Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.29.1
खरं तु विरथं रामो गदापाणिमवस्थितम्।
मृदुपूर्वं महातेजाः परुषं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२९.१ ॥
Doch Rāma, von großem Glanz, sprach zuerst sanft, dann hart zu Khara, der ohne Wagen mit einer Keule in der Hand dastand.
3.29.2
गजाश्वरथसम्बाधे बले महति तिष्ठता।
कृतं ते दारुणं कर्म सर्वलोकजुगुप्सितम् ॥ ३.२९.२ ॥
Inmitten eines großen Heeres voller Elefanten, Pferde und Wagen hast du eine grausame Tat begangen, die alle Welten verachten.
3.29.3
उद्वेजनीयो भूतानां नृशंसः पापकर्मकृत् ।
त्रयाणामपि लोकानामीश्वरोऽपि न तिष्ठति ॥ ३.२९.३ ॥
Wer Wesen in Schrecken versetzt, grausam ist und böse Taten begeht, besteht nicht, selbst wenn er Herr der drei Welten ist.
3.29.4
कर्म लोकविरुद्धं तु कुर्वाणं क्षणदाचर।
तीक्ष्णं सर्वजनो हन्ति सर्पं दुष्टमिवागतम् ॥ ३.२९.४ ॥
O Nachtwandler, jeder erschlägt den, der Taten gegen die Weltordnung begeht, wie man eine bösartige Schlange tötet, die ins Haus gekommen ist.
3.29.5
लोभात् पापानि कुर्वाणः कामाद् वा यो न बुध्यते।
हृष्टः पश्यति तस्यान्तं ब्राह्मणी करकादिव ॥ ३.२९.५ ॥
Wer aus Gier oder Verlangen Sünden begeht und es nicht bemerkt, sieht sein eigenes Ende mit Freude, wie eine Brahmanenfrau die Karaka-Frucht betrachtet.
3.29.6
वसतो दण्डकारण्ये तापसान् धर्मचारिणः।
किं नु हत्वा महाभागान् फलं प्राप्स्यसि राक्षस ॥ ३.२९.६ ॥
Nachdem du die hochbeglückten Asketen getötet hast, die im Daṇḍaka-Wald wohnen und dem Dharma folgen, welche Frucht wirst du erlangen, o Rākṣasa?
3.29.7
न चिरं पापकर्माणः क्रूरा लोकजुगुप्सिताः।
ऐश्वर्यं प्राप्य तिष्ठन्ति शीर्णमूला इव द्रुमाः ॥ ३.२९.७ ॥
Die Übeltäter, grausam und von der Welt verachtet, bestehen nicht lange, nachdem sie Macht erlangt haben; wie Bäume mit faulenden Wurzeln stürzen sie.
3.29.8
अवश्यं लभते कर्ता फलं पापस्य कर्मणः।
घोरं पर्यागते काले द्रुमः पुष्पमिवार्तवम् ॥ ३.२९.८ ॥
Der Täter der bösen Tat empfängt gewiss die schreckliche Frucht seines Tuns, wie der Baum seine Blüten zur rechten Zeit trägt.
3.29.9
नचिरात् प्राप्यते लोके पापानां कर्मणां फलम्।
सविषाणामिवान्नानां भुक्तानां क्षणदाचर ॥ ३.२९.९ ॥
O Nachtwandler, in dieser Welt wird die Frucht böser Taten bald empfangen, wie vergiftete Speise sogleich wirkt, wenn man sie gegessen hat.
3.29.10
पापमाचरतां घोरं लोकस्याप्रियमिच्छताम्।
अहमासादितो राज्ञा प्राणान् हन्तुं निशाचर ॥ ३.२९.१० ॥
Um das Leben derer zu nehmen, die schreckliche Sünden begehen und dem Weltenlauf Böses wünschen, o Nachtwandler, bin ich vom König gesandt worden.
3.29.11
अद्य भित्त्वा मया मुक्ताः शराः काञ्चनभूषणाः।
विदार्यातिपतिष्यन्ति वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ३.२९.११ ॥
Heute werden die goldgeschmückten Pfeile, die ich abschieße, dich durchbohren und hindurchgehen, wie Schlangen, die den Termitenhügel aufreißen.
3.29.12
ये त्वया दण्डकारण्ये भक्षिता धर्मचारिणः।
तानद्य निहतः संख्ये ससैन्योऽनुगमिष्यसि ॥ ३.२९.१२ ॥
Jene Rechtschaffenen, die du im Daṇḍaka-Wald verschlungen hast — heute wirst du im Kampf erschlagen, mit deinem ganzen Heer ihnen folgen.
3.29.13
अद्य त्वां निहतं बाणैः पश्यन्तु परमर्षयः।
निरयस्थं विमानस्था ये त्वया निहताः पुरा ॥ ३.२९.१३ ॥
Mögen die großen Weisen dich heute von Pfeilen erschlagen sehen, und ebenso jene, die in himmlischen Wagen wohnen und jene in der Hölle, die du früher erschlagen hast.
3.29.14
प्रहरस्व यथाकामं कुरु यत्नं कुलाधम।
अद्य ते पातयिष्यामि शिरस्तालफलं यथा ॥ ३.२९.१४ ॥
Schlag zu, wie du willst, mach deine Anstrengung, du Niedrigster deines Geschlechts! Heute werde ich dir den Kopf abschlagen wie eine Palmfrucht.
3.29.15
एवमुक्तस्तु रामेण क्रुद्धः संरक्तलोचनः।
प्रत्युवाच ततो रामं प्रहसन् क्रोधमूर्च्छितः ॥ ३.२९.१५ ॥
So von Rāma angeredet, zornentbrannt, mit geröteten Augen, vom Zorn überwältigt, lachte er und antwortete Rāma.
3.29.16
प्राकृतान् राक्षसान् हत्वा युद्धे दशरथात्मज।
आत्मना कथमात्मानमप्रशस्यं प्रशंससि ॥ ३.२९.१६ ॥
O Sohn Daśarathas, da du gewöhnliche Rākṣasas im Kampf erschlagen hast, warum rühmst du dich selbst auf eine Weise, die des Lobes nicht würdig ist?
3.29.17
विक्रान्ता बलवन्तो वा ये भवन्ति नरर्षभाः।
कथयन्ति न ते किंचित् तेजसा चातिगर्विताः ॥ ३.२९.१७ ॥
Jene Stiere unter den Menschen, die tapfer und mächtig sind, sprechen nichts, auch wenn sie in ihrer Kraft überaus stolz sind.
3.29.18
प्राकृतास्त्वकृतात्मानो लोके क्षत्रियपांसनाः।
निरर्थकं विकत्थन्ते यथा राम विकत्थसे ॥ ३.२९.१८ ॥
Gewöhnliche Menschen von ungeläutertem Geist, der Schandfleck der Kṣatriyas in der Welt, prahlen vergeblich, wie du prahlst, o Rāma.
3.29.19
कुलं व्यपदिशन् वीरः समरे कोऽभिधास्यति।
मृत्युकाले तु सम्प्राप्ते स्वयमप्रस्तवे स्तवम् ॥ ३.२९.१९ ॥
Welcher Held würde im Kampf seine Abstammung verkünden? Wenn die Stunde des Todes gekommen ist, ist es vergeblich, sich selbst dort zu loben, wo kein Lob angebracht ist.
3.29.20
सर्वथा तु लघुत्वं ते कत्थनेन विदर्शितम्।
सुवर्णप्रतिरूपेण तप्तेनेव कुशाग्निना ॥ ३.२९.२० ॥
Deine Niedrigkeit hat sich durch dein Prahlen vollständig gezeigt, wie goldfarbenes Metall sich im Feuer des Kuśa-Grases zeigt, wenn es erhitzt wird.
3.29.21
न तु मामिह तिष्ठन्तं पश्यसि त्वं गदाधरम्।
धराधरमिवाकम्प्यं पर्वतं धातुभिश्चितम् ॥ ३.२९.२१ ॥
Siehst du mich nicht hier stehen, mit der Keule in der Hand, unerschütterlich wie ein mit Erzen bedeckter Berg?
3.29.22
पर्याप्तोऽहं गदापाणिर्हन्तुं प्राणान् रणे तव।
त्रयाणामपि लोकानां पाशहस्त इवान्तकः ॥ ३.२९.२२ ॥
Ich, mit der Keule in der Hand, bin voll imstande, dir im Kampf das Leben zu nehmen, wie der Tod mit der Schlinge über den drei Welten.
3.29.23
कामं बह्वपि वक्तव्यं त्वयि वक्ष्यामि न त्वहम्।
अस्तं प्राप्नोति सविता युद्धविघ्नस्ततो भवेत् ॥ ३.२९.२३ ॥
Vieles könnte ich dir noch sagen, aber ich werde es nicht sagen. Die Sonne neigt sich dem Untergang zu, und so könnte der Kampf ein Hindernis erfahren.
3.29.24
चतुर्दश सहस्राणि राक्षसानां हतानि ते।
त्वद्विनाशात् करोम्यद्य तेषामश्रुप्रमार्जनम् ॥ ३.२९.२४ ॥
Vierzehntausend Rākṣasas wurden von dir erschlagen; heute werde ich durch deinen Untergang ihre Tränen abwischen.
3.29.25
इत्युक्त्वा परमक्रुद्धः स गदां परमाङ्गदाम्।
खरश्चिक्षेप रामाय प्रदीप्तामशनिं यथा ॥ ३.२९.२५ ॥
So sprach er, und zutiefst erzürnt schleuderte Khara gegen Rāma jene prächtige Keule, glühend wie ein Blitz.
3.29.26
खरबाहुप्रमुक्ता सा प्रदीप्ता महती गदा।
भस्म वृक्षांश्च गुल्मांश्च कृत्वागात् तत्समीपतः ॥ ३.२९.२६ ॥
Jene große brennende Keule, vom Arm Kharas geschleudert, verwandelte Bäume und Gestrüpp in Asche und zog dicht an ihm vorbei.
3.29.27
तामापतन्तीं महतीं मृत्युपाशोपमां गदाम्।
अन्तरिक्षगतां रामश्चिच्छेद बहुधा शरैः ॥ ३.२९.२७ ॥
Jene große Keule, die durch den Himmel heranstürzte, dem Todesstrick gleich, zerschnitt Rāma mit seinen Pfeilen in viele Stücke.
3.29.28
सा विशीर्णा शरैर्भिन्ना पपात धरणीतले।
गदा मन्त्रौषधिबलैर्व्यालीव विनिपातिता ॥ ३.२९.२८ ॥
Jene Keule, von den Pfeilen zerschmettert und durchbohrt, fiel zu Boden wie eine Schlange, niedergestreckt durch die Kraft von Mantras und Kräutern.