Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.29.1
खरं तु विरथं रामो गदापाणिमवस्थितम्।
मृदुपूर्वं महातेजाः परुषं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२९.१ ॥
Mas Rāma, de grande esplendor, falou primeiro com suavidade e depois com dureza a Khara, que estava de pé, sem carro, com uma maça na mão.
3.29.2
गजाश्वरथसम्बाधे बले महति तिष्ठता।
कृतं ते दारुणं कर्म सर्वलोकजुगुप्सितम् ॥ ३.२९.२ ॥
Estando num grande exército cheio de elefantes, cavalos e carros, cometeste um ato cruel que todos os mundos desprezam.
3.29.3
उद्वेजनीयो भूतानां नृशंसः पापकर्मकृत् ।
त्रयाणामपि लोकानामीश्वरोऽपि न तिष्ठति ॥ ३.२९.३ ॥
Quem aterroriza os seres, é cruel e pratica ações más, não perdura, mesmo sendo senhor dos três mundos.
3.29.4
कर्म लोकविरुद्धं तु कुर्वाणं क्षणदाचर।
तीक्ष्णं सर्वजनो हन्ति सर्पं दुष्टमिवागतम् ॥ ३.२९.४ ॥
Ó andarilho da noite, todos abatem quem pratica ações contrárias à ordem do mundo, como se mata uma serpente feroz que entrou em casa.
3.29.5
लोभात् पापानि कुर्वाणः कामाद् वा यो न बुध्यते।
हृष्टः पश्यति तस्यान्तं ब्राह्मणी करकादिव ॥ ३.२९.५ ॥
Quem comete pecados por ganância ou desejo e não percebe, contempla o próprio fim com alegria, como a brâmane contempla o fruto do karaka.
3.29.6
वसतो दण्डकारण्ये तापसान् धर्मचारिणः।
किं नु हत्वा महाभागान् फलं प्राप्स्यसि राक्षस ॥ ३.२९.६ ॥
Depois de matar os ascetas de grande fortuna que habitam a floresta de Daṇḍaka e seguem o dharma, que fruto obterás, ó rākṣasa?
3.29.7
न चिरं पापकर्माणः क्रूरा लोकजुगुप्सिताः।
ऐश्वर्यं प्राप्य तिष्ठन्ति शीर्णमूला इव द्रुमाः ॥ ३.२९.७ ॥
Os malfeitores, cruéis e desprezados pelo mundo, não permanecem por muito tempo após obterem o poder; como árvores de raízes apodrecidas, eles caem.
3.29.8
अवश्यं लभते कर्ता फलं पापस्य कर्मणः।
घोरं पर्यागते काले द्रुमः पुष्पमिवार्तवम् ॥ ३.२९.८ ॥
O autor do mal certamente recebe o terrível fruto de seu ato, como a árvore dá suas flores quando chega a estação.
3.29.9
नचिरात् प्राप्यते लोके पापानां कर्मणां फलम्।
सविषाणामिवान्नानां भुक्तानां क्षणदाचर ॥ ३.२९.९ ॥
Ó errante da noite, neste mundo o fruto das más ações logo se obtém, como a comida envenenada faz efeito assim que é comida.
3.29.10
पापमाचरतां घोरं लोकस्याप्रियमिच्छताम्।
अहमासादितो राज्ञा प्राणान् हन्तुं निशाचर ॥ ३.२९.१० ॥
Para tirar a vida daqueles que cometem terríveis pecados e desejam o mal ao mundo, ó errante da noite, fui enviado pelo rei.
3.29.11
अद्य भित्त्वा मया मुक्ताः शराः काञ्चनभूषणाः।
विदार्यातिपतिष्यन्ति वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ३.२९.११ ॥
Hoje as flechas adornadas de ouro que eu lanço te atravessarão e passarão, como serpentes que rasgam um formigueiro ao sair.
3.29.12
ये त्वया दण्डकारण्ये भक्षिता धर्मचारिणः।
तानद्य निहतः संख्ये ससैन्योऽनुगमिष्यसि ॥ ३.२९.१२ ॥
Aqueles justos que devoraste na floresta de Daṇḍaka — hoje, morto em batalha, seguirás com todo o teu exército.
3.29.13
अद्य त्वां निहतं बाणैः पश्यन्तु परमर्षयः।
निरयस्थं विमानस्था ये त्वया निहताः पुरा ॥ ३.२९.१३ ॥
Que hoje os grandes sábios te vejam morto por flechas, e que o vejam também os que habitam nos carros celestiais e os que estão no inferno, a quem tu outrora mataste.
3.29.14
प्रहरस्व यथाकामं कुरु यत्नं कुलाधम।
अद्य ते पातयिष्यामि शिरस्तालफलं यथा ॥ ३.२९.१४ ॥
Golpeia como quiseres, faz o teu esforço, ó mais vil da tua linhagem! Hoje farei cair a tua cabeça como um fruto de palmeira.
3.29.15
एवमुक्तस्तु रामेण क्रुद्धः संरक्तलोचनः।
प्रत्युवाच ततो रामं प्रहसन् क्रोधमूर्च्छितः ॥ ३.२९.१५ ॥
Assim interpelado por Rāma, enfurecido, de olhos avermelhados, tomado pela cólera, riu e respondeu a Rāma.
3.29.16
प्राकृतान् राक्षसान् हत्वा युद्धे दशरथात्मज।
आत्मना कथमात्मानमप्रशस्यं प्रशंससि ॥ ३.२९.१६ ॥
Ó filho de Daśaratha, tendo matado em batalha rakṣasas comuns, por que te elogias a ti mesmo de modo indigno de louvor?
3.29.17
विक्रान्ता बलवन्तो वा ये भवन्ति नरर्षभाः।
कथयन्ति न ते किंचित् तेजसा चातिगर्विताः ॥ ३.२९.१७ ॥
Os touros entre os homens que são valentes e poderosos nada dizem, ainda que sejam muito orgulhosos de seu poder.
3.29.18
प्राकृतास्त्वकृतात्मानो लोके क्षत्रियपांसनाः।
निरर्थकं विकत्थन्ते यथा राम विकत्थसे ॥ ३.२९.१८ ॥
Os homens comuns, de mente não lapidada, mancha dos kṣatriyas no mundo, vangloriam-se em vão, como tu te vangloras, ó Rāma.
3.29.19
कुलं व्यपदिशन् वीरः समरे कोऽभिधास्यति।
मृत्युकाले तु सम्प्राप्ते स्वयमप्रस्तवे स्तवम् ॥ ३.२९.१९ ॥
Qual herói, na batalha, proclamaria a sua linhagem? Quando chegou a hora da morte, louvar-se a si mesmo onde não cabe louvor é vão.
3.29.20
सर्वथा तु लघुत्वं ते कत्थनेन विदर्शितम्।
सुवर्णप्रतिरूपेण तप्तेनेव कुशाग्निना ॥ ३.२९.२० ॥
A tua baixeza foi totalmente revelada pelas tuas jactâncias, como o metal cor de ouro se revela ao ser aquecido num fogo de erva kuśa.
3.29.21
न तु मामिह तिष्ठन्तं पश्यसि त्वं गदाधरम्।
धराधरमिवाकम्प्यं पर्वतं धातुभिश्चितम् ॥ ३.२९.२१ ॥
Não me vês aqui de pé, com a maça na mão, inabalável como uma montanha coberta de minerais?
3.29.22
पर्याप्तोऽहं गदापाणिर्हन्तुं प्राणान् रणे तव।
त्रयाणामपि लोकानां पाशहस्त इवान्तकः ॥ ३.२९.२२ ॥
Eu, com a maça na mão, sou plenamente capaz de tirar-te a vida na batalha, como o Ceifador segura o laço sobre os três mundos.
3.29.23
कामं बह्वपि वक्तव्यं त्वयि वक्ष्यामि न त्वहम्।
अस्तं प्राप्नोति सविता युद्धविघ्नस्ततो भवेत् ॥ ३.२९.२३ ॥
Muito mais poderia dizer-te, mas não o direi. O sol aproxima-se do ocaso, e assim poderá haver um obstáculo à batalha.
3.29.24
चतुर्दश सहस्राणि राक्षसानां हतानि ते।
त्वद्विनाशात् करोम्यद्य तेषामश्रुप्रमार्जनम् ॥ ३.२९.२४ ॥
Catorze mil rākṣasas foram mortos por ti; hoje, com a tua destruição, enxugarei as suas lágrimas.
3.29.25
इत्युक्त्वा परमक्रुद्धः स गदां परमाङ्गदाम्।
खरश्चिक्षेप रामाय प्रदीप्तामशनिं यथा ॥ ३.२९.२५ ॥
Tendo dito isso, Khara, muito irado, arremessou contra Rāma aquela clava esplêndida, flamejante como um raio.
3.29.26
खरबाहुप्रमुक्ता सा प्रदीप्ता महती गदा।
भस्म वृक्षांश्च गुल्मांश्च कृत्वागात् तत्समीपतः ॥ ३.२९.२६ ॥
Aquela grande clava flamejante, lançada pelo braço de Khara, reduziu a cinzas árvores e arbustos e passou perto dele.
3.29.27
तामापतन्तीं महतीं मृत्युपाशोपमां गदाम्।
अन्तरिक्षगतां रामश्चिच्छेद बहुधा शरैः ॥ ३.२९.२७ ॥
Aquela grande clava que vinha pelo céu, semelhante ao laço da morte, Rāma cortou em muitos pedaços com suas flechas.
3.29.28
सा विशीर्णा शरैर्भिन्ना पपात धरणीतले।
गदा मन्त्रौषधिबलैर्व्यालीव विनिपातिता ॥ ३.२९.२८ ॥
Aquela clava, despedaçada e perfurada pelas flechas, caiu ao chão como uma serpente derrubada pelo poder dos mantras e das ervas.