Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.31.1
त्वरमाणस्ततो गत्वा जनस्थानादकम्पनः।
प्रविश्य लङ्कां वेगेन रावणं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.१ ॥
Então, apressando-se desde Janasthāna, Akampana entrou rapidamente em Laṅkā e disse estas palavras a Rāvaṇa.
3.31.2
जनस्थानस्थिता राजन् राक्षसा बहवो हताः।
खरश्च निहतः संख्ये कथंचिदहमागतः ॥ ३.३१.२ ॥
Ó rei, muitos rākṣasas que habitavam Janasthāna foram mortos, e Khara também foi morto em batalha; de alguma forma eu voltei.
3.31.3
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धः संरक्तलोचनः।
अकम्पनमुवाचेदं निर्दहन्निव तेजसा ॥ ३.३१.३ ॥
Assim interpelado, Rāvaṇa de dez pescoços, enfurecido, com os olhos avermelhados, como que queimando com seu esplendor, disse isto a Akampana.
3.31.4
केन भीमं जनस्थानं हतं मम परासुना।
को हि सर्वेषु लोकेषु गतिं नाधिगमिष्यति ॥ ३.३१.४ ॥
Por quem foi destruído o terrível Janasthāna, por aquele que me tira a vida? Quem, em todos os mundos, deixará de encontrar um caminho (para escapar de mim)?
3.31.5
न हि मे विप्रियं कृत्वा शक्यं मघवता सुखम्।
प्राप्तुं वैश्रवणेनापि न यमेन च विष्णुना ॥ ३.३१.५ ॥
Tendo-me causado desprazer, nem mesmo Indra, nem Kubera, nem Yama, nem Viṣṇu poderiam obter felicidade.
3.31.6
कालस्य चाप्यहं कालो दहेयमपि पावकम्।
मृत्युं मरणधर्मेण संयोजयितुमुत्सहे ॥ ३.३१.६ ॥
Sou até o Tempo do Tempo; poderia queimar até o fogo; sou capaz de unir até a Morte à natureza de morrer.
3.31.7
वातस्य तरसा वेगं निहन्तुमपि चोत्सहे।
दहेयमपि संक्रुद्धस्तेजसाऽऽदित्यपावकौ ॥ ३.३१.७ ॥
Consigo até deter a velocidade do vento; e, enfurecido, poderia queimar o sol e o fogo com o meu esplendor.
3.31.8
तथा क्रुद्धं दशग्रीवं कृताञ्जलिरकम्पनः।
भयात् संदिग्धया वाचा रावणं याचतेऽभयम् ॥ ३.३१.८ ॥
Assim, diante do furioso Rāvaṇa de dez pescoços, Akampana juntou as mãos e, com voz hesitante de medo, pediu proteção.
3.31.9
दशग्रीवोऽभयं तस्मै प्रददौ रक्षसां वरः।
स विस्रब्धोऽब्रवीद् वाक्यमसंदिग्धमकम्पनः ॥ ३.३१.९ ॥
O Rāvaṇa de dez pescoços, o melhor dos rākṣasas, concedeu-lhe proteção; tranquilizado, Akampana falou palavras claras e sem hesitação.
3.31.10
पुत्रो दशरथस्यास्ते सिंहसंहननो युवा।
रामो नाम महास्कन्धो वृत्तायतमहाभुजः ॥ ३.३१.१० ॥
Há um jovem chamado Rāma, filho de Daśaratha, de compleição de leão, de ombros largos e braços redondos, longos e poderosos.
3.31.11
श्यामः पृथुयशाः श्रीमानतुल्यबलविक्रमः।
हतस्तेन जनस्थाने खरश्च सहदूषणः ॥ ३.३१.११ ॥
Esse de pele escura, de grande fama, glorioso, de força e valor incomparáveis, foi quem matou Khara e Dūṣaṇa em Janasthāna.
3.31.12
अकम्पनवचः श्रुत्वा रावणो राक्षसाधिपः।
नागेन्द्र इव निःश्वस्य इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.३१.१२ ॥
Ao ouvir as palavras de Akampana, Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, suspirou como um elefante real e pronunciou estas palavras.
3.31.13
स सुरेन्द्रेण संयुक्तो रामः सर्वामरैः सह।
उपयातो जनस्थानं ब्रूहि कच्चिदकम्पन ॥ ३.३१.१३ ॥
Akampana, diz-me se aquele Rāma, unido ao senhor dos deuses e a todos os imortais, chegou a Janasthāna.
3.31.14
रावणस्य पुनर्वाक्यं निशम्य तदकम्पनः।
आचचक्षे बलं तस्य विक्रमं च महात्मनः ॥ ३.३१.१४ ॥
Ao ouvir novamente as palavras de Rāvaṇa, Akampana descreveu a força e o valor daquele magnânimo.
3.31.15
रामो नाम महातेजाः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम्।
दिव्यास्त्रगुणसम्पन्नः परं धर्मं गतो युधि ॥ ३.३१.१५ ॥
Rāma, de nome, de grande esplendor, é o primeiro de todos os arqueiros, dotado das qualidades das armas divinas, e na batalha alcançou o dever supremo.
3.31.16
तस्यानुरूपो बलवान् रक्ताक्षो दुन्दुभिस्वनः।
कनीयाँल्लक्ष्मणो भ्राता राकाशशिनिभाननः ॥ ३.३१.१६ ॥
Igual a ele em força, de olhos vermelhos e voz de tambor de guerra, com rosto como a lua cheia, é seu irmão mais novo Lakṣmaṇa.
3.31.17
स तेन सह संयुक्तः पावकेनानिलो यथा।
श्रीमान् राजवरस्तेन जनस्थानं निपातितम् ॥ ३.३१.१७ ॥
Ele está unido a ele, como o vento ao fogo; e por aquele glorioso melhor dos reis Janasthāna foi devastada.
3.31.18
नैव देवा महात्मानो नात्र कार्या विचारणा।
शरा रामेण तूत्सृष्टा रुक्मपुङ्खाः पतत्त्रिणः ॥ ३.३१.१८ ॥
Não duvides disto: aqueles magnânimos não são deuses. As flechas lançadas por Rāma, de penas douradas e aladas, vêm voando.
3.31.19
सर्पाः पञ्चानना भूत्वा भक्षयन्ति स्म राक्षसान्।
येन येन च गच्छन्ति राक्षसा भयकर्षिताः ॥ ३.३१.१९ ॥
Tornando-se serpentes de cinco cabeças, devoravam os rākṣasas. Por qualquer caminho que os rākṣasas, atormentados pelo medo, seguissem,
3.31.20
तेन तेन स्म पश्यन्ति राममेवाग्रतः स्थितम्।
इत्थं विनाशितं तेन जनस्थानं तवानघ ॥ ३.३१.२० ॥
Para onde quer que olhassem, viam o próprio Rāma de pé diante deles. Assim, ó sem mácula, ele destruiu o teu Janasthāna.
3.31.21
अकम्पनवचः श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत्।
गमिष्यामि जनस्थानं रामं हन्तुं सलक्ष्मणम् ॥ ३.३१.२१ ॥
Ao ouvir as palavras de Akampana, Rāvaṇa disse: "Irei a Janasthāna para matar Rāma junto com Lakṣmaṇa."
3.31.22
अथैवमुक्ते वचने प्रोवाचेदमकम्पनः।
शृणु राजन् यथावृत्तं रामस्य बलपौरुषम् ॥ ३.३१.२२ ॥
Dito isso, Akampana falou: "Ouve, ó rei, a força e o valor de Rāma, tal como aconteceram."
3.31.23
असाध्यः कुपितो रामो विक्रमेण महायशाः।
आपगायास्तु पूर्णाया वेगं परिहरेच्छरैः ॥ ३.३१.२३ ॥
Rāma, de grande fama, é invencível quando irado; por sua bravura, poderia deter com suas flechas a correnteza de um rio cheio.
3.31.24
सताराग्रहनक्षत्रं नभश्चाप्यवसादयेत्।
असौ रामस्तु सीदन्तीं श्रीमानभ्युद्धरेन्महीम् ॥ ३.३१.२४ ॥
Ele poderia derrubar até o céu com suas estrelas e constelações; e esse mesmo glorioso Rāma poderia erguer a terra que afunda.
3.31.25
भित्त्वा वेलां समुद्रस्य लोकानाप्लावयेद् विभुः।
वेगं वापि समुद्रस्य वायुं वा विधमेच्छरैः ॥ ३.३१.२५ ॥
Rompendo a margem do oceano, aquele poderoso poderia inundar os mundos; ou, com flechas, dispersar a força do oceano ou mesmo o vento.
3.31.26
संहृत्य वा पुनर्लोकान् विक्रमेण महायशाः।
शक्तः श्रेष्ठः स पुरुषः स्रष्टुं पुनरपि प्रजाः ॥ ३.३१.२६ ॥
Aquele varão excelso, de grande renome, pela sua bravura pode recolher os mundos e de novo criar as criaturas.
3.31.27
नहि रामो दशग्रीव शक्यो जेतुं रणे त्वया।
रक्षसां वापि लोकेन स्वर्गः पापजनैरिव ॥ ३.३१.२७ ॥
Rāma, ó dez-pescoços, não pode ser vencido por ti em batalha, nem por um bando de rākṣasas, assim como o céu não pode ser conquistado por pecadores.
3.31.28
न तं वध्यमहं मन्ये सर्वैर्देवासुरैरपि।
अयं तस्य वधोपायस्तन्ममैकमनाः शृणु ॥ ३.३१.२८ ॥
Não creio que ele possa ser morto nem mesmo por todos os deuses e asuras juntos. Este é o meio de matá-lo; ouve-o de mim com a mente concentrada.
3.31.29
भार्या तस्योत्तमा लोके सीता नाम सुमध्यमा।
श्यामा समविभक्ताङ्गी स्त्रीरत्नं रत्नभूषिता ॥ ३.३१.२९ ॥
No mundo, sua excelente esposa chama-se Sītā: de cintura delgada, de pele escura, de membros bem proporcionados, joia entre as mulheres, adornada de joias.
3.31.30
नैव देवी न गन्धर्वी नाप्सरा न च पन्नगी।
तुल्या सीमन्तिनी तस्या मानुषी तु कुतो भवेत् ॥ ३.३१.३० ॥
Nem deusa, nem mulher gandharva, nem apsaras, nem mulher nāga é igual a ela; como então uma mulher humana poderia ser igual a ela?
3.31.31
तस्यापहर भार्यां त्वं तं प्रमथ्य महावने।
सीतया रहितो रामो न चैव हि भविष्यति ॥ ३.३१.३१ ॥
Derrote-o na grande floresta e arrebata sua esposa; separado de Sītā, Rāma não sobreviverá.
3.31.32
अरोचयत तद्वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः।
चिन्तयित्वा महाबाहुरकम्पनमुवाच ह ॥ ३.३१.३२ ॥
Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, aprovou aquele conselho; refletindo, o de grandes braços falou a Akampana.
3.31.33
बाढं कल्यं गमिष्यामि ह्येकः सारथिना सह।
आनेष्यामि च वैदेहीमिमां हृष्टो महापुरीम् ॥ ३.३१.३३ ॥
Muito bem; amanhã irei sozinho com um auriga e, alegre, trarei esta princesa de Videha para esta grande cidade.
3.31.34
तदेवमुक्त्वा प्रययौ खरयुक्तेन रावणः।
रथेनादित्यवर्णेन दिशः सर्वाः प्रकाशयन् ॥ ३.३१.३४ ॥
Assim falando, Rāvaṇa partiu num carro da cor do sol, atrelado a asnos, iluminando todas as direções.
3.31.35
स रथो राक्षसेन्द्रस्य नक्षत्रपथगो महान्।
चञ्चूर्यमाणः शुशुभे जलदे चन्द्रमा इव ॥ ३.३१.३५ ॥
Aquele grande carro do senhor dos rākṣasas, avançando pelo caminho das estrelas, brilhou como a lua numa nuvem de chuva.
3.31.36
स दूरे चाश्रमं गत्वा ताटकेयमुपागमत्।
मारीचेनार्चितो राजा भक्ष्यभोज्यैरमानुषैः ॥ ३.३१.३६ ॥
Tendo ido longe até o eremitério, chegou a Mārīca, filho de Tāṭakā, e foi honrado por ele com iguarias sobre-humanas.
3.31.37
तं स्वयं पूजयित्वा तु आसनेनोदकेन च।
अर्थोपहितया वाचा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.३७ ॥
Mārīca, ele mesmo, o honrou com assento e água, e com palavras cheias de sentido disse:
3.31.38
कच्चित् सकुशलं राजँल्लोकानां राक्षसाधिप।
आशङ्के नाधिजाने त्वं यतस्तूर्णमुपागतः ॥ ३.३१.३८ ॥
Ó rei, senhor dos rākṣasas, estão bem os mundos? Temo, pois vieste depressa e não compreendo a razão.
3.31.39
एवमुक्तो महातेजा मारीचेन स रावणः।
ततः पश्चादिदं वाक्यमब्रवीद् वाक्यकोविदः ॥ ३.३१.३९ ॥
Assim interpelado por Mārīca, Rāvaṇa, de grande esplendor e hábil na fala, depois disse estas palavras.
3.31.40
आरक्षो मे हतस्तात रामेणाक्लिष्टकारिणा।
जनस्थानमवध्यं तत् सर्वं युधि निपातितम् ॥ ३.३१.४० ॥
Caro amigo, meu guarda foi morto por Rāma, que age sem esforço. Todo Janasthāna, que era invulnerável, foi abatido em batalha.
3.31.41
तस्य मे कुरु साचिव्यं तस्य भार्यापहारणे।
राक्षसेन्द्रवचः श्रुत्वा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.४१ ॥
Ajuda-me a raptar a sua esposa. Ao ouvir estas palavras do senhor dos rākṣasas, Mārīca disse isto.
3.31.42
आख्याता केन वा सीता मित्ररूपेण शत्रुणा।
त्वया राक्षसशार्दूल को न नन्दति नन्दितः ॥ ३.३१.४२ ॥
Ó tigre dos rākṣasas, que inimigo sob a forma de amigo te falou de Sītā? Quem não se alegraria ao ver-te alegre?
3.31.43
सीतामिहानयस्वेति को ब्रवीति ब्रवीहि मे।
रक्षोलोकस्य सर्वस्य कः शृङ्गं छेत्तुमिच्छति ॥ ३.३१.४३ ॥
Quem diz: "Traz Sītā para cá"? Diga-me. Quem deseja cortar o cume de todo o mundo dos rākṣasas?
3.31.44
प्रोत्साहयति यश्च त्वां स च शत्रुरसंशयम्।
आशीविषमुखाद् दंष्ट्रामुद्धर्तुं चेच्छति त्वया ॥ ३.३१.४४ ॥
Quem te incentiva é, sem dúvida, um inimigo; e também o é quem quer, por tuas mãos, arrancar o dente da boca de uma serpente venenosa.
3.31.45
कर्मणानेन केनासि कापथं प्रतिपादितः।
सुखसुप्तस्य ते राजन् प्रहृतं केन मूर्धनि ॥ ३.३१.४५ ॥
Ó rei! Por este ato, quem te levou a um caminho errado? Quem feriu tua cabeça enquanto dormias tranquilamente?
3.31.46
विशुद्धवंशाभिजनाग्रहस्त-
तेजोमदः संस्थितदोर्विषाणः।
उदीक्षितुं रावण नेह युक्तः
स संयुगे राघवगन्धहस्ती ॥ ३.३१.४६ ॥
Ó Rāvaṇa! Aquele Rāghava, elefante em cio, de linhagem pura e nobre nascimento, orgulhoso de seu esplendor, de braços firmes como presas, só deve ser contemplado na batalha, e não aqui.
3.31.47
असौ रणान्तःस्थितिसंधिवालो
विदग्धरक्षोमृगहा नृसिंहः।
सुप्तस्त्वया बोधयितुं न शक्यः
शराङ्गपूर्णो निशितासिदंष्ट्रः ॥ ३.३१.४७ ॥
Ele permanece no fim da batalha, com a cauda da trégua; é o homem-leão que abateu as feras hábeis dos rākṣasas. Adormecido, não podes despertá-lo — cheio de flechas, com presas como espadas afiadas.
3.31.48
चापापहारे भुजवेगपङ्के
शरोर्मिमाले सुमहाहवौघे।
न रामपातालमुखेऽतिघोरे
प्रस्कन्दितुं राक्षसराज युक्तम् ॥ ३.३१.४८ ॥
Ó senhor dos rākṣasas! Lançar-se às fauces do abismo de Rāma — o mais terrível, onde os arcos são arrancados, atolado na força dos braços, cingido de ondas de flechas, dilúvio de grande batalha — não te convém.
3.31.49
प्रसीद लङ्केश्वर राक्षसेन्द्र
लङ्कां प्रसन्नो भव साधु गच्छ।
त्वं स्वेषु दारेषु रमस्व नित्यं
रामः सभार्यो रमतां वनेषु ॥ ३.३१.४९ ॥
Sê benevolente, senhor de Laṅkā, rei dos rākṣasas. Fica satisfeito e volta bem para Laṅkā. Deleita-te sempre com as tuas próprias esposas, e que Rāma se deleite nas florestas com a sua esposa.
3.31.50
एवमुक्तो दशग्रीवो मारीचेन स रावणः।
न्यवर्तत पुरीं लङ्कां विवेश च गृहोत्तमम् ॥ ३.३१.५० ॥
Assim aconselhado por Mārīca, aquele Rāvaṇa de dez pescoços voltou atrás, entrou na cidade de Laṅkā e foi para a melhor das casas.