Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.23.1
तत्प्रयातं बलं घोरमशिवं शोणितोदकम्।
अभ्यवर्षन्महाघोरस्तुमुलो गर्दभारुणः ॥ ३.२३.१ ॥
Auf jenes schreckliche, unheilvolle Heer, das vorwärts zog, ergoss sich ein Regen aus Blut; rötlich wie die Farbe eines Esels, sehr furchtbar und tosend, ging er nieder.
3.23.2
निपेतुस्तुरगास्तस्य रथयुक्ता महाजवाः।
समे पुष्पचिते देशे राजमार्गे यदृच्छया ॥ ३.२३.२ ॥
Seine Pferde, an die Wagen gespannt und sehr schnell, stürzten zufällig auf der ebenen, mit Blumen bestreuten Königsstraße nieder.
3.23.3
श्यामं रुधिरपर्यन्तं बभूव परिवेषणम्।
अलातचक्रप्रतिमं प्रतिगृह्य दिवाकरम् ॥ ३.२३.३ ॥
Ein dunkler, blutrot gesäumter Hof erschien, einem Rad aus Feuerbränden gleich, der die Sonne umfing.
3.23.4
ततो ध्वजमुपागम्य हेमदण्डं समुच्छ्रितम्।
समाक्रम्य महाकायस्तस्थौ गृध्रः सुदारुणः ॥ ३.२३.४ ॥
Dann kam ein riesiger und überaus schrecklicher Geier zur hochgehobenen Fahne mit dem goldenen Stab, ließ sich darauf nieder und blieb stehen.
3.23.5
जनस्थानसमीपे च समाक्रम्य खरस्वनाः।
विस्वरान् विविधान् नादान् मांसादा मृगपक्षिणः ॥ ३.२३.५ ॥
Nahe Jana-sthāna erhoben fleischfressende Tiere und Vögel mit rauen Stimmen mannigfache misstönende Schreie.
3.23.6
व्याजह्रुरभिदीप्तायां दिशि वै भैरवस्वनम्।
अशिवं यातुधानानां शिवा घोरा महास्वनाः ॥ ३.२३.६ ॥
In der brennenden Himmelsrichtung ließen sie schreckliche Laute erschallen; unheilvoll für die Rākṣasas heulten schreckliche, laut tönende Schakale.
3.23.7
प्रभिन्नगजसंकाशास्तोयशोणितधारिणः।
आकाशं तदनाकाशं चक्रुर्भीमाम्बुवाहकाः ॥ ३.२३.७ ॥
Wie brünstige Elefanten, Wasser und Blut tragend, machten die schrecklichen Wolkenbringer den Himmel zu einem Nicht-Himmel.
3.23.8
बभूव तिमिरं घोरमुद्धतं रोमहर्षणम्।
दिशो वा प्रदिशो वापि सुव्यक्तं न चकाशिरे ॥ ३.२३.८ ॥
Eine schreckliche, wilde, haarsträubende Finsternis entstand; die Richtungen und Zwischenrichtungen waren nicht deutlich sichtbar.
3.23.9
क्षतजार्द्रसवर्णाभा संध्या कालं विना बभौ।
खरं चाभिमुखं नेदुस्तदा घोरा मृगाः खगाः ॥ ३.२३.९ ॥
Eine Dämmerung mit dem Schimmer frischen Blutes erschien zur Unzeit; da stießen die schrecklichen Tiere und Vögel, dem Vorn zugewandt, harsche Schreie aus.
3.23.10
कङ्कगोमायुगृध्राश्च चुक्रुशुर्भयशंसिनः।
नित्याशिवकरा युद्धे शिवा घोरनिदर्शनाः ॥ ३.२३.१० ॥
Kraniche, Schakale und Geier schrien und kündeten Furcht an; und die Schakalinnen, die im Kampf stets Unheil bringen und schreckliche Zeichen zeigen, heulten ebenfalls.
3.23.11
नेदुर्बलस्याभिमुखं ज्वालोद्गारिभिराननैः।
कबन्धः परिघाभासो दृश्यते भास्करान्तिके ॥ ३.२३.११ ॥
Mit flammenspeienden Mündern brüllten sie der Heerschar entgegen; und nahe der Sonne erschien ein kopfloser Rumpf, einer eisernen Keule gleichend.
3.23.12
जग्राह सूर्यं स्वर्भानुरपर्वणि महाग्रहः।
प्रवाति मारुतः शीघ्रं निष्प्रभोऽभूद् दिवाकरः ॥ ३.२३.१२ ॥
Zur Unzeit einer Finsternis ergriff der große Planet Svarbhānu die Sonne; der Wind wehte schnell, und die Sonne wurde glanzlos.
3.23.13
उत्पेतुश्च विना रात्रिं ताराः खद्योतसप्रभाः।
संलीनमीनविहगा नलिन्यः शुष्कपङ्कजाः ॥ ३.२३.१३ ॥
Ohne Nacht erhoben sich Sterne, die wie Glühwürmchen leuchteten, und die Lotusteiche mit verdorrten Lotosblüten sahen Fische und Vögel sich verbergen.
3.23.14
तस्मिन् क्षणे बभूवुश्च विना पुष्पफलैर्द्रुमाः।
उद्धूतश्च विना वातं रेणुर्जलधरारुणः ॥ ३.२३.१४ ॥
In jenem Augenblick waren die Bäume ohne Blüten und Früchte, und ohne Wind erhob sich ein rötlicher Staub wie eine Wolke.
3.23.15
चीचीकूचीति वाश्यन्त्यो बभूवुस्तत्र सारिकाः।
उल्काश्चापि सनिर्घोषा निपेतुर्घोरदर्शनाः ॥ ३.२३.१५ ॥
Dort begannen die Sārikā-Vögel »cī-cī, kū-cī« zu rufen, und Meteore von schrecklicher Gestalt fielen mit Getöse herab.
3.23.16
प्रचचाल मही चापि सशैलवनकानना।
खरस्य च रथस्थस्य नर्दमानस्य धीमतः ॥ ३.२३.१६ ॥
Auch die Erde bebte mit ihren Bergen, Hainen und Wäldern, als der weise Khara, auf seinem Wagen stehend, brüllte.
3.23.17
प्राकम्पत भुजः सव्यः स्वरश्चास्यावसज्जत।
सास्रा सम्पद्यते दृष्टिः पश्यमानस्य सर्वतः ॥ ३.२३.१७ ॥
Sein linker Arm zitterte heftig, seine Stimme erstickte, und als er um sich blickte, füllte sich sein Blick mit Tränen.
3.23.18
ललाटे च रुजो जाता न च मोहान्न्यवर्तत।
तान् समीक्ष्य महोत्पातानुत्थितान् रोमहर्षणान् ॥ ३.२३.१८ ॥
Schmerz entstand auf seiner Stirn, doch aus Verblendung kehrte er nicht um, selbst als er diese großen, haarsträubenden Vorzeichen sah, die sich erhoben hatten.
3.23.19
अब्रवीद् राक्षसान् सर्वान् प्रहसन् स खरस्तदा।
महोत्पातानिमान् सर्वानुत्थितान् घोरदर्शनान् ॥ ३.२३.१९ ॥
Da sprach Khara lachend zu allen Rākṣasas: »Alle diese großen Vorzeichen sind erschienen, furchtbar anzusehen.«
3.23.20
न चिन्तयाम्यहं वीर्याद् बलवान् दुर्बलानिव।
तारा अपि शरैस्तीक्ष्णैः पातयेयं नभस्तलात् ॥ ३.२३.२० ॥
»Ich achte ihrer nicht wegen meiner Tapferkeit, wie der Starke der Schwachen nicht achtet; mit meinen scharfen Pfeilen könnte ich sogar die Sterne vom Himmel stürzen.«
3.23.21
मृत्युं मरणधर्मेण संक्रुद्धो योजयाम्यहम्।
राघवं तं बलोत्सिक्तं भ्रातरं चापि लक्ष्मणम् ॥ ३.२३.२१ ॥
»Erzürnt werde ich den Rāghava, aufgeblasen von Kraft, und auch seinen Bruder Lakṣmaṇa dem Tod unterwerfen, nach dem Gesetz der Sterblichkeit.«
3.23.22
अहत्वा सायकैस्तीक्ष्णैर्नोपावर्तितुमुत्सहे।
यन्निमित्तं तु रामस्य लक्ष्मणस्य विपर्ययः ॥ ३.२३.२२ ॥
»Ich bin nicht gewillt umzukehren, ohne mit scharfen Pfeilen diejenigen erschlagen zu haben, um deretwillen Rāma und Lakṣmaṇa dieses Unglück widerfahren ist.«
3.23.23
सकामा भगिनीमेऽस्तु पीत्वा तु रुधिरं तयोः।
न क्वचित् प्राप्तपूर्वो मे संयुगेषु पराजयः ॥ ३.२३.२३ ॥
»Möge der Wunsch meiner Schwester erfüllt werden, nachdem ich ihr Blut getrunken habe. In Schlachten ist mir nie zuvor eine Niederlage widerfahren.«
3.23.24
युष्माकमेतत् प्रत्यक्षं नानृतं कथयाम्यहम्।
देवराजमपि क्रुद्धो मत्तैरावतगामिनम् ॥ ३.२३.२४ ॥
»Dies ist euch allen offenkundig; ich spreche keine Unwahrheit. Erzürnt würde ich selbst dem Götterkönig entgegentreten, der den rasenden Airāvata reitet.«
3.23.25
वज्रहस्तं रणे हन्यां किं पुनस्तौ च मानवौ।
सा तस्य गर्जितं श्रुत्वा राक्षसानां महाचमूः ॥ ३.२३.२५ ॥
„Selbst Indra, den Träger des Donnerkeils, könnte ich im Kampf erschlagen; wie viel mehr diese zwei Menschen!“ Als jene große Heerschar der Rākṣasas sein Brüllen hörte
3.23.26
प्रहर्षमतुलं लेभे मृत्युपाशावपाशिता।
समेयुश्च महात्मानो युद्धदर्शनकांक्षिणः ॥ ३.२३.२६ ॥
Vom Strick des Todes gebunden, empfand sie unvergleichliche Freude; und die großen Seelen, begierig, die Schlacht zu schauen, versammelten sich.
3.23.27
ऋषयो देवगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः।
समेत्य चोचुः सहितास्तेऽन्योन्यं पुण्यकर्मणः ॥ ३.२३.२७ ॥
Die Weisen, Götter, Gandharvas und Siddhas, zusammen mit den Cāraṇas, versammelten sich und sprachen zueinander — jene Männer guter Taten.
3.23.28
स्वस्ति गोब्राह्मणेभ्यस्तु लोकानां ये च सम्मताः।
जयतां राघवो युद्धे पौलस्त्यान् रजनीचरान् ॥ ३.२३.२८ ॥
„Heil den Kühen und Brahmanen, und denen, die in den Welten geehrt sind! Möge Rāghava im Kampf über die Paulastya-Nachtwandler siegen!“
3.23.29
चक्रहस्तो यथा विष्णुः सर्वानसुरसत्तमान्।
एतच्चान्यच्च बहुशो ब्रुवाणाः परमर्षयः ॥ ३.२३.२९ ॥
„So wie Viṣṇu mit dem Diskus in der Hand alle besten Asuras besiegte“ — dies und vieles andere immer wieder sagend, die höchsten Weisen
3.23.30
जातकौतूहलास्तत्र विमानस्थाश्च देवताः।
ददृशुर्वाहिनीं तेषां राक्षसानां गतायुषाम् ॥ ३.२३.३० ॥
Dort sahen die Götter, auf ihren himmlischen Wagen stehend und voll begierig gespannter Neugier, das Heer jener Rākṣasas, deren Leben zu Ende war.
3.23.31
रथेन तु खरो वेगात् सैन्यस्याग्राद् विनिःसृतः।
श्येनगामी पृथुग्रीवो यज्ञशत्रुर्विहंगमः ॥ ३.२३.३१ ॥
Khara fuhr schnell auf seinem Wagen aus der Vorhut des Heeres hervor: der falkenschnelle, breithalsige Feind der Opfer, der wie ein Vogel herbeieilte.
3.23.32
दुर्जयः करवीराक्षः परुषः कालकार्मुकः।
हेममाली महामाली सर्पास्यो रुधिराशनः ॥ ३.२३.३२ ॥
Der unbesiegbare Karavīrākṣa, der harte Kālakārmuka mit dem Bogen des Todes, Hemamālī, Mahāmālī, Sarpāsya mit dem Schlangengesicht und Rudhirāśana, der Blutfresser.
3.23.33
द्वादशैते महावीर्याः प्रतस्थुरभितः खरम्।
महाकपालः स्थूलाक्षः प्रमाथस्त्रिशिरास्तथा।
चत्वार एते सेनाग्रे दूषणं पृष्ठतोऽन्वयुः ॥ ३.२३.३३ ॥
Diese zwölf von großer Tapferkeit brachen rings um Khara auf: auch Mahākapāla, Sthūlākṣa, Pramātha und der dreiköpfige Triśiras. Diese vier standen an der Spitze des Heeres, und Dūṣaṇa folgte von hinten.
3.23.34
सा भीमवेगा समराभिकांक्षिणी
सुदारुणा राक्षसवीरसेना।
तौ राजपुत्रौ सहसाभ्युपेता
माला ग्रहाणामिव चन्द्रसूर्यौ ॥ ३.२३.३४ ॥
Jenes furchtbar schnelle, kampfbegierige, überaus schreckliche Heer rakṣasischer Helden fiel plötzlich über die beiden Prinzen her, wie eine Girlande von Planeten über Mond und Sonne.