வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.31.1
त्वरमाणस्ततो गत्वा जनस्थानादकम्पनः।
प्रविश्य लङ्कां वेगेन रावणं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.१ ॥
பின்னர் விரைந்து ஜனஸ்தானத்திலிருந்து சென்ற அகம்பனன், லங்கைக்குள் வேகமாக நுழைந்து ராவணனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.31.2
जनस्थानस्थिता राजन् राक्षसा बहवो हताः।
खरश्च निहतः संख्ये कथंचिदहमागतः ॥ ३.३१.२ ॥
அரசே! ஜனஸ்தானத்தில் வசித்த பல ராட்சசர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; போரில் கரனும் கொல்லப்பட்டான்; ஏதோ ஒருவாறு நான் வந்து சேர்ந்தேன்.
3.31.3
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धः संरक्तलोचनः।
अकम्पनमुवाचेदं निर्दहन्निव तेजसा ॥ ३.३१.३ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பத்துத் தலை ராவணன், சினத்தால் சிவந்த கண்களுடன், தன் ஒளியால் எரிப்பவன் போல் அகம்பனனிடம் இதைச் சொன்னான்.
3.31.4
केन भीमं जनस्थानं हतं मम परासुना।
को हि सर्वेषु लोकेषु गतिं नाधिगमिष्यति ॥ ३.३१.४ ॥
யார் என் உயிரை அபகரிப்பவனாய், பயங்கரமான ஜனஸ்தானத்தை அழித்தான்? எல்லா உலகங்களிலும் யார்தான் தப்பிச் செல்லும் வழியைக் காணமாட்டான்?
3.31.5
न हि मे विप्रियं कृत्वा शक्यं मघवता सुखम्।
प्राप्तुं वैश्रवणेनापि न यमेन च विष्णुना ॥ ३.३१.५ ॥
எனக்குத் தீங்கு செய்துவிட்டு, இந்திரனோ, குபேரனோ, யமனோ, விஷ்ணுவோ கூட இன்பத்தைப் பெற முடியாது.
3.31.6
कालस्य चाप्यहं कालो दहेयमपि पावकम्।
मृत्युं मरणधर्मेण संयोजयितुमुत्सहे ॥ ३.३१.६ ॥
நான் காலனுக்கும் காலன்; நெருப்பையும் எரிக்கவல்லேன்; மரணத்தையும் மரணத் தன்மையுடன் இணைக்கத் துணிவேன்.
3.31.7
वातस्य तरसा वेगं निहन्तुमपि चोत्सहे।
दहेयमपि संक्रुद्धस्तेजसाऽऽदित्यपावकौ ॥ ३.३१.७ ॥
நான் காற்றின் வேகத்தையும் தடுக்கவல்லேன்; சினம் கொண்டால் என் ஒளியால் சூரியனையும் நெருப்பையும் கூட எரிக்கவல்லேன்.
3.31.8
तथा क्रुद्धं दशग्रीवं कृताञ्जलिरकम्पनः।
भयात् संदिग्धया वाचा रावणं याचतेऽभयम् ॥ ३.३१.८ ॥
இவ்வாறு சினமுற்ற தசக்ரீவனிடம் அகம்பனன் கைகூப்பி, அச்சத்தால் தடுமாறும் சொல்லால் அபயம் வேண்டினான்.
3.31.9
दशग्रीवोऽभयं तस्मै प्रददौ रक्षसां वरः।
स विस्रब्धोऽब्रवीद् वाक्यमसंदिग्धमकम्पनः ॥ ३.३१.९ ॥
அரக்கர்களில் சிறந்த தசக்ரீவன் அவனுக்கு அபயம் அளித்தான்; அப்போது நம்பிக்கை கொண்ட அகம்பனன் தெளிவான சொற்களைக் கூறினான்.
3.31.10
पुत्रो दशरथस्यास्ते सिंहसंहननो युवा।
रामो नाम महास्कन्धो वृत्तायतमहाभुजः ॥ ३.३१.१० ॥
தசரதனின் மகனான ராமன் என்ற இளைஞன் இருக்கிறான்; சிங்கம் போன்ற உறுதியான உடலும், அகன்ற தோள்களும், வட்டமான நீண்ட பெரிய புயங்களும் கொண்டவன்.
3.31.11
श्यामः पृथुयशाः श्रीमानतुल्यबलविक्रमः।
हतस्तेन जनस्थाने खरश्च सहदूषणः ॥ ३.३१.११ ॥
கருநிறமும், பெரும் புகழும், அழகும், ஒப்பற்ற வலிமையும் வீரமும் கொண்ட அவனால்தான் ஜனஸ்தானத்தில் கரனும் தூஷணனும் கொல்லப்பட்டனர்.
3.31.12
अकम्पनवचः श्रुत्वा रावणो राक्षसाधिपः।
नागेन्द्र इव निःश्वस्य इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.३१.१२ ॥
அகம்பனனின் சொற்களைக் கேட்ட அரக்கர் தலைவன் ராவணன், களிறு போல் பெருமூச்செறிந்து இவ்வாறு சொன்னான்.
3.31.13
स सुरेन्द्रेण संयुक्तो रामः सर्वामरैः सह।
उपयातो जनस्थानं ब्रूहि कच्चिदकम्पन ॥ ३.३१.१३ ॥
அகம்பனா, தேவேந்திரனுடனும் அனைத்து அமரர்களுடனும் சேர்ந்த அந்த ராமன் ஜனஸ்தானத்திற்கு வந்துவிட்டானா என்று சொல்வாயாக.
3.31.14
रावणस्य पुनर्वाक्यं निशम्य तदकम्पनः।
आचचक्षे बलं तस्य विक्रमं च महात्मनः ॥ ३.३१.१४ ॥
ராவணனின் மீண்டும் வந்த சொற்களைக் கேட்ட அகம்பனன், அந்த மகாத்மாவின் பலத்தையும் வீரத்தையும் எடுத்துரைத்தான்.
3.31.15
रामो नाम महातेजाः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम्।
दिव्यास्त्रगुणसम्पन्नः परं धर्मं गतो युधि ॥ ३.३१.१५ ॥
மகா தேஜஸ்வியான ராமன் என்று பெயர் பெற்றவன்; அனைத்து வில்வீரர்களிலும் சிறந்தவன். தெய்வீக அஸ்திரங்களின் குணங்களைப் பெற்றவன்; போரில் உயர்ந்த தர்மத்தை அடைந்தவன்.
3.31.16
तस्यानुरूपो बलवान् रक्ताक्षो दुन्दुभिस्वनः।
कनीयाँल्लक्ष्मणो भ्राता राकाशशिनिभाननः ॥ ३.३१.१६ ॥
அவனுக்கு ஒப்பான பலவானும், சிவந்த கண்களை உடையவனும், துந்துபி போன்ற குரல் கொண்டவனும், பௌர்ணமி நிலவைப் போன்ற முகமுடையவனுமான அவனுடைய இளைய சகோதரன் லக்ஷ்மணன்.
3.31.17
स तेन सह संयुक्तः पावकेनानिलो यथा।
श्रीमान् राजवरस्तेन जनस्थानं निपातितम् ॥ ३.३१.१७ ॥
அவன் அவனுடன் சேர்ந்தவன், காற்று நெருப்புடன் சேர்வது போல. அந்த ஸ்ரீமான், அரசர்களில் சிறந்தவன் அவனால் ஜனஸ்தானம் அழிக்கப்பட்டது.
3.31.18
नैव देवा महात्मानो नात्र कार्या विचारणा।
शरा रामेण तूत्सृष्टा रुक्मपुङ्खाः पतत्त्रिणः ॥ ३.३१.१८ ॥
இதில் ஐயமே வேண்டாம்; அந்த மகாத்மாக்கள் தேவர்கள் அல்லர். ராமனால் எய்யப்பட்ட பொன்னிறச் சிறகுள்ள அம்புகள் பறவைகள் போல் பறக்கின்றன.
3.31.19
सर्पाः पञ्चानना भूत्वा भक्षयन्ति स्म राक्षसान्।
येन येन च गच्छन्ति राक्षसा भयकर्षिताः ॥ ३.३१.१९ ॥
ஐந்து தலைகொண்ட பாம்புகள் ஆகி ராட்சதர்களை விழுங்கின. பயத்தால் வாடிய ராட்சதர்கள் எந்த வழியில் சென்றாலும்,
3.31.20
तेन तेन स्म पश्यन्ति राममेवाग्रतः स्थितम्।
इत्थं विनाशितं तेन जनस्थानं तवानघ ॥ ३.३१.२० ॥
அவர்கள் எந்தத் திசையில் பார்த்தாலும் முன்னே நிற்கும் ராமனையே கண்டனர். குற்றமற்றவனே, இவ்வாறு அவன் உன் ஜனஸ்தானத்தை அழித்தான்.
3.31.21
अकम्पनवचः श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत्।
गमिष्यामि जनस्थानं रामं हन्तुं सलक्ष्मणम् ॥ ३.३१.२१ ॥
அகம்பனனின் சொற்களைக் கேட்ட ராவணன், "லட்சுமணனுடன் ராமனைக் கொல்ல ஜனஸ்தானம் செல்வேன்" என்றான்.
3.31.22
अथैवमुक्ते वचने प्रोवाचेदमकम्पनः।
शृणु राजन् यथावृत्तं रामस्य बलपौरुषम् ॥ ३.३१.२२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அகம்பனன் கூறினான், "அரசே, நடந்தபடியே ராமனின் வலிமையையும் வீரத்தையும் கேள்."
3.31.23
असाध्यः कुपितो रामो विक्रमेण महायशाः।
आपगायास्तु पूर्णाया वेगं परिहरेच्छरैः ॥ ३.३१.२३ ॥
புகழ்மிக்க ராமன் கோபமுற்றால் வெல்ல முடியாதவன். நிரம்பிய ஆற்றின் வேகத்தையும் தன் அம்புகளால் தடுத்துவிடுவான்.
3.31.24
सताराग्रहनक्षत्रं नभश्चाप्यवसादयेत्।
असौ रामस्तु सीदन्तीं श्रीमानभ्युद्धरेन्महीम् ॥ ३.३१.२४ ॥
நட்சத்திரங்களும் கோள்களும் நிறைந்த வானத்தையும் அவன் வீழ்த்தக்கூடும். அதே சிறப்புமிக்க ராமன் மூழ்கும் பூமியையும் தூக்கி நிறுத்தக்கூடியவன்.
3.31.25
भित्त्वा वेलां समुद्रस्य लोकानाप्लावयेद् विभुः।
वेगं वापि समुद्रस्य वायुं वा विधमेच्छरैः ॥ ३.३१.२५ ॥
கடலின் கரையை உடைத்து அந்த வல்லவர் உலகங்களை மூழ்கடிக்க முடியும்; அல்லது அம்புகளால் கடலின் வேகத்தையோ காற்றையோ சிதறடிக்கவும் முடியும்.
3.31.26
संहृत्य वा पुनर्लोकान् विक्रमेण महायशाः।
शक्तः श्रेष्ठः स पुरुषः स्रष्टुं पुनरपि प्रजाः ॥ ३.३१.२६ ॥
பெரும் புகழுடைய அந்த உத்தம புருஷர் வீரத்தால் உலகங்களை அழிக்கவும், மீண்டும் உயிர்களைப் படைக்கவும் வல்லவர்.
3.31.27
नहि रामो दशग्रीव शक्यो जेतुं रणे त्वया।
रक्षसां वापि लोकेन स्वर्गः पापजनैरिव ॥ ३.३१.२७ ॥
தசக்கிரீவனே! போர்க்களத்தில் ராமனை நீ வெல்ல முடியாது; பாவிகள் சொர்க்கத்தை அடைய முடியாதது போல, அரக்கர் கூட்டமும் அவரை வெல்ல முடியாது.
3.31.28
न तं वध्यमहं मन्ये सर्वैर्देवासुरैरपि।
अयं तस्य वधोपायस्तन्ममैकमनाः शृणु ॥ ३.३१.२८ ॥
தேவர்களும் அசுரர்களும் அனைவருமாகச் சேர்ந்தாலும் அவரைக் கொல்ல முடியும் என்று நான் நினைக்கவில்லை. அவரைக் கொல்லும் வழி இதுவே; அதை ஒருமனதோடு என்னிடமிருந்து கேள்.
3.31.29
भार्या तस्योत्तमा लोके सीता नाम सुमध्यमा।
श्यामा समविभक्ताङ्गी स्त्रीरत्नं रत्नभूषिता ॥ ३.३१.२९ ॥
உலகில் அவருடைய உத்தம மனைவி சீதை என்று பெயர் பெற்றவள்; மெல்லிய இடையும், இளம் நிறமும், சமமான அழகிய அவயவங்களும் கொண்ட பெண்களில் இரத்தினமாக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்.
3.31.30
नैव देवी न गन्धर्वी नाप्सरा न च पन्नगी।
तुल्या सीमन्तिनी तस्या मानुषी तु कुतो भवेत् ॥ ३.३१.३० ॥
தேவியோ, கந்தர்வப் பெண்ணோ, அப்சரசோ, நாகப் பெண்ணோ யாரும் அவளுக்கு நிகரில்லை; மனுஷிப் பெண் அவளுக்கு நிகராவது எப்படி?
3.31.31
तस्यापहर भार्यां त्वं तं प्रमथ्य महावने।
सीतया रहितो रामो न चैव हि भविष्यति ॥ ३.३१.३१ ॥
அவனை மகாவனத்தில் வீழ்த்தி, அவனுடைய மனைவியைக் கவர்ந்து செல். சீதையைப் பிரிந்த ராமன் உயிருடன் இருக்கமாட்டான்.
3.31.32
अरोचयत तद्वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः।
चिन्तयित्वा महाबाहुरकम्पनमुवाच ह ॥ ३.३१.३२ ॥
அந்தச் சொல் ராக்ஷஸர்களின் தலைவன் ராவணனுக்கு மனதுக்கு உகந்ததாயிற்று. சிந்தித்த மகாபாகு அகம்பனனிடம் பேசினான்.
3.31.33
बाढं कल्यं गमिष्यामि ह्येकः सारथिना सह।
आनेष्यामि च वैदेहीमिमां हृष्टो महापुरीम् ॥ ३.३१.३३ ॥
சரி, நாளை நான் ஒரு தேரோட்டியுடன் மட்டும் செல்வேன். மகிழ்ச்சியுடன் வைதேஹியை இந்த மகாநகருக்குக் கொண்டு வருவேன்.
3.31.34
तदेवमुक्त्वा प्रययौ खरयुक्तेन रावणः।
रथेनादित्यवर्णेन दिशः सर्वाः प्रकाशयन् ॥ ३.३१.३४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி ராவணன் கழுதைகள் பூட்டிய, சூரிய நிறமுடைய தேரில் புறப்பட்டான்; எல்லா திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தபடி சென்றான்.
3.31.35
स रथो राक्षसेन्द्रस्य नक्षत्रपथगो महान्।
चञ्चूर्यमाणः शुशुभे जलदे चन्द्रमा इव ॥ ३.३१.३५ ॥
அந்த ராக்ஷசேந்திரனின் பெரிய தேர் நட்சத்திரப் பாதையில் செல்லும்போது, மேகத்தில் நிலவு போல ஒளிர்ந்து விளங்கியது.
3.31.36
स दूरे चाश्रमं गत्वा ताटकेयमुपागमत्।
मारीचेनार्चितो राजा भक्ष्यभोज्यैरमानुषैः ॥ ३.३१.३६ ॥
அவன் வெகு தூரம் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, தாடகையின் மகனான மாரீசனை அடைந்தான். அமானுஷ பக்ஷ்ய போஜ்யங்களால் மாரீசனால் உபசரிக்கப்பட்டான்.
3.31.37
तं स्वयं पूजयित्वा तु आसनेनोदकेन च।
अर्थोपहितया वाचा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.३७ ॥
மாரீசன் அவனைத் தானே ஆசனமும் நீரும் கொடுத்து உபசரித்து, பொருள் நிறைந்த சொல்லால் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.31.38
कच्चित् सकुशलं राजँल्लोकानां राक्षसाधिप।
आशङ्के नाधिजाने त्वं यतस्तूर्णमुपागतः ॥ ३.३१.३८ ॥
அரசே, அரக்கர் தலைவனே, உலகங்களுக்கு நலம்தானே? நீ இவ்வளவு விரைவாக வந்திருப்பதால் எனக்குக் கவலையாக இருக்கிறது; காரணம் அறியவில்லை.
3.31.39
एवमुक्तो महातेजा मारीचेन स रावणः।
ततः पश्चादिदं वाक्यमब्रवीद् वाक्यकोविदः ॥ ३.३१.३९ ॥
மாரீசன் இவ்வாறு சொன்னபோது, மகா தேஜஸ்வியும் சொல்வன்மை வாய்ந்தவனுமான ராவணன் பின்னர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.31.40
आरक्षो मे हतस्तात रामेणाक्लिष्टकारिणा।
जनस्थानमवध्यं तत् सर्वं युधि निपातितम् ॥ ३.३१.४० ॥
அன்பனே, என் காவலன் அரக்கன் எளிதாகச் செயல்படும் ராமனால் கொல்லப்பட்டான். அவத்தியமான ஜனஸ்தானத்தின் அனைவரும் போரில் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
3.31.41
तस्य मे कुरु साचिव्यं तस्य भार्यापहारणे।
राक्षसेन्द्रवचः श्रुत्वा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३१.४१ ॥
அவனுடைய மனைவியைக் கவர்வதில் எனக்கு உதவி செய்வாய். அரக்கர் தலைவனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட மாரீசன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.31.42
आख्याता केन वा सीता मित्ररूपेण शत्रुणा।
त्वया राक्षसशार्दूल को न नन्दति नन्दितः ॥ ३.३१.४२ ॥
அரக்கர்களில் புலியே, சீதையைப் பற்றி நண்பன் வடிவில் இருந்த எந்த எதிரி உன்னிடம் சொன்னான்? உன்னைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியடையாதவன் யார்?
3.31.43
सीतामिहानयस्वेति को ब्रवीति ब्रवीहि मे।
रक्षोलोकस्य सर्वस्य कः शृङ्गं छेत्तुमिच्छति ॥ ३.३१.४३ ॥
"சீதையை இங்கே கொண்டு வா" என்று யார் சொல்கிறான்? எனக்குச் சொல். அனைத்து அரக்கர் உலகத்தின் சிகரத்தை வெட்ட விரும்புபவன் யார்?
3.31.44
प्रोत्साहयति यश्च त्वां स च शत्रुरसंशयम्।
आशीविषमुखाद् दंष्ट्रामुद्धर्तुं चेच्छति त्वया ॥ ३.३१.४४ ॥
உன்னை ஊக்குவிப்பவன் எவனோ, அவனே நிச்சயமாக எதிரி. நாகத்தின் வாயிலிருந்து அதன் பல்லை உன் மூலம் பிடுங்க விரும்புபவனும் அவனே.
3.31.45
कर्मणानेन केनासि कापथं प्रतिपादितः।
सुखसुप्तस्य ते राजन् प्रहृतं केन मूर्धनि ॥ ३.३१.४५ ॥
அரசே! இந்தச் செயலால் உன்னைத் தவறான பாதைக்கு யார் இட்டுச் சென்றான்? சுகமாகத் தூங்கும் உன் தலையில் யார் அடித்தது?
3.31.46
विशुद्धवंशाभिजनाग्रहस्त-
तेजोमदः संस्थितदोर्विषाणः।
उदीक्षितुं रावण नेह युक्तः
स संयुगे राघवगन्धहस्ती ॥ ३.३१.४६ ॥
ராவணா! தூய குலத்தின் உயர்பிறப்பால் வந்த பெருமிதமும், ஒளியின் செருக்கும் கொண்டவன்; தந்தங்களைப் போன்ற தோள்கள் உறுதியாக நின்றவன் — அந்த ராகவன் என்ற மதயானை போர்க்களத்தில்தான் இருக்கிறான்; இங்கே அவனைக் காண்பது தகாது.
3.31.47
असौ रणान्तःस्थितिसंधिवालो
विदग्धरक्षोमृगहा नृसिंहः।
सुप्तस्त्वया बोधयितुं न शक्यः
शराङ्गपूर्णो निशितासिदंष्ट्रः ॥ ३.३१.४७ ॥
போர் முடிவில் நிற்கும், சந்தி நிலையாகிய வாலுடையவன்; அரக்க மிருகங்களை அழித்த நரசிம்மன் அவன். உறங்கும் அவனை நீ எழுப்ப இயலாது; அம்புகள் நிரம்பியவன், கூரிய வாள்போன்ற கோரைப்பற்களுடையவன்.
3.31.48
चापापहारे भुजवेगपङ्के
शरोर्मिमाले सुमहाहवौघे।
न रामपातालमुखेऽतिघोरे
प्रस्कन्दितुं राक्षसराज युक्तम् ॥ ३.३१.४८ ॥
ராட்சசராஜனே! வில் பறிக்கப்படும் இடம், தோள் வேகமாகிய சேறு, அம்பு அலைகளின் மாலை, பெரும் போரின் வெள்ளம் — அந்த மிகக் கொடிய ராமனென்ற பாதாளத்தின் வாயில் குதிப்பது உனக்குத் தகாது.
3.31.49
प्रसीद लङ्केश्वर राक्षसेन्द्र
लङ्कां प्रसन्नो भव साधु गच्छ।
त्वं स्वेषु दारेषु रमस्व नित्यं
रामः सभार्यो रमतां वनेषु ॥ ३.३१.४९ ॥
லங்கேஸ்வரா, ராக்ஷஸேந்திரா, தயவு கூர்ந்து சாந்தமாக இருங்கள். மகிழ்ச்சியுடன் நன்றாக லங்கைக்குச் செல்லுங்கள். உங்கள் சொந்த மனைவியரிடத்தில் எப்போதும் மகிழுங்கள்; ராமன் தன் மனைவியுடன் காடுகளில் மகிழட்டும்.
3.31.50
एवमुक्तो दशग्रीवो मारीचेन स रावणः।
न्यवर्तत पुरीं लङ्कां विवेश च गृहोत्तमम् ॥ ३.३१.५० ॥
மாரீசன் இவ்வாறு கூறியதும், அந்த பத்துத் தலை ராவணன் திரும்பி லங்கை நகரத்திற்குள் நுழைந்து சிறந்த மாளிகைக்குள் சென்றான்.