வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.22.1
एवमाधर्षितः शूरः शूर्पणख्या खरस्ततः।
उवाच रक्षसां मध्ये खरः खरतरं वचः ॥ ३.२२.१ ॥
இவ்வாறு சூர்ப்பணகையால் அவமதிக்கப்பட்ட வீரன் கரன், அப்போது அரக்கர்களின் நடுவே மிகக் கடுமையான சொற்களைக் கூறினான்.
3.22.2
तवापमानप्रभवः क्रोधोऽयमतुलो मम।
न शक्यते धारयितुं लवणाम्भ इवोल्बणम् ॥ ३.२२.२ ॥
உன் அவமானத்தால் எழுந்த என் இந்த ஒப்பற்ற கோபம், உப்புக் கடலின் கொந்தளிக்கும் நீரைப்போல் அடக்க முடியாததாக உள்ளது.
3.22.3
न रामं गणये वीर्यान्मानुषं क्षीणजीवितम्।
आत्मदुश्चरितैः प्राणान् हतो योऽद्य विमोक्ष्यते ॥ ३.२२.३ ॥
வீரத்தின் காரணமாக நான் இராமனை மதிக்கவில்லை; அவன் வாழ்நாள் குன்றிய ஒரு மனிதன்; இன்று தன் சொந்தத் தீச்செயல்களால் அடிபட்டு உயிரை விடுவான்.
3.22.4
बाष्पः संधार्यतामेष सम्भ्रमश्च विमुच्यताम्।
अहं रामं सह भ्रात्रा नयामि यमसादनम् ॥ ३.२२.४ ॥
இந்தக் கண்ணீரை அடக்குங்கள், இந்தப் பதற்றத்தை விடுங்கள். நான் இராமனையும் அவன் சகோதரனையும் யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்புவேன்.
3.22.5
परश्वधहतस्याद्य मन्दप्राणस्य भूतले।
रामस्य रुधिरं रक्तमुष्णं पास्यसि राक्षसि ॥ ३.२२.५ ॥
அரக்கியே! இன்று நிலத்தில் கோடரியால் அடிபட்டு மெல்லிய உயிருடன் கிடக்கும் இராமனின் சூடான, சிவந்த இரத்தத்தை நீ பருகுவாய்.
3.22.6
सम्प्रहृष्टा वचः श्रुत्वा खरस्य वदनाच्च्युतम्।
प्रशशंस पुनर्मौर्ख्याद् भ्रातरं रक्षसां वरम् ॥ ३.२२.६ ॥
கரனின் வாயிலிருந்து வந்த சொற்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்த சூர்ப்பணகை, அறியாமையால் அரக்கர்களுள் சிறந்த தன் சகோதரனை மீண்டும் புகழ்ந்தாள்.
3.22.7
तया परुषितः पूर्वं पुनरेव प्रशंसितः।
अब्रवीद् दूषणं नाम खरः सेनापतिं तदा ॥ ३.२२.७ ॥
அவளால் முன்பு கடுஞ்சொல்லால் தூண்டப்பட்டு, பின்னர் மீண்டும் புகழப்பட்ட கரன் அப்போது சேனாபதி தூஷணனிடம் கூறினான்.
3.22.8
चतुर्दश सहस्राणि मम चित्तानुवर्तिनाम्।
रक्षसां भीमवेगानां समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ३.२२.८ ॥
என் மனதைப் பின்பற்றும், பயங்கர வேகமுடைய, போர்களில் ஒருபோதும் பின்வாங்காத பதினான்காயிரம் அரக்கர்கள்.
3.22.9
नीलजीमूतवर्णानां लोकहिंसाविहारिणाम्।
सर्वोद्योगमुदीर्णानां रक्षसां सौम्य कारय ॥ ३.२२.९ ॥
நீல மேகம் போன்ற நிறமுடைய, உலகுக்குத் தீங்கு செய்வதில் மகிழும், எல்லா முயற்சிக்கும் எழுந்துள்ள அரக்கர்களை, அன்பனே, தயார்படுத்து.
3.22.10
उपस्थापय मे क्षिप्रं रथं सौम्य धनूंषि च।
शरांश्च चित्रान् खड्गांश्च शक्तीश्च विविधाः शिताः ॥ ३.२२.१० ॥
அன்பனே, என் தேரையும் வில்லையும் விரைவில் கொண்டுவா; அழகிய அம்புகளையும் வாள்களையும் பல கூர்மையான ஈட்டிகளையும் கொண்டுவா.
3.22.11
अग्रे निर्यातुमिच्छामि पौलस्त्यानां महात्मनाम्।
वधार्थं दुर्विनीतस्य रामस्य रणकोविद ॥ ३.२२.११ ॥
போர்த்திறனில் வல்லவனே, அடங்காத ராமனைக் கொல்லும் பொருட்டு பெருமைமிக்க பௌலஸ்த்யர்களுக்கு முன்னால் செல்ல விரும்புகிறேன்.
3.22.12
सदश्वैः शबलैर्युक्तमाचचक्षेऽथ दूषणः ॥ ३.२२.१२ ॥
அப்போது தூஷணன் நல்ல புள்ளி நிறக் குதிரைகள் பூட்டிய (தேரை) அறிவித்தான்.
3.22.13
तं मेरुशिखराकारं तप्तकाञ्चनभूषणम्।
हेमचक्रमसम्बाधं वैदूर्यमयकूबरम् ॥ ३.२२.१३ ॥
மேரு மலையின் சிகரத்தைப் போன்ற வடிவமுடையதும், உருக்கிய பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், பொன் சக்கரங்களைக் கொண்டதும், விசாலமானதும், வைடூரியத்தால் ஆன கூபரம் கொண்டதுமான அந்த ரதத்தில்
3.22.14
मत्स्यैः पुष्पैर्द्रुमैः शैलैश्चन्द्रसूर्यैश्च काञ्चनैः।
माङ्गल्यैः पक्षिसङ्घैश्च ताराभिश्च समावृतम् ॥ ३.२२.१४ ॥
மீன்கள், மலர்கள், மரங்கள், மலைகள், பொன்னாலான சந்திர-சூரியர்கள், மங்கல சின்னங்கள், பறவைக் கூட்டங்கள், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்ட அந்த ரதம்
3.22.15
ध्वजनिस्त्रिंशसम्पन्नं किंकिणीवरभूषितम्।
सदश्वयुक्तं सोऽमर्षादारुरोह खरस्तदा ॥ ३.२२.१५ ॥
கொடிகளும் வாள்களும் நிறைந்ததும், சிறந்த கிண்கிணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், நல்ல குதிரைகளைப் பூட்டியதுமான அந்த ரதத்தில் அப்போது கரன் கோபத்துடன் ஏறினான்.
3.22.16
खरस्तु तन्महत्सैन्यं रथचर्मायुधध्वजम्।
निर्यातेत्यब्रवीत् प्रेक्ष्य दूषणः सर्वराक्षसान् ॥ ३.२२.१६ ॥
கரன் அந்த மாபெரும் சேனையை — ரதங்கள், கேடயங்கள், ஆயுதங்கள், கொடிகளுடன் கூடியதை — பார்த்து, "புறப்படுங்கள்" என்றான்; தூஷணனும் எல்லா ராட்சசர்களையும் பார்த்தான்.
3.22.17
ततस्तद् राक्षसं सैन्यं घोरचर्मायुधध्वजम्।
निर्जगाम जनस्थानान्महानादं महाजवम् ॥ ३.२२.१७ ॥
பின்னர் அந்த ராட்சச சேனை, பயங்கரக் கேடயங்கள், ஆயுதங்கள், கொடிகளுடன், பெரும் ஆரவாரத்துடனும் பெரும் வேகத்துடனும் ஜனஸ்தானத்திலிருந்து புறப்பட்டது.
3.22.18
मुद्गरैः पट्टिशैः शूलैः सुतीक्ष्णैश्च परश्वधैः।
खड्गैश्चक्रैश्च हस्तस्थैर्भ्राजमानैः सतोमरैः ॥ ३.२२.१८ ॥
கதைகள், பட்டிசங்கள், சூலங்கள், மிகக் கூர்மையான கோடரிகள், வாள்கள், சக்கரங்கள் — கைகளில் ஏந்தி மின்னிக்கொண்டிருந்த, தோமரங்களுடன் கூடிய ஆயுதங்கள்.
3.22.19
शक्तिभिः परिघैर्घोरैरतिमात्रैश्च कार्मुकैः।
गदासिमुसलैर्वज्रैर्गृहीतैर्भीमदर्शनैः ॥ ३.२२.१९ ॥
ஈட்டிகள், இரும்புத் தடிகள், பயங்கரமான மிகப் பெரிய வில்கள், கதை, வாள், உலக்கை, வஜ்ரங்கள் ஆகியவற்றைக் கையில் ஏந்தியவர்கள், பார்ப்பதற்கு அச்சம் தரும் தோற்றம் உடையவர்கள்.
3.22.20
राक्षसानां सुघोराणां सहस्राणि चतुर्दश।
निर्यातानि जनस्थानात् खरचित्तानुवर्तिनाम् ॥ ३.२२.२० ॥
கரனின் எண்ணத்தைப் பின்பற்றிய மிகக் கொடிய சுமார் பதினான்காயிரம் அரக்கர்கள் ஜனஸ்தானத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.
3.22.21
तांस्तु निर्धावतो दृष्ट्वा राक्षसान् भीमदर्शनान्।
खरस्याथ रथः किंचिज्जगाम तदनन्तरम् ॥ ३.२२.२१ ॥
அவர்கள் ஓடி வருவதையும், பயங்கரத் தோற்றமுடைய அரக்கர்களையும் கண்டு, பின்னர் கரனின் தேர் சற்று முன்னே சென்றது.
3.22.22
ततस्ताञ्छबलानश्वांस्तप्तकाञ्चनभूषितान्।
खरस्य मतमाज्ञाय सारथिः पर्यचोदयत् ॥ ३.२२.२२ ॥
பின்னர் கரனின் கருத்தை அறிந்த தேரோட்டி, உருக்கிய பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தப் புள்ளிக் குதிரைகளைத் தூண்டினான்.
3.22.23
संचोदितो रथः शीघ्रं खरस्य रिपुघातिनः।
शब्देनापूरयामास दिशः सप्रदिशस्तथा ॥ ३.२२.२३ ॥
பகைவரைக் கொல்லும் கரனின் தேர் விரைவாகத் தூண்டப்பட்டது; அதன் ஓசையால் திசைகளும் துணைத் திசைகளும் நிறைந்தன.
3.22.24
प्रवृद्धमन्युस्तु खरः खरस्वरो
रिपोर्वधार्थं त्वरितो यथान्तकः।
अचूचुदत् सारथिमुन्नदन् पुन-
र्महाबलो मेघ इवाश्मवर्षवान् ॥ ३.२२.२४ ॥
மிகுந்த சினம் கொண்ட, கடுமையான குரலுடைய கரன், எதிரியைக் கொல்லும் பொருட்டு யமனைப் போல் விரைந்து, கர்ஜித்தபடி தேரோட்டியை மீண்டும் தூண்டினான்; கல் மழை பொழியும் மகாபலமுள்ள மேகம் போல் அவன் இருந்தான்.