Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.35

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.35.1

ततः शूर्पणखावाक्यं तच्छ्रुत्वा रोमहर्षणम्।
सचिवानभ्यनुज्ञाय कार्यं बुद्ध्वा जगाम ह ॥ ३.३५.१ ॥

அப்போது சூர்ப்பணகையின் அந்த மயிர்சிலிர்க்கும் சொற்களைக் கேட்டு, அமைச்சர்களிடம் விடைபெற்று, காரியத்தை உணர்ந்து அவன் சென்றான்.

3.35.2

तत् कार्यमनुगम्यान्तर्यथावदुपलभ्य च।
दोषाणां च गुणानां च सम्प्रधार्य बलाबलम् ॥ ३.३५.२ ॥

அந்தக் காரியத்தை உள்ளத்தில் ஆராய்ந்து, உண்மையாக உணர்ந்து, குற்றங்களையும் நற்குணங்களையும், வலிமையையும் வலிமையின்மையையும் நன்கு எடைபோட்டு.

3.35.3

स्थिरबुद्धिस्ततो रम्यां यानशालां जगाम ह ॥ ३.३५.३ ॥

அப்போது உறுதியான மனம் கொண்டவன் அழகிய தேர்க்கூடத்திற்குச் சென்றான்.

3.35.4

यानशालां ततो गत्वा प्रच्छन्नं राक्षसाधिपः।
सूतं संचोदयामास रथः संयुज्यतामिति ॥ ३.३५.४ ॥

தேர்க்கூடத்திற்குச் சென்று, அரக்கர் தலைவன் மறைவாக சாரதியைத் தூண்டி, 'தேர் பூட்டப்படட்டும்' என்றான்.

3.35.5

एवमुक्तः क्षणेनैव सारथिर्लघुविक्रमः।
रथं संयोजयामास तस्याभिमतमुत्तमम् ॥ ३.३५.५ ॥

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், விரைந்து செயல்படும் சாரதி ஒரு நொடியில் அவனுக்கு விருப்பமான சிறந்த தேரைப் பூட்டினான்.

3.35.6

कामगं रथमास्थाय काञ्चनं रत्नभूषितम्।
पिशाचवदनैर्युक्तं खरैः कनकभूषणैः ॥ ३.३५.६ ॥

விரும்பிய இடம் செல்லும், பொன்னாலானதும் இரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான தேரில் ஏறினான்; அதில் பிசாச முகங்களும் பொன்னணிகளும் கொண்ட கழுதைகள் பூட்டப்பட்டிருந்தன.

3.35.7

मेघप्रतिमनादेन स तेन धनदानुजः।
राक्षसाधिपतिः श्रीमान् ययौ नदनदीपतिम् ॥ ३.३५.७ ॥

மேகத்தைப் போன்ற முழக்கத்துடன் அந்த ரதத்தில் குபேரனின் தம்பியும், அரக்கர்களின் பெருமைமிக்க தலைவனுமாகிய அவன் நதிகளுக்கும் நதிகளின் தலைவனான கடலுக்கும் சென்றான்.

3.35.8

स श्वेतवालव्यजनः श्वेतच्छत्रो दशाननः।
स्निग्धवैदूर्यसंकाशस्तप्तकाञ्चनभूषणः ॥ ३.३५.८ ॥

வெண்சாமரங்களும் வெண்குடையும் கொண்ட அந்த தசமுகன், மென்மையான வைடூரியம் போல் ஒளிர்ந்தான்; தங்கத்தால் பளபளக்கும் அணிகலன்களை அணிந்திருந்தான்.

3.35.9

दशग्रीवो विंशतिभुजो दर्शनीयपरिच्छदः।
त्रिदशारिर्मुनीन्द्रघ्नो दशशीर्ष इवाद्रिराट् ॥ ३.३५.९ ॥

பத்து கழுத்துகளும் இருபது கரங்களும் கொண்ட அவன், அழகிய அலங்காரம் உடையவன்; தேவர்களின் பகைவன், முனிவர்களைக் கொல்பவன்; பத்துத் தலைகளுடன் மலைகளின் அரசன் போலத் தோன்றினான்.

3.35.10

कामगं रथमास्थाय शुशुभे राक्षसाधिपः।
विद्युन्मण्डलवान् मेघः सबलाक इवाम्बरे ॥ ३.३५.१० ॥

விரும்பிய இடத்தில் செல்லும் அந்த ரதத்தில் ஏறி அரக்கர் தலைவன் பிரகாசித்தான்; வானில் கொக்குகளுடன் மின்னல் வளையங்கொண்ட மேகம் போல.

3.35.11

सशैलसागरानूपं वीर्यवानवलोकयन्।
नानापुष्पफलैर्वृक्षैरनुकीर्णं सहस्रशः ॥ ३.३५.११ ॥

மலைகளும் கடல்களும் கரைகளும் கொண்டதும், பலவகை மலர்களும் பழங்களும் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான மரங்களால் நெருங்கப்பட்டதுமான நிலத்தை வலிமைமிக்கவன் நோக்கியபடி சென்றான்.

3.35.12

शीतमङ्गलतोयाभिः पद्मिनीभिः समन्ततः।
विशालैराश्रमपदैर्वेदिमद्भिरलंकृतम् ॥ ३.३५.१२ ॥

எங்கும் குளிர்ந்த மங்கலநீர் நிறைந்த தாமரைக் குளங்களாலும், வேதிகைகளுடன் கூடிய விசாலமான ஆசிரம இடங்களாலும் அந்நிலம் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

3.35.13

कदल्यटविसंशोभं नारिकेलोपशोभितम्।
सालैस्तालैस्तमालैश्च तरुभिश्च सुपुष्पितैः ॥ ३.३५.१३ ॥

வாழைத் தோப்புகளால் அழகுற்றதும், தென்னை மரங்களால் சோபிப்பதுமான அந்த இடம், சால், பனை, தமால் மரங்களாலும் நன்கு மலர்ந்த மற்ற மரங்களாலும் (அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது).

3.35.14

अत्यन्तनियताहारैः शोभितं परमर्षिभिः।
नागैः सुपर्णैर्गन्धर्वैः किंनरैश्च सहस्रशः ॥ ३.३५.१४ ॥

மிகக் கட்டுப்பாடான உணவுள்ள பெரும் முனிவர்களாலும், நாகர்கள், சுபர்ணர்கள் (கருடர்கள்), கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள் ஆகியோராலும் ஆயிரக்கணக்கில் (அந்த இடம்) சோபித்தது.

3.35.15

जितकामैश्च सिद्धैश्च चारणैश्चोपशोभितम्।
आजैर्वैखानसैर्माषैर्वालखिल्यैर्मरीचिपैः ॥ ३.३५.१५ ॥

காமத்தை வென்ற சித்தர்களாலும், சாரணர்களாலும், ஆஜர், வைகானசர், மாஷர், வாலகில்யர், மரீசிபர் ஆகியோராலும் (அந்த இடம்) அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

3.35.16

दिव्याभरणमाल्याभिर्दिव्यरूपाभिरावृतम्।
क्रीडारतविधिज्ञाभिरप्सरोभिः सहस्रशः ॥ ३.३५.१६ ॥

தெய்வீக ஆபரணங்களும் மாலைகளும் அணிந்த, தெய்வீக அழகுள்ள, விளையாட்டிலும் இன்ப நுட்பங்களிலும் திறமையுள்ள ஆயிரக்கணக்கான அப்சரஸ்களால் (அந்த இடம்) சூழப்பட்டிருந்தது.

3.35.17

सेवितं देवपत्नीभिः श्रीमतीभिरुपासितम्।
देवदानवसङ्घैश्च चरितं त्वमृताशिभिः ॥ ३.३५.१७ ॥

தேவ மனைவியரால் சேவிக்கப்பட்டதும், ஒளிமிக்க அவர்களால் வழிபடப்பட்டதும், அமிர்தம் உண்ணும் தேவர்களும் தானவர்களும் கூட்டமாகச் சஞ்சரித்ததுமான (அந்த இடம் இருந்தது).

3.35.18

हंसक्रौञ्चप्लवाकीर्णं सारसैः सम्प्रसादितम्।
वैदूर्यप्रस्तरं स्निग्धं सान्द्रं सागरतेजसा ॥ ३.३५.१८ ॥

அன்னங்கள், கொக்குகள், நீர்ப்பறவைகளால் நிறைந்ததும், சாரசப் பறவைகளால் மகிழ்விக்கப்பட்டதும், வைடூரியக் கல் போன்ற மென்மையான அடர்ந்த தரையும், கடலின் ஒளியுடையதுமான (அந்த இடம்).

3.35.19

पाण्डुराणि विशालानि दिव्यमाल्ययुतानि च।
तूर्यगीताभिजुष्टानि विमानानि समन्ततः ॥ ३.३५.१९ ॥

சுற்றிலும் வெண்மையான, பரந்த, தெய்வீக மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட விமானங்கள் இருந்தன; அவை இசைக்கருவிகளின் ஒலியும் பாடல்களும் நிறைந்திருந்தன.

3.35.20

तपसा जितलोकानां कामगान्यभिसम्पतन्।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव ददर्श धनदानुजः ॥ ३.३५.२० ॥

தவத்தால் உலகங்களை வென்றவர்களும், விருப்பம்போல் பறந்து வருபவர்களுமான அவர்கள் அருகில் வந்தனர்; குபேரனின் தம்பி கந்தர்வர்களையும் அப்சரஸ்களையும் கண்டான்.

3.35.21

निर्यासरसमूलानां चन्दनानां सहस्रशः।
वनानि पश्यन् सौम्यानि घ्राणतृप्तिकराणि च ॥ ३.३५.२१ ॥

சாறு நிறைந்த வேர்களும் பிசினும் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான சந்தன மரக் காடுகளை, நறுமணத்தால் நுகர்வுக்கு நிறைவளிப்பவையாக அவன் கண்டவாறு சென்றான்.

3.35.22

अगुरूणां च मुख्यानां वनान्युपवनानि च।
तक्कोलानां च जात्यानां फलिनां च सुगन्धिनाम् ॥ ३.३५.२२ ॥

அகில் மரங்களின் சிறந்த காடுகளும் சோலைகளும், தக்கோல மரங்களும் ஜாதி மரங்களும் நிறைந்த வனங்களும், நறுமணமுள்ள கனி தரும் மரங்களின் தோட்டங்களும் (அவன் கண்டான்).

3.35.23

पुष्पाणि च तमालस्य गुल्मानि मरिचस्य च।
मुक्तानां च समूहानि शुष्यमाणानि तीरतः ॥ ३.३५.२३ ॥

தமால மரத்தின் மலர்களும், மிளகுச் செடிகளின் புதர்களும், கரையில் காய்ந்துகொண்டிருக்கும் முத்துக் குவியல்களும் (அவன் கண்டான்).

3.35.24

शैलानि प्रवरांश्चैव प्रवालनिचयांस्तथा।
काञ्चनानि च शृङ्गाणि राजतानि तथैव च ॥ ३.३५.२४ ॥

சிறந்த மலைகளும், பவளக் குவியல்களும், பொன்னிறச் சிகரங்களும், அவ்வாறே வெள்ளிச் சிகரங்களும் (அவன் கண்டான்).

3.35.25

प्रस्रवाणि मनोज्ञानि प्रसन्नान्यद्भुतानि च।
धनधान्योपपन्नानि स्त्रीरत्नैरावृतानि च ॥ ३.३५.२५ ॥

மனதை ஈர்க்கும், தெளிந்த, அற்புதமான அருவிகள் இருந்தன; செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தவை, பெண் ரத்தினங்களால் சூழப்பட்டவையும் ஆயின.

3.35.26

हस्त्यश्वरथगाढानि नगराणि विलोकयन्।
तं समं सर्वतः स्निग्धं मृदुसंस्पर्शमारुतम् ॥ ३.३५.२६ ॥

யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்த நகரங்களைக் கண்டபடி அவன் சென்றான்; எங்கும் சமமும் மென்மையுமான, தொடுதலில் இனிய காற்று வீசிக்கொண்டிருந்தது.

3.35.27

अनूपे सिन्धुराजस्य ददर्श त्रिदिवोपमम्।
तत्रापश्यत् स मेघाभं न्यग्रोधं मुनिभिर्वृतम् ॥ ३.३५.२७ ॥

சிந்துராஜனின் அனூப நிலத்தில் அவன் சொர்க்கத்தை ஒத்த ஓர் இடத்தைக் கண்டான்; அங்கே மேகம் போன்ற நிறமுள்ள, முனிவர்களால் சூழப்பட்ட ஓர் ஆலமரத்தைக் கண்டான்.

3.35.28

समन्ताद् यस्य ताः शाखाः शतयोजनमायताः।
यस्य हस्तिनमादाय महाकायं च कच्छपम् ॥ ३.३५.२८ ॥

எல்லாப் பக்கங்களிலும் நூறு யோஜனை தூரம் நீண்டிருந்த கிளைகளை உடைய அந்த மரம், பெரிய உடலுள்ள யானையையும் ஆமையையும் பிடித்துக்கொண்டிருந்தது.

3.35.29

भक्षार्थं गरुडः शाखामाजगाम महाबलः।
तस्य तां सहसा शाखां भारेण पतगोत्तमः ॥ ३.३५.२९ ॥

உணவுக்காக மகாபலமுள்ள கருடன் அந்தக் கிளைக்கு வந்தான்; அந்தப் பறவைகளில் சிறந்தவன், தன் பாரத்தால் அந்தக் கிளையை திடீரென...

3.35.30

सुपर्णः पर्णबहुलां बभञ्जाथ महाबलः।
तत्र वैखानसा माषा वालखिल्या मरीचिपाः ॥ ३.३५.३० ॥

அப்போது மகாபலமுள்ள சுபர்ணன் (கருடன்) இலைகள் நிறைந்த அந்தக் கிளையை முறித்தான். அங்கே வைகானசர், மாஷர், வாலகில்யர், மரீசிபர் ஆகிய முனிவர்கள் இருந்தனர்.

3.35.31

आजा बभूवुर्धूम्राश्च संगताः परमर्षयः।
तेषां दयार्थं गरुडस्तां शाखां शतयोजनाम् ॥ ३.३५.३१ ॥

அங்கு வெள்ளாடுகளும் புகைநிற நிறமுள்ள பெரும் முனிவர்களும் கூடியிருந்தனர். அவர்கள்மேல் இரக்கங்கொண்டு கருடன் நூறு யோசனை நீளமுள்ள அந்தக் கிளையை (எடுத்தான்).

3.35.32

भग्नामादाय वेगेन तौ चोभौ गजकच्छपौ।
एकपादेन धर्मात्मा भक्षयित्वा तदामिषम् ॥ ३.३५.३२ ॥

முறிந்த அந்தக் கிளையை வேகமாக எடுத்துக்கொண்டு, யானையும் ஆமையுமாகிய அவ்விருவரையும் (எடுத்து), அறநெஞ்சனான கருடன் ஒற்றைக் காலில் நின்று அப்போது அவற்றின் இறைச்சியை உண்டான்.

3.35.33

निषादविषयं हत्वा शाखया पतगोत्तमः।
प्रहर्षमतुलं लेभे मोक्षयित्वा महामुनीन् ॥ ३.३५.३३ ॥

நிஷாதர் நாட்டை அந்தக் கிளையால் தாக்கி, பறவைகளில் சிறந்தவனான கருடன் பெரும் முனிவர்களை விடுவித்து ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.

3.35.34

स तु तेन प्रहर्षेण द्विगुणीकृतविक्रमः।
अमृतानयनार्थं वै चकार मतिमान् मतिम् ॥ ३.३५.३४ ॥

அந்த மகிழ்ச்சியால் அவனுடைய வீரம் இருமடங்கானது; அறிவுள்ள கருடன் அமிர்தத்தைக் கொண்டுவரத் தீர்மானித்தான்.

3.35.35

अयोजालानि निर्मथ्य भित्त्वा रत्नगृहं वरम्।
महेन्द्रभवनाद् गुप्तमाजहारामृतं ततः ॥ ३.३५.३५ ॥

இரும்பு வலைகளைக் கிழித்து, சிறந்த ரத்தின மாளிகையை உடைத்து, இந்திரனின் மாளிகையிலிருந்து காக்கப்பட்ட அமிர்தத்தை அவன் அப்போது கொண்டுவந்தான்.

3.35.36

तं महर्षिगणैर्जुष्टं सुपर्णकृतलक्षणम्।
नाम्ना सुभद्रं न्यग्रोधं ददर्श धनदानुजः ॥ ३.३५.३६ ॥

பெரும் முனிவர் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்பட்டதும், கருடனின் அடையாளம் கொண்டதுமான "சுபத்ரம்" என்ற அந்த ஆலமரத்தை, செல்வக் கொடையாளனின் தம்பி (இராவணன்) கண்டான்.

3.35.37

तं तु गत्वा परं पारं समुद्रस्य नदीपतेः।
ददर्शाश्रममेकान्ते पुण्ये रम्ये वनान्तरे ॥ ३.३५.३७ ॥

அவர் கடலின் அக்கரையை அடைந்து, நதிகளின் தலைவனான கடலின் ஓரத்தில், தனிமையான, புனிதமும் அழகும் நிறைந்த காட்டின் நடுவில் ஓர் ஆசிரமத்தைக் கண்டார்.

3.35.38

तत्र कृष्णाजिनधरं जटामण्डलधारिणम्।
ददर्श नियताहारं मारीचं नाम राक्षसम् ॥ ३.३५.३८ ॥

அங்கே கருமான் தோலை அணிந்து, சடைமுடி கொண்ட, கட்டுப்பாடான உணவை உண்ணும் மாரீசன் என்ற ராட்சசனை அவர் கண்டார்.

3.35.39

स रावणः समागम्य विधिवत् तेन रक्षसा।
मारीचेनार्चितो राजा सर्वकामैरमानुषैः ॥ ३.३५.३९ ॥

அந்த அரசன் ராவணன் அருகே வந்து, முறைப்படி அந்த ராட்சசன் மாரீசனால் மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட எல்லா இன்பங்களாலும் உபசரிக்கப்பட்டான்.

3.35.40

तं स्वयं पूजयित्वा च भोजनेनोदकेन च।
अर्थोपहितया वाचा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.३५.४० ॥

அவனை தானே உணவாலும் நீராலும் உபசரித்து, மாரீசன் பயனுள்ள சொற்களால் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.

3.35.41

कच्चित्ते कुशलं राजन् लङ्कायां राक्षसेश्वर।
केनार्थेन पुनस्त्वं वै तूर्णमेव इहागतः ॥ ३.३५.४१ ॥

அரசே, ராட்சசர்களின் தலைவனே, லங்கையில் உனக்கு நலமா? எந்த நோக்கத்திற்காக நீ மீண்டும் இங்கே விரைவாக வந்தாய்?

3.35.42

एवमुक्तो महातेजा मारीचेन स रावणः।
ततः पश्चादिदं वाक्यमब्रवीद् वाक्यकोविदः ॥ ३.३५.४२ ॥

மாரீசன் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், மகா தேஜஸ்வியும் சொற்திறமை மிக்கவனுமான ராவணன் பின்னர் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.