रमः ॥ ३.२१.१७ ॥
Selbst mit deinem Heer bist du nicht fähig, im großen Kampf Stand zu halten; du nennst dich einen Helden, doch du bist keiner, deine Tapferkeit ist dir nur falsch angedichtet.
3.21.18
अपयाहि जनस्थानात् त्वरितः सहबान्धवः।
जहि त्वं समरे मूढान्यथा तु कुलपांसन ॥ ३.२१.१८ ॥
O Schande deines Geschlechts, zieh dich eilig mit deinen Verwandten aus Janasthāna zurück; oder erschlage im Kampf jene Verblendeten.
3.21.19
मानुषौ तौ न शक्नोषि हन्तुं वै रामलक्ष्मणौ।
निःसत्त्वस्याल्पवीर्यस्य वासस्ते कीदृशस्त्विह ॥ ३.२१.१९ ॥
Du bist nicht imstande, diese beiden Menschen, Rāma und Lakṣmaṇa, zu töten. Für einen Feigling von geringer Kraft, welche Art von Wohnsitz ist dein Aufenthalt hier?
3.21.20
रामतेजोऽभिभूतो हि त्वं क्षिप्रं विनशिष्यसि।
स हि तेजःसमायुक्तो रामो दशरथात्मजः ॥ ३.२१.२० ॥
Von Rāmas Glanz überwältigt, wirst du bald vernichtet werden. Jener Rāma, Sohn des Daśaratha, ist von großem Glanz erfüllt.
3.21.21
भ्राता चास्य महावीर्यो येन चास्मि विरूपिता।
एवं विलप्य बहुशो राक्षसी प्रदरोदरी ॥ ३.२१.२१ ॥
Sein Bruder ist von großer Tapferkeit, und er war es, der mich verunstaltet hat. So klagte die Rākṣasī mit dem zerrissenen Bauch immer wieder.
3.21.22
भ्रातुः समीपे शोकार्ता नष्टसंज्ञा बभूव ह।
कराभ्यामुदरं हत्वा रुरोद भृशदुःखिता ॥ ३.२१.२२ ॥
Vom Kummer gequält, nahe bei ihrem Bruder, wurde sie wie besinnungslos. Mit beiden Händen auf ihren Bauch schlagend, weinte sie in großem Leid.