வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.37.1
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्य वाक्यं वाक्यविशारदः।
प्रत्युवाच महातेजा मारीचो राक्षसेश्वरम् ॥ ३.३७.१ ॥
அரக்கர் தலைவனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, சொல்வன்மையில் வல்ல, பேரொளி கொண்ட மாரீசன் அரக்கர் பெருமானுக்கு மறுமொழி கூறினான்.
3.37.2
सुलभाः पुरुषा राजन् सततं प्रियवादिनः।
अप्रियस्य च पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः ॥ ३.३७.२ ॥
அரசே, எப்போதும் இனிய சொல் பேசும் மனிதர்கள் எளிதில் கிடைப்பர்; ஆனால் விரும்பத்தகாததாயினும் நன்மை தரும் சொல்லைச் சொல்பவரும் கேட்பவரும் அரியவர்.
3.37.3
न नूनं बुध्यसे रामं महावीर्यगुणोन्नतम्।
अयुक्तचारश्चपलो महेन्द्रवरुणोपमम् ॥ ३.३७.३ ॥
பெரும் வீரத்தின் குணங்களால் உயர்ந்த ராமனை நீ நிச்சயமாக அறியவில்லை; முறையற்ற நடத்தை கொண்ட, நிலையற்ற நீ, இந்திரனையும் வருணனையும் ஒத்தவனான அவனை அறியவில்லை.
3.37.4
अपि स्वस्ति भवेत् तात सर्वेषामपि रक्षसाम्।
अपि रामो न संक्रुद्धः कुर्याल्लोकानराक्षसान् ॥ ३.३७.४ ॥
அன்பனே, அனைத்து அரக்கர்களுக்கும் நலம் உண்டாகுமா? ராமன் சினம் கொண்டு உலகங்களை அரக்கர் அற்றவையாக ஆக்க மாட்டானா?
3.37.5
अपि ते जीवितान्ताय नोत्पन्ना जनकात्मजा।
अपि सीतानिमित्तं च न भवेद् व्यसनं महत् ॥ ३.३७.५ ॥
ஜனகனின் மகள் உன் வாழ்வின் முடிவுக்காகப் பிறக்கவில்லையா? சீதையின் காரணமாக ஒரு பெரும் பேரிடர் வராதா?
3.37.6
अपि त्वामीश्वरं प्राप्य कामवृत्तं निरङ्कुशम्।
न विनश्येत् पुरी लङ्का त्वया सह सराक्षसा ॥ ३.३७.६ ॥
இச்சைப்படி நடக்கும் கட்டுப்பாடற்ற உன்னைத் தலைவனாகப் பெற்று, லங்கை நகரம் அரக்கர்களுடன் உன்னோடு அழியாதா?
3.37.7
त्वद्विधः कामवृत्तो हि दुःशीलः पापमन्त्रितः।
आत्मानं स्वजनं राष्ट्रं स राजा हन्ति दुर्मतिः ॥ ३.३७.७ ॥
உன்னைப் போல காமத்தால் நடப்பவனும், தீய குணமும், பாவ ஆலோசனையில் சூழப்பட்டவனுமான தீய புத்தியுள்ள அரசன் தன்னையும், தன் மக்களையும், நாட்டையும் அழிக்கிறான்.
3.37.8
न च पित्रा परित्यक्तो नामर्यादः कथंचन।
न लुब्धो न च दुःशीलो न च क्षत्रियपांसनः ॥ ३.३७.८ ॥
தந்தையால் எந்த வகையிலும் கைவிடப்பட்டவரும் அல்லர்; மரியாதை அற்றவரும் அல்லர்; பேராசையுள்ளவரும் அல்லர்; தீய நடத்தையுள்ளவரும் அல்லர்; க்ஷத்திரிய குலத்தின் இழிவும் அல்லர்.
3.37.9
न च धर्मगुणैर्हीनः कौसल्यानन्दवर्धनः।
न च तीक्ष्णो हि भूतानां सर्वभूतहिते रतः ॥ ३.३७.९ ॥
தர்மத்தின் குணங்கள் இல்லாதவரும் அல்லர்; கௌசல்யையின் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவர்; உயிர்களிடம் கடுமையானவரும் அல்லர்; எல்லா உயிர்களின் நன்மையில் மகிழ்பவர்.
3.37.10
वञ्चितं पितरं दृष्ट्वा कैकेय्या सत्यवादिनम्।
करिष्यामीति धर्मात्मा ततः प्रव्रजितो वनम् ॥ ३.३७.१० ॥
கைகேயியால் ஏமாற்றப்பட்ட சத்தியவாதியான தந்தையைக் கண்டு, 'இதைச் செய்வேன்' என்று எண்ணி, தர்மாத்மா அப்போது வனத்திற்குச் சென்றார்.
3.37.11
कैकेय्याः प्रियकामार्थं पितुर्दशरथस्य च।
हित्वा राज्यं च भोगांश्च प्रविष्टो दण्डकावनम् ॥ ३.३७.११ ॥
கைகேயியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றவும், தந்தை தசரதரின் பொருட்டும், அரசையும் இன்பங்களையும் துறந்து தண்டக வனத்தில் புகுந்தார்.
3.37.12
न रामः कर्कशस्तात नाविद्वान् नाजितेन्द्रियः।
अनृतं न श्रुतं चैव नैव त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ३.३७.१२ ॥
ராமர் கடுமையானவர் அல்லர், ஐயா; அறியாதவரும் அல்லர்; புலன்களை அடக்காதவரும் அல்லர். பொய் என்பது கேட்கப்பட்டதும் இல்லை; நீ அதைச் சொல்லுவதும் தகாது.
3.37.13
रामो विग्रहवान् धर्मः साधुः सत्यपराक्रमः।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवानामिव वासवः ॥ ३.३७.१३ ॥
ராமன் உருவெடுத்த தர்மம்; நல்லவன், உண்மையே வீரம் கொண்டவன். எல்லா உலகங்களுக்கும் அவன் அரசன், தேவர்களுக்கு இந்திரன் போல.
3.37.14
कथं नु तस्य वैदेहीं रक्षितां स्वेन तेजसा।
इच्छसे प्रसभं हर्तुं प्रभामिव विवस्वतः ॥ ३.३७.१४ ॥
அவனது சொந்த தேஜஸால் காக்கப்பட்ட வைதேஹியை நீ எப்படி பலவந்தமாகக் கவர விரும்புகிறாய்? சூரியனின் ஒளியை அபகரிக்க விரும்புவது போல.
3.37.15
शरार्चिषमनाधृष्यं चापखड्गेन्धनं रणे।
रामाग्निं सहसा दीप्तं न प्रवेष्टुं त्वमर्हसि ॥ ३.३७.१५ ॥
அம்புகள் ஜ்வாலையாய், வில்லும் வாளும் விறகாய், போரில் எரியும் ராமனென்னும் அக்னியை, அடக்க முடியாததை, திடீரென நுழைவது உனக்குத் தகாது.
3.37.16
धनुर्व्यादितदीप्तास्यं शरार्चिषममर्षणम्।
चापबाणधरं तीक्ष्णं शत्रुसेनापहारिणम् ॥ ३.३७.१६ ॥
வில்லால் திறக்கப்பட்ட எரியும் வாயுள்ளவன், அம்புகளே ஜ்வாலையானவன், மன்னிக்காதவன், வில்லும் அம்பும் தரித்தவன், கூர்மையானவன், பகைவரின் சேனையை அபகரிப்பவன்.
3.37.17
राज्यं सुखं च संत्यज्य जीवितं चेष्टमात्मनः।
नात्यासादयितुं तात रामान्तकमिहार्हसि ॥ ३.३७.१७ ॥
அன்பே, அரசையும் சுகத்தையும் துறந்து, உனக்கு விருப்பமான உயிரை, இங்கே ராமனென்னும் யமனை மிக அருகில் அணுகுவது உனக்குத் தகாது.
3.37.18
अप्रमेयं हि तत्तेजो यस्य सा जनकात्मजा।
न त्वं समर्थस्तां हर्तुं रामचापाश्रयां वने ॥ ३.३७.१८ ॥
அவனது தேஜஸ் அளவிட முடியாதது; அவள் ஜனகனின் மகள். காட்டில் ராமனின் வில்லின் அடைக்கலத்தில் இருப்பவளை நீ கவர வல்லவன் அல்ல.
3.37.19
तस्य वै नरसिंहस्य सिंहोरस्कस्य भामिनी।
प्राणेभ्योऽपि प्रियतरा भार्या नित्यमनुव्रता ॥ ३.३७.१९ ॥
அந்த நரசிம்மனுக்கு, சிங்கம் போன்ற மார்புடையவனுக்கு, அவள் உயிரினும் இனிய மனைவி; எப்போதும் அவனிடம் பக்தி கொண்டவள்.
3.37.20
न सा धर्षयितुं शक्या मैथिल्योजस्विनः प्रिया।
दीप्तस्येव हुताशस्य शिखा सीता सुमध्यमा ॥ ३.३७.२० ॥
அவள் மைதிலி, அந்த வீரனின் அன்பு மனைவி; அவளை வீழ்த்த முடியாது. எரியும் நெருப்பின் சுடர் போன்றவள், மெல்லிடையாள் சீதை.
3.37.21
किमुद्यमं व्यर्थमिमं कृत्वा ते राक्षसाधिप।
दृष्टश्चेत् त्वं रणे तेन तदन्तमुपजीवितम् ॥ ३.३७.२१ ॥
அரக்கர் தலைவனே, இந்த வீண் முயற்சியை ஏன் செய்கிறாய்? போரில் அவன் உன்னைக் கண்டால், உன் வாழ்வின் ஆதாரம் அங்கேயே முடியும்.
3.37.22
जीवितं च सुखं चैव राज्यं चैव सुदुर्लभम्।
यदीच्छसि चिरं भोक्तुं मा कृथा रामविप्रियम् ॥ ३.३७.२२ ॥
வாழ்வையும், இன்பத்தையும், மிகக் கடினமாகக் கிடைக்கும் அரசையும் நீண்ட காலம் அனுபவிக்க விரும்பினால், ராமனுக்கு அப்ரியமானதைச் செய்யாதே.
3.37.23
स सर्वैः सचिवैः सार्धं विभीषणपुरस्कृतैः।
मन्त्रयित्वा स धर्मिष्ठैः कृत्वा निश्चयमात्मनः।
दोषाणां च गुणानां च सम्प्रधार्य बलाबलम् ॥ ३.३७.२३ ॥
அவன் விபீஷணனைத் தலைமையாகக் கொண்ட தன் அனைத்து அமைச்சர்களுடனும், தர்மிஷ்டர்களுடனும் ஆலோசித்தான்; தன் முடிவை எடுத்து, குற்றங்களையும் நற்குணங்களையும், வலிமையையும் பலவீனத்தையும் நன்கு ஆராய்ந்தான்.
3.37.24
आत्मनश्च बलं ज्ञात्वा राघवस्य च तत्त्वतः।
हितं हि तव निश्चित्य क्षमं त्वं कर्तुमर्हसि ॥ ३.३७.२४ ॥
உன் சொந்த வலிமையையும், ராகவனின் (ராமனின்) வலிமையையும் உண்மையாக அறிந்து, உன் நன்மையை நிச்சயித்து, சரியானதைச் செய்வது உனக்குத் தகும்.
3.37.25
अहं तु मन्ये तव न क्षमं रणे
समागमं कोसलराजसूनुना।
इदं हि भूयः शृणु वाक्यमुत्तमं
क्षमं च युक्तं च निशाचराधिप ॥ ३.३७.२५ ॥
ஆனால் கோசல மன்னனின் மகனுடன் போரில் உனக்கு மோதுவது தகாது என்று நான் கருதுகிறேன். இரவுஞ்சரர்களின் தலைவனே, இன்னும் ஒரு முறை இந்த உயர்ந்த சொல்லைக் கேள்; இது தகுதியும் நியாயமும் உடையது.