வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.23.1
तत्प्रयातं बलं घोरमशिवं शोणितोदकम्।
अभ्यवर्षन्महाघोरस्तुमुलो गर्दभारुणः ॥ ३.२३.१ ॥
புறப்பட்ட அந்தக் கொடிய, அமங்கலமான படையின் மீது இரத்தமாகிய நீர் பொழிந்தது; கழுதையின் நிறம் போன்ற செம்மை கொண்ட, மிகக் கொடியதும் ஆரவாரமானதுமான அது பொழிந்தது.
3.23.2
निपेतुस्तुरगास्तस्य रथयुक्ता महाजवाः।
समे पुष्पचिते देशे राजमार्गे यदृच्छया ॥ ३.२३.२ ॥
அவனுடைய தேர்களில் பூட்டப்பட்ட, மிக வேகமான குதிரைகள் பூக்கள் தூவிய சமதளமான அரச வீதியில், தற்செயலாக வீழ்ந்தன.
3.23.3
श्यामं रुधिरपर्यन्तं बभूव परिवेषणम्।
अलातचक्रप्रतिमं प्रतिगृह्य दिवाकरम् ॥ ३.२३.३ ॥
அலாதச் சக்கரம் போன்று, சூரியனைப் பற்றிக்கொண்ட, இரத்தச் சிவப்பு ஓரம் கொண்ட கருமையான ஒளிவட்டம் தோன்றியது.
3.23.4
ततो ध्वजमुपागम्य हेमदण्डं समुच्छ्रितम्।
समाक्रम्य महाकायस्तस्थौ गृध्रः सुदारुणः ॥ ३.२३.४ ॥
பின்னர், உயர்ந்து நின்ற பொன் தண்டுடைய கொடியை அணுகி, அதன்மேல் ஏறி, பெரிய உடலும் மிகக் கொடுமையுமுடைய ஒரு கழுகு நின்றது.
3.23.5
जनस्थानसमीपे च समाक्रम्य खरस्वनाः।
विस्वरान् विविधान् नादान् मांसादा मृगपक्षिणः ॥ ३.२३.५ ॥
ஜனஸ்தானத்தின் அருகில் வந்து, கடுங்குரல் கொண்ட, ஊன் உண்ணும் மிருகங்களும் பறவைகளும் பலவித அபஸ்வரமான ஒலிகளை எழுப்பின.
3.23.6
व्याजह्रुरभिदीप्तायां दिशि वै भैरवस्वनम्।
अशिवं यातुधानानां शिवा घोरा महास्वनाः ॥ ३.२३.६ ॥
ஒளிரும் திசையில் பயங்கர ஒலிகளை எழுப்பின; அரக்கர்களுக்கு அமங்கலமான, கொடிய, பெரிதாக ஊளையிடும் நரிகள் கத்தின.
3.23.7
प्रभिन्नगजसंकाशास्तोयशोणितधारिणः।
आकाशं तदनाकाशं चक्रुर्भीमाम्बुवाहकाः ॥ ३.२३.७ ॥
மதம் பிடித்த யானைகளைப் போன்ற, நீரும் இரத்தமும் சுமந்த பயங்கரமான மேகங்கள் வானத்தை வானமற்றதாக ஆக்கின.
3.23.8
बभूव तिमिरं घोरमुद्धतं रोमहर्षणम्।
दिशो वा प्रदिशो वापि सुव्यक्तं न चकाशिरे ॥ ३.२३.८ ॥
பயங்கரமான, கடுமையான, மயிர்க்கூச்செறியும் இருள் எழுந்தது; திசைகளும் உப திசைகளும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.
3.23.9
क्षतजार्द्रसवर्णाभा संध्या कालं विना बभौ।
खरं चाभिमुखं नेदुस्तदा घोरा मृगाः खगाः ॥ ३.२३.९ ॥
இரத்தத்தில் நனைந்த நிறமுடைய அந்திப்பொழுது காலமின்றித் தோன்றியது; அப்போது பயங்கரமான விலங்குகளும் பறவைகளும் எதிர்முகமாகக் கடுமையாகக் கத்தின.
3.23.10
कङ्कगोमायुगृध्राश्च चुक्रुशुर्भयशंसिनः।
नित्याशिवकरा युद्धे शिवा घोरनिदर्शनाः ॥ ३.२३.१० ॥
கங்கப் பறவைகளும், நரிகளும், கழுகுகளும் அச்சத்தைக் குறிக்கும் வகையில் கத்தின; போரில் எப்போதும் அமங்கலம் செய்யும், பயங்கரமான சகுனங்களைக் காட்டும் நரிகளும் (கத்தின).
3.23.11
नेदुर्बलस्याभिमुखं ज्वालोद्गारिभिराननैः।
कबन्धः परिघाभासो दृश्यते भास्करान्तिके ॥ ३.२३.११ ॥
நெருப்புத் தீப்பிழம்பை உமிழும் வாய்களால் படையின் எதிரில் (அவை) முழங்கின; சூரியனுக்கு அருகில் இரும்புத் தடியைப் போன்ற ஒரு கபந்தம் தென்பட்டது.
3.23.12
जग्राह सूर्यं स्वर्भानुरपर्वणि महाग्रहः।
प्रवाति मारुतः शीघ्रं निष्प्रभोऽभूद् दिवाकरः ॥ ३.२३.१२ ॥
கிரகணமில்லாக் காலத்தில் மகாகிரகமான ஸ்வர்பானு சூரியனைப் பற்றிக்கொண்டான்; காற்று விரைவாக வீசியது, பகலவன் ஒளியிழந்தான்.
3.23.13
उत्पेतुश्च विना रात्रिं ताराः खद्योतसप्रभाः।
संलीनमीनविहगा नलिन्यः शुष्कपङ्कजाः ॥ ३.२३.१३ ॥
இரவின்றியே மின்மினிப் பூச்சிகளைப் போல் ஒளிரும் விண்மீன்கள் தோன்றின; தாமரைகள் உலர்ந்த குளங்களில் மீன்களும் பறவைகளும் ஒளிந்துகொண்டன.
3.23.14
तस्मिन् क्षणे बभूवुश्च विना पुष्पफलैर्द्रुमाः।
उद्धूतश्च विना वातं रेणुर्जलधरारुणः ॥ ३.२३.१४ ॥
அந்தக் கணத்திலேயே மரங்கள் பூவும் காயும் கனியும் இன்றி ஆயின; காற்றின்றியே மேகம் போன்ற சிவந்த தூசி எழுந்தது.
3.23.15
चीचीकूचीति वाश्यन्त्यो बभूवुस्तत्र सारिकाः।
उल्काश्चापि सनिर्घोषा निपेतुर्घोरदर्शनाः ॥ ३.२३.१५ ॥
அங்கே நாகணவாய்ப் பறவைகள் 'சீச்சீ-கூச்சீ' என்று கத்தின; பயங்கரமான தோற்றமுள்ள எரிகற்கள் பேரொலியுடன் விழுந்தன.
3.23.16
प्रचचाल मही चापि सशैलवनकानना।
खरस्य च रथस्थस्य नर्दमानस्य धीमतः ॥ ३.२३.१६ ॥
மலைகளும் காடுகளும் சோலைகளுடன் பூமியும் நடுங்கியது; தேரில் நின்று கர்ஜிக்கும் அறிவாளியான கரனின் (செயலால்) அதுவும் அதிர்ந்தது.
3.23.17
प्राकम्पत भुजः सव्यः स्वरश्चास्यावसज्जत।
सास्रा सम्पद्यते दृष्टिः पश्यमानस्य सर्वतः ॥ ३.२३.१७ ॥
அவனது இடது தோள் நடுங்கியது; குரல் தடைபட்டது; எங்கும் பார்த்தபோது அவனது பார்வை கண்ணீருடன் மங்கியது.
3.23.18
ललाटे च रुजो जाता न च मोहान्न्यवर्तत।
तान् समीक्ष्य महोत्पातानुत्थितान् रोमहर्षणान् ॥ ३.२३.१८ ॥
நெற்றியில் வலி எழுந்தது; மயக்கத்தால் அவன் திரும்பவில்லை. எழுந்த இந்த மயிர்சிலிர்க்கும் பெரும் அபசகுனங்களைக் கண்டும்.
3.23.19
अब्रवीद् राक्षसान् सर्वान् प्रहसन् स खरस्तदा।
महोत्पातानिमान् सर्वानुत्थितान् घोरदर्शनान् ॥ ३.२३.१९ ॥
அப்போது கரன் சிரித்துக்கொண்டே எல்லா ராட்சதர்களிடமும் கூறினான் — எழுந்து நிற்கும் இந்தப் பயங்கரமான பெரும் அபசகுனங்கள் அனைத்தையும் பார்.
3.23.20
न चिन्तयाम्यहं वीर्याद् बलवान् दुर्बलानिव।
तारा अपि शरैस्तीक्ष्णैः पातयेयं नभस्तलात् ॥ ३.२३.२० ॥
நான் என் வீரத்தால் அவர்களை எண்ணுவதில்லை — வலியவன் பலவீனரை எண்ணாததுபோல்; என் கூரிய அம்புகளால் வானத்திலிருந்து நட்சத்திரங்களையும் வீழ்த்த முடியும்.
3.23.21
मृत्युं मरणधर्मेण संक्रुद्धो योजयाम्यहम्।
राघवं तं बलोत्सिक्तं भ्रातरं चापि लक्ष्मणम् ॥ ३.२३.२१ ॥
கோபத்துடன் நான் பலத்தால் செருக்குற்ற அந்த ராகவனையும், அவனது சகோதரன் லக்ஷ்மணனையும் மரணத்தின் விதியோடு இணைப்பேன்.
3.23.22
अहत्वा सायकैस्तीक्ष्णैर्नोपावर्तितुमुत्सहे।
यन्निमित्तं तु रामस्य लक्ष्मणस्य विपर्ययः ॥ ३.२३.२२ ॥
கூரிய அம்புகளால் கொல்லாமல் திரும்ப நான் துணியமாட்டேன் — ராமனுக்கும் லக்ஷ்மணனுக்கும் நேர்ந்த இந்த தீங்கு யாருடைய காரணமாக நிகழ்ந்ததோ அவர்களை.
3.23.23
सकामा भगिनीमेऽस्तु पीत्वा तु रुधिरं तयोः।
न क्वचित् प्राप्तपूर्वो मे संयुगेषु पराजयः ॥ ३.२३.२३ ॥
என் சகோதரியின் விருப்பம் நிறைவேறட்டும்; அவர்களின் இரத்தத்தைக் குடித்து. போர்களில் எனக்கு என்றும் தோல்வி கிடைத்ததில்லை.
3.23.24
युष्माकमेतत् प्रत्यक्षं नानृतं कथयाम्यहम्।
देवराजमपि क्रुद्धो मत्तैरावतगामिनम् ॥ ३.२३.२४ ॥
இது உங்கள் அனைவர் கண்முன்னும் வெளிப்படையானது; பொய் சொல்லவில்லை — கோபமுற்றால் மதம்கொண்ட ஐராவதத்தில் செல்லும் தேவேந்திரனையும் நான் எதிர்ப்பேன்.
3.23.25
वज्रहस्तं रणे हन्यां किं पुनस्तौ च मानवौ।
सा तस्य गर्जितं श्रुत्वा राक्षसानां महाचमूः ॥ ३.२३.२५ ॥
போரில் வஜ்ரம் ஏந்திய இந்திரனையும் நான் கொல்வேன்; அப்படியிருக்க அந்த இரண்டு மனிதர்களைப் பற்றி சொல்லவேண்டுமா. அவனுடைய கர்ஜனையைக் கேட்ட ராட்சசர்களின் பெரும் படை அது.
3.23.26
प्रहर्षमतुलं लेभे मृत्युपाशावपाशिता।
समेयुश्च महात्मानो युद्धदर्शनकांक्षिणः ॥ ३.२३.२६ ॥
மரணக் கயிற்றில் கட்டுண்டிருந்த அவள் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். போரைக் காண விரும்பிய மகாத்மாக்கள் ஒன்று கூடினர்.
3.23.27
ऋषयो देवगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः।
समेत्य चोचुः सहितास्तेऽन्योन्यं पुण्यकर्मणः ॥ ३.२३.२७ ॥
ரிஷிகளும், தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், சித்தர்களும், சாரணர்களுடன் கூடி, ஒன்றுகூடி ஒருவரோடொருவர் பேசினர் — அந்த புண்ணியச் செயலாளர்கள்.
3.23.28
स्वस्ति गोब्राह्मणेभ्यस्तु लोकानां ये च सम्मताः।
जयतां राघवो युद्धे पौलस्त्यान् रजनीचरान् ॥ ३.२३.२८ ॥
பசுக்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் நலம் உண்டாகட்டும்; உலகங்களில் மதிக்கப்படுபவர்களுக்கும் நலம் உண்டாகட்டும். போரில் ராகவன் பௌலஸ்த்யர்களான ராட்சசர்களை வெல்லட்டும்.
3.23.29
चक्रहस्तो यथा विष्णुः सर्वानसुरसत्तमान्।
एतच्चान्यच्च बहुशो ब्रुवाणाः परमर्षयः ॥ ३.२३.२९ ॥
சக்கரம் ஏந்திய விஷ்ணு எல்லா சிறந்த அசுரர்களையும் வென்றது போல். இதையும் இன்னும் பலவற்றையும் பேசிக்கொண்டிருந்த பரம ரிஷிகள்.
3.23.30
जातकौतूहलास्तत्र विमानस्थाश्च देवताः।
ददृशुर्वाहिनीं तेषां राक्षसानां गतायुषाम् ॥ ३.२३.३० ॥
அங்கே ஆர்வத்தால் நிரம்பிய விமானங்களில் நின்ற தேவர்கள், ஆயுள் முடிந்த அந்த ராட்சசர்களின் படையைக் கண்டனர்.
3.23.31
रथेन तु खरो वेगात् सैन्यस्याग्राद् विनिःसृतः।
श्येनगामी पृथुग्रीवो यज्ञशत्रुर्विहंगमः ॥ ३.२३.३१ ॥
கரன் வேகமாக ரதத்தில் படையின் முன்பகுதியிலிருந்து வெளிப்பட்டான். பருந்தைப் போல் நகரும், அகன்ற கழுத்துடைய, யாகங்களின் பகைவனான அவன் பறவை போல் விரைந்தான்.
3.23.32
दुर्जयः करवीराक्षः परुषः कालकार्मुकः।
हेममाली महामाली सर्पास्यो रुधिराशनः ॥ ३.२३.३२ ॥
வெல்லுதற்கரிய கரவீராட்சன், கடுமையான காலகார்முகன், ஹேமமாலி, மகாமாலி, சர்பாஸ்யன், ரத்தம் உண்பவனான ருதிராசனன்.
3.23.33
द्वादशैते महावीर्याः प्रतस्थुरभितः खरम्।
महाकपालः स्थूलाक्षः प्रमाथस्त्रिशिरास्तथा।
चत्वार एते सेनाग्रे दूषणं पृष्ठतोऽन्वयुः ॥ ३.२३.३३ ॥
இந்தப் பன்னிரண்டு மகாவீரர்களும் கரனைச் சுற்றிலும் புறப்பட்டனர். மகாகபாலன், ஸ்தூலாக்ஷன், பிரமாதன், திரிசிரஸ் ஆகியோரும்; இந்த நால்வர் படையின் முன்னணியில் சென்றனர், தூஷணனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.23.34
सा भीमवेगा समराभिकांक्षिणी
सुदारुणा राक्षसवीरसेना।
तौ राजपुत्रौ सहसाभ्युपेता
माला ग्रहाणामिव चन्द्रसूर्यौ ॥ ३.२३.३४ ॥
அந்தப் பயங்கர வேகமுடைய, போரை விரும்பிய, மிகக் கொடிய ராட்சத வீரப் படை அந்த இரு இளவரசர்களையும் திடீரென்று சூழ்ந்தது; கோள்களின் வரிசை சந்திரனையும் சூரியனையும் சூழ்வது போல்.