Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.31.1
त्वरमाणस्ततो गत्वा जनस्थानादकम्पनः।
प्रविश्य लङ्कां वेगेन रावणं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.१ ॥
Dann eilte Akampana von Janasthāna herbei, betrat rasch Laṅkā und sprach diese Worte zu Rāvaṇa.
3.31.2
जनस्थानस्थिता राजन् राक्षसा बहवो हताः।
खरश्च निहतः संख्ये कथंचिदहमागतः ॥ ३.३१.२ ॥
O König, viele Rākṣasas, die in Janasthāna wohnten, sind erschlagen worden, und auch Khara wurde im Kampf getötet; irgendwie bin ich zurückgekehrt.
3.31.3
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धः संरक्तलोचनः।
अकम्पनमुवाचेदं निर्दहन्निव तेजसा ॥ ३.३१.३ ॥
So angesprochen, sprach der zehnhalsige Rāvaṇa, zornentbrannt, mit geröteten Augen, als brenne er mit seinem Glanz, diese Worte zu Akampana.
3.31.4
केन भीमं जनस्थानं हतं मम परासुना।
को हि सर्वेषु लोकेषु गतिं नाधिगमिष्यति ॥ ३.३१.४ ॥
Von wem wurde das furchtbare Janasthāna vernichtet, von dem, der mir das Leben nimmt? Wer in allen Welten wird denn keinen Weg finden (mir zu entkommen)?
3.31.5
न हि मे विप्रियं कृत्वा शक्यं मघवता सुखम्।
प्राप्तुं वैश्रवणेनापि न यमेन च विष्णुना ॥ ३.३१.५ ॥
Hat mir jemand Unrecht getan, so könnte nicht einmal Indra, noch Kubera, noch Yama, noch Viṣṇu Glück erlangen.
3.31.6
कालस्य चाप्यहं कालो दहेयमपि पावकम्।
मृत्युं मरणधर्मेण संयोजयितुमुत्सहे ॥ ३.३१.६ ॥
Ich bin sogar die Zeit der Zeit; ich könnte sogar das Feuer verbrennen; ich bin fähig, sogar den Tod mit der Sterblichkeit zu verbinden.
3.31.7
वातस्य तरसा वेगं निहन्तुमपि चोत्सहे।
दहेयमपि संक्रुद्धस्तेजसाऽऽदित्यपावकौ ॥ ३.३१.७ ॥
Ich vermag sogar das Tempo des Windes zu hemmen; und im Zorn könnte ich mit meinem Glanz Sonne und Feuer verbrennen.
3.31.8
तथा क्रुद्धं दशग्रीवं कृताञ्जलिरकम्पनः।
भयात् संदिग्धया वाचा रावणं याचतेऽभयम् ॥ ३.३१.८ ॥
So bat Akampana, die Hände gefaltet vor dem zornigen zehnhalsigen Rāvaṇa, mit vor Furcht stockender Stimme um Schutz.
3.31.9
दशग्रीवोऽभयं तस्मै प्रददौ रक्षसां वरः।
स विस्रब्धोऽब्रवीद् वाक्यमसंदिग्धमकम्पनः ॥ ३.३१.९ ॥
Der zehnhalsige Rāvaṇa, der Beste unter den Rākṣasas, gewährte ihm Schutz; beruhigt sprach Akampana nun klare, unzweifelhafte Worte.
3.31.10
पुत्रो दशरथस्यास्ते सिंहसंहननो युवा।
रामो नाम महास्कन्धो वृत्तायतमहाभुजः ॥ ३.३१.१० ॥
Es gibt einen jungen Mann namens Rāma, Sohn des Daśaratha, von löwenhafter Gestalt, breitschultrig, mit runden, langen, mächtigen Armen.
3.31.11
श्यामः पृथुयशाः श्रीमानतुल्यबलविक्रमः।
हतस्तेन जनस्थाने खरश्च सहदूषणः ॥ ३.३१.११ ॥
Dieser Dunkelhäutige, von weitem Ruhm, glanzvoll, von unvergleichlicher Kraft und Tapferkeit, hat Khara und Dūṣaṇa in Janasthāna erschlagen.
3.31.12
अकम्पनवचः श्रुत्वा रावणो राक्षसाधिपः।
नागेन्द्र इव निःश्वस्य इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.३१.१२ ॥
Als Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, Akampanas Worte hörte, seufzte er wie ein königlicher Elefant und sprach diese Worte.
3.31.13
स सुरेन्द्रेण संयुक्तो रामः सर्वामरैः सह।
उपयातो जनस्थानं ब्रूहि कच्चिदकम्पन ॥ ३.३१.१३ ॥
Akampana, sag mir, ob jener Rāma, verbündet mit dem Herrn der Götter und allen Unsterblichen, nach Janasthāna gekommen ist.
3.31.14
रावणस्य पुनर्वाक्यं निशम्य तदकम्पनः।
आचचक्षे बलं तस्य विक्रमं च महात्मनः ॥ ३.३१.१४ ॥
Als Akampana die Worte Rāvaṇas erneut vernahm, schilderte er Kraft und Tapferkeit jenes Großherzigen.
3.31.15
रामो नाम महातेजाः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम्।
दिव्यास्त्रगुणसम्पन्नः परं धर्मं गतो युधि ॥ ३.३१.१५ ॥
Rāma mit Namen, von großer Strahlkraft, ist der Erste unter allen Bogenschützen, begabt mit den Eigenschaften göttlicher Waffen, und im Kampf hat er die höchste Pflicht erreicht.
3.31.16
तस्यानुरूपो बलवान् रक्ताक्षो दुन्दुभिस्वनः।
कनीयाँल्लक्ष्मणो भ्राता राकाशशिनिभाननः ॥ ३.३१.१६ ॥
Ihm an Kraft gleich, rotäugig und mit einer Stimme wie eine Kriegstrommel, mit einem Antlitz wie der Vollmond, ist sein jüngerer Bruder Lakṣmaṇa.
3.31.17
स तेन सह संयुक्तः पावकेनानिलो यथा।
श्रीमान् राजवरस्तेन जनस्थानं निपातितम् ॥ ३.३१.१७ ॥
Er ist mit ihm verbunden, wie der Wind mit dem Feuer; und durch jenen glanzvollen besten der Könige wurde Janasthāna verwüstet.
3.31.18
नैव देवा महात्मानो नात्र कार्या विचारणा।
शरा रामेण तूत्सृष्टा रुक्मपुङ्खाः पतत्त्रिणः ॥ ३.३१.१८ ॥
Zweifle hierin nicht: jene Großherzigen sind keine Götter. Die von Rāma abgeschossenen Pfeile mit goldenen Federn kommen fliegend heran.
3.31.19
सर्पाः पञ्चानना भूत्वा भक्षयन्ति स्म राक्षसान्।
येन येन च गच्छन्ति राक्षसा भयकर्षिताः ॥ ३.३१.१९ ॥
Zu fünfköpfigen Schlangen geworden, verschlangen sie die Rākṣasas. Welchen Weg auch immer die von Furcht gequälten Rākṣasas einschlugen,
3.31.20
तेन तेन स्म पश्यन्ति राममेवाग्रतः स्थितम्।
इत्थं विनाशितं तेन जनस्थानं तवानघ ॥ ३.३१.२० ॥
Wohin sie auch blickten, sahen sie Rāma selbst vor sich stehen. So, o Makelloser, hat er dein Janasthāna vernichtet.
3.31.21
अकम्पनवचः श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत्।
गमिष्यामि जनस्थानं रामं हन्तुं सलक्ष्मणम् ॥ ३.३१.२१ ॥
Als Rāvaṇa die Worte Akampanas gehört hatte, sprach er: »Ich werde nach Janasthāna gehen, um Rāma samt Lakṣmaṇa zu töten.«
3.31.22
अथैवमुक्ते वचने प्रोवाचेदमकम्पनः।
शृणु राजन् यथावृत्तं रामस्य बलपौरुषम् ॥ ३.३१.२२ ॥
Als dies gesagt war, sprach Akampana: »Höre, o König, von Rāmas Kraft und Tapferkeit, so wie es sich zugetragen hat.«
3.31.23
असाध्यः कुपितो रामो विक्रमेण महायशाः।
आपगायास्तु पूर्णाया वेगं परिहरेच्छरैः ॥ ३.३१.२३ ॥
Rāma, der hochberühmte, ist unbesiegbar, wenn er zornig wird; durch seine Tapferkeit könnte er mit seinen Pfeilen die Strömung eines vollen Flusses aufhalten.
3.31.24
सताराग्रहनक्षत्रं नभश्चाप्यवसादयेत्।
असौ रामस्तु सीदन्तीं श्रीमानभ्युद्धरेन्महीम् ॥ ३.३१.२४ ॥
Er könnte selbst den Himmel mit seinen Sternen und Sternbildern herabstürzen; und dieser glorreiche Rāma könnte die sinkende Erde emporheben.
3.31.25
भित्त्वा वेलां समुद्रस्य लोकानाप्लावयेद् विभुः।
वेगं वापि समुद्रस्य वायुं वा विधमेच्छरैः ॥ ३.३१.२५ ॥
Indem er das Ufer des Ozeans durchbricht, könnte jener Mächtige die Welten überfluten; oder mit Pfeilen die Gewalt des Ozeans oder selbst den Wind zerstreuen.
3.31.26
संहृत्य वा पुनर्लोकान् विक्रमेण महायशाः।
शक्तः श्रेष्ठः स पुरुषः स्रष्टुं पुनरपि प्रजाः ॥ ३.३१.२६ ॥
Jener hohe Mann von großem Ruhm kann durch seine Tapferkeit die Welten zurückziehen und die Geschöpfe von neuem erschaffen.
3.31.27
नहि रामो दशग्रीव शक्यो जेतुं रणे त्वया।
रक्षसां वापि लोकेन स्वर्गः पापजनैरिव ॥ ३.३१.२७ ॥
Rāma, o Zehnhals, kann im Kampf weder von dir noch von einer Schar von Rākṣasas besiegt werden, so wie der Himmel nicht von Sündern gewonnen werden kann.
3.31.28
न तं वध्यमहं मन्ये सर्वैर्देवासुरैरपि।
अयं तस्य वधोपायस्तन्ममैकमनाः शृणु ॥ ३.३१.२८ ॥
Ich glaube nicht, dass er auch nur von allen Göttern und Asuras zusammen getötet werden kann. Dies ist das Mittel, ihn zu töten; höre es von mir mit ungeteiltem Sinn.
3.31.29
भार्या तस्योत्तमा लोके सीता नाम सुमध्यमा।
श्यामा समविभक्ताङ्गी स्त्रीरत्नं रत्नभूषिता ॥ ३.३१.२९ ॥
In der Welt ist seine vortreffliche Gemahlin namens Sītā: schlanken Leibes, dunkelfarbig, mit ebenmäßigen Gliedern, ein Juwel unter den Frauen, mit Juwelen geschmückt.
3.31.30
नैव देवी न गन्धर्वी नाप्सरा न च पन्नगी।
तुल्या सीमन्तिनी तस्या मानुषी तु कुतो भवेत् ॥ ३.३१.३० ॥
Weder Göttin, noch Gandharva-Frau, noch Apsaras, noch Nāga-Frau ist ihr gleich; wie könnte da eine menschliche Frau ihr gleichen?
3.31.31
तस्यापहर भार्यां त्वं तं प्रमथ्य महावने।
सीतया रहितो रामो न चैव हि भविष्यति ॥ ३.३१.३१ ॥
Besiege ihn im großen Wald und entführe seine Gattin; von Sītā getrennt wird Rāma nicht überleben.
3.31.32
अरोचयत तद्वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः।
चिन्तयित्वा महाबाहुरकम्पनमुवाच ह ॥ ३.३१.३२ ॥
Rāvaṇa, Herr der Rākṣasa, billigte diesen Rat; nachdenklich sprach der Starkarmige zu Akampana.
3.31.33
बाढं कल्यं गमिष्यामि ह्येकः सारथिना सह।
आनेष्यामि च वैदेहीमिमां हृष्टो महापुरीम् ॥ ३.३१.३३ ॥
Gut; morgen werde ich allein mit einem Wagenlenker gehen und die Videha-Prinzessin freudig in diese große Stadt bringen.
3.31.34
तदेवमुक्त्वा प्रययौ खरयुक्तेन रावणः।
रथेनादित्यवर्णेन दिशः सर्वाः प्रकाशयन् ॥ ३.३१.३४ ॥
So gesprochen brach Rāvaṇa auf in einem sonnenfarbenen Wagen, mit Eseln bespannt, alle Richtungen erhellend.
3.31.35
स रथो राक्षसेन्द्रस्य नक्षत्रपथगो महान्।
चञ्चूर्यमाणः शुशुभे जलदे चन्द्रमा इव ॥ ३.३१.३५ ॥
Jener große Wagen des Rākṣasa-Herrn, über die Sternenbahn ziehend, strahlte wie der Mond in einer Regenwolke.
3.31.36
स दूरे चाश्रमं गत्वा ताटकेयमुपागमत्।
मारीचेनार्चितो राजा भक्ष्यभोज्यैरमानुषैः ॥ ३.३१.३६ ॥
Weit zur Einsiedelei gegangen, gelangte er zu Mārīca, dem Sohn Tāṭakās, und wurde von ihm mit übermenschlichen Speisen geehrt.
3.31.37
तं स्वयं पूजयित्वा तु आसनेनोदकेन च।
अर्थोपहितया वाचा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.३७ ॥
Mārīca selbst ehrte ihn mit Sitz und Wasser und sprach dann mit sinnvollen Worten diese Rede:
3.31.38
कच्चित् सकुशलं राजँल्लोकानां राक्षसाधिप।
आशङ्के नाधिजाने त्वं यतस्तूर्णमुपागतः ॥ ३.३१.३८ ॥
O König, Herr der Rākṣasa, geht es den Welten gut? Ich bin besorgt, denn du bist so eilig gekommen, und ich kenne den Grund nicht.
3.31.39
एवमुक्तो महातेजा मारीचेन स रावणः।
ततः पश्चादिदं वाक्यमब्रवीद् वाक्यकोविदः ॥ ३.३१.३९ ॥
So angesprochen von Mārīca, sprach Rāvaṇa, von großem Glanz und redegewandt, danach diese Worte.
3.31.40
आरक्षो मे हतस्तात रामेणाक्लिष्टकारिणा।
जनस्थानमवध्यं तत् सर्वं युधि निपातितम् ॥ ३.३१.४० ॥
Lieber Freund, mein Wächter wurde von Rāma erschlagen, der mühelos handelt. Ganz Janasthāna, das unverwundbar war, wurde im Kampf niedergestreckt.
3.31.41
तस्य मे कुरु साचिव्यं तस्य भार्यापहारणे।
राक्षसेन्द्रवचः श्रुत्वा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.४१ ॥
Hilf mir, seine Gemahlin zu entführen. Als Mārīca diese Worte des Herrn der Rākṣasa hörte, sprach er so.
3.31.42
आख्याता केन वा सीता मित्ररूपेण शत्रुणा।
त्वया राक्षसशार्दूल को न नन्दति नन्दितः ॥ ३.३१.४२ ॥
O Tiger unter den Rākṣasa, welcher Feind in Gestalt eines Freundes hat dir von Sītā erzählt? Wer würde sich nicht freuen, wenn du erfreut bist?
3.31.43
सीतामिहानयस्वेति को ब्रवीति ब्रवीहि मे।
रक्षोलोकस्य सर्वस्य कः शृङ्गं छेत्तुमिच्छति ॥ ३.३१.४३ ॥
Wer sagt: "Bring Sītā hierher"? Sag es mir. Wer begehrt, den Gipfel der gesamten Welt der Rākṣasas abzuschlagen?
3.31.44
प्रोत्साहयति यश्च त्वां स च शत्रुरसंशयम्।
आशीविषमुखाद् दंष्ट्रामुद्धर्तुं चेच्छति त्वया ॥ ३.३१.४४ ॥
Wer dich antreibt, ist ohne Zweifel ein Feind, ebenso wer durch dich dem Maul einer giftigen Schlange den Zahn ausreißen will.
3.31.45
कर्मणानेन केनासि कापथं प्रतिपादितः।
सुखसुप्तस्य ते राजन् प्रहृतं केन मूर्धनि ॥ ३.३१.४५ ॥
O König! Durch diese Tat, wer hat dich auf einen falschen Pfad geführt? Wer hat dein Haupt geschlagen, während du bequem schliefst?
3.31.46
विशुद्धवंशाभिजनाग्रहस्त-
तेजोमदः संस्थितदोर्विषाणः।
उदीक्षितुं रावण नेह युक्तः
स संयुगे राघवगन्धहस्ती ॥ ३.३१.४६ ॥
O Rāvaṇa! Jener Rāghava, ein brünstiger Elefant von reiner Abstammung und edler Geburt, stolz auf seinen Glanz, mit Armen fest wie Stoßzähne, ist nur im Kampf zu erblicken, nicht hier.
3.31.47
असौ रणान्तःस्थितिसंधिवालो
विदग्धरक्षोमृगहा नृसिंहः।
सुप्तस्त्वया बोधयितुं न शक्यः
शराङ्गपूर्णो निशितासिदंष्ट्रः ॥ ३.३१.४७ ॥
Er steht am Ende der Schlacht, sein Schwanz das Gelenk des Waffenstillstands, der Mannlöwe, der die gewandten Bestien der Rākṣasas erschlug. Schlafend kannst du ihn nicht wecken — voller Pfeile, mit Fangzähnen wie scharfe Schwerter.
3.31.48
चापापहारे भुजवेगपङ्के
शरोर्मिमाले सुमहाहवौघे।
न रामपातालमुखेऽतिघोरे
प्रस्कन्दितुं राक्षसराज युक्तम् ॥ ३.३१.४८ ॥
O Herr der Rākṣasas! In den Rachen des Abgrunds Rāmas zu stürzen — den schrecklichsten, wo Bögen geraubt werden, im Schlamm der Armeskraft, umkränzt von Pfeilwogen, eine Flut großer Schlacht — geziemt dir nicht.
3.31.49
प्रसीद लङ्केश्वर राक्षसेन्द्र
लङ्कां प्रसन्नो भव साधु गच्छ।
त्वं स्वेषु दारेषु रमस्व नित्यं
रामः सभार्यो रमतां वनेषु ॥ ३.३१.४९ ॥
Sei gnädig, Herr von Laṅkā, König der Rākṣasas. Sei zufrieden und kehre wohlbehalten nach Laṅkā zurück. Erfreue dich stets an deinen eigenen Gemahlinnen, und möge Rāma sich mit seiner Gemahlin in den Wäldern erfreuen.
3.31.50
एवमुक्तो दशग्रीवो मारीचेन स रावणः।
न्यवर्तत पुरीं लङ्कां विवेश च गृहोत्तमम् ॥ ३.३१.५० ॥
So angesprochen von Mārīca, wandte sich jener zehnhalsige Rāvaṇa um, betrat die Stadt Laṅkā und ging in das vornehmste Haus.